Witam. Mam 33 lata. Od 11 lat (po porodzie) choruję na epilepsję. Od ok. 4 miesięcy mam problem ze snem. Zasypiam bez problemu, lecz ok. 3 w nocy budzę się i już nie ma mowy o śnie. Nawet mogę tak leżeć 4 godziny, a i tak nie zasnę. Co może być przyczyną i jak poprawić ten stan?

Witam! Jestem dziewczyną, mam 15 lat i mam ogromny problem ze snem. Kiedy kładę się do łóżka, zasypiam po 1,5 godzinie, a budzę się co 15 minut. Później znów nie mogę zasnąć. Zliczając czas mojego snu, to śpię w nocy maks. 3 godziny. To bardzo mało. A godzinę przed regularnym wstaniem z łóżka nagle zaczynam być senna. Niestety, i tak muszę wstać, więc cały dzień jestem senna. Wypiłam 3 kawy, a to pomogło na jedynie godzinę. Nie biorę i nie brałam żadnych leków, bo uważam, że jestem jeszcze na to zbyt młoda, jednak mnie to bardzo niepokoi, ponieważ nie mogę normalnie funkcjonować. Nie wiem, czy ma to związek z faktem, iż nie miałam jeszcze pierwszej miesiączki.

Witam. Mam problemy ze snem. Tzn. nie mogę zasnąć wcześniej niż o drugiej lub trzeciej w nocy. Wstaję nawet przed godziną 14:00. To daje jakieś 11/12 godzin snu! Zauważyłem, że mam problem (od dwóch tygodni nie wychodzę z domu, bo mam problemy z nogą) i chciałbym coś z tym zrobić. Przez to spanie tracę za dużo czasu! Chciałbym sobie zaplanować dzień, lecz po prostu się nie da, śpiąc do tak późnej pory. Od kilku dni próbuję się "przestawić". Kładę się około 22, lecz budzę się tuż po północy. Co mogę z tym zrobić? Chciałbym zaznaczyć, że bardzo często śpię w dzień. Szczególnie po powrotach ze szkoły. W jaki sposób mogę wyregulować sobie normę dnia? Chciałbym wstawać około 6 i kłaść się spać około 22:30. Czy są to dobre ramy czasowe? Pozdrawiam i z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam. Zgłaszam się do Państwa z problemem moim i mojego partnera. Trzy tygodnie temu wprowadziliśmy się do nowego domu i od tego momentu mam problemy ze snem. Śpię bardzo płytko, często się przebudzając i dużo śniąc. Mam wrażenie jakbym w ogóle nie zapadała w głęboką fazę snu. Myśleliśmy, że to może po prostu kwestia poprzestawiania mebli, to jednak nie pomogło. Zaczyna mi to doskwierać, tym bardziej, że wcześniej spałam jak przysłowiowy 'kamień', mając uczucie, że od zaśnięcia do przebudzenia nie minęła nawet dobra godzina. Nie mam w zwyczaju spożywania obfitych posiłków przed zaśnięciem, mamy zawsze otwarte okno, nie jestem też pod wpływem żadnego większego stresu. Byłabym bardzo wdzięczna za poradę i objaśnienie, skąd wynika mój problem i jak go rozwiązać. Dziękuję uprzejmie!

Mam 13 lat. Mam bardzo duże problemy ze snem. Zasypiam ok 3-4 w nocy, w tym czasie wiercę się w łóżku i myślę o rzeczach sprzed kilku lat. Gdy zasnę, śpię dobrze, ale wstaję ok 13. Jak jest szkoła, muszę wstać o 6.00. W szkole jest OK, ale jak już wracam do domu, nie mogę powstrzymać się i zasypiam. Mama kupuje mi tabletki przeciwsenne, ale nie działają. Mam cukrzycę pierwszego stopnia. Co to jest? Ja chcę spać jak normalni ludzie.

Witam. Mam lat 18. Od prawie trzech tygodni mam problem ze snem. Polega on na tym, że śpię mniej więcej 1-3 h, po czym jest "lotto" albo wstaję wspaniale wypoczęty (jakbym spał normalnie ok. 8 h), albo wstaję zupełnie zmęczony. Przeszkadza mi to niestety w nauce (ciężko się skoncentrować, zwłaszcza w 2 przypadku). Czynnie uprawiam sport (piłka nożna). Proszę o pomoc.

Witam, mam taki problem. Otóż w dzień jestem cały czas senny, ziewam, nie pomaga nawet kawa, którą piję rzadko, bo miałem kiedyś problemy z nadciśnieniem! A kiedy się kładę spać, niby jestem senny, ale kiedy się tylko położę, nie mogę zasnąć. Dodam, że staram się chodzić spać ok. godziny 23-24, a zasypiam o 4-5 ! Coś jest nie tak! POMOCY!!! Już nie wiem, co mam robić! Próbowałem w przeszłości tabletek na sen, ale nie chce się od tego uzależnić. Macie jakieś rady?

Witam. Jestem mężczyzną i mam 17 lat. Nigdy wcześniej nie miałem problemów ze snem. Wszystko zaczęło się po pójściu do liceum (jestem w pierwszej klasie). Na początku chodziłem spać około 1 w nocy, z czasem kładłem się coraz później i teraz chodzę spać około 3-4 w nocy. Rano jestem mocno niewyspany i łapie mnie straszny dołek, wszystkiego się odechciewa, pójście na lekcje jest czymś niezwykle trudnym i jedyne, czego chcę to zasnąć lub umrzeć. Coraz częściej zdarza mi się zasypiać na lekcjach.

Z czasem wszystko się zmienia. Po powrocie ze szkoły czasami robię sobie krótką drzemkę, ale nie zawsze. Im późniejsza jest godzina, tym lepiej się czuję. Około godziny 21 przychodzi mi bardzo dobry humor, świat wydaje się lepszy, a życie lżejsze. Energia mnie rozpiera. Wtedy jestem bardzo nadpobudliwy i pracuję na komputerze do późnej godziny, chociaż najchętniej poszedłbym pobiegać. Nawet jeśli położę się wcześniej, to i tak nie zasnę, bo martwię się różnymi rzeczami i rozmyślam, czasem zajmuje mi nawet 2 godziny, zanim zasnę.

W weekend odsypiam cały tydzień i śpię ponad 12 godzin, czasami nawet 15. Dodam, że przez ostatnie pół roku schudłem 10 kilogramów, mimo że nie zmieniałem diety i nie zwiększyłem swojej aktywności fizycznej. Zacząłem nawet jeść więcej.

Mam 22 lata i właśnie skończyłam szkołę. Zawsze miałam problemy z zaśnięciem, ale przez ostatnie pół roku nie wiem, co ze sobą zrobić. Biegam, wychodzę na świeże powietrze, siedzę do późna, by wymęczyć organizm, oglądam telewizję i książki czytam. Chęć zaśnięcia pojawia się dopiero o godz. 2-3 nad ranem i śpię zaledwie 3, max. 4 godziny. Nie mogę już potem zasnąć. Koleżanka poleciła mi melatoninę. Działała, fakt, ale przez pierwszy tydzień, może dwa, a bałam się zwiększać dawkę, bo to może jeszcze wyjść na gorsze. W ciągu dnia męczy mnie wszystko, nie mam ochoty wstawać z łóżka.

Drugim i większym problemem jest to, że kiedy już zasnę, to mam koszmary. Jestem obecnie 6 lat w związku z chłopakiem. Zdradził mnie, ale wyjaśniliśmy sobie wszystko i układa się dobrze. Ale te sny... Śni mi się, że spotykam go w domu, w pracy, w sklepie, u koleżanki, gdziekolwiek, miejsce chyba nie jest ważne, są tam jedna lub dwie dziewczyny i mnie zdradza. Musi wybrać między mną a tamtymi i zawsze wybiera inne. To jest takie upokarzające. Budzę się zalana łzami i nie wiem nigdy, czy to był sen czy prawda. I czasem się zdarza, że dzwonię do niego o 5 rano, by dowiedzieć się tylko, czy to był sen. Żałosne :( Co to może oznaczać? Ja już naprawdę jestem na granicy wytrzymałości. Błagam, doradźcie coś. Jestem już zmęczona tym wszystkim.