Szanowna Pani,
samotność to pustka wewnętrzna i zewnętrzna, takie życie bezsensu i to nie wynika z samotności - to jest stan ducha, który nie pozwala odczuwać radości z życia, z relacji z mężem, z dzieckiem. Nie ma celu w życiu, znudzenie i zniechęcenie aktualnym sposobem życia, jest to bardzo obciążające dla psychiki, obserwuje się obniżony nastrój i napęd, brak chęci do działania. Samotność często oznacza niezaspokojone pragnienia, potrzeby, jakieś przykre przeżycia, np. z dzieciństwa. Wskazane jest dla Pani wsparcie psychoterapeutyczne, ze specjalistą łatwiej będzie zrozumieć problem. Poczucie samotności często jest procesem wynikającym z relacji - z rodzicami w dzieciństwie, styl więzi z matką, zainteresowanie rodziców dzieckiem. Lęk przed odrzuceniem, jaki lęk przed bliskością blokuje możliwość budowania bliskich relacji w związku, silna potrzeba zależności. Rozumiem, że w Pani małżeństwie jest podział obowiązków, kobieta zajmuje się domem, mężczyzna gospodarstwem, może Pani porozmawiać z mężem, poprosić o wsparcie, pomoc przy dziecku i innych obowiązkach, nie pisze Pani jakie to są obowiązki, pracuje Pani też zawodowo? - niewiele danych Pani podaje. Proszę rozważyć dla siebie psychoterapię, jako formę pomocy i leczenia poczucia samotności, jeśli mąż wyrazi zgodę wskazana jest dla Państwa psychoterapia malżeńska
Z wyrazami szacunku, Bożena Waluś
