Jak leczyć chorobę dwubiegunową?
Mam 24 lata. Od czterech miesięcy leczę się psychiatrycznie, jestem obserwowana w kierunku choroby dwubiegunowej. Staram się o stopień niepełnosprawności, niedługo mam komisję, ale kompletnie nie wiem, co mogę tam powiedzieć. Biorę kwas walproinowy, od którego przytyłam, czuję wszystkie emocje na raz i coraz bardziej przestaje mi zależeć na życiu. Bez leków nasennych nie mogę spać. Ostatnio przepiłam i rozdałam ostatnie pieniądze, jakie miałam w portfelu... Wyżywam się przez to na moim mężu, chociaż nie mam zamiaru go ranić i przez to coraz bardziej nienawidzę samej siebie. Nie mogę się skupić, nie pracuję, nawet nie mogę się czasami zebrać do wejścia do wanny. Najgorsze jest jednak ciągłe poczucie wstydu.
Czy mogę to wszystko powiedzieć na komisji? Czy mój wniosek o stopień niepełnosprawności jest zasadny? I czy moje życie będzie już tak zawsze wyglądać?
