U maluchów podobne zachowanie może wynikać z prób poradzenia sobie w trudnej sytuacji, a także z niewiedzy, że takim zachowaniem sprawiają ból i przykrość. Oznacza to zatem, że przejawy agresji nie są czymś nienormalnym dla tego wieku. Dzieci dopiero muszą się nauczyć akceptowalnych społecznie form radzenia sobie.
Na początek warto jasno i wyraźnie wyrazić swój sprzeciw i nie wzmacniać postaw związanych z agresją. Dziecko może doświadczyć konsekwencji swojego zachowania- np. najpierw informacja, że bić nie wolno i jak jeszcze raz uderzy kogoś wyjdziecie z placu zabaw, jeśli zachowanie się powtarza, wychodzicie. I tak za każdym razem.
Dodatkowo istotnym byłoby by na początku ograniczyć dziecku sytuacje związane z możliwością uaktywniania się nieakceptowanych postaw (np unikać wspólnych wizyt w dużych sklepach czy licznie uczęszczanych placów zabaw, wybierać miejsca gdzie jest mniej ludzi i dzieci), dopiero później "konfrontować" córeczkę z trudniejszymi sytuacjami..
Jeśli problem będzie się nasilał- można skorzystać z pomocy psychologa dziecięcego.
Witam. Trudno coś powiedzieć, trzeba by szerzej znać problem. Może warto pójść do psychologa.
Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:
Zwykle termin „depresja" kojarzy się z dorosłymi,
Filip ma 5 lat. Kilka miesięcy temu zdiagnozowano
Nie każdy śmiech jest oznaką radości. Czasem bywa
