Jak radzić sobie z niskim poczuciem wartości?
Witam. Nazywam się Magda i mam 19 lat. Mieszkam na wsi w gospodarstwie rolnym. Jestem miłą, nieśmiałą, pracowitą i bardzo emocjonalną osobą. Bardzo lubię pomagać w gospodarstwie rolnym. Z rodziną mam różne relacje, a mianowicie z tatą, wujem i ciocią bardzo dobrze się dogaduje i świetnie się czuje w ich towarzystwie. Z babcią jest trochę gorzej, ale mam dni w których potrafię z nią porozmawiać. Z mamą i siostrą nie potrafię się dogadać, poniżają mnie i wysmiewaja. A najgorzej jest gdy po całym dniu ciężkiej pracy wracam do domu i słyszę, że nic nie zrobiłam. Z rówieśnikami znalazłam wspólny język dopiero w tym roku. W czerwcu poznałam chłopaka, wtedy nie miałam żadnych wątpliwości że to miłość mojego życia. Jednak teraz gdy skrytykował kolacje przygotowaną przez moich najbliższych nie wiem co o tym myślec. Co prawda pojechał że mną oglądać żłobki i dostałam od niego kosztowny prezent na święta ale jego zachowanie co do moich bliskich pozostawia wiele do życzenia. Od 4 lat często tnę się zyletką. Chociaż w czerwcu tego roku przestałam się ciąć, a ukojenia i rozwiązania swoich problemów szukam w alkoholu. Robię to gdy jestem wściekła na matkę, babcie i siostrę i nie mogę się uspokoić. 3 lata temu zmarł mi kochany dziadek i od tego czasu do dnia dzisiejszego budzę się w nocy i wydaje mi się, że go widzę. Przez ostatnie 2 miesiące odczuwam ciągle smutek, mam łzy w oczach i czuję się nikomu niepotrzebna. Cały czas jestem przemeczona i jakby nieobecna na tym świecie. Uważam, że jestem brzydką i niewartosciowa dziewczyna i nie wiem co mój chłopak we mnie widzi. Pomimo tego, że mam przyjaciół i chłopaka czuję się bardzo samotna. Na końcu dodam jeszcze, że z pedagogiem szkolnym rozmawiam co tydzień, jednak z powodu jej relacji przyjacielskich i pracowniczych z moją mamą muszę niektóre sprawy przemilczec. Z góry dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam
