Proszę Pani, dobrze, że Pani w tej sytuacji zastanawia się nad sobą i szuka pomocy. Kłopot jest w nas wówczas, kiedy siła emocji przeżywanych w danej sytuacji jest do niej nieadekwatna. Bo niby, realnie patrząc, dlaczego Pani nie miałaby przeżyć "kosza"? Wtedy i teraz. Jest Pani dorosła. Od mężczyzn, my kobiety, wciąż oczekujemy, by "kosze" przeżywali jak coś naturalnego. Chcemy mieć adoratorów, móc wybierać, odmawiać- ale oni niech się wciąż starają...Wracając do Pani. Siła Pani uczuć i emocji, prawdopodobnie jest wynikiem lęku przed niepowodzeniem, odrzuceniem, zranieniem w relacji. Stad Pani nie dała przyjacielowi wyraźnych sygnałów, że jest Pani zainteresowana, tylko pokazywała naprzemian zainteresowanie i obojętność. Sama nie zdołała tego wytrzymać bo ile razy Pani mogła wzbudzać w sobie nadzieję a potem ją porzucać? Z mojego doświadczenia wynika, że uczucia i emocje, nawet po wielu latach, mogą być dokładnie w tym samym miejscu, w którym z nimi w danej relacji, rozstaliśmy się. Stąd Pani słuszne obawy, że odżyją. Proszę sopróbować pomysleć w następujący sposób: "nic mi sie nie stanie, wykładam karty na stół". Nawet jeśli Pani przyjaciel jest w związku lub Pani spotyka się z kimś, życie jest długie i ma rózne zakręty. Czasami ludzie po wielu latach, w starości, wracaja do związków z młodości. Muszą zatem wiedzieć co do siebie czuli wcześniej. Obdarowanie aktualnie przyjaciela Pani uczuciami powinno wzbudzic w nim wielki do Pani szacunek. Jeśli nie, okaże się niegodnym Pani uczuć. Opowiedzenie o swoich uczuciach i trudności w ich komunikacji może Pani pomóc w zdystansowaniu się do nich, w dojrzewaniu do lepszej komunikacji i możliwości pełniejszego bycia w związkach. Jeżeli to jest dla Pani niewykonalne z powodu przewidywalnego lęku, proszę udać się do psychoterapeuty, by pomógł Pani przez to przejść. Ważną sprawą jest ból, o którym Pani pisze. Ból, który Pani miała w sobie wówczas, gdy się spotykaliście. Ból wynika najcześciej z głębokiej wiary w to, że tylko bólu można doświadczyć w głębokiej więzi. Jeśli by tak było u Pani i miało barzdiej stały charakter a nie tylko z tym mężczyzną, również warto udać się do psychoterapeuty by tę "właściwość serca" wyleczyć. Podsumowując, zachęcam do ryzykla otwartości, nawet za cenę tegio, że uczucia odżyją, wykorzystania całej sytuacji i Pani przyjaciela do własnego rozwoju. zrobienie tego w sposób by On nie czuł się użyty tylko obdarowany. Jeśli nie czuje Pani wystarczajacej siły w sobie, znalezienia psychoterapeuty do pomocy. Krystyna kozłowska
