W jaki sposób przezwyciężyć nieśmiałość?

Mam 21 lat. Choruję na zaburzenie hormonów, mam wysokie ciśnienie tętnicze i problemy z przewodem pokarmowym. A mój problem jest taki, że boję się zawierać nowe znajomości choć bardzo tego pragnę. Jeżeli mi się uda nawiązać kontakt to i tak nie na długo. Dopiero jak człowiek mnie bliżej pozna to wie, że jestem w porządku dziewczyną. Znajomych nie mam dużo z którymi rozmawiam. Najgorzej jak mam coś załatwić jakieś ważne sprawy to cała dygoczę, pocą mi się ręce i się jąkam. Nieśmiała byłam od dziecka. Nie wiem może to wiąże się z dzieciństwem, ponieważ mój tata jest alkoholikiem, wiecznie były awantury i bijatyki. Nikt się nami nie zajmował. W domu panowała bieda.   Chcę dodać, że mam jeszcze 4 rodzeństwa i każdy z nas ma ten problem. Jeden brat jest chory na schizofrenię, drugi też chory umysłowo a siostry jak podobnie jak ja wpadają często w depresję i czasami nie radzą ze sobą.   U mnie sytuacja się zmieniła po urodzeniu syna bo robię wszystko dla niego i jestem troszkę śmielsza, ale ja potrzebuję coś więcej. Nigdy nie poszłam do psychologa, bo ja nie potrafię tak prosto w oczy powiedzieć o moim problemie bo się krępuję, ale ja już nie chcę tego dusić w sobie, więc proszę jak na razie o poradę i o odpowiedź.

KOBIETA, 22 LAT ponad rok temu
Mgr Arleta Balcerek
Mgr Arleta Balcerek Psycholog, Warszawa
95 poziom zaufania

Witam!

Pani problemy są bardzo trudne i ciężko będzie Pani poradzić sobie z nimi samej. Pisze Pani, że wizyta u psychologa będzie krępująca i nie będzie Pani mogła nic o sobie powiedzieć. Jednak do tej pory na takiej wizycie Pani nie była, więc nie może Pani powiedzieć z doświadczenia, że tak właśnie się stanie.

Szuka Pani pomocy, to bardzo dobry znak. Warto spróbować skorzystać z bezpośredniego wsparcia specjalisty. Wraz z psychologiem mogłaby Pani stopniowo radzić sobie z trudnościami i emocjami, jakie są w Pani w związku z przeszłymi i obecnymi doświadczeniami. Napisanie listu jest bardzo ważnym i znaczącym krokiem - postanowiła Pani opisać swoje problemy. Warto zrobić kolejny krok - jeśli nie chce Pani jeszcze bezpośrednio rozmawiać z psychologiem o problemach, może Pani najpierw skorzystać z telefonu zaufania (np. 116 123 dla osób w kryzysie). W ten sposób będzie Pani mogła porozmawiać o problemach anonimowo i bez patrzenia w oczy drugiej osobie.

W ten sposób może Pani oswajać się z sytuacją, kiedy będzie Pani pracować nad swoimi problemami w bezpośrednim kontakcie ze specjalistą. Warto, żeby skontaktowała się Pani z psychologiem, kiedy będzie się Pani czuła na to gotowa. Wtedy taki kontakt może być mniej stresujący i bardziej owocny. Jeśli nie będzie się Pani czuła bezpiecznie idąc na spotkanie sama, zawsze może Pani wziąć ze sobą bliską zaufaną osobę, która będzie na Panią czekała. Zadbanie o takie sprawy może dodać Pani odwagi i motywacji do skorzystania z pomocy specjalisty, która jest Pani teraz potrzebna.

Pozdrawiam

Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś Psycholog, Gliwice
94 poziom zaufania

Witam,
wskazana jest psychoterapia jako metoda leczenia.
poczucie własnej wartości czyli samoocenę trzeba kształtować, tak żeby była optymalna i stabilna. Wiele czynników składa się na poczucie własnej wartości, takich jak; postrzeganie samego siebie, wiara w siebie, własna skuteczność, samoakceptacja, poczucie własnej godności. Ogólnie mówiąc jest to opinia nas samych o sobie, inaczej mówiąc negatywne automatyczne myśli dotyczące siebie, wysoki krytycyzm w stosunku do siebie.
Przydałaby się pomoc psychologa/psychoterapeuty, proces terapeutyczny pozwoli zrozumieć swoje zachowanie w określonym kontekście (sytuacji) i umożliwi zmodyfikować wzory myślenia, to wpłynie na poprawę funkcjonowania społecznego.
Pozdrawiam serdecznie

redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty