Zapytaj lekarza

7 1 7 , 2 2 7

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Anorektyczka a relacje z matką

Dzień dobry. Jestem matką 15-latki, a wygląda na to, że 15-letniej anorektyczki, przynajmniej w początkowym stadium. Od kilku miesięcy zauważam, że bardzo schudła, ciągle ćwiczy, robi wszystko by nie jeść ze mną posiłków. Wychowuję ją sama. Boję się bardzo, że moja córka zostanie anorektyczną. A nie wiem co mam robić, jak z nią rozmawiać, czy prosić by coś zjadła, czy do niczego jej nie zmuszać. Nie wiem co ją do tego skłoniło do tego, by zostać anorektyczką. Starałam się być dla niej dobrą matką. Może gdzieś popełniłam błąd. Nie potrafię nakłonić jej do wizyty u lekarza, a nie zaciągnę jej tam siłą. Nie wiem co mam robić. Może dziewczyny, które same chorujecie na anoreksję, możecie mi napisać, czego w takiej chwili najbardziej potrzebujecie od swoich matek? Albo inne matki, rodzice, jak pomagacie i ratujecie swoje dzieci? Kocham moją córkę i chcę dla niej jak najlepiej, nie chcę żeby została anorektyczką, bo wiem, że może jej to zniszczyć życie... Proszę o pomoc
KOBIETA ponad rok temu

Otyłość w Polsce

Mgr Kamila Drozd Psycholog
80 poziom zaufania

Witam serdecznie!

Wiele nastolatek, które cierpią na zaburzenia odżywiania, zaprzecza problemowi, twierdząc, że nic im nie dolega. Ponadto, anorektyczki to osoby, które zrobią wszystko, by jak najdłużej swój „sekret” utrzymać w tajemnicy, żeby nikt nie nabrał podejrzeń, np. chodzą ubrane w luźnych ciuchach. Drogą wirtualną nie określę, czy Pani córka cierpi na anoreksję. Tutaj potrzeba bezpośredniej konsultacji psychiatrycznej. Objawy anoreksji, to: spadek wagi lub brak przybytku wagi, prowadzący do masy ciała niższej co najmniej o 15% od oczekiwanej (tutaj pomocne okazuje się obliczenie BMI – wskaźnika masy ciała), unikanie tuczących pokarmów, przyjmowanie środków przeczyszczających, prowokowanie wymiotów, wykonywanie intensywnych ćwiczeń, monitorowanie tabel kaloryczności posiłków, ograniczenie porcji jedzenia, zaburzony obraz własnego ciała, obawa przed przytyciem, zaburzenia hormonalne, np. zanik miesiączki. Więcej na temat jadłowstrętu psychicznego dowie się Pani pod poniższymi linkami:

http://portal.abczdrowie.pl/anoreksja
http://portal.abczdrowie.pl/anoreksja-u-dzieci
http://portal.abczdrowie.pl/anoreksja-bulimiczna
http://portal.abczdrowie.pl/jadlowstret-psychiczny
http://portal.abczdrowie.pl/objawy-anoreksji-bulimicznej

Co może Pani zrobić dla córki, która prawdopodobnie cierpi na anoreksję? Na pewno nie zmusi jej Pani do leczenia ani nie nakarmi jej Pani na siłę – to nic nie da. Trzeba zacząć od rozmowy. Na pewno będzie ciężko, bo Pani córka może reagować agresją i złością, nie chcieć z Panią rozmawiać albo zaprzeczać, że ma problemy z jedzeniem. Proszę być jednak cierpliwą. Może Pani spróbować zachęcić ją do wizyty u psychologa szkolnego, przed którym możliwe, że łatwiej jej będzie się otworzyć. Proszę nie robić jej wyrzutów, ale być przy niej, akceptować ją taką, jaka jest. Anoreksja ma różne przyczyny – perfekcjonizm, niska samoocena, wysoki poziom aspiracji, zaburzone relacje rodzinne, chłód emocjonalny itp. Proszę się nie obwiniać za chorobę córki. Musicie się Panie wspierać. Psycholog szkolny może dać skierowanie do specjalistycznej poradni zdrowia psychicznego albo zachęcić do wizyty u psychiatry. Pani sama może zachęcać córkę do pomocy przy przyrządzaniu posiłków – niech pomaga w gotowaniu, mówi, na co ma ochotę, kupuje produkty na obiad itp. Najważniejsza jest jednak dbałość o relacje na linii córka-matka i rozmowa o uczuciach.

Pozdrawiam i życzę powodzenia!  

Psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji międzypłciowej.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty
Ważne tematy