Witam. Od lat mam nieregularne miesiączki. Jestem w wieku 44 lat. W ostatnim latach miałam co miesiąc menstruację, tradycyjnie w okresach 28-36 dni (tak było często przez lata). Jak zawsze obfite, bolesne i trwające siedem dni. Ostatnia była 23 grudnia 2010 r. Zaczęłam mieć uderzenia ciepła. Zrobiłam badania - wyszły następujęce wartości: pierwsze FSH - 61,6, drugie 65,9, TSH - 2,66, prolaktyna 7,0, FT3 - 3,80, FT4 - 1,47, estradiol -8. Chciałabym jeszcze zajść w ciążę. Lekarz chciał mi przepisać leki antykoncepcyjne, ale powodowały u mnie nastroje depresyjne, więc zalecił mi HTZ. Czy w moim przypadku jest jeszcze szansa na ciążę? Bardzo proszę o informację. Pozdrawiam

Mam 44 lata. Od 11 miesięcy nie miesiączkuję, wcześniej brałam środki antykoncepcyjne (dosyć długo), po ich odstawieniu w marcu ubiegłego roku nie pojawiła mi się więcej miesiączka. Badanie FSH pokazało wynik 35 U/I (robione w czerwcu ubiegłego roku). Bardzo nie chcę zajść w ciążę i dlatego boję się współżycia bez zabezpieczeń. Nie mogę stosować dalej terapii hormonalnej ze względu na częste bóle migrenowe. Nadmieniam również, że od czterech lat mam typowe objawy kobiety w okresie menopauzy. Dodatkowo w czerwcu, podczas badania, lekarz znalazł na moim jajniku niewielką cystę. Po czyszczeniu macicy oraz badaniu wycinka wszystko okazało się ok. Ale obecnie znowu pojawiły się bóle w podbrzuszu. Po badaniu lekarz stwierdził, że jest to stan zapalny jajnika. Czy mogę być w ciąży?

Mam 47 lat, 4 lata temu z powodu dużych mięśniaków została mi usunięta macica. Podczas operacji okazało się, że na jajnikach mam torbiele i usunięto też obydwa jajniki. Zaraz po operacji lekarz ginekolog przepisał mi HTZ w postaci plastrów zawierających tylko estrogen. Po 2 tygodniach zrobiłam mammografię piersi i mam zmiany mastopatyczne – na jednej piersi wykryto guzek, który został usunięty operacyjnie. Była to zmiana łagodna, jednakże lekarz prowadzący zmienił mi przyjmowane plastry estrogenne na dwuskładnikowe (estrogen i progesteron). Piersi kontroluję regularnie i moje zmiany utrzymują się na stałym poziomie. Jednakże podczas ostatniej wizyty u ginekologa dostałam receptę na plastry z samymi estrogenami. Pan doktor stwierdził, że hormon jednoskładnikowy jest bardziej dla mnie wskazany, gdyż i tak nie mam macicy, a jeśli chodzi o piersi to tak będzie bezpieczniej. Proszę o poradę jaką HTZ powinnam stosować. Biorę połowę zalecanej dawki czyli 1/2 plastra co 3-4 dni. Jestem genetycznie obciążona osteoporozą, chorób piersi w mojej rodzinie nie stwierdzono.

Bylam dziś u lekarza. Co prawda miałam niby miesiączkę 22 stycznia, ale w ogóle nie czułam bóli przed okresem, a dwa dni przed pojawiły się brązowe plamy w małej ilości. Jestem bardzo szczupłą osobą, piersi zrobiły się twardsze, lekko powiększone i przytyłam, ale jedynie brzuch mi rośnie. Poza tym często oddaję mocz i jestem senna, leniwa, wzmorzył mi się apetyt, a czasem nie chce mi się jeść. Wracając do miesiączki – była ona inna: pierwszy dzień – same plamienia brązowe, drugi dzień – ciemna krew, a trzeci dzień i czwarty – co jakiś czas znów brązowe plamienia. Zaniepokoiło mnie to, więc poszłam do lekarza, który po badaniu usg stwierdził, że mogę być prawdopodobnie w ciąży, lecz jest za wcześnie, żeby to stwierdzić, a ostatni stosunek odbywałam 5 stycznia. Boję się zrobić test, żeby się nie zawieść. Co mam dalej robić...?

Jestem w wieku niecałych 35 lat, ale ostatnio spóźnia mi się okres, mam suchą pochwę, ciągle jest mi zimno, zwłaszcza w nogi i mam obniżoną ciepłotę ciala do 36 stopni. Boli mnie podbrzusze. Dodam, że test ciążowy wykonany w dwa tygodnie od spodziewanej miesiączki wyszedł negatywniez a partner jest pewny, że nie jestem w ciąży, zresztą mam dwójkę dzieci i wiem, jak reaguje mój organizm na ciążę, nie mam żadnych tego typu objawów poza brakiem miesiączki. Czy jest możliwe, że zaczynam wchodzić w wiek menopauzalny?

Witam! Kobieta 45 lat, od 60 dni brak miesiączki, ból podbrzusza. Zdaję sobie sprawę, że w tym wieku mogę już przechodzić klimakterium, bo miałam też inne objawy, jak uderzenia gorąca. Niepokoi mnie jednak to ciągłe napięcie w dole brzucha. Takie napięcie czułam zawsze przed miesiączką i od 60 dni ciągle jej wyczekuje. Czy jest możliwe, że jest to zapalenie przydatków? A może to jest zupełnie normalne przy przekwitaniu? Muszę też zaznaczyć, że od 2 miesięcy zażywam codziennie E***, który bardzo pomógł mi w zatrzymaniu uderzeń gorąca. Czy ten lek może powodować zatrzymanie miesiączki i ten ból? Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam. Moja mama pół roku temu przeszła zabieg usunięcia endometrium z macicy. Ma 51 lat i jeszcze do czasu zabiegu bardzo nieregularnie krwawiła. Po usunięciu endometrium miesiączka zanikła i wszystko było dobrze. Dzisiaj mama mi powiedziała, że zaobserwowała plamkę krwi. Nie była to duża ilość, ale zawsze. Co to może oznaczać?? Czy to coś złego?? Proszę o pilną odpowiedź.

Witam! Mam 50 lat i nie miesiączkuję od 8 lat. Cierpię na objawy wypadowe, zaburzenia termoregulacji, kołatania serca (mam wypadanie płatka zastawki dwudzielnej z falą zwrotną (+)++) - zażywam betabloker z tego powodu, zawroty głowy z wirowaniem, okropną zgagę (jestem wrzodowcem), zaburzenia równowagi (która utrudnia mi życie i wyjście w ogóle z domu z kimś lub samej i nie jestem w stanie utrzymać się dłużej w pionizacji niż kilka minut, około 10-15 minut tylko). Mam mroczki przed oczami, ale najgorsze co mi dolega to HIPOTERMIA. Bez względu na porę roku cierpię na obniżoną temperaturę ciała, zimą 34,5 stopnia i zamarzam, nie mogę wyjść z domu, bo tracę siły w nogach i zamarzam, wali mi serce - podczas snu również, mam okropne zawroty głowy. Latem kiedy się pocę mam jeszcze niższą: 33.5 stopnia, chce mi się wtedy spać i również wali mi serce i tracę siły. Miałam przeróżne badania i byłam u wielu specjalistów, nawet błędnik badałam (mam wrażliwy), robiłam rezonans głowy, bo mam też częste migreny od 20 lat i wynik wyszedł dobry. Miałam wykonane badanie FSH i wyszło trochę ponad normę - endokrynolog powiedział, że źle funkcjonuje przysadka mózgowa - leków nie otrzymałam. Poza tym jeszcze przed menopauzą zawsze miałam za wysoką prolaktynę. Fosfor i wapń też mi wyszedł ponad normę, bo zrobiłam badanie, więc lekarz zlecił badanie parathormonu, gdzie wynik wyszedł w normie, ale na słońce nawet na balkon wyjść nie mogę - tak mi kołacze serce, a podobno przy nadczynności tarczycy trzeba słońca unikać (wiem od endokrynologa), więc nie wiem dlaczego chodzić na słońcu nie mogę, po prostu chce mi się spać, wali mi serce i tracę siły. Nawet nie byłam jeszcze na grobie matki od roku, choć próbowałam, bo słabo mi się robiło - bo poszłam latem, kiedy właśnie świeciło słońce, nie rozumiem dlaczego tak mam! Dodatkowo powiem, że byłam pod kontrolą endokrynologa 12 lat , gdyż choruję na przewlekłe zapalenia limfocytarne tarczycy, miałam biopsję, wyszły tez 2 guzki małe. Endokrynolog przepisywał tylko leki przeciwzapalne, których nie bardzo mogłam zażywać, bo jestem wrzodowcem, miałam usunięty woreczek żółciowy 9 lat temu. Nic poza tym mi nie pomógł, mimo że czasami TSH wskazywało na nadczynność GRAVES-BASEDOWĄ. Kiedy na ostatniej wizycie oznajmiłam endokrynologowi, że mam taką niską temperaturę ciała i że nie jestem w stanie wyjść na spacer i żyć, odpowiedział mi, abym się cieplej ubierała - ciekawe jak to ubieranie na cebulkę wytrzymać latem. Ja - mimo że mam hipotermię - nietoleruję ciepłej odzieży i ciepła. W dodatku lekarz reumatolog na którejś z wizyt, gdy zapytałam, powiedział, że gdy się choruje na hipotermię to nie wolno dopuszczać do pocenia, czyli też do wysiłku - co by się zgadzało, bo jak się nie pocę to temperaturę mam trochę wyższą. Ja od roku jestem uwięziona w 4 ścianach, nikt do mnie nie przychodzi, bo znajomi i rodzina uważają mnie za wariatkę, nawet męża nie interesuję, bo mnie ani nie rozumie, ani nie wspiera, ważniejszy jest komputer niż ja. Sama zostałam ze swoim problemem i nie wiem co mam zrobić. Boję się o swoje zdrowie, bo wiem czym grozi hipotermia, poza tym w tamtym roku zmarła mi nagle mama (też chorowała na tarczycę), miała wstrząs sercowy i udar. Dodam jeszcze, że po tych betablokerach mam kilka skutków ubocznych i ten, który mi najbardziej doskwiera jest taki, że mam nadwrażliwość na światło i słońce, że żaluzje muszę mieć zapuszczone całymi dniami, dodatkowo mam też nietolerancję cukru, a ten lek go obniża - co powoduje u mnie nerwowość i zaczęłam jeść słodycze, bo mnie trochę uspokajają. Najgorsze jest to, że jestem okropnie zmęczona, aż do wyczerpania, bo nie mam nawet siły, by sobie posiłek przygotować. Jedyne co to płakać mi się chce ze zmęczenia, mimo że nic prawie nie robię, bo jestem od 15 lat na rencie przez astmę oskrzelową i dyskopatię kręgosłupa. Chciałabym wyzdrowieć i wyjść z tego grobowca - przepraszam za te słowa, ale ostatnio usłyszałam takie przykre słowa od siostry, która od roku nie utrzymuje kontaktu ze mną, wyrzekła się mnie, mimo że tyle lat jej pomagałam. A czy to też jest moja wina, że w ogóle choruję? niestety choroba nie wybiera, a i nie każdy potrafi wesprzeć i zrozumieć osoby chore i potrzebujące pomocy i to jest bardzo przykre, zwłaszcza gdy dotyczy rodziny, dla której najbliższa osoba jest nikim dla niej! Bardzo pragnę wyjść na spacer, ale nie jestem w stanie utrzymać się na nogach. Plastry HTZ nie mogłam stosować - miałam okropną zgagę, trzęsło mną i bolały mnie nogi, próbowałam kilka razy. Błagam o pomoc, bo jestem załamana, nie wiem ile jeszcze wytrzymam tak żyć w zamknięciu, bo już rok to trwa i pomału tracę siły. Proszę mi też napisać, czy to menopauza powoduje u mnie hipotermię i jak mogę sobie pomóc wyzdrowieć i wreszcie wyjść z domu na spacer, bardzo tego pragnę. BŁAGAM Z CAŁEGO SERCA O POMOC, będę bardzo wdzięczna za okazałą mi pomoc. POZDRAWIAM SERDECZNIE! Krystyna

Rodziłam 2 w wieku 20, 21 lat. Potem 28, ostatni poród 37 lat były blizniaki. Jeden został, bo z powodu niedopatrzenia przez lekarzy poród rozpoczął się w 26 tygodniu. Dziewczynka żyje, ale powikłania porodowe sprawiły, że jest niepełnosprawna. Potem po 2 latach poroniłam. W 13 tygodniu ciąży. Jestem zrozpaczona. Nie jestem już z mężem tego dziecka niepełnosprawnego. Poznałam człowieka, który zajął się moim dzieckiem niepełnosprawnym i mną jak tata i mąż. ODCZUWAM PRAGNIENIE BYCIA W CIĄŻY. TO JEST NIEZROZUMIAŁE UCZUCIE, BO RODZIŁAM, ALE ROK JAK JESTEM Z PARTNEREM MAM TAKĄ OGROMNĄ POTRZEBĘ. ALE NIC NIE WYCHODZI. JUŻ OSTATNIO PRZEŻYŁAM TAKI KRYZYS, BO JUŻ MYŚLAŁAM, ŻE TAK, A TU NIC. STRASZNIE TO PRZEŻYŁAM. OKRESY MAM RÓŻNE, ALE OD 21 DO 30 DNI CYKLU. MÓJ PARTNER MA SYNA, WIĘC JEST PŁODNY. PROSZĘ POMÓŻCIE.

Mam 49 lat i jeszcze regularne miesiączki. Od około 2 miesięcy nasiliły się bóle podbrzusza oraz silne stany zapalne macicy. Mój lekarz przepisał mi pochodną progesteronu (kuracja trzy miesiące i jeszcze trwa) oraz enzymy przeciwzapalne w czopkach na noc przez 6 wieczorów, gałki dopochwowe z nagietkiem i antybiotyk makrolidowy. Mam straszny ból w macicy – aż mnie szarpie. Byłam u innych lekarzy, dawali antybiotyki i nic mi nie przechodzi. Czy czyni to ta pochodna progesteronu czy może mam zapalenie pęcherza, bo co chwilę oddaję mocz? Proszę o pomoc, bo już nikomu nie wierzę.