Jakie witaminy mogę suplementować? [PORADA EKSPERTA]

Zadane przez Panią pytanie, z pozoru banalne, jest aktualnie pytaniem fundamentalnym odnoszącym się do współczesnej psychiatrii i medycyny ogólnej oraz dietetyki. Fakty wynikające ze znajomości biochemii i z analiz składu żywności wskazują na możliwą przyczynę lawinowego wzrostu zachorowań na zaburzenia depresyjno- lękowe, choroby układu krążenia, niedoczynność tarczycy, cukrzycę, choroby autoimmunologiczne i nowotwory złośliwe w krajach wysoko uprzemysłowionych, czyli poważny spadek tzw. gęstości odżywczej. W psychiatrii zaistniała nutripsychiatria, która wprost wskazuje na rolę niedoboru określonych wartości odżywczych w samych zaburzeniach nastroju, czy neurodegeneracji. Gdy ktoś cierpi np. z powodu objawów o obrazie depresji lub zaburzenia lękowego idzie po poradę do lekarza psychiatry. Ten rozpoznaje mu odpowiednie schorzenie i wypisuje tu receptę na leki p/depresyjne, poprawiające neurotransmisję serotoninergiczną, noradrenergiczną bądź dopaminergiczną. Czy to oznacza, że w mózgu tej osoby nie ma serotoniny, noradrenaliny lub dopaminy i dopiero leki sprawią, że się one tam pojawią? Nie. Wymienione dla przykładu neuroprzekaźniki powstają w odpowiednich komórkach nerwowych z określonych substratów, których dostarcza nam żywność, a przynajmniej powinna dostarczać w należytej ilości. Dla reakcji powstawania serotoniny substratami są aminokwas tryptofan, witamina C, witamina B6 i magnez. Dla reakcji powstawania noradrenaliny i dopaminy są to aminokwasy fenyloalanina i tyrozyna oraz witaminy C, B6, B9, B12, magnez, cynk, mangan, żelazo, miedź i witamina PP na kilku etapach przemian. Jeśli wymienionych wartości odżywczych jest zbyt mało w pożywieniu, efektywność procesów powstawania neuroprzekaźników spada aż do wystąpienia objawów ich niedoboru, manifestujących się depresją i lękiem. Możliwe są oczywiście genetycznie uwarunkowane defekty enzymatyczne blokujące te reakcje biochemiczne, lecz podobnie jak i inne choroby genetyczne należą one do rzadkości. Zatem warto zadbać o pełnowartościową dietę oraz suplementować w/w witaminy i minerały wobec ich niedoboru w pożywieniu. Nasuwa się pytanie, jakie ilości witamin i minerałów są wystarczające? Uważa się, że są to wartości osobniczo zmienne. Dlatego urzędowe określenie RWS (Referencyjnych Wartości Spożycia) może nie odpowiadać rzeczywistemu zapotrzebowaniu wybranych ludzi na poszczególne witaminy i minerały. Wskazują na to autorzy tacy jak Williams, Allen i Leibovitz, których szacunki oparte na własnych badaniach odbiegają wyraźnie od wartości przyjętych urzędowo, przedstawianych na opakowaniach dostępnych preparatów wielowitaminowych. Przykłady: witamina C- RWS 60mg dziennie, wg wspomnianych autorów odpowiednio 2500mg, 1500mg i 2500mg dziennie, witamina E- 10 IU, 400 IU, 600 IU i 300 IU, witamina B1- 1.5mg, 20mg, 300mg i 100mg, witamina B2- 1.7mg, 20mg, 300mg i 100mg, witamina B3- 18mg, 200mg, 750mg i 300mg, witamina B6- 2.2mg, 30mg, 350mg i 100mg.

Wracając do Pani pytania, proponuję zadbać o wysoką podaż witaminy C, witaminy B6 oraz pozostałych witamin z grupy B, a także magnezu i innych wskazanych tutaj minerałów wobec źródeł cennego białka z diety i niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Może przyczyni się to także do ochrony Pani przed np. rozwojem miażdżycy, uwarunkowanej niedoborami modulatorów homocysteiny i witaminy K oraz E, czy ekspresją raka piersi, raka jajnika bądź raka jelita grubego będącą w jakiejś mierze pokłosiem powszechnego niedoboru witaminy D, czego dowodzą liczne prace poglądowe.