Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Do jakiego lekarza się udać przy tych problemach z układem pokarmowym?

Czy to PI-IBS, jakie badania wykonać? Dzień dobry, od jakiegoś czasu obserwowałem u siebie objawy wg mnie charakterystyczne dla IBS tj. głównie wzdęcia, nieregularne wypróżnianie o różnej postaci, gazy. Jakieś 2 miesiące temu po tzw. grypie żołądkowej objawy wg mnie... Czy to PI-IBS, jakie badania wykonać? Dzień dobry, od jakiegoś czasu obserwowałem u siebie objawy wg mnie charakterystyczne dla IBS tj. głównie wzdęcia, nieregularne wypróżnianie o różnej postaci, gazy. Jakieś 2 miesiące temu po tzw. grypie żołądkowej objawy wg mnie się nasiliły i występują z przerwami 1-2 dniowymi, ponadto przy kaszlu czuję kłujący ból wcześniej w okolicach mostka, teraz niżej po prawej. Stosowałem maślan i probiotyk chwilowo pomogły, wydaje mi się, że objawy ustępują podczas, snu oraz po spożyciu alkoholu. Do jakiego specjalisty najlepiej się udać, czy badanie kalprotektyny wystarczy ,czy wykonać coś więcej?
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, Dziękujemy za zadanie pytania. W przypadku opisanych przez Pana dolegliwości należy skonsultować się z gastroenterologiem. Takie dolegliwości, jak wzdęcia, gazy oraz problemy z nieregularnym wypróżnianiem mogą wskazywać na zespół jelita drażliwego, ale aby to zweryfikować niezbędna jest... Dzień dobry,
Dziękujemy za zadanie pytania. W przypadku opisanych przez Pana dolegliwości należy skonsultować się z gastroenterologiem. Takie dolegliwości, jak wzdęcia, gazy oraz problemy z nieregularnym wypróżnianiem mogą wskazywać na zespół jelita drażliwego, ale aby to zweryfikować niezbędna jest konsultacja lekarska. Specjalista na podstawie szczegółowego wywiadu z pacjentem będzie mógł zaplanować konkretną diagnostykę oraz leczenie. Być może konieczne będzie wykonanie gastroskopii oraz kolonoskopii, które będą mogły wykryć wszelkie patologie w obrębie przewodu pokarmowego oraz jelit.
W zespole jelita drażliwego wiele zaburzeń może wynikać ze stresu. Proszę się zastanowić, czy nie jest Pan narażony w ostatnim czasie na jakieś stresujące sytuacje, które mogą wywoływać lub potęgować takie dolegliwości. W takim przypadku warto też skorzystać z pomocy psychologa lub psychoterapeuty. Dzięki takim konsultacjom łatwiej będzie Panu rozpoznać i panować nad swoimi stanami emocjonalnymi.
Warto pamiętać o tym, że opisane przez Pana objawy mogą wskazywać nie tylko na IBS, ale też szereg innych schorzeń układu pokarmowego, dlatego niezbędne będą szczegółowe badania.
Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia. Jednocześnie zachęcamy do zapoznania się z artykułem na portalu abcZdrowie.pl, który zawiera szczegółowe informacje na temat zespołu jelita drażliwego.
https://portal.abczdrowie.pl/zespol-jelita-drazliwego
Warto także sprawdzić, jak na podobne pytania odpowiadają eksperci portalu:
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/problemy-z-brzuchem-gazy-niepelne-wyproznienia-swedzenie-odbytu-i-cienkie-stolce-a-ibs-lub-hemoroidy
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/co-mam-robic-jesli-mam-wzdety-brzuch-dolegliwosci-i-ibs
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/jakie-leki-na-zespol-jelita-drazliwego
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy ten pieprzyk w okolicach intymnych jest niepokojący?

Mam pieprzyka koło okolic intymnych na nodze wydaję mi się że urósł i jak by miał odpaść czy to jest poważne
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, Dziękujemy za zadanie pytania. Bez dokładnej obserwacji tej zmiany nie można stwierdzić, jaki dokładnie ma charakter i co takiego mogło ją spowodować. W pierwszej kolejności warto udać się do specjalisty dermatologii. Lekarz będzie mógł dokładnie zbadać to znamię... Dzień dobry,
Dziękujemy za zadanie pytania. Bez dokładnej obserwacji tej zmiany nie można stwierdzić, jaki dokładnie ma charakter i co takiego mogło ją spowodować. W pierwszej kolejności warto udać się do specjalisty dermatologii. Lekarz będzie mógł dokładnie zbadać to znamię i w razie konieczności zlecić Pani wykonanie bardziej szczegółowej diagnostyki. Być może konieczne będzie zbadanie jej dermatoskopem. Jest to specjalistyczny przyrząd, dzięki któremu można obejrzeć podejrzaną zmianę w znacznym powiększeniu. Takie badanie jest bezinwazyjne, a jednocześnie pozwala na szczegółową obserwację różnych zmian na skórze.
Z pytania wynika, że ma Pani wrażenie, iż zmiana w ostatnim czasie powiększyła się, dlatego tym bardziej proszę nie zwlekać z wizytą u specjalisty. Każda niepokojąca zmiana rozmiaru, jak również kształtu czy koloru pieprzyka jest sygnałem, aby skonsultować się z lekarzem. Do czasu wizyty u specjalisty, proszę na własną rękę nie stosować żadnych środków bez rozpoznania problemu. Na przyszłość warto pamiętać o regularnym badaniu pieprzyków - szczególnie po okresie wakacyjnym, kiedy skóra narażona jest w większym stopniu na działanie promieni słonecznych.
Zachęcamy do zapoznania się z artykułem na temat pieprzyków dostępnym na portalu abcZdrowie.pl:
https://portal.abczdrowie.pl/pieprzyki-na-skorze
Warto również zapoznać się z odpowiedziami ekspertów serwisu na podobne pytania:
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/pieprzyk-w-okolicach-intymnych
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/pieprzyk-w-okolicach-intymnych-a-czerniak
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Dermatologia Noga

Czy ten opóźniony okres może być sygnałem ciąży?

Czy mogę być w ciąży? Współżyłam z partnerem 5 marca i doszło do wytrysku w środku. Od razu po stosunku skorzystałam z toalety. Miesiączka się spóźnia już 3 dzień. Test zrobiłam wieczorem i wyszedł negatywny. Mimo tego bolą mnie piersi i mam lekko żółtawe upławy
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, Dziękujemy za zadanie pytania. Niestety wyłącznie na podstawie podanych przez Panią informacji nie można jednoznacznie wykluczyć lub potwierdzić ciąży. W Pani sytuacji warto dla pewności powtórzyć test ciążowy lub dodatkowo wykonać badanie beta hcg, czyli hormonu o nazwie... Dzień dobry,
Dziękujemy za zadanie pytania. Niestety wyłącznie na podstawie podanych przez Panią informacji nie można jednoznacznie wykluczyć lub potwierdzić ciąży. W Pani sytuacji warto dla pewności powtórzyć test ciążowy lub dodatkowo wykonać badanie beta hcg, czyli hormonu o nazwie gonadotropina kosmówkowa. Jest ono wykonywane z krwi w laboratorium i pozwala na szybkie ustalenie, czy faktycznie doszło do zapłodnienia.
Trzeba jednak pamiętać też o tym, że takie dolegliwości jak brak okresu, upławy oraz ból piersi mogą wskazywać również na różne schorzenia układu rozrodczego. Opóźnienia miesiączki czasami są także wynikiem silnego stresu, nieodpowiedniej diety lub przyjmowania niektórych leków. Jeżeli zatem testy nie potwierdzą ciąży, warto skonsultować się dodatkowo z ginekologiem, który będzie mógł zlecić Pani szczegółową diagnostykę i w razie konieczności zaplanować odpowiednie leczenie. Być może warto także skonsultować się z endokrynologiem, aby sprawdzić, czy dolegliwości te nie są przypadkiem wynikiem problemów z hormonami.
Zachęcamy również do przeczytania artykułów dostępnych na portalu abcZdrowie.pl. Znajdzie w nich Pani wiele przydatnych informacji na temat objawów ciąży, diagnostyki oraz zaburzeń miesiączkowania:
https://portal.abczdrowie.pl/objawy-ciazy
https://portal.abczdrowie.pl/test-ciazowy
https://portal.abczdrowie.pl/zaburzenia-miesiaczkowania
Warto też przeczytać odpowiedzi ekspertów naszego serwisu na pytania z podobnego obszaru tematycznego:
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/opozniona-miesiaczka-czy-ciaza
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-spozniajaca-sie-miesiaczka-moze-byc-spowodowana-stresem-przed-niechciana-ciaza
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/ciaza-czy-zaburzenia-miesiaczkowania
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy to tylko zwykłe stłuczenie kolana?

Witam ;) Wczoraj schodząc z łóżka skoczyłam na lewa nogę a prawa nadziałem się kolanem o róg stolika . Pojawiła się mała rana , lekko spuchło i zrobiło się bardzo sine . Chwilami kuleje i odczuwam momentami duży ból .... Witam ;) Wczoraj schodząc z łóżka skoczyłam na lewa nogę a prawa nadziałem się kolanem o róg stolika . Pojawiła się mała rana , lekko spuchło i zrobiło się bardzo sine . Chwilami kuleje i odczuwam momentami duży ból . Czy udać się do lekarza czy to zwykle stłuczenie ? I jaka maść polecacie ?
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, dziękujemy za zadanie pytania. Niestety bez bezpośredniej obserwacji nie można stwierdzić, czy jest to tylko lekkie stłuczenie, czy być może doszło do poważniejszego urazu. Jeżeli dolegliwości bólowe będą się nasilać, wskazana byłaby konsultacja u ortopedy, który być może... Dzień dobry,
dziękujemy za zadanie pytania. Niestety bez bezpośredniej obserwacji nie można stwierdzić, czy jest to tylko lekkie stłuczenie, czy być może doszło do poważniejszego urazu. Jeżeli dolegliwości bólowe będą się nasilać, wskazana byłaby konsultacja u ortopedy, który być może skieruje Pana na bardziej szczegółowe badanie, m.in. usg oraz rtg stawu kolanowego. Jest to obszar bardzo często narażony na różne kontuzje, które mogą znacznie utrudnić codzienne funkcjonowanie. Czasami w wyniku silnego uderzenia może dojść do urazu łąkotki lub zerwania więzadeł.
W przypadku silnego stłuczenia dolegliwości mogą utrzymać się przez dłuższy czas. Ulgę mogą przynieść środki przeciwbólowe. Do czasu wizyty u lekarza warto także sięgnąć po specjalne maści na stłuczenia dostępne w aptekach bez recepty. Proszę też nie nadwyrężać tej nogi. Lepiej na jakiś czas unikać intensywnej aktywności fizycznej, która mogłaby spowodować pogorszenie objawów.
Zachęcamy także do zapoznania się z artykułem o tej tematyce dostępnym na portalu abczdrowie.pl. Znajdzie Pan w nim więcej informacji na temat budowy kolana oraz jego kontuzji:
https://uroda.abczdrowie.pl/zwichniecie-kolana
Pomocne mogą okazać się również odpowiedzi specjalistów serwisu na podobne pytania:
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/bole-kolana-i-stluczenie-w-rtg
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-to-tylko-stluczenie-kolana
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/bol-i-obrzek-kolana-po-urazie
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co takiego może znaczyć mój wygląd brzucha?

Dzień dobry Mam 20 lat ,164 cm wzrostu i waze 46 kilo.Mam znaczną niedowage jednak boje sie przytyc z powodu mojego brzucha .Mam z nim problem od zawsze .Wygląda on tak ze jest z góry płaski a na dole sie... Dzień dobry Mam 20 lat ,164 cm wzrostu i waze 46 kilo.Mam znaczną niedowage jednak boje sie przytyc z powodu mojego brzucha .Mam z nim problem od zawsze .Wygląda on tak ze jest z góry płaski a na dole sie rozszerza i tworzy takie dziwne zaokrąglenie na podbrzuszu.Chcialabym zapytac czy to jest tkanka tluszczowa czy moze jakies wzdęcia .Tyle ze jesli to tkanka tluszczowa to ja nie jestem w stanie sie jej pozbyc gdyz nie chce sie odchudzac bo i tak mam niedowage.A jesli wzdecia to tak naprawde jakis typowych objawów to nie mam.Nie boli mnie brzuch a uczucie pełnosci dopada mnie tylko czasami .Z kolei bardzo często jem jajka, pije mleko(po nich mam nieswiezy oddech) wiec moze na jakis czas z nich zrezygnowac?Po jakim czasie od zjedzenia takiego produktu występują wzdęcia?.Chcialabym zapytać czy w takiej sytyacji powinnam przytyc jesli mój brzuch nie podoba mi sie juz na tym etapie?
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, Dziękujemy za zadanie pytania. Bez szczegółowego wywiadu i ewentualnych badań trudno jednoznacznie stwierdzić, co może odpowiadać za taki wygląd brzucha. Czasami pomocne mogą być określone ćwiczenia właśnie na tę partię ciała, które pomagają w pozbyciu się tkanki tłuszczowej.... Dzień dobry,
Dziękujemy za zadanie pytania. Bez szczegółowego wywiadu i ewentualnych badań trudno jednoznacznie stwierdzić, co może odpowiadać za taki wygląd brzucha. Czasami pomocne mogą być określone ćwiczenia właśnie na tę partię ciała, które pomagają w pozbyciu się tkanki tłuszczowej. Być może warto zasięgnąć porady trenera personalnego, który będzie mógł dopasować trening do Pani potrzeb.
Jednocześnie należałoby skonsultować się z lekarzem gastroenterologii i sprawdzić stan swojego układu pokarmowego. Wzdęcia brzucha mogą bowiem pojawić się pod wpływem wielu różnych czynników. Możliwe, że specjalista zleci Pani dodatkowe badania, np. usg brzucha, a w razie konieczności rozszerzy diagnostykę o gastroskopię lub kolonoskopię, aby wykluczyć poważniejsze schorzenia żołądka lub jelit.
Wzdęcia brzucha mogą także być wynikiem stosowania nieodpowiedniej diety. Proszę zwrócić uwagę, czy zjedzenie określonych pokarmów nasila w jakiś sposób te dolegliwości. Być może konieczne będzie ich wyeliminowanie z codziennego menu. Warto też unikać picia napojów gazowanych. Do czasu wizyty u lekarza może Pani sięgnąć po preparaty wspomagające trawienie dostępne w aptekach bez recepty.
Tymczasem zachęcamy do przeczytania artykułu na portalu abczdrowie.pl, który szczegółowo porusza taką tematykę:
https://portal.abczdrowie.pl/wzdecia-brzucha
Pomocne mogą okazać się też odpowiedzi ekspertów naszego serwisu na podobne pytania:
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/dlaczego-moj-brzuch-jest-taki-wydety
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/co-moze-oznaczac-moj-duzy-brzuch
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/problem-nabrzmialego-brzucha
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy to może być objaw zażywania tego leku?

Witam Czy gdy dziewczyna 15 lat leczy się na anoreksje w między czasie zaczyna się u niej pojawiać depresja która bardzo szybko nasila się i dziewczyna dostaje leki antydepresyjne a mianowicie fluoeksytyna najpierw 10mg później po miesiącu 20mg i w... Witam Czy gdy dziewczyna 15 lat leczy się na anoreksje w między czasie zaczyna się u niej pojawiać depresja która bardzo szybko nasila się i dziewczyna dostaje leki antydepresyjne a mianowicie fluoeksytyna najpierw 10mg później po miesiącu 20mg i w między czasie otwiera się przed terapeutką ale jednocześnie nasilają się u niej samookaleczenia, myśli samobójcze i koszmary senne czy może to być objaw zażywania fluoeksytyny i powinna zostać odstawiona lub zmieniona na inny lek?
Redakcja abcZdrowie
Szanowna Pani! Dziękuję za zadane pytanie. Niestety nie jestem w stanie odpowiedzieć Pani na nie jednoznacznie. Pogorszenie się stanu psychicznego u młodej pacjentki może mieć różne przyczyny. Jedną z nich może być także Fluoksetyna. Zwłaszcza na początku leczenia tą substancją... Szanowna Pani!
Dziękuję za zadane pytanie. Niestety nie jestem w stanie odpowiedzieć Pani na nie jednoznacznie. Pogorszenie się stanu psychicznego u młodej pacjentki może mieć różne przyczyny. Jedną z nich może być także Fluoksetyna. Zwłaszcza na początku leczenia tą substancją (szczególnie u młodzieży) mogą pojawić się myśli samobójcze oraz skłonności do samookaleczeń. Stabilizacja dawki może trwać nawet kilka tygodni, dlatego też chory powinien być pod stałą obserwacją, a wszelkie tego typu objawy uboczne powinny być jak najszybciej konsultowane z lekarzem prowadzącym. Tylko on może stwierdzić, czy konieczna będzie zmiana dawki leku lub całkowite odstawienie leku.
Napisze Pani, że depresja wystąpiła u dziewczyny w trakcie leczenia anoreksji, jeszcze przed włączeniem fluoksetyny. Anoreksja jest poważnym zaburzeniem, a jej terapia – długotrwała. W trakcie procesu psychoterapeutycznego mogą wystąpić przejściowe pogorszenia stanu psychicznego (kryzysy), niektóre objawy mogą się nasilać, a inne ustępować i odsłaniać kolejne warstwy. Być może zaburzenie odżywiania było w tym przypadku jedynie „maską” innego, głębszego problemu. Najważniejsze, że nastolatka otwiera się przed psychoterapeutą – to dobrze rokuje. Jednak docieranie do przyczyn problemu, a więc do tego, co najbardziej trudne i bolesne, może wywołać różne reakcje ze strony psychiki, w tym stany depresyjne.
Podczas towarzyszenia osobie z tego typu zaburzeniami psychicznymi bardzo ważna jest cierpliwość w stosunku do chorej oraz dobra współpraca z lekarzem prowadzącym i psychoterapeutą. Być może potrzeba więcej rozmów ze specjalistami, którzy wytłumaczą bliskim dziewczyny, jaka jest dynamika procesu leczenia, aby wiedzieli, czego można się spodziewać i jak reagować. Niezbędne jest także informowanie specjalistów o wszystkich niepokojących sygnałach ze strony pacjentki w celu modyfikacji leczenia (w tym przypadku – o myślach samobójczych i samookaleczeniach).
Na koniec polecam Pani lekturę materiałów z tej tematyki:
• https://zywienie.abczdrowie.pl/anoreksja
• https://zywienie.abczdrowie.pl/leczenie-anoreksj
• https://portal.abczdrowie.pl/niepowodzenia-leczenia-farmakologicznego-depresji
Pozdrawiam Panią serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy powinnam poszukać nowego terapeuty?

Witam, potrzebuje rady, opini kogos z zewnatrz, gdyz mam problem z moja psychoterapeutka, tj. jej forma prowadzenia ze mna psychoterapii. Jestem w polowie 30stki, od 4 lat chodze na psychoterapie psychodynamiczna. Zglosilam sie z problemem z odzywianiem i z... Witam, potrzebuje rady, opini kogos z zewnatrz, gdyz mam problem z moja psychoterapeutka, tj. jej forma prowadzenia ze mna psychoterapii. Jestem w polowie 30stki, od 4 lat chodze na psychoterapie psychodynamiczna. Zglosilam sie z problemem z odzywianiem i z zaburzeniem lękowym (na ktore od ponad 10 lat biore leki). Od zawsze wiedzialam, ze cos jest ze mna nie tak, ze jestem zbyt nerwowa, czesto wybucham gniewem, zmianiam prace jak mi cos nie pasuje, itp. Wczesniej probowalam przez 1,5 roku terapie CBT, niestety psycholog byla dopiero w trakcie wyrabiania uprawnien, wiec skupilysmy sie glownie na problemie jedzenia, a ja czulam, ze moj problem lezy gdzies glebiej. Obecna terapia dala mi wstepnie odpowiedz na moje problemy: ja nie czuje. Ludzie, ktorzy nie czuja /nie chca czuc, maja problemy, ktore uwidaczniaja sie w formie takich roznych psychicznych zaburzen. Ok, rozumiem, ale nadal nie wiem jak...poczuc? Troche tez, co dokładnie poczuc (jakbym to powiedziala terapeutce, to by sie na mnie niezle wkurzyla i zaczela krzyczec, ze robie sobie z niej jaja). Wg. niej jestem bezczelna i mam uwazac, co mowie, a nie po prostu gadac. Jak opowiadam jej o ciezkich symptomach nerwicy, ktoych doswiadczam od ponad pol roku, ona zaczyna sie na mnie denerwowac, ze tylko jej marudze, a nie 'robie' terapii. Ja przez to czuje sie niezrozumiana. Czesto czuje frustracje, ze musze sie domyslac co terapeutka chce mi przekazac, czuje ze jej nie rozumiem i gubie sie w tym co wg. niej jest sluszne, dobrze mi zrobi, a co nie. Myslalam, ze terapeuta wyslucha mojego toku myslenia, mojego spostrzezenia na swiat, wezmie mnie za reke, sprostuje i poprowadzi w pewnym kierunku, a nie bedzie wymagac ze ja ta droge sama pokonam. Myslalam, ze terapeucie mozna powiedziec wszystko jak nikomu innemu, ze to on zada pytania, po ktorych ja cos zrozumiem i zechce zmienić z wlasnej woli, a nie na nakaz terapeuty. A wyglada to tak, ze terapeutka mi mowi, co mam robic, a czego nie. Np. na urlop jezdzic tylko wtedy kiedy ona, zadnych dalekich podrozy 'bo wtedy to ja juz w ogole nic nie czuje'. W zwiazku z tym, czuje tylko opor i jakby strach o utrate swojej niezaleznosci, tozsamosci.. Przeraza mnie, ze z jej strony padl temat, zebym zakonczyla moj zwiazek, kazda wizyte u rodzicow musze z terapetka wczesniej omowic, zeby to bylo dla mnie dobre, bo 'ja zupelnie nie wiem co jest dla mnie dobre'. Oddalilam sie przez to bardzo od rodzicow, a na swiadomym poziomie tego nie chce. Zamiast wychodzic z terapii i czuc sie silniejsza, ze dam sama rade, czuje sie zdolowana, ze mam beznadziejne zycie, wybralam uleglego partnera i tylko manpuluje innymi. Terapeutka ciagle podkresla, ze to ja jestem chora i jak cos chce zmienic to nie mam wyboru tylko musze przyjmowac pomoc, ktora ona mi oferuje. Wg. jej slow nikt inny mi nie pomoze, bo nikt inny ze mna nie wytrzyma tak rozmawiac jak ona ze mna rozmawia, a to jest mi potrzebne zebym sie ruszyla. Oczywiscie po takim czasie, jestem jednak przywiązana dosc do niej, duzo dobrych rzeczy zrozumialam (choc niekoniecznie umiem zaaplikować) by byc dorosla, widziec rzeczy takimi jakie sa, wytrzymac lęk a nie uciekac), no i po prostu boje sie zrezygnowac, bo przeciez 'inaczej bedzie moje zycie puste, emocjalnie ubogie i skoncze w zakladzie psychiatrycznym' ('bo co innego mozna powiedziec pacjentowi, ktory nie przyjmuje slow madrzejszego lekarza') Z terapii chcialam wyniesc sile, wiare w siebie, akceptacje, madrosc a nie uzaleznic sie od jedynego slusznego sposobu na zycie oferowanego przez terapeute. Liczylam sie z tym, ze terapia oczywiście nie jest łatwa i przyjemna ale dawno nie byłam tak zdolowana jak teraz. Cieszylam sie, ze ktos mi dal kontre, na pare spraw otworzyl mi oczy, ale brakuje mi zrozumienia, wiecej empatii .. Najgorsze, ze jestem teraz faktycznie przestraszona, ze albo sie dostosuje i przyjme oferowane przez nia jedyne sluszne, ale budzace we mnie opor, postawe, opinie, swiatopoglad; albo nigdy nie bede szczesliwa. Nie wiem, czy tak bardzo jestem chora, ze nie rozumiem/nie chce zrozumiec, poczuc, ale mimo to powinnam dalej walczyc o pozostanie w tej terapii z nia, pomeczyc sie i byc moze faktycznie dojsc do szczesliwego, zdrowego zycia. Czy nie lepiej i moze madrzej byloby mi poszukac innej formy terapii/ innego terapeuty, ktorego metody rozmowy, kontaktu, beda mi blizsze i pozwola sie szybciej, wiecej otworzyc?
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Dziękuję, że zechciała Pani do nas napisać i podzielić się swoimi przeżyciami i wątpliwościami. Zacznę od tego, że Pani wypowiedź jest zabarwiona ogromnym ładunkiem emocjonalnym, więc nie do końca mogę zgodzić się ze stwierdzeniem, że Pani „nie czuje”.... Witam serdecznie!
Dziękuję, że zechciała Pani do nas napisać i podzielić się swoimi przeżyciami i wątpliwościami. Zacznę od tego, że Pani wypowiedź jest zabarwiona ogromnym ładunkiem emocjonalnym, więc nie do końca mogę zgodzić się ze stwierdzeniem, że Pani „nie czuje”. Być może doświadcza Pani trudności w identyfikacji doświadczanych emocji. Na początku proszę się zastanowić, a nawet zapisać, jakie uczucia towarzyszą Pani podczas opowiadania o przebiegu terapii – i spróbować je ponazywać np. złość, frustracja itd. To już pierwszy krok do tego, żeby zacząć „czuć”. Drugi krok – to zgodzić się na to, co się czuje. Chociaż nie jest to łatwe, proszę dać sobie do tego prawo. Być może właśnie teraz znajduje się Pani w przełomowym momencie terapii, dlatego o wszystkich swoich spostrzeżeniach, odczuciach i wątpliwościach powinna Pani przede wszystkim porozmawiać ze swoją psychoterapeutką.
Z Pani listu wyłania się niepokojący obraz Pani relacji z psychoterapeutką, jednak nie sposób jednoznacznie ocenić tej sytuacji tylko na podstawie opisu jednej ze stron. Mogę jedynie ogólnie odnieść się do kilku kwestii. Najważniejsze jednak jest to, co Pani czuje i jak się Pani czuje w relacji ze swoją terapeutką oraz jakie cele zostały wyznaczone na początku. Tylko Pani może ocenić skuteczność psychoterapii i podjąć decyzję o ewentualnej zmianie.
Proces psychoterapeutyczny (zwłaszcza w nurcie psychodynamicznym) jest długotrwały i ma swoją dynamikę, w którą wpisane są także kryzysy. Fundamentem procesu jest zawsze relacja pacjenta z terapeutą, która musi być oparta na wzajemnym szacunku i zaufaniu. W pacjencie mogą się pojawiać różne i silne (nawet bardzo skrajne) emocje wobec terapeuty (to tzw. przeniesienie). Jednak kluczowe jest poczucie bezpieczeństwa, akceptacji i empatia ze strony terapeuty. Jeśli tego brakuje, wówczas terapia w żadnym nurcie nie przyniesie oczekiwanych efektów. Specjaliści mawiają, że to „relacja leczy”, nie metody.
Niedopuszczalna jest sytuacja, w której psychoterapeuta nie pozwala pacjentowi wyrazić swoich emocji czy je neguje, krzyczy na niego, nakazuje określony sposób postępowania, uzależnia od siebie, obwinia o brak postępów w terapii, krytykuje i poniża. Jeśli tak dzieje się w Pani przypadku, to postępowanie psychoterapeuty jest nieprofesjonalne, nieetyczne i naganne.
Sugeruję, aby spisała Pani wszystkie swoje odczucia i wątpliwości odnośnie współpracy z terapeutką i odważyła się je wypowiedzieć podczas sesji. Może warto nawet przeczytać i omówić list, który Pani do nas przysłała? To bardzo ważne, aby spróbowała się Pani otworzyć, a jeśli na ten moment nie jest Pani w stanie tego zrobić, to proszę zacząć np. od stwierdzenia „obawiam się powiedzieć, co myślę i co czuję…” Myślę, że reakcja psychoterapeutki pomoże Pani odpowiedzieć sobie na pytanie, czy dalsza praca z tą osobą ma sens.
Na koniec zachęcam Panią do zapoznania się z odpowiedziami specjalistów (m.in. praktykujących psychoterapeutów) na podobne pytania. Znajdzie w nich Pani m.in. kryteria, jakie powinien spełniać „dobry” psychoterapeuta:
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czym-charakteryzuje-sie-dobry-psychoterapeuta
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-powinnam-poszukac-innej-formy-terapii
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/psychoterapia-jak-stwierdzic-czy-terapeutka-i-dana-metoda-sa-odpowiednie
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-terapeuci-ponosza-jakas-odpowiedzialnosc-za-brak-efektow
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/kiedy-nalezy-zmienic-psychoterapeute
Pozdrawiam Panią ciepło i życzę wszystkiego dobrego.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy to może być związane z tarczycą?

Witam, od kilku miesięcy zmagam się z chronicznym zmęczeniem, spadkami nastroju, apatią, słabym miesiączkowaniem i kłucie przy sercu (szczególnie przy wysiłku). Już wcześniej miałam podobne problemy, jednak nie aż w takim stopniu. Z badań krwi wynikało, że wszystko jest... Witam, od kilku miesięcy zmagam się z chronicznym zmęczeniem, spadkami nastroju, apatią, słabym miesiączkowaniem i kłucie przy sercu (szczególnie przy wysiłku). Już wcześniej miałam podobne problemy, jednak nie aż w takim stopniu. Z badań krwi wynikało, że wszystko jest w normie (morfologia, hormony, żelazo, cukier - łącznie z krzywą insulinową). Po konsultacji z Endokrynologiem na badaniu usg okazało się, że mam przekrwioną prawostronnie tarczycę, poziomy anty-tpo i anty-tg są w normie. Pytanie, czy drążyć temat tarczycy, czy raczej skonsultować się z psychologiem lub kardiologiem??
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Jeśli przeszła Pani diagnostykę tarczycy i skonsultowała się z lekarzem endokrynologiem, to najistotniejsza jest jego diagnoza oraz zalecenia. Czy na podstawie obrazu z usg lekarz stwierdził zapalenie tarczycy? Czy wyniki badań hormonalnych wskazują na niedoczynność lub nadczynność... Witam serdecznie!
Jeśli przeszła Pani diagnostykę tarczycy i skonsultowała się z lekarzem endokrynologiem, to najistotniejsza jest jego diagnoza oraz zalecenia. Czy na podstawie obrazu z usg lekarz stwierdził zapalenie tarczycy? Czy wyniki badań hormonalnych wskazują na niedoczynność lub nadczynność tego gruczołu? Jeśli na podstawie kompletu badań (usg tarczycy, poziomy hormonów TSH, FT3 i FT4, brak przeciwciał) lekarz nie stwierdził choroby wymagającej leczenia, to przyczyny Pani złego samopoczucia należy poszukać gdzie indziej.
Przykre objawy, których Pani doświadcza, są niespecyficzne – tzn. mogą towarzyszyć rozmaitym zaburzeniom somatycznym oraz psychicznym (np. silny/ przewlekły stres, depresja, zaburzenia lękowe). Emocjonalne podłoże problemów stwierdza się zwykle, kiedy wykluczone zostaną inne przyczyny.
Warto, aby przyjrzała się Pani swojemu trybowi życia w ostatnim czasie i odpowiedziała sobie na kilka pytań. Czy regularnie się Pani wysypia? Czy znajduje czas na wypoczynek? Jak się Pani odżywia? Czy dba o prawidłowe nawodnienie organizmu? Czy uprawia Pani regularnie jakiś rodzaj lekkiej aktywności fizycznej? Czy w ciągu ostatniego roku miały w Pani życiu miejsce jakieś trudne, stresujące wydarzenia? Czy czuje się Pani ciągle zestresowana, przytłoczona; czy coś Panią stale martwi?
Jeśli czuje Pani, że powinna skorzystać z pomocy psychologicznej, a nawet konsultacji psychiatrycznej – proszę to zrobić. Przewlekłe zmęczenie, długotrwale obniżony nastrój i apatia są do tego wskazaniem. Jednak sugeruję działać dwutorowo i nie rezygnować z pogłębionej diagnostyki medycznej. Proponuję, aby wykonała Pani jeszcze następujące badania z krwi (jeśli nie były już zrobione): OB i CRP (wykluczenie stanu zapalnego), poziom ferrytyny (wykluczenie tzw. anemii utajonej przy prawidłowym poziomie żelaza), poziom witaminy D3 i B12. Warto wprowadzić suplementację wit. D3, witaminami z grupy B i magnezem – i obserwować swoje samopoczucie. Kłucie w sercu często towarzyszy zaburzeniom nerwicowym, jednak kłucie podczas wysiłku jest wskazaniem do konsultacji lekarskiej.
Zachęcam do lektury naszych materiałów z tej tematyki:
• https://portal.abczdrowie.pl/ciagle-zmeczene
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/jakie-witaminy-brac-na-chroniczne-zmeczenie
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/klucie-serca-podczas-wysilku
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/klucie-serca-podczas-wysilku-fizycznego
Pozdrawiam Panią serdecznie i życzę dużo zdrowia.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy te wyniki to duży powód do niepokoju?

Witam. Moim problemem jest wypadanie włosów. Na ostatniej wizycie u endokrynologa u którego leczę niedoczynność tarczycy poruszyłam ten problem. Doktor zlecił mi badania takie badania krwi: Insulina 15,7 u/ml (norma <10) Testosteron (O41) 31,67ng/dl (norma 12,40 - 35,70) Shbg 41... Witam. Moim problemem jest wypadanie włosów. Na ostatniej wizycie u endokrynologa u którego leczę niedoczynność tarczycy poruszyłam ten problem. Doktor zlecił mi badania takie badania krwi: Insulina 15,7 u/ml (norma <10) Testosteron (O41) 31,67ng/dl (norma 12,40 - 35,70) Shbg 41 (norma :przed menopauza 34, 3 - 147, 7 po menopauzie 26,4 - 118) Dhea-s 257,4 ug/dl (norma 29,7 - 182,2) Jestem już umówiona na wizytę w celu omówienia wyników ale martwię się tymi wynikami. Jak widać dhea-s jest ponad normę stąd moje pytanie czy jest to duży powodów do niepokoju? Czy słusznie mogę obawiać się nowotworu? Dziękuję z góry za odpowiedzi Pozdrawiam
Redakcja abcZdrowie
Szanowna Pani! Dziękuję za zadane pytanie. Siarczan dehydroepiandrosteronu (DHEA-S), wraz z testosteronem, należy do androgenów, czyli męskich hormonów płciowych. U kobiet wytwarzane są one głównie w korze nadnerczy (w niewielkim stopniu także w jajnikach). Podwyższony poziom tych hormonów... Szanowna Pani!
Dziękuję za zadane pytanie. Siarczan dehydroepiandrosteronu (DHEA-S), wraz z testosteronem, należy do androgenów, czyli męskich hormonów płciowych. U kobiet wytwarzane są one głównie w korze nadnerczy (w niewielkim stopniu także w jajnikach). Podwyższony poziom tych hormonów (hiperandrogenizm) u kobiet objawia się tzw. maskulinizacją, czyli wystąpieniem męskich cech płciowych, takich jak: nadmierne owłosienie ciała (hirsutyzm), problemy z cerą (łojotok, trądzik), łysienie (typu męskiego), obniżony głos, problemy z płodnością.
Podwyższony poziom DHEA-S może wynikać z wielu przyczyn, niekoniecznie nowotworu. Więcej na ten temat przeczyta Pani np. tutaj:
• https://portal.abczdrowie.pl/dhea-i-dhea-so4
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/co-oznacza-podwyzszony-poziom-siarczanu-dehydroepiandrosteronu-dhea-s-do-523-ug-dl
Często podniesienie poziomu DHEA-S bywa objawem tzw. przerostu kory nadnerczy. Aby to zweryfikować, należy poszerzyć diagnostykę hormonalną z krwi (m.in. badanie 17-OH Progesteron) oraz wykonać badania obrazowe – USG lub tomografię nadnerczy.
Oprócz podwyższonego DHEA-S ma Pani także podwyższony wynik insuliny na czczo, co sugeruje insulinooporność lub cukrzycę (jeśli także poziom glukozy jest powyżej normy). Warto pogłębić diagnostykę tego problemu, wykonując tzw. krzywą cukrową oraz insulinową.
Ponieważ na Pani problemy hormonalno-metaboliczne należy spojrzeć całościowo (uwzględniając także Pani wiek, wagę, pracę jajników oraz samopoczucie) powinna Pani być pod opieką dobrego endokrynologa, a także diabetologa.
Pozdrawiam Panią serdecznie i życzę dużo zdrowia.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Jak poradzić sobie z tymi migrenami?

Mam 29 lat. Boke głowy towarzyszą mi odkąd pamiętam, od podstawówki, gimnazjum... Moja mama miała tak samo, dopóki nie wycięli jej tętniaka. U mnie często = nawet przez 15-20 dni w miesiącu występują napięciowe bóle głowy, 3dniowe migreny podczas... Mam 29 lat. Boke głowy towarzyszą mi odkąd pamiętam, od podstawówki, gimnazjum... Moja mama miała tak samo, dopóki nie wycięli jej tętniaka. U mnie często = nawet przez 15-20 dni w miesiącu występują napięciowe bóle głowy, 3dniowe migreny podczas których rozsadza mi głowę występują rzadziej, raz na 2-3 miesiace. Obecnie jestem w ciazy, przez pierwsze 7-8tygodnj glowa mnie nie bolała, po 10tygodniu bóle sie nasiliły, częstotliwość migren wzrosła do nawet ostatnio 3dniowe migreny raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie...Nie mogę pracować ani funkcjonować. Dlaczego częstotliwość typowych migreny się zwiększyła? Rok temu rezonans głowy wykazal zmiany naczyniopochodne w przedniej części głowy. Póki co wg neurologa do obserwacji... Boję się porodu. Gdy boli mnie głowa i kaszlę, mam wrażenie, że zaraz wybuchnie i bol się nasila...boję cię co może stać się podczas wysiłku porodowego... Jak mam żyć z tymi migrenami a raczej kto j jak może mi pomóc?
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Domyślam się, że w tak ważnym i jednocześnie wymagającym czasie, jakim jest ciąża, częste bóle głowy są dla Pani dodatkowym obciążeniem, a także źródłem stresu. Niestety, nie jest możliwe określenie na odległość, jaka jest przyczyna dolegliwości, których... Witam serdecznie!
Domyślam się, że w tak ważnym i jednocześnie wymagającym czasie, jakim jest ciąża, częste bóle głowy są dla Pani dodatkowym obciążeniem, a także źródłem stresu.
Niestety, nie jest możliwe określenie na odległość, jaka jest przyczyna dolegliwości, których Pani doświadcza. Częste bóle głowy mogą być chorobą samą w sobie lub występują jako symptom innego procesu chorobowego toczącego się w organizmie. Najczęściej występują bóle migrenowe lub napięciowe – powiązane z przeżywanym stresem. Należy potraktować sytuację poważnie i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem w sytuacji, gdy ból głowy pojawia się nagle lub towarzyszą mu neurologiczne objawy, jak wymioty, zaburzenia widzenia, gorączka, zaburzenia świadomości lub widzenia, drgawki.
Napięciowy ból głowy spowodowany jest stresem, rozumianym jako przeżywanie silnych emocji, ale również stresem fizjologicznym, czyli odwodnieniem, głodem, niedostateczną ilością snu, przebywaniem w hałasie. Będąc w ciąży, powodem bólów głowy mogą być również zachodzące wówczas silne zmiany hormonalne, zmiany w układzie nerwowym, brak chemicznej równowagi w mózgu itp.
Proponuję zainteresować się technikami relaksacji i wyciszania burzliwych emocji, by zmniejszyć doświadczany stres. Może uspokajająca konsultacja z psychologiem, by zmniejszyć napięcie? Proszę pamiętać o piciu odpowiedniej ilości wody. Spróbować domowych metod na wyciszenie ataku migreny lub zapobieganie jego rozwinięciu się. Garść porad na ten temat znajdzie Pani w odwołaniach poniżej.
Jeśli chodzi o lęk przed bólem głowy podczas porodu proponuję przyjąć taką myśl, że wiele może się jeszcze zmienić w Pani organizmie do tego czasu, a martwienie się tym teraz być może jedynie przyczynia się do pogłębienia objawów.
Proponuję rozmowę na temat przeżywanych dolegliwości z lekarzem ginekologiem, który opiekuje się Panią podczas ciąży. Jak wspomniałam, być może pomocna okazałaby się też rozmowa z psychoterapeutą.
Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia i wyciszenia wszelkich obaw tak, by mogła się Pani cieszyć tym szczególnym okresem w Pani życiu.
Zapraszam również do lektury artykułów:
• https://zdrowie.parenting.pl/bol-glowy-w-ciazy
• https://portal.abczdrowie.pl/bol-glowy-w-ciazy
• https://portal.abczdrowie.pl/migrena-w-ciazy
• https://parenting.pl/z-bolem-glowy-do-neurologa-niekoniecznie
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Patronaty