Lęk przed wodą

Witam,
Pewnie tak jest, że jeśli nie potrafi pani pływać, to trudno się dziwić, że boi się pani wody i poruszania po niej łodką, rowerkiem itd.
Proponuję więc spróbować isć na basen i pod okiem ratownika nauczyć się pływać. Proszę mi uwierzyć, że ta umiejetność jest bardzo cenna.
Pozdrawiam

Dzień dobry. To, że nie umie pani pływać jest istotne z punktu widzenia poradzenia sobie w sytuacji zagrożenia, np przewrócenia się rowerka wodnego i jest zrozumiałe, że budzi pani niepokój. Bardziej jednak istotne zdaje się być pani poczucie, że tak się własnie stanie, czyli, że nastąpi coś niespodziewanego, a pani nie będzie mogła sobie poradzić. Ważne też jest, czy ma pani taki sposób widzenia świata, w którym najczęściej zdarzają się sytuacje zagrażające i na takie pani czeka. To nie pozwala pani na doświadczanie przyjemności z pływania, kontaktu z przyrodą. Może też świadczyć o braku zaufania do świata. Być może, trudno pani zaufać w to, że to co się przydarza jest dla pani najczęściej dobre oraz że poradzi sobie pani w różnych, także trudnych, sytuacjach. To, w jaki sposób widzimy świat oraz to co nas spotyka, to jakie znaczenie nadajemy tym zdarzeniom, może powodować nasze obawy i lęki. Może warto się przyjrzeć temu, w jaki sposób pani widzi świat, aby zmienić to i dodać więcej zaufania i radości z życia. Pozdrawiam

Fobie mogą mieć swoje podłoże w traumatycznych doświadczeniach, które Panią dotknęły i w jakiś sposób łatwiej wyraźić pani strach podmieniajac wodę w miejsce bodźca, który go wywoływał (lub jednokrotnie wywował). Jedyną metodą poradzenia sobie z fobią jest psychoterapia.

Warto również sprawdzić czy w rodzinie nie zdarzyły się traumatyczne historie związane z wodą - utonięcia, powodzie itp. Często nosimy w sobie strach, który rozpoczął się nawet kilka pokoleń wcześniej.
Jeżeli chodzi o terapię fobii najczęściej pomagają: terapia poznawczo-behawioralna, EFT, hipnoza.

Witam. Prawdapodobnie tak, to że Pani nie umie pływać to się boi. Jakby umiała, to by się nie bała, bo by pływała. Lęki trzeba przełamywać, więc zachęcam do nauki przy instruktorze.
Magdalena Brabec

Witam, nie nazywałbym tego lęku fobią. Wydaje mi się, że przeżywany przez Panią lęk, można uznać za realistyczny. Jeżeli nie umie Pani pływać, to wszystkie te wymienione przez Panią "łupinki" mogą stanowić poważne zagrożenie. Proszę szanować swój lęk, bo on po prostu Panią ochrania. Taka jest rola zdrowego lęku w naszym życiu. A droga do przełamania go wiedzie przez naukę pływania. Pozdrawiam

Warto by się przyjrzeć, skąd wziął się lęk? Kiedy się pojawił? Czy w historii Pani życia były jakieś trudne wydarzenia związane z woda, pływaniem? Albo w historii Pani rodziny?
Ważne jest także to, jak bardzo Pani to przeszkadza i jaka ma Pani motywacje, by to zmienić?
Zależy to także od objawów- czy jest to niechęć i unikanie, czy raczej napad lęku panicznego w przypadku korzystania, czy choćby zobaczenia jak ktoś pływa?
Może Pani pracować nad tym sama przez systematyczne odwrażliwianie się (stopniowe wystawianie sie na bodziec wywołujący lęk, na początku w niewielkim stopniu, aż do momentu, gdy lęk zniknie, by potem zwiększać stopniowo intensywność, za każdym razem powtarzając wystawienie do momentu zniknięcia lęku). Może Pani tez skorzystać z pomocy psychologa, który poprowadzi terapię i pomoże Pani poznać przyczyny jak i sposoby poradzenia sobie z trudnością.