Jednoczesna chęć bezwarunkowej akceptacji i niezależności u 20-latki

Mam 20 lat. Jestem prawie wrakiem człowieka. Moja matka, na moje pytanie, czemu przestała się mną interesować, powiedziała "chcesz mieć prawa dziecka, a przywileje dorosłego." Nie mieszkam od roku z rodzicami. Czuję się, jakby moi rodzice nie żyli, a nawet gorzej, bo wymazali mnie z historii, udają na ulicy, że mnie nie widzą. Z jednej strony chcę być bezwarunkowo zaakceptowana, brakuje mi tego, z drugiej chcę niezależności. Jaka jest tego przyczyna?

KOBIETA, 20 LAT ponad rok temu

Konsultacje psychologiczne Psychologia

Mgr Magdalena Brabec Psycholog, Bydgoszcz

71 poziom zaufania

Witam. Może warto pójść na psychoterapię.
Magdalena Brabec

Dr Daniel Melerowicz Psychologia, Katowice

60 poziom zaufania

Dzień dobry. Nie do końca rozumię co wynika z pani opisu - czy to, że w wyniku wyprowadzki z domu rodzice przestali się do Pani odzywać? Wyobrażam sobie, że musi to być bardzo trudne jeżeli tak się stało. Czy są jakieś inne przyczyny z powodu których rodzice nie odzywają się do Pani. Jeżeli istnieje taka mozliwość polecam wizytę u psychologa, gdzie doklasnie będzie Pani mogla opisac swoja sytuację i obiektywnie na nia spojrzeć. Pozdrawiam.

Mgr Marta Belka-Szmit Psycholog, Kraków

55 poziom zaufania

Konflikt, który Pani opisuje, to zależność kontra niezależność; być równocześnie blisko z innymi, czuć się zaopiekowanym,ale i wystarczająco daleko, by czuć wolność wyborów i decydowania o sobie. Każdy z nas boryka się z tymi sprzecznymi potrzebami.
"Wystarczająco dobrzy" rodzice potrafią odpowiednio dawkować te dwa bieguny miłości. Wiedzą, że nawet małe dziecko chce o sobie decydować, a nawet bardzo dorosłe dziecko wciąż potrzebuje wsparcia i pogłaskania.
Przypuszczam, że przeżywa Pani ten naturalny konflikt bardziej niż inni, dlatego, że rodzice nie potrafili/nie potrafią obu tych potrzeb respektować.
Żeby ten deficyt i poczucie rozdarcia nie dręczyły Pani do końca życia, może Pani nadrobić braki w trakcie psychoterapii.

http://www.krakowpsycholog.com.pl/

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Jak rozmawiać z rodzicami na trudne tematy? – odpowiada Mgr Magdalena Golicz
Problem z komunikacją międzyludzką i poczucie bycia głupią u 18-latki – odpowiada Mgr Jarosław Żukowski
Brak akceptacji i wolności ze strony rodziców – odpowiada Mgr Ryszard Chłopek
Brak akceptacji partnera życiowego przez rodziców – odpowiada Artur Brzeziński
Brak akceptacji rodzeństwa przez 5-latka – odpowiada Mgr Anna Bernatowska
Niechęć do samodzielnego spania u 7-latki – odpowiada Mgr Anga Aleksandrowicz
Dlaczego rodzice traktują mnie jak dziecko? – odpowiada Mgr Agnieszka Glica
Problemy w relacjach z rodzicami u 20-latki – odpowiada Mgr Joanna Szlasa
Niechęć do tematów związanych z rolą kobiety – odpowiada Mgr Magdalena Brabec
Utrzymywanie finansowe dorosłej córki – odpowiada Mgr Małgorzata Bukowska

Jednoczesna chęć bezwarunkowej akceptacji i niezależności u 20-latki

artykuły

Ludzie żyją tam długie lata. 97-latka sama rąbie drewno na opał

Pół roku temu przeszła przeszczep nerki. "To życie na tykającej bombie"

Towarzyszy umierającym w ostatnich chwilach. "Śmierć to etap życia"

Aktualne trendy

Popularne tematy

Artykuły na ten temat

Najnowsze pytania z tej specjalizacji