Dzień dobry! Pytanie dotyczy mojej córki, w styczniu skończyła 3 lata. Od kwietnia 2011 roku nie częściej niż co miesiąc, ale nie rzadziej niż co dwa miesiące, przez trzy dni, czasami dłużej występuje bardzo wysoka gorączka. Ostatnio ok. 40 stopni, czasami ponad szczególnie w nocy. Temperatura spada w ciągu dnia do ok. 39 (temperaturę mierzę braun thermoscan). Nie ma przy tym żadnych innych objawów, kilka razy badał ją lekarz, sprawdzał uszy i gardło, po czym stwierdzał, że to infekcja wirusowa i przepisywał paracetamol. Dodam, że mieszkamy w Wielkiej Brytanii. Córka podczas choroby zachowuje się normalnie, poza tym, że jest trochę wyciszona. Wysoka temperatura występowała wcześniej, przy ząbkowaniu, ale od kwietnia 2011 jest szczęśliwą posiadaczką wszystkich 20 mlecznych zębów. Dziękuję bardzo za pomoc.

Moja 7 miesięczna córeczka, dotychczas rozwijająca się normalnie, nagle zaczęła rzucać główką w lewo i w prawo, robi to gdy siedzi mi na kolanach albo w bujaku. Czasem gdy daję jej butelkę. Zaczęło się to jakieś 2 tyg temu. Najpierw zaczęła kręcić główką w łóżeczku. Martwię się, czy nie jest to objawem jakiejś choroby? Jest bardzo żwawa, interesuję się wszystkim dookoła.

Witam! Mam 18 lat i zachorowałem pierwszy raz na ospę. Na całym ciele mam bąble, co mnie nie dziwi, ale mam je również na mosznie, napletku i żołędziu. Byłem u lekarza, który przepisał mi leki, smaruje się również pudrem. Lekarz powiedział, że w tych miejscach też może mnie wysypać. ale powiedział, abym na żołędziu nie stosował pudru, bo może podrażnić to miejsce. Moje pytanie brzmi, czy na żołędziu mogą wystąpić bąble, mimo że lekarz stwierdził, że tak może być, ale jakoś do mnie to nie dotarło. Może dlatego, że jest to lekarz pierwszego kontaktu, a nie dermatolog czy lekarz od chorób zakaźnych. Dziękuję za odpowiedź.

Witam, chciałbym się dowiedzieć, czy mam jakiś powód do niepokoju o zdrowie swojego dziecka. W przeciągu ostatnich 5 miesięcy miała 5 lub 6 infekcji górnych dróg oddechowych, poza katarem nie dolega jej nic więcej. Zdarza się to zawsze po kontakcie z osobami dorosłymi lub dziećmi z katarem. Katar przechodzi córce w ciągu tygodnia. Martwi mnie jednak jego częstotliwość, czy córka może mieć jakieś problemy z odpornością czy powinienem wykonać jakieś badania? Jeśli tak, to jakie?

Witam, moja 15-miesięczna córka ma problemy z oddawaniem stolca. Kupkę robi co 2-3, a nawet do 5 dni. Jest ona twarda, często składa się z kozich bobków. Przy oddawaniu stolca pęka jej pupa. Dodatkowo zarówno wargi sromowe, jak i pupa jest cały czas zaczerwieniona i tkliwa. Przed zrobieniem kupki córka jest niespokojna, płaczliwa, po zrobieniu jest wszystko OK. Często na czczo podaję jej przegotowaną wodę, ale to nie pomaga. Karmiona jest 2 razy dziennie mlekiem modyfikowanym Nan junior, 1 dziennie kaszka manna na mleku modyfikowanym, obiadek (często ze słoiczka + zwykły obiad), do tego deserki, które rozluźniają stolce, jabłko i woda, soki lub kompot. Co mam robić, gdyż córka bardzo cierpi przy oddawaniu stolca, bardzo płacze, wręcz krzyczy, cała się trzęsie.

Witam! Mam 9-letniego syna. W szkole nie ma problemów z zachowaniem i z nauką. W domu dziecko z każdym dniem jest bardziej agresywne. Nie reaguje na moje polecenia, na pytania odpowiada po kilku powtórzeniach. Do tego dochodzą ataki szału. Syn jest agresywny w stosunku do mnie (jestem rozwiedziona) i rodzeństwa. Atak ustępuje po rozładowaniu złości i przytuleniu. Samo przytulenie nie powoduje ustąpienia ataku. Często udaje zachowania zwierząt (wściekłość wilka, rozjuszonego byka, atak węża itp). Wcześniej zachowania zwierząt towarzyszyły tylko atakom, obecnie zdarza mu się naśladować zwierzęta w codziennych czynnościach (np. przy posiłku wdycha zapach potrawy jak pies). Do tego każde zwrócenie uwagi (np. poprawienie błędu przy odrabianiu zadania) powoduje, że syn się obraża. Wraca do odrabiania zadania po około 15 min. po wielkich namowach z mojej strony. Wielokrotnie rozmawiałam z synem na temat jego zachowań, obiecywał poprawę. Niestety z każdym dniem problem narasta, a ja przestaję mieć kontrolę nad jego zachowaniem. Proszę o pomoc i wskazanie drogi dotarcia do mojego dziecka.

Witam, mam problem z moim 20-miesiecznym synkiem. Waży 9 kg i w górę też nie rośnie. Ubranka kupuję na 86 cm :(. Do jakiego lekarza powinnam się udać, jakie badania zrobić? Dodam, iż urodził się z wagą 2650 g, a jego długość wynosiła 51 cm. Jest dzieckiem bardzo żywym, mądrym, szybko się uczy, z apetytem nie ma problemu. Przechodził anemię, celiakię wykluczono. Bardzo proszę o jakąś podpowiedź, odpowiedź.

Czeka mnie zabieg (kamienie w woreczku żółciowym - miałam kilka silnych ataków). W 2006 roku wzięłam 2 dawki szczepionki na WZW typu B, miałam silną wysypkę i zmiany na skórze - jestem alergikiem. Boję się teraz zaszczepić - co mam zrobić, czy zaryzykować i się zaszczepić? Lekarz mówi, że decyzja należy do mnie.

Dzień dobry! Mój 22 miesięczny synek był zaszczepiony 6 dni temu (7 lutego) ostatnią dawką szczepionki 6 w 1 (Infanrix Hexa). W udzie, gdzie było wkłucie oprócz małej, czerwonej kropeczki nie było żadnego odczynu, syn nie gorączkował. Czwartego dnia zauważyłam, że utyka na tę nogę - mam wrażenie, że usztywnia ją mięsień w udzie. Wyczuwam, że jest nieznacznie stwardniały, masuję, ale stan ten trwa do dziś, bez poprawy i bez pogorszenia. Czy powinnam się zgłosić do lekarza? Łączę pozdrowienia.

Witam, mam duży problem z moim malutkim niespełna 6-miesięcznym synkiem. Od ok. 3 miesięcy stopniowo pogarszał się jego komfort snu. Coraz częściej się wybudza w nocy, jest to nawet do 20 razy między godziną 20 a 6 rano. Nie potrafi zasnąć mocno, mam wrażenie, że śpi bardzo czujnie, każdy w zasadzie nawet najmniejszy hałas potrafi zerwać go ze snu, nie przesypia w nocy jednym ciągiem nawet dwóch godzin, a nawet jeśli już zdąży mu się pospać 2 godzinki, to wtedy zaczyna popłakiwać przez sen, wiercić się, rzuca główką z boku na bok, na chwilkę zasypia i budzi się po chwili ponownie i tak jest do samego rana. Przy zasypianiu też jest problem, bo kiedy przychodzi pora drzemki dziennej lub już nocnej to wyrywa się z rąk, płacze, pręży jakby bał się zasnąć. W ciągu dnia między 6 rano a 20 wieczór nie przesypia więcej jak 3 godziny, w związku z czym ciągle jest niewyspany, marudny i widać, że jest umęczony, oczka ma czerwone.

Byłam już u pediatry u neurologa, ale żadnych nieprawidłowości żaden z nich nie zauważył, że taka jego uroda, ale czy na pewno? Bardzo się martwię, ciężko mi patrzeć jak moje maleństwo się męczy, przecież dobry sen jest dla niego tak ważny dla prawidłowego rozwoju. Czy można mu jakoś pomóc? Bardzo proszę o radę. Pozdrawiam!

Witam, mam pytanie w sprawie szczepionki przeciw wściekliźnie (szczepienie profilaktyczne, I dawka, VERORAB). Znalazłam w internecie informacje, że w przypadku przyjmowania tej szczepionki nie wolno pić alkoholu ani opalać się. Lekarz medycyny nic nie wspomniał mi o takich zaleceniach. Kolejna wizytę mam za 6 dni, a nie chciałabym narazić się na problemy zdrowotne z powodu wypicia przysłowiowego kieliszka wina. Nie znalazłam też informacji na powyższy temat na ulotce szczepionki. Bardzo proszę o informacje w tym temacie, gdyż to co wyczytałam w internecie bardzo mnie zadziwiło np. zakaz spożywania alkoholu przez 6 m-cy od pierwszej dawki szczepionki. Dziękuję za odpowiedź.

Witam, mam 14 lat. Mam brata, który jest o 7 lat ode mnie starszy. Chodzę do dwóch szkół, więc przeważnie wracam do domu ok. godziny 18. Moi rodzice przez większość czasu pracują, więc nie widuję się z nimi zbyt często. Niestety mój brat jest. Od kilku lat wyzywa mnie, że jestem śmieciem, grubasem i nieukiem, kiedy przechodzi obok mnie zaczepia mnie i prowokuje, a potem bije mnie z całej siły. Wczoraj uderzył mnie w głowę, że zrobiło mi się jasno i zakręciło, dzisiaj mnie strasznie boli. Ale on sobie z tego nic nie robi, przed chwilą zagroził mi, że jeszcze jakieś pół roku i będę dopiero dostawała z całej siły. Strasznie się tego boję. Kiedy przychodzi z pracy zły, najczęściej w weekendy, wyżywa się na mnie i nie rozumie, że mnie to boli, a jego to po prostu śmieszy. Nie wiem co robić, boję się, że za ten okres czasu on może zrobić mi coś poważnego w głowę... Moja mama i tato nie reagują, bo on się zawsze wypiera, a kiedy pokazuje im siniaki na rękach mówią mu, że tak nie można i idą...

Dzień dobry, mam 4,5-miesięcznego synka, jest wcześniaczkiem (poród-36 tydzień 3 dzień). Od początku miałam za mało pokarmu, więc był (i jest) dokarmiany sztucznie, ok. 2 miesiąca zaczął dość nerwowo ssać pierś - bezwiednie uderzając w nią ręką oraz często kopiąc. W wieku 2,5 miesiąca miał bezdech - w szpitalu przez 4 dni przeszedł wiele stresujących badań (również usg jamy brzusznej - wszystko ok). 3 dnia pobytu odrzucił pierś, mimo tego dalej przed każdym karmieniem przystawiałam pierś - powoli powrócił, chociaż do stałego karmienia w nocy. Czasami ma dni, że ssie też w ciągu dnia, najlepiej jak się jeszcze po drzemce całkiem nie rozbudził, ale jak na swój wiek je dość małe porcje: w nocy ok. 2-3 karmień tylko po 1 piersi.

Od ok. 3.5 tyg. toczę wręcz batalię o jedzenie - zjada max. 50 - do 120 ml, z czego rano to mleko z kaszką, które po tygodniu ze 120 ml zeszło na max. 60 ml (nie wiem - znudziło się ?). Wprowadziłam również zupki ze słoiczków, wszystko odbywa się w bardzo małych ilościach. 2 tyg. temu byliśmy z tego powodu u lekarza, wg którego wszystko jest w porządku. Na wadze przybiera prawidłowo (w 4 miesiącu przez niecały miesiąc 700 g). Dziecko podczas karmienia jest bardzo niespokojne, przy piersi - maniakalnie trze rączką oczko, ciągnie mnie za koszulkę lub uderza, na głaskanie po główce warczy lub się otrząsa, pijąc z butelki pochyla główkę do butelki - widzę że chce jeść, ssie, a jednocześnie macha nerwowo rączkami wyrzucając mi butelkę. Przez parę dni wstawałam i chodziłam po pokoju karmiąc synka na rękach, ale to też już nie funkcjonuje. Nie chce absolutnie jeść mleka, nie mogę ustalić stałych pór karmienia, odbywa się na żądanie lub po ok. 3 - 4 godz. - wciskając. Lekarz stwierdził, że może to być ząbkowanie, ja tam żadnych ząbków nie widzę, bo ogólnie jest zdrowy.

Obawiam się o synusia zdrowie, że przy takich małych ilościach przede wszystkim otrzymuje za mało białka i wapnia (ja mam skazę białkową, więc nie jem nabiału). Tak poza tym jest wspaniałym pogodnym maluszkiem, uwielbiającym się przytulać - oczywiście najchętniej u mnie na rękach :) (7kg). Proszę o pomoc, nie chcę doprowadzić do anemii czy też czegoś innego. Pozdrawiam!

Dzień dobry, mam pytanie w sprawie mojej córki. Ma 5 lat. Od małego mała miała problemy. Urodziła się jako zdrowe dziecko z 10 pkt i poród naturalny. Gdy miała ok. 8 miesięcy, często budziła się z silnym, długotrwającym płaczem po kilka razy w nocy. Miała problemy psychoruchowe z siadaniem oraz później z chodzeniem. Gdy miała 19 miesięcy, zaczęła chodzić. Córka zaczęła mówić pojedyncze wyrazy bardzo późno, często pokazywała tylko jednym palcem, o co jej chodzi. Problem z mową utrzymywał się dosyć długo, w tym czasie miała terapię logopedyczną. Miała 4,5 roku jak zaczęła mówić, mówiła pełnymi zdaniami. Psycholog zrobiła jej testy rozwojowe i na moje pytania, które mnie nurtowały, nie odpowiedziała, zamierzam się udać do innego specjalisty w tym miesiącu, ale wolałabym wiedzieć na co mam się nastawić. Testy oczywiście wyszły bardzo negatywnie. Była opóźniona z mową, a inteligencja w granicach dolnej normy. Problemy z postrzeganiem, porządkowaniem i motoryką szczególnie. Za to liczenie pojedyncze bardzo dobrze.

Córka poszła do przedszkola w tym czasie. W pierwszym roku uczęszczania miała poważne problemy z zaaklimatyzowaniem w grupie. Gdy ją zaprowadzałam bardzo protestowała, płakała, krzyczała, gdy po nią przychodziłam, działo się to samo, już z daleka słyszałam, że córka płacze. Wychowawca grupy stwierdziła, że córka w ogóle nie uczestniczy w zadaniach, zabawach, piosenkach itp. Nie chce się dołączać i jakby sama jest zamknięta w sobie. Do przedszkola poszła stricte na polecenie psychologa, który stwierdził, że lepiej będzie, jeśli będzie w grupie. Wtedy jej to pomoże i się zmieni. Nie stwierdziła zaburzeń jakichkolwiek, tylko na podstawie testu były te opóźnienia. W tym czasie w wieku 4 lat miała jeden epizod napadu padaczki, gdzie trzy razy kontrolne eeg głowy wyszło negatywnie. Problemy, które opisałam, utrzymują się do tej pory. Był okres, że córka się zachowywała lepiej i było jakby z nią lepiej, ale teraz znowu są takie objawy: z mojej obserwacji córka jest dzieckiem jakby smutnym, śmieje się tylko z pojedynczych określonych rzeczy, które lubi, tłumaczone jej zasady postępowania nie skutkują, nieustannie powtarza te same błędy, te same czynności, których nie wolno (np. dużo razy, gdy córka tnie nożyczkami, tnie ścinki na ziemię), gdy jej tłumaczę, że trzeba ciąć do pudełeczka czy wyrzucić je, zawsze robi tak samo. Nie wiem czy robi tak, bo jest niegrzeczna. Każde tłumaczenie jakby w ogóle do niej nie dociera, często zamyka się w sobie. Lubi przebywać ze sobą sama, jest bardzo wstydliwa i nieśmiała. Na wizytach u lekarza spuszcza zawsze głowę na dół, a dopiero jak jest ze mną sam na sam, mówi, że nie powiedziała np. do widzenia. Gdy uprze się na jakąś rzecz, musi ją wykonać, nieważne w jakich sytuacjach, czy jestem na zewnątrz czy w domu musi i nie pomagają tłumaczenia, że nie musi tej czynności wykonać teraz.

Jest bardzo płaczliwa, właściwie to jest już rutyna, wg mnie ma bardzo niedojrzałe reakcje. Ogólnie reaguje wrzaskiem lub krzykiem, gdy sobie z czymś nie radzi. Każde małe niepowodzenie, a mianowicie mam jeszcze syna i gdy np. proszę go, żeby mi coś podał, córka zaraz płacze, krzyczy i potrafi dość długo płakać i się gniewać o to, że ona mi czegoś nie przyniosła. Ma fobie na punkcie schodów od 2 roku życia, nie potrafi sama zejść lub się do nich zbliżyć, dopóki ktoś jej na nich nie postawi. To samo tyczy się psów. I największy problem w przedszkolu i w domu. Cokolwiek się do córki nie mówi, ona jakby tego nie słyszy, każde polecenie mówione przez wychowawce musi być powtórzone kilkanaście razy. Czy dotyczy ubierania się, czy innej prośby ten sam problem jest w domu. Czy córka jest wołana na obiad, czy jest prośba o ubieranie się itd. itp. zawsze trzeba kilka razy mówić, aż córka zareaguje. W obecnych miesiącach córka stała się bardzo agresywna i w dodatku bardzo się wyżywa na swoim bracie. W niektórych sytuacjach boję się, że może mu zrobić krzywdę. Jest bardzo przywiązana do rutyny, gdy się coś zmienia, ona tego nie lubi. Problem polega na tym, że córka została opisana przez lekarza jako normalne, zdrowe dziecko, w miarę inteligentne (w domu rozwiązuje niektóre zadania z przedszkola czy różne łamigłówki, wręcz perfekcyjnie, chociaż są różne rzeczy związane z motoryką, np. w których sobie w ogóle nie radzi). Zdaje się, że rozumie wszystkie normy i zasady, ale ma problemy z ich przestrzeganiem. Gdy byłam w przedszkolu na konsultacjach, rozmawiałam z panią, to córka stała najpierw pół godziny z grupą dzieci i bała się w ogóle odezwać i dosiąść (chodząc z tymi dziećmi do przedszkola już trzeci rok). Potem jak już usiadła w ławce, spuściła głowę na dół i siedziała w takiej pozycji sama, wyłączona.

Jest jedno dziecko, z którym się córka bawi i wręcz dominuje jako przywódca - jest to jej kuzynka, z którą się bawią od małego. Córka nie potrafi wymyślać żadnych zabaw i propozycji od siebie, trzeba ja zawsze ukierunkować i bawić się z nią prawie cały czas. Jest czasami sytuacja odwrotna, momentami wręcz krótkimi, że córka nagle staje się gadatliwa, dużo mówi, opowiada, a później trafnie postrzega różne sytuacje, wręcz ma super inteligentne odpowiedzi. Jest dzieckiem bardzo głośnym i bardzo nadpobudliwym, w tym bardzo nieśmiałym, a czasami wręcz czasami otępionym. Nie wiem, jak dokładniej to opisać. Bardzo proszę o sugestie. Nie wiem, jak sobie mam radzić z nią, co robić, żeby ona była uśmiechnięta i szczęśliwa, i żeby było w domu spokojniej. Często np. stoi i tupie nogą, ciągle nie reagując na prośbę, żeby przestała. Często zamyka się w pokoju i sama się tam bawi.

Witam! Jestem mamą 12-latka. Mój syn ma problem z akceptacją ze strony rówieśników - chłopców. Jest chłopcem inteligentnym, osiągającym bardzo dobre wyniki w nauce. Chodzi do klasy 5 o profilu sportowym - w sporcie także osiąga sukcesy. Zawsze był i jest dzieckiem łatwo nawiązującym kontakty. W swojej klasie jest na uboczu, szykanowany, przezywany i wyśmiewany przez kolegów wśród których istnieje trzon w postaci chłopca skupiającego wokół siebie inne dzieci, mającego olbrzymi wpływ na nie, który w sposób wybitny nie lubi mojego syna. Chłopiec ten jest dzieckiem trudnym. Od szkolnego pedagoga wiem, że jest po traumatycznych przeżyciach. Jednak nie usprawiedliwia to faktu, że potrafi przy kolegach powiedzieć mojemu synowi, że zadźga go nożem(!). Po tym incydencie byłam zmuszona do udania się do dyrektora szkoły. Efekt był taki, że wychowawca wraz z dyrektorem, po przesłuchaniu uczniów z tej klasy, sprawę zgłosili na policję. Ów chłopiec odbył rozmowę z policjantem. Sytuacja się jednak nie zmieniła.

Odbyłam wiele rozmów zarówno z wychowawcą, jak i pedagogiem i psychologiem szkolnym. Chciałam uzyskać informację odnośnie zachowań mojego syna wśród rówieśników. Znam moje dziecko doskonale, ale z perspektywy mamy. Trudno mi powiedzieć jak syn zachowuje się poza domem, wśród kolegów. Pani psycholog szkolna obserwował syna przez tydzień, zebrała wywiad wśród nauczycieli. Następnie przekazała mi, że syn jest bardzo zdolny, kulturalny, ambitny i za bardzo prawy w stosunku do rówieśników, ma swoje zdanie, którego się trzyma i wielokrotnie, mając w różnych kwestiach rację, staje sam względem całej klasy.

Problem nasz jest poważny i wzrasta z miesiąca na miesiąc. Syn nie ma kolegi, jest sam na przerwach, nawet gdy jest chory, nie ma chętnych do dania mu lekcji. Dużo z nim rozmawiamy, staramy się, żeby wiedział, że w nas, w domu ma oparcie. Stara się trzymać, ale boję się, że nadciągająca burza hormonów u nastolatka nie będzie naszym sprzymierzeńcem. Proszę o podpowiedź jak mam dalej postępować. Nie wiem, czy kolejne rozmowy z wychowawcą mają sens. Wychowawca jest bardzo sympatyczny, ma o moim synu bardzo dobre zdanie, ale odnoszę wrażenie, że nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam! Prosiłbym o pomoc w wyjaśnieniu, interpretacji wyników badań dziecka przeprowadzonych w pierwszym miesiącu życia: Cytomegalowirus (CMW) (ICD-9:F23) Przeciwciała w kl. IgM 0,190 S/CO Cytomegalowirus (CMW) (ICD-9:F19) Przeciwciała w kl. IgG 1102,0 U/ml Badania przeprowadzono testerem firmy Roche. Gdzie w Warszawie państwowo lub prywatnie można udać się na ewentualną poradę, objęcie leczeniem? Dziękuję za odpowiedź.

Witam, mam pytanie dotyczące szczepionki na świnkę, otóż wykonane badanie potwierdziło, że przeciwciała IgG Mumps mam na poziomie 6,2, natomiast wynik przeciwciał IgM ujemny. Wnioskuję więc, że świnki nie przechodziłem. Jeśli chciałbym się zaszczepić to mogę przyjąć szczepionkę skojarzoną przeciw różyczce, ospie i śwince - ale co gdybym różyczką bądź też ospę w dzieciństwie przechodził - czy można taką szczepionkę przyjąć (z tego co wiem przechodziłem różyczkę). A drugie pytanie to: jaka szczepionka dostępna jest tylko na świnkę? Wyczytałem, że MUMPSVAX, natomiast doczytałem także, że jest niedostępna w Polsce. Proszę o informację, jaką szczepionkę powinienem przyjąć i czy po szczepieniu zanim wytworzą się przeciwciała nie będę w stanie zarazić moich dzieci w wieku 6 miesięcy? Z góry dziękuję za odpowiedź!