Witam serdecznie!

Od 1,5 roku bezskutecznie próbuję zajść w ciążę. Trzy miesiące temu przeszłam laparoskopię, która wykazała, że jajowody są drożne, histeroskopia też wypadła dobrze. Poza tym badania hormonalne w normie, mąż ma bardzo dobre parametry nasienia. Ostatnio lekarz ginekolog zlecił mi padania immunologiczne w kierunku zespołu antyfosfolipido-białkowego, na przeciwciała tarczycy (wyszły dobrze), na antykoagulat toczniowy i antykardiolipidowe. Na pozostałe jeszcze czekam.

Z własnej inicjatywy zrobiłam jeszcze dodatkowo badania przeciwjądrowe ANA, które wyszły pozytywne. Zleciłam więc dodatkowe badanie na parametry przeciwciał, na które teraz czekam. Czy mogą one być powodem moich problemów z zajściem w ciążę? Czy można je skutecznie zaleczyć?

Bardzo proszę o odpowiedź, bo jestem w rozpaczy. Dodam, że nie mam żadnych niepokojących objawów.

Witam i proszę o pomoc!

Borykam się z dość trudnym dla mnie problemem. Mam 28 lat, a w zeszłym roku w sierpniu odstawiłam tabletki antykoncepcyjne i zaszłam w ciążę. Ciąża skończyła się poronieniem samoistnym w 7 tygodniu. Nie miałam żadnego zabiegu, a wszystko oczyściło się samo. Robiłam cytologię i wszystko jest dobrze. Mój problem polega na tym, że występują u mnie plamienia na 5 dni przed okresem. Od miesiąca zażywam Cactagnus i Duphaston 1 tabl. od 19 do 25 dc. Niestety nie pomaga, ponieważ staram się, aby zajść w ciążę i nie udaje się. Dodam, że moje cykle trwają 28-29 dni i są regularne. Bardzo proszę o pomoc. Co mogę jeszcze zrobić, aby być w ciąży? Czy istnieją jakieś leki na moją dolegliwość?

Witam! Mam 25 lat i od 2 lat staramy sie z mężem o dziecko. Mój ginekolog powiedział mi, że ja jestem całkowicie zdrowa i nie powinnam mieć problemów z zajściem w ciążę, ale żeby wyjaśnić lepiej całą sytuację mój mąż powinien udać się na badanie. Gdy już byliśmy gotowi na to badanie to nagle okazało się, że jestem w ciąży. Miałam silne bóle piersi, brak miesiączki i wszystkie inne dolegliwości. Byłam u lekarza i stwierdził 3 tydzień, dostałam zdjęcie z 7-milimetrową kropeczką, niestety sytuacja w której się znaleźliśmy nie umożliwiła mi pójście do ginekologa i zrobienie USG aż do 11 tygodnia. I niestety, pewnego dnia się zaczęło, na początku bardzo niegroźnie bolał mnie brzuch, ale plamienia, które były coraz bardziej nieprzyjemne bardzo mnie wystraszyły. Na pogotowiu zbadano mnie, pobrali krew i mocz, kazali przyjechać na drugi dzień na USG. I niestety po 11 tygodniach życia w przekonaniu, że będzie dziecko okazało się, że jest tylko puste jajo płodowe o wielkości 3 cm. Powiedziano mi, że takie przypadki się zdarzają i że to nie nasza wina. Nie robiono mi żadnego zabiegu, wszystko samo się wyczyściło, pocieszano mnie, że mogę teraz bardzo szybko zajść w następną ciążę i nie muszą to być 2 lata. Ale ja mam jakieś dziwne przeczucie i niezbyt przyjemne myśli, bo nurtuje mnie pytanie, czy istnieje jakieś prawdopodobieństwo tego, że to poronienie i całe te dwuletnie starania nie stoją po stronie mojego męża. Czy możliwe jest, że coś z nim nie tak, czy jego plemniki są za słabe? Proszę mi doradzić, co mam zrobić z tymi myślami? Bo na pewno byłoby prościej po prostu zrobić badania, ale to nie jest przyjemne doznanie dla faceta, dlatego wolę dowiedzieć się najpierw jako anonimowa osoba. Pozdrawiam i dziękuję!