Witam! Mam 14 lat. Od pewnego czasu zaczęłam stosować peelingi i maseczki do twarzy, chociaż nie miałam dużo pryszczy, a teraz nagle mam ich coraz więcej i zostają mi po nich blizny, które nie schodzą. Co mam zrobić, aby cera powróciła do wcześniejszego stanu? Czy są jakieś domowe sposoby? Wizyta u dermatologa raczej nie wchodzi w grę. Z góry dziękuję za pomoc:)

Witam. Chciałbym zadać dość krępujące dla mnie, aczkolwiek trudne pytanie. Od około 3 lat zmagam się z trądzikiem. Nie są to objawy ropne itd. Wypukłe zaskórniki/wągry – pełno czarnych kropek na czole i policzkach. Co jakiś czas niektóre stawały sie czerwone i pojawiał się biały łój. Mam tak non stop. Jednak zauważyłem, że odkąd zacząłem aktywne życie seksualne, stan mojej cery mocno sie pogorszył i zwiększyła się ilość pryszczy. Do tego zaczęły pojawiać się na plecach. Bardzo mnie to martwi i stresuje... Proszę o jakąkolwiek radę. Z góry bardzo dziękuję i pozdrawiam.

Witam. Mam 16 lat, z trądzikiem męczę się jakoś od 11 roku życia, ale do tej pory był łagodny. Blizny, które na skutek niego powstawały szybko znikały, a teraz w zimie mam cały wysyp trądziku, a blizny zostają i nie znikają. Może to być spowodowane brakiem witamin? Od kilku dni zażywam preparat witaminowy i widzę lekką poprawę, ale nadal wyskakują nowe krostki. Moja mama i tata mieli trądzik, mama miała do 16 roku życia, ale strasznie ostry trądzik, a tacie do tej pory coś wyskakuje na twarzy. Siostra miała do 16 roku życia. Ja mam krew z tej samej grupy co mama. Kiedy może mi się skończyć ten trądzik? Czy powinnam udać się do dermatologa?

Obecnie mam 14 lat, jestem w I klasie gimnazjum, jestem kobietą, a z trądzikiem borykam się odkąd pamiętam, z tego co dobrze kojarzę to dopadł mnie gdzieś tak w wieku 11 lat (IV-V kl. podstawówki). Ale to było jeszcze nic. Wtedy (nie pamiętam dokładnie), ale z tego co widzę na zdjęciach miałam tylko małe krostki na brodzie i czole tzw. zaskórniki z tego co wiem, bo były koloru skóry. A potem chyba naprawdę musiało się coś dziać (chyba że ja strasznie panikowałam i wydawało mi się, że jest tragicznie) i zaczęło się szukanie różnych świństw typu maście i inne badziewia od tych znanych producentów. Potem były zabiegi u kosmetyczki, tzn. oczyszczanie cery itp. Na początku poprawy nie widziałam, potem chyba było lepiej, ale przecież takie szczęście nie może trwać wiecznie. I tak mijał czas aż do 6 kl. Dodam, że od 5 kl. nosiłam grzywkę, bo za bardzo wstydziłam się pokazywać. Najbardziej dręczyły mnie te bolące gule, te ropne, przyznam że na samym początku nie miałam z nimi problemu, bo najpierw to były tylko takie czerwone malutkie krostki osadzone blisko siebie na nosie, obok nosa, na brodzie i na całym czole.. wiele ich nie było. Dopiero później zaczęły się ropniaki. Miałam straszną manię wyciskania – wiem, że to złe), ale rzuciłam już to, teraz krosta siedzi tyle czasu, aż zacznie zabierać żółtego koloru. Chyba że mnie gnębi psychicznie, to czekam tylko aż wyjdzie na wierzch. Byłam u różnych dermatologów i na każdym forum wszyscy wysyłają poszkodowanych przez los (przez ten...ehh...trądzik) do dermatologa – od razu powiem, że dermatolog odpada. Jeździłam po całym kraju do prywatnych dermatologów, czasem nawet tych tańszych, wydałam z kilka tys. zł na badania, na leki, na maści, "na cuda nie dziwy", byłam także u ginekologa, mam lekki problem z tarczycą. Ginekolog twierdzi, że 2 płaty (czy jak to się tam nazywa) mam takie jak dziesięcioletnie dziecko ma jeden. Dodał, że to raczej nie jest powód występowania trądziku. Teraz już rzadko pojawiają mi się ropne krostki, częściej powracają te czerwone małe i mam masę zaskórników (tych bezbarwnych że tak powiem ). Pozostały mi blizny, które powoli znikają mi, bo używam "Kolagenu Naturalnego". Już brak mi siły! A najbardziej dręczy mnie ta depresja! Były takie chwile, kiedy tylko czekałam na powrót ze szkoły, żeby założyć na siebie znów tony tego badziewia (maseczki i te inne). Gnębi mnie ta depresja! Na punkcie światła! nie mogę normalnie żyć, wstydzę się z wszystkimi rozmawiać, wstydzę się pokazywać ludziom, a nie powiem że nie bo mam powodzenie u chłopaków, ale muszę ich unikać i tłumaczę się tym, że podobam im się tylko i wyłącznie dlatego, że mnie rzadko z bliska widują. Wracam do domu, w pokoju mam zawsze zasłonięte rolety, zgaszone światło, w domu rodzina i tak ma do mnie pretensje, że wszędzie gaszę światło i je zasłaniam, bo ja po prostu boję się, że natknę się na lustro i zobaczę swoje odbicie i te okropne krosty! Zazdroszczę każdej dziewczynie, która ma taką gładką buzię, a to praktycznie 7/8 szkoły nie ma takiego problemu co ja:( zawsze cieszę się jak Pani na lekcji zasłoni rolety, bo nie mogę nawet sobie wyobrazić jak wyglądam, jak się na mnie patrzą. Moi rodzice też już nie wiedzą co robić, potrafię iść i w pewnym momencie zacząć płakać, a oni nie wiedzą jak mają mi pomóc. Boję się, że do końca życia będę musiała uciekać przed światłem dziennym, przed mocnym światłem. Bo podkład tylko kryje czerwone krosty, ale przy świetle każdą krosteczkę widać:( Od 2 lat nie czułam smaku ketchupu, chipsów. Rzuciłam to i unikam jak ognia, ograniczam gazowane i czekoladę. Chcę w końcu żyć normalnie :( Bo nie mam już nawet czasu na naukę (a tylko raz w życiu nie dostałam świadectwa z paskiem:(, ponieważ siedzę do 1 w nocy i robię co tylko mogę, nakładam maseczki, czasem pastę do zębów, kremy, przemywam szałwią, bratkiem i innymi ziołami, robiłam maseczki domowych sposobów typu drożdże, aspiryna i inne. Piję marchew i nic :( Już sama nie mogę stwierdzić, czy jest lepiej czy gorzej. Chciałabym iść w końcu gdzieś bez podkładu, zawsze go mam na sobie, czasem dorzucam puder, gdy nie zdołam tego w miarę możliwości zakryć. Wstydzę się, gdy ktoś na mnie patrzy, wstydzę się siebie, mam strasznie kompleksy przez ten trądzik. Wiem, że inni mają gorsze problemy. Wiem, że niektórzy przeżywają gorszy trądzik, gdyż mają go na policzkach, plecach, ale ja tracę pewność siebie, męczy mnie to, wykańcza, mam nawet sny, że mam gładką buzię, a gdy się budzę –  płaczę, bo wiem, że już tak raczej nie będzie. Ten podkład to... czuję się jak jakaś "plastikowa lala" – tak jak to niektórzy mówią, mam taką ociężałą skórę, ale nie odrzucę go, załamałabym się, gdybym miała pokazać się bez. Dręczy mnie to wszystko, miałam tyle myśli samobójczych, ale brak mi odwagi :( Bo głupia mam nadzieję ,że uda mi się to wyleczyć, a proszę mi uwierzyć – próbowałam wszystkiego co jest na rynku i nie tylko, raz dziennie piję magnez bo tata twierdzi, że poprawia pozytywne myślenie. Owszem, działa, ale nie zawsze. Boję się panicznie tygodnia przed miesiączką:( wtedy wyglądam jakby mnie ktoś sitkiem walnął. Te krostki ehh :( Błagam o pomoc :(

Mam niespełna 14 lat a mam straszny problem z trądzikiem :/ Używałam dostępnych kosmetyków i innych znanych mark ale bez skutecznie w dodatku teraz w ostatnich miesiącach i na plecach i na dekolcie pojawiły mi się pryszcze. Mama nie ma czasu iść ze mną do specjalisty a ja chciała bym dostać jakiś lek skuteczny mam cerę mieszaną. Proszę o pomoc

Mój problem z trądzikiem rozpoczął się ponad DWA LATA temu i trwa do dziś. Chodziłam wtedy często do kosmetyczki na usuwanie włosków z brody woskiem. Kosmetyczka zauważyła zaskórniki, więc zaczęła je wyciskać. Przez te zabiegi pojawiało się tylko coraz więcej zaskórników, a następnie ROPNYCH krost. TYLKO NA BRODZIE! Zaczęłam smarować wychodzące krosty maścią sterydową. Krosty szybko znikały, ale równie szybko pojawiały się z powrotem. Brałam antybiotyk zawierający doksycylinę przez około miesiąc – BEZ REZULTATÓW, azytromycynę przez około 6 tygodni (3 dni brania, 3 dni przerwy itd.), kiedy przestałam brać – wszystko wróciło. Później przerwa 2 miesiące (nic nie brałam), jedynie smarowałam maścią zawierającą metronidazol… nic lepiej…Od półtora miesiąca biorę antybiotyk zawierający lamicyklinę – dawka 600 mg – BEZ WIĘKSZYCH EFEKTÓW... jest lepiej, ale nie ma szału. Robiłam badania z krwi: wszystko ok, hormony: testosteron – ok, progesteron – ok. Tak więc po 2-letniej walce z trądzikiem i setkach złotych wydanych na lekarzy i leki mam już tego serdecznie dość! Zaczynam tracić nadzieję, że kiedykolwiek się wyleczę. Za rok mam ślub i nie wyobrażam sobie pokazać się z taką brodą.

Witam serdecznie. Mam 38 lat i ogromny problem ze skórą twarzy. Od około roku strasznie pogorszył mi się stan cery (wcześniej była super). Mało że dopadł mnie dziwnego rodzaju trądzik krostkowy (policzki), to jeszcze w okolicach żuchwy i pod brodą oraz pod uszami zaczęły się dziać od tego czasu dziwne rzeczy. Otóż najwiekszą zmorą są dość duże, bardzo bolesne pryszcze (wrzodziki?). Najgorsze, że gdy jedne zaczynają się już goić, następne pojawiają się prawie natychmiast. Tak już się męczę około roku. Nadmienię, że nie biorę żadnych leków ani nie brałam w tym okresie, co mogłoby mieć na to wpływ. Te drobne krostki na policzkach można wycisnąć i jest tam biały wągier. Nie nadążam tego usuwać, a o tych bolesnych ropniakach nie wspomnę. Nie brałam także nigdy leków antykoncepcyjnych i nie zamierzam raczej. Wiem (bo czuję to), że przyczyna leży gdzieś w organizmie. Ciężko mi wybrać się do lekarza, ponieważ mieszkam poza miastem, a do tego kiedyś dawno, jak byłam chora na anginę to lekarze (byłam u 6-ciu) leczyli mnie antybiotykami, co przypłaciłam zdrowiem. Żaden nie wpadł na pomysł zrobienia wymazu. Jestem bardzo zrażona i nie stać mnie już na wizyty. Co ewentualnie mogłabym zasugerować lekarzowi ogólnemu? Jakie badania? I co może być powodem takiego stanu rzeczy? Błagam o odpowiedź i pozdrawiam. Emma

Witam, mam 26 lat. Trądzik mam od 10 lat, pomogła kuraja R**********, bralam potem D**** i był spokój z trądzikiem. Odkąd odstawiłam D*****, krosty wróciły, pojawiły się na plecach - są to wielkie bolące krosty pełne ropy wymieszanej z krwią, niemożliwe do wyciśnięcia... Na twarzy miałam szereg zabiegów mikrodermabrazji, kwasem glikolowym i płynem Jessnera. Krosty pojawiają się miejscowo, ale blizny są okropne. Teraz są bardzo widoczne, z wiekiem jakby widać dziury i doły, zwłaszcza pod światło. Jestem załamana, bo tyle już drogi za mną i wydanych pieniędzy, a blizny jak były tak są.. Są to wręcz dziesiątki maleńkich dziur, rozszerzone pory. W tych dziurach często robią się zaskórniki, grudki na policzkach, mam pełno przebarwień pigmentacyjnych... Co ja mam zrobić, żeby się ich pozbyć? Dlaczego pojawiają się krosty? Jestem bardzo zakompleksiona i mam problemy z samoakceptacją, mam 26 lat i myślałam, że to się kiedyś skończy, a póki co nie mam nadziei...

Witam, mam 15 lat i widoczny trądzik. Jakiś czas temu byłam u dermatologa, który przepisał mi antybiotyk i maść. Pomogło mi to, ale nie wyleczyło trądzika do końca. Nigdy nie miałam gładkiej cery i wiem, że nigdy nie będę miała. W najbliższym czasie chciałabym iść na laserowe usuwanie blizn. I mam takie pytanie: czy z nie do końca wyleczonym trądzikiem można iść na taki zabieg? Z góry dziękuje za odpowiedź.

Witam, mam 31 lat i jestem w 20 tygodniu ciąży. Od lat borykam się z pękającymi naczynkami na nogach i twarzy. Rok temu dermatolog stwierdził u mnie początek trądziku różowatego ze względu na pojawiający się rumień na twarzy. Po tej wizycie zdecydowalam się na zabieg laserowy IPL u kosmetyczki w celu poprawy wyglądu skóry twarzy, jak również zamknięcia naczynek. Po dwóch takich zabiegach moja twarz zaczęła wyglądać jeszcze gorzej, uwidoczniły się popękane naczynka i pojawiły się krostki. Po zastosowaniu antybiotyku krostki zniknęły, jednak rumień nadal się pojawia. Obecnie prawdopodobnie ze względu na ciążę krostki na twarzy znów się pojawiły, a wraz z nimi utrzymujący się rumień, szczególnie podczas zmian temperatury, jak i stresu. Czy to są typowe objawy trądziku różowatego i jak można go leczyć w czasie ciąży? Czy jest jakaś metoda na całkowite wyleczenie trądziku różowatego na twarzy? Dziękuję.

Mam takie pytanie. Co zrobić, jeżeli nie mogę się pozbyć w żaden sposób czarnych wągrów na nosie :/ Jest ich dość duża ilość i brzydko wyglądają. Wizyta u dermatologa nie pomogła, a ja nadal mam problem, stosowałem Clean&Clear i też nic, potem plastry oczyszczające, dalej żel z antybiotykiem i też bez efektu... Proszę o pomoc i pozdrawiam.