Dzień dobry.
Jest mało prawdopodobne, by siedmioletnie dziecko przeżyło stratę nienarodzonego braciszka. Bardziej prawdopodobne jest to, że strata, która, jak rozumiem, dotknęła przede wszystkim Panią i męża (partnera) odbija się jakoś na uwadze poświęconej pozostałym dzieciom - w tym rzeczonemu siedmiolatkowi. Skoro dodatkowo macie jeszcze młodsze potomstwo - któremu z racji wieku przysługuje większa uwaga ze strony rodziców, możliwe, że poprzez destrukcyjne zachowania siedmiolatek chce zwrócić na siebie uwagę.
Ten "bunt" raczej nie ustąpi samoczynnie. Warto byłoby skonsultować problem z psychologiem (najlepiej dziecięcym). Niezależnie od powyższego, proszę przyjrzeć się wzajemnym relacjom z dziećmi i spróbować odnaleźć "złoty środek". Nie można zapominać, że siedmioletnie dziecko, nadal jest dzieckiem wymagającym opieki, troski i zainteresowania, nawet jeżeli w porównaniu do młodszego rodzeństwa wydaje się być dojrzały i rozumiejący.
Pozdrawiam.
Dzień dobry!
Warto abyście Państwo osobiście z synem skonsultowali się z psychologiem dziecięcym i rodzinnym.
Pozdrawiam!
Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:
