Szanowna Pani,
Opisywana przez Panią sytuacja jest bardzo przykra i bardzo Pani współczuję. To zrozumiałe, że martwi ona Panią i szuka Pani dla partnera pomocy oraz stara się go wesprzeć na wszelkie możliwe sposoby.
Chociaż trudno na podstawie krótkiego opisu z trzeciej ręki mówić o rzetelnej diagnozie, to przedstawiona przez Panią sytuacja i opis zachowania chłopaka przypomina zachowanie osoby cierpiącej na zaburzenia nastroju, na przykład depresję.
Dla choroby tej charakterystyczne jest obniżenie nastroju, spadek motywacji, brak zdolności do cieszenia się z rzeczy, które dawniej sprawiały radość, izolowanie się od ludzi, poczucie winy czy rozdrażnienie.
Jeżeli widzi Pani podobne objawy u partnera, zdecydowanie nie należy ich lekceważyć. Osoba, u której rozwija się depresja, potrzebuje jak najszybszej diagnozy u lekarza psychiatry oraz wprowadzenia psychoterapii. Nieleczona depresja jest bardzo groźną chorobą, która co roku zbiera ponure żniwo. Proszę porozmawiać z chłopakiem o konieczności wizyty, a jeżeli odmówi to warto poinformować jego bliskich. Wspólnymi siłami walka z depresją będzie miała duże szanse na wygraną.
Życzę Państwu powodzenia.
