Jak rozmawiać z siostrą, która nie chce poddać się operacji raka piersi?

Witam,
Sytuacja, w jakiej znalazła się Pani siostra oraz jej bliscy jest niezmiernie trudna. Pisze Pani, iż nowotwór został wykryty niedawno. W związku z tym, wszystko co może Pani w tym momencie zrobić to wspierać swoją siostrę, zrozumieć jej emocje i przejść wraz z nią przez szok, w jakim się teraz znajduje.
Osoba, która dowiaduje się o ciężkiej chorobie, takiej jak nowotwór, w pierwszej chwili reaguje w sposób często niezrozumiały przez jej bliskich. Jest to nic innego, jak uruchomienie wszelkich mechanizmów obronnych. W związku z tym pacjent zaczyna zaprzeczać istnieniu choroby, czy też zasadności jej leczenia. Może tłumić w sobie wszelkie emocje (lęku, strachu) i pokazuje siebie otoczeniu jako osobę stabilną i nieprzejmującą się (przy czym wewnątrz niej panuje emocjonalna burza). Często pojawia się wypieranie, niechęć do podejmowania tematu choroby, niechęć do szukania niezbędnych informacji nt. choroby i jej leczenia, chory racjonalizuje, czy też próbuje intelektualnie "przepracować" swój stan uważając, że "na pewno znajdą się inne wytłumaczenia dla tych objawów".
Jest to całkowicie naturalne. W tym momencie Pani, tudzież ktokolwiek z bliskich Pani siostry, nie powinien naciskać na podejmowanie leczenia. Takie naciskanie jedynie wzmocni stawiany opór i podtrzyma stosowane mechanizmy obronne. Proszę nie naciskać. Wspierać - autentycznie i szczerze: próbować rozumieć to, co czuje i myśli Siostra, rozmawiać o jej (ale także o swoich!) emocjach. Proszę być otwartą na to, co usłyszy i cierpliwą, jeśli Siostra nie będzie jeszcze chciała podjąć rozmowy - z czasem ją podejmie. Może Pani - gdy wyczuje, iż jest odpowiedni moment - zacząć rozmowę nt. osób, które wygrały walkę z rakiem, a potem "przemycać" niejako informacje nt. leczenia w innych momentach. Ale nie naciskać - to najważniejsze. Siostra musi na swój sposób "dojrzeć" do tego, iż chce podjąć leczenie. Powodzenia!

Czasem nie da się zmienić kogoś, jeśli on tego nie chce. Warto wspierać, jasno przekazywać swoje stanowisko i swoje zdanie, ale akceptować także decyzje siostry. Może warto zasugerować pomoc psychologiczną?