W odp. na pani pismo chciałabym dodać, że: kiedyś tak, uważałam, że jestem przy tuszy (gruba), ale obecnie tak nie uważam. Jestem zadowolona ze swojej teraźniejszej wagi. Jem na przymus, ponieważ nie mam apetytu, a czasem w pracy bywa, że nie mam chwili czasu, by cokolwiek zjeść, a potem tak myśli o jedzeniu zachodzą w niepamięć i myślę tylko, żeby skończyć pracę i wrócić do domu, tam cokolwiek zjeść, coś porobić w domu i położyć się spać i zacząć nowy dzień... Tak każdego dnia. Mogłabym się nazwać typem pracoholika!!!

Jeżeli chodzi o konsultację z lekarzem rodzinnym, to udałam się do niego i powiedziałam mu o zaistniałej sytuacji i skierował mnie na różne badania, min: badanie krwi i moczu i inne oraz dał skierowanie do neurologa, ponieważ zapomniałam dodać w poprzednim pytaniu, że mam brak czucia, tzn. nie mam od dłuższego czasu łaskotek ani po uderzeniu w kolana tików... NIE WIEM CZYM TO MOGŁO BYĆ SPOWODOWANE? ZACZĘŁAM MARTWIĆ SIĘ O ZDROWIE!!! NIE WIEM CO JEST ZE MNĄ NIE TAK!!!! Czy mogło to być spowodowane przez moje kilkanaście lat ćwiczeń i treningów? Trenowałam od lat kajakarstwo górskie, biegi, gimnastyka, pływanie, podnoszenie i wyrywanie ciężarów itp. Obecnie nic nie trenuję, jedynie jestem w ciągłym ruchu i od czasu do czasu jeżdżę rowerem i czasem gimnastyka. Proszę o pozytywną odp. DZIĘKUJĘ ŚLICZNIE:) DO USŁYSZENIA.... POZDRAWIAM

Serdecznie witam. Chciałabym zasięgnąć porady, gdyż przydarzyło mi się coś bardzo niepokojącego. Otóż dwa dni temu obudziłam się w nocy, bo nie mogłam przełożyć ręki w inne miejsce. Często drętwieją mi ręce podczas snu, ale to uczucie było zupełnie inne. Okazało się, że śpię na lewym boku i w żaden sposób nie mam uciśniętej prawej ręki. Przełożyłam lewą przed siebie, następnie podniosłam do góry i okazało się, że ręka bezwładnie zgięła się w łokciu i opadła. Usiadłam i ułożyłam ją na kolanach. Nie miałam żadnego uczucia drętwienia, czy bólu, palce były lekko zgięte, dłoń ciepła, a ja nie mogłam poruszyć żadnym palcem, podobnie jak po znieczuleniu do operacji (które niedawno miałam na lewą rękę). Po około 10 sekundach masowania palców, odzyskałam władzę w palcach, następnie całej ręce. Czuję w niej często osłabienie mięśniowe. Podobnie w nogach do kolan. Bywa, że drgają mi różne partie mięśni. Najbardziej zaniepokoił mnie jednak ten nocny objaw. Bardzo proszę o poradę. Obawiam się, że to coś poważnego. Czekam na odpowiedź i z góry dziękuję.

Witam, mam 31 lat. Od 5 miesięcy strasznie drętwieje mi prawa część twarzy. Praktycznie jest ono non stop. Budzę się i zasypiam z nim... Promieniuje do głowy i takie dziwne uczucie powoduje. Przeszłam przez 5 neurologów, tk. głowy wykazało niewielkie zaniki korowe w czole!!! Badania wszystkie OK... Mam dwójkę małych dzieci, przeszłam dość dużo tragedii w swoim życiu, ale nie mam już siły walczyć z tym okropnym uczuciem! Biorę tabletki nasenne,ale to pomoc na krótki czas... Co robić!? Pozdrawiam.

Witam, mam 27 lat, wiele lat ćwiczyłem na siłowni, nigdy nie brałem anabolików czy prohormonów. Od około 6 lat przy dotyku boli mnie lewy sutek - górna jego część. Jest to bardzo silny i nieprzyjemny ból. W międzyczasie odwiedziłem kilku lekarzy: - rodzinny, stwierdził, że wyczuwa jakiś guzek - onkolog – stwierdził, że to ginekomastia - chirurg – stwierdził, że to mastalgia (badania jader OK) - endokrynolog – stwierdził, że to ginekomastia. Zlecił USG w celu potwierdzenia Wynik usg - struktura piersi tłuszczowa, bez zmian. Czyli lipomastia. Poziom prolaktyny w normie. W strukturze piersi żadnych zmian nigdy nie wyczułem. Biorę od dłuższego czasu antydepresanty, ale bóle zaczęły się lata wcześniej. Kolejny lekarz stwierdził, że to "od kręgosłupa". Sutek jak bolał, tak boli, czy można coś jeszcze zrobić w kierunku diagnostyki? Pozdrawiam

Witam. Mam 57 lat. Mam problem z okiem. Będąc nad morzem na plaży, leżąc oczywiście z zamkniętymi oczami, nagle uległam dziwnemu zjawisku. Zobaczyłam tło koloru ciemno czerwonego z plamami szafirowymi. Gdy usiadłam i się rozejrzałam zobaczyłam twarz osoby, która w połowie miała kolor bardzo silnego pastelowego koloru żółtego i takie same duże plamy rozsiane były w koło na piasku. Po chwili zjawisko to ustąpiło. Pragnę nadmienić, że w związku z chorobą serca (migotanie przedsionków) dość często mam zaburzenia widzenia w jednym oku w postaci falowania obrazu, ubytku w polu widzenia oraz raz miałam zaniewidzenie całkowite. Czy jest jakiś związek między tymi zdarzeniami? Miałam zrobione jakiś czas temu badania okulistyczne i stwierdzono, że zaburzenia widzenia wynikają z przyczyn naczyniowych.

Tydzień temu zdrętwiała mi prawa ręka, później czułam że moje usta przy jedzeniu są jakieś dziwne a do tego wszystkiego muszę mieć przymrużone prawe oko i niewyraźnie widzę! Ogólnie jestem bardzo słaba a wieczorami mam bóle głowy i nudności! Wyniki krwi czyli morfologia i ob jest w normie bo ob jest  4 a hemoglobina 13,8. Proszę o pomoc

Witam. Trzy tygodnie temu miałam odbarczany nerw łokciowy na wysokości łokcia w lewej ręce. Niestety drętwienie palców IV i V oraz części zewnętrznej nadgarstka nie ustępuje. Zaznaczam, że EMG wykazało ciężkie uszkodzenie nerwu w okolicy łokcia. Ufam, że z czasem te objawy ustąpią. Odkąd używam prawej ręki, nasiliły się objawy drętwienia palców IV i V głównie w nocy i pieczenie łokcia, dodatkowo mrowieją mi palce I - III, zwłaszcza po uniesieniu dłoni w górę. Ręka jest słaba. Bardzo szybko się męczy. Chciałabym wiedzieć, jak to możliwe, aby zespół rowka nerwu łokciowego pojawił się w obu rękach, a w dodatku zespół cieśni nadgarstka w prawej. Boję się, że ten zbieg przypadków może wskazywać na jakąś patologię w nerwach obwodowych. Ponadto odczuwam pieczenie w obydwu kolanach po zewnętrznej stronie. Proszę o informację, czy po obarczeniu nerwu łokciowego powinno natychmiast ustąpić drętwienie, czy istnieje prawdopodobieństwo ucisku jeszcze w innym miejscu? Kiedy, jeśli wszystko przebiegło pomyślnie, powinna nastąpić poprawa? Zaznaczam, że rezonans odcinka szyjnego jest OK. Z góry dziękuję.

Witam wszystkich bardzo serdecznie. Mam 20 lat, jestem mężatką od 2 lat i matką 2-rocznego synka Kubusia. Od dzieciństwa chorowałam i byłam na antybiotykach, które mi nie pomagały. Były momenty, że byłam tak chora, że traciłam wzrok.

Zachorowałam w połowie 2004/05 roku. Obudziłam się rano z niedowładem kończyny górnej lewej i zasinieniem jej. Była strasznie zimna, jakbym trzymała ją w lodzie przez całą noc. Postanowiłam pojechać więc do lekarza pierwszego kontaktu. Tam padło pierwsze stwierdzenie "guz mózgu". Pamiętam jak wtedy płakałam. Zostałam od razu przewieziona na oddział dziecięcy. Z dnia na dzień czułam się coraz gorzej, jakby coś odbierało mi siły. Cała moja lewa strona była jak kogoś obcego, utykałam na lewą nogę. Po tygodniu miałam niedowład lewej nogi i ból w kolanie. Po tygodniu druga kończyna dolna robiła się coraz słabsza i słabsza, aż straciłam władzę nad nogami.

Wysłali mnie wtedy do Akademii Medycznej w Gdańsku na rezonans magnetyczny głowy, ponieważ w szpitalu padło rozpoznanie stwardnienia rozsianego mózgu. Stąd byłam załamana, na badaniach nic nie wyszło, moi rodzice byli załamani, nie wiedzieli co robić. Podawali mi jakieś świństwa, po których czułam się gorzej. Nie miałam tam żadnej opieki, rehabilitacji, byłam zdana na siebie samą. W miarę swoich sił sobie ćwiczyłam, a lekarze wmawiali mi, że sobie wmawiam chorobę. Po miesiącu mnie wypuścili, na wypisie było napisane "wypuszczona w stanie bardzo dobrym, leczenie psychologiczne itp." Ja w tym czasie byłam o kulach. Pierwszego dnia jak tam trafiłam ważyłam 64 kg, wychodząc ze szpitala ważyłam 43 kg.

W szkole musiałam zaliczyć cały rok szkolny. Udało się, chociaż pojawiły się pierwsze oznaki zanikania pamięci, np. napisałam test z niemieckiego na 5 i pani zapytała mnie ustnie z tego samego i niestety, ale nic nie wiedziałam, dostałam krwotoku z nosa. Przez 3 mies. chodziłam o kulach, były dni, że nie chodziłam. Poszłam do zasadniczej szkoły zawodowej. Pierwszy dzień szkoły był strasznym szokiem dla mnie. Mieszkalam w internacie, obudziłam się rano z niedowładem nóg i skurczem lewej kończyny pod kolanem. Natychmiast wezwali karetkę, nie wiedziałam, co się dzieje. Zaczęłam się śmiać, zresztą miałam taki wiek, że śmiałam się zamiast płakać. Po prostu miałam inną reakcję, nie chciałam dopuścić do siebie, że jestem chora i mogę zostać na wózku - ja, taka szalona nastolatka ciekawa świata - zawsze było mnie wszędzie pełno.

I wtedy zostałam zawieziona na oddział dziecięcy, tam robili mi tomografię, wynik był dobry, nic nie wykazalo. EEG - bardzo liczne fale wolne, ale lekarz nie brał tego pod uwagę, kazał dostarczyć wypisy, więc rodzice dowieźli i wtedy lekarz okłamał moją mamę, że daje skierowanie na badania do Akademii w Gdańsku, bo on nie wie co mi jest. Więc mama bezmyślnie podpisała zgodę, okazało się, że pojechaliśmy do Starogardu Gdańskiego na oddział młodzieżowy psychiatryczny. Mama nie chciała się zgodzić i ja, więc chcieli dać sprawę do sądu i podjęliśmy decyzję, że zostanę.

Byłam przerażona, mamie powiedziałam, że to jest normalny szpital i że będę rozwiązywać testy, za 3 dni wyjdę. Zabrali mi wszystkie osobiste rzeczy wraz z ciuchami itd. Były tam same osoby chore w pasach, bardzo się bałam, byłam o kulach, dali mi leki, których nie chciałam brać, bo wkręcali mnie, że dzięki nim będę chodziła, ale ja się nie dałam nabrać. Dali mi je na siłę, po 10 minutach nie wiedziałam, co się ze mną dzieje i jak się nazywam. Zamknęłam się w sobie, więcej leków nie brałam, wyrzucałam, chociaż to groziło zamknięciem w pasy albo w kaftan na 3 dni - horror!

Rodzice wyciągnęli mnie na żądanie. Później po 2 dniach w domu, jeszcze się nie pozbierałam, a tu przyjechała karetka pod mój dom i oznajmili mojej mamie, iż mam zakażoną krew - 2 tys. zakażenia - i mam max 3 dni życia, jeśli nie będę pod nadzorem lekarzy i brała leków. Pojechałam, nie miałam wyjścia, moja krew była sinoblada. Tak zrobiono mi punkcję kregosłupa, która się nie udała i tak 3 razy, za 4 uszkodzili mi nerw, do czego sie nie przyznali. W rdzeniu nic nie wykazało, więc stwierdzili, że nie mam boreliozy. Po zabiegu miałam bardzo silny zespół popunkcyjny i paraliż po zabiegu na pół roku.

Zespół trwał 3 miesiące, ruszałam tylko oczami, ale się nie załamałam. Nie miałam depresji, do dzisiaj nie dopuszczam myśli, że mogę być chora i moje dziecko. Po pół roku chodziłam o kulach i sytuacja wracała, ale niestety nie chcieli mnie nigdzie przyjąć do żadnego szpitala. Objawy: duszności, zmęczenie, bóle stawów, niewyraźne widzenie, podejrzenie siodła tureckiego, niedowłady kończyn, osłabnięcie sił w rękach i nogach, załamanie nerwowe stwierdzone przez lekarzy, bóle w okolicach karku i dołu kręgosłupa, problemy z sercem, silne kłucie, brak apetytu od 2 lat, spadek wagi ciała, bóle głowy, zawroty itd. Doszły zaniki pamięci, głuchość, nadciśnienie oczu, trudności z chodzeniem. Proszę mi powiedzieć, co mi jest...

Witam. Piszę w imieniu mojej mamy. Mamy taki problem, moja mama od jakichś kilku miesięcy miewa ucisk w głowie połączony z zaburzeniem widzenia. Widzi wtedy przed oczami takie czarne falujące pasy, które zanikają po kilkunastu minutach. Niestety kiedyś napady te zdarzały się raz w miesiącu a teraz nawet dwa razy dziennie. Co może być przyczyną i jakie badania powinna mama wykonać. Okulista wykluczył jakąkolwiek chorobę oczu. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam, mam 17 lat. Powiem jakie mam dolegliwości zawroty głowy, problem z równowagą najbardziej w nocy, problem z koncentracją i pamięcią, drżenie rąk, problemy z czytaniem czasami niewyraźnie widzę i nie mogę utrzymać wzroku w jednej linijce, niechętni patrze na światło, często zapominam słów. Te dolegliwości już mam od ponad roku miałem robione badania krwi, moczu, Tomografia Komputerowa głowy, Neurolog, Laryngolog, Okulista wszystko ok. Tydzień temu znowu poszedłem do Neurologa kazał mi zamknąć oczy i ręce do przodu wystawić to nie utrzymałem się tak przepisał Betaserc i na Rezonans magnetyczny głowy wysłał żeby sprawdzić jak krew przepływa ale te badanie dopiero w Marcu mogę wykonać.