Czy po przebyciu tej strasznej choroby za dziecka (1 mies. życia) mogą zostać jakieś zmiany, które utrudniają funkcjonowanie człowiekowi potem? Nadmieniam, że moje dziecko chorowało na tę chorobę. Teraz ma 15 lat. Dobrze się uczy. W ogóle rozwija się prawidłowo, tylko jest bardzo nerwowa. Stresuje się byle czym. Boi się np. wycieczek z klasą, bo myśli, że jej będzie niedobrze w autobusie i się ośmieszy. W ogóle bardzo się stresuje różnymi sprawami. Teraz nowa szkoła. Już się boi, czy ktoś ją polubi. Nie wiem skąd taka niska samoocena? Czy mogą coś państwo mi doradzić? Dziękuję z góry.

W wieku 6 lat przeszłam ciężkie zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Teraz w wieku 19 odczuwam, że nie radzę sobie z życiem, ciągle się denerwuję, na prawie wszystko reaguję płaczem. Czy można tu jakoś pomóc? W wieku 15 lat, gdy zmarła mi mama, potrzebowałam spotkań z psychiatrą, a także jak miałam ok. 12 lat, ale powodu spotkań nie pamiętam. Wiem, że wysłała mnie wtedy tam dziecięca neurolog po nieco niepokojącym badaniu EEG. Co będzie najlepszym wyjściem z tej sytuacji? Leczenie farmakologiczne, terapie...?