Niska samoocena - jak sobie pomóc?

Mam 20 lat, jestem studentką i cierpię na silny lęk przed wyśmianiem, który ogranicza moje funkcjonowanie na uczelni podczas zajęć i zubaża kontakty towarzyskie z rówieśnikami. Mam problemy w byciu sobą i wyrażaniu siebie, nieswojo czuję się idąc ulicą lub jadąc metrem. Mam wrażenie, że jestem w centrum uwagi, co mi strasznie przeszkadza. Ciągle żyję w stresie i nie mam już siły, ani środków finansowych do walki z tym. Mój organizm reaguje w specyficzny sposób, jest zmęczony psychicznie, ból głowy, napięcie mięśni, nerwowość, brak dobrej organizacji, wysypka na dekolcie, przetłuszczająca się skóra głowy, słaba kondycja włosów. Jak sobie z tym radzić? Martwię się, że nabawię się jakiejś choroby Proszę o radę.

KOBIETA, 21 LAT ponad rok temu

Psychologia Problemy psychologiczne Samoocena

Mgr Arleta Balcerek Psycholog, Warszawa

95 poziom zaufania

Witam!

Warto, żeby zastanowiła się Pani, skąd biorą się te lęki i myśli. Pisze Pani, że czuje się w centrum zainteresowania wszystkich w koło, skąd u Pani takie przekonanie? Zwykle tłum daje poczucie anonimowości. Warto popracować nad samooceną oraz pewnością siebie. Może Pani to robić za pomocą ćwiczeń i informacji zawartych w Internecie lub poradnikach psychologicznych. Warto również korzystać z pomocy psychologa (bezpośrednio lub poprzez telefon zaufania). Mogłaby Pani także skorzystać z oferty warsztatów i treningów, które pomogły by Pani przełamać lęk przed ludźmi. Tego rodzaju zajęcia są oferowane przez różne instytucje i organizacje, często bezpłatnie. Warto spróbować popracować nad sobą, by móc pokonać własne ograniczenia i lęki. Lęk powstaje w psychice i nie jest odpowiedzią na realne zagrożenie, natomiast może bardzo utrudniać życie. Dlatego warto skorzystać z różnych form pomocy, by mogła się Pani przekonać, co będzie dla Pani odpowiednie i przyniesie najlepsze rezultaty.

Pozdrawiam

Mgr Bożena Waluś Psycholog, Gliwice

94 poziom zaufania

Witam,

poczucie własnej wartości czyli samoocenę trzeba odbudować, tak żeby była optymalna i stabilna. Wiele czynników składa się na poczucie własnej wartości, takich jak; postrzeganie samego siebie, wiara w siebie, własna skuteczność, samoakceptacja, poczucie własnej godności. Ogólnie mówiąc jest to opinia nas samych o sobie, inaczej mówiąc negatywne automatyczne myśli dotyczące siebie, wysoki krytycyzm w stosunku do siebie.
Przydałaby się Pani pomoc psychologa/psychoterapeuty, proces terapeutyczny umożliwi zrozumieć swoje zachowanie w określonym kontekście (sytuacji) i umożliwi zmodyfikować wzory myślenia, to wpłynie na poprawę funkcjonowania społecznego.
Pozdrawiam serdecznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Niska samoocena - czy jestem chora? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek
Ciągłe rozstania i niska samoocena. Co zrobić w tej sytuacji? – odpowiada Magdalena Pikulska
Moja bardzo niska samoocena – odpowiada Mgr Arleta Balcerek
Trzęsą mi się ręce, mam negatywne nastawienie do siebie - czy to już nerwica? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek
Jak sobie radzić z taką niską samooceną? – odpowiada Mgr Bożena Waluś
Niska samoocena - czy z tego wyrosnę? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek
Jak poradzić sobie z niska samoocena i uczuciem senności? – odpowiada Mgr Magdalena Golicz
Skąd się bierze mój brak chęci do życia i niska samoocena? – odpowiada Mgr Bożena Waluś
Jak pozbyć się niskiej samooceny? – odpowiada Mgr Kamila Drozd
Niska samoocena - jak sobie z nią poradzić? – odpowiada Mgr Arleta Balcerek

Niska samoocena - jak sobie pomóc?

artykuły

Sama straciła koleżankę. Agnieszka Sienkiewicz chce krzyczeć o problemach psychicznych Polaków

Czy masz skłonności do nerwicy?

SM dało dwa nagłe objawy. "Myślałam, że to koniec mojego życia"

Aktualne trendy

Popularne tematy

Artykuły na ten temat

Najnowsze pytania z tej specjalizacji