Witam! Mam 21 lat, ostatnio zauważyłam u siebie kilka objawów pasujących do cukrzycy i nie wiem czy mam sobie i lekarzowi zawracać nimi głowę? Zaniepokoiło mnie przemęczenie i bardzo długie spanie, nawet do 12 h, z rana mam niechęć do wstania. Ostatnio zauważyłam nadmierne łaknienie, najczęściej mam ochotę na coś słodkiego albo fast food, a przy tym nie przybieram na wadze. Ważę 64 kg przy wzroście 166 cm. Zauważyłam także wypadanie włosów, częsty ból głowy, ale nie jestem pewna czy to nie zatoki, bo boli mnie całe czoło i czasem jak zamknę oczy to kręci mi się w głowie.

I nie wiem czy to przez zimę i mróz, ale cały czas chce mi się pić. Od momentu dojrzewania pojawiały się pryszcze na twarzy, ale szybko się goiły, a ostatnio nawet po zastosowaniu antybiotyku nie znikają, a zawsze pomagał. W mojej rodzinie nikt na cukrzycę nigdy nie chorował, dlatego zanim pójdę do lekarza, wolę najpierw zapytać się, czy warto marnować swój i jego czas? Z góry dziękuję za odpowiedź!

Witam! Obecnie jestem w 33 tygodniu ciąży. Jakiś czas temu lekarz zlecił mi test obciążenia glukozą. Po wypiciu 50 g, po 1 h wynik 126 mg/dl. Na tej podstawie miałam powtórzyć test z 75 g glukozy. Wynik był następujący: na czczo 86, po 1 h 206 mg/dl , a po 2 h 126 mg/dl ( nie stosowałam żadnej diety). Lekarz położył mnie do szpitala w celu potwierdzenia cukrzycy ciążowej. Bez wprowadzania żadnej diety miałam pobieraną przez cały dzień krew z żyły, wyniki następujące: 76, 80, 85, 78 mg/dl. Przy wypisie lekarz stwierdził, że mam nietolerancję węglowodanów i muszę ograniczyć spożywanie słodyczy. Chciałabym wiedzieć czy mam cukrzycę ciążową, jaką dietę powinnam stosować. Czy po ciąży ta nietolerancja minie czy nie. Czy mojemu dziecku coś grozi? Dziękuję i pozdrawiam.

Witam. Martwię się o moją mamę. Ostatnio miała wiele stresów, kilka rzeczy zmieniło się w jej życiu (dotychczas mieszkała ze mną, teraz ja zamieszkałam z moim mężem, a ona z babcią). Od pewnego czasu zauważyłam, że w niektórych partiach ciała chudnie (uda, ramiona, natomiast brzuch pozostawał pękaty), ale składałam to na karb właśnie stresów i siedzącej pracy. Kiedy przyjechała do nas na weekend, narzekała na bóle nerek (sama podejrzewała, że to kamienie, gdyż już kiedyś miała z nimi problemy). Rano zwymiotowała. Nie miała wcale apetytu, nic tylko paliła papierosy. Praktycznie cały czas spała.

Wysłałam ją do mojego lekarza rodzinnego (zajęło mi to 3 dni). Ponoć powiedział, że to najprawdopodobniej nerki, ale i tak trzeba zrobić badania ogólne. Mój mąż chciał ją od razu zabrać, ale się sprzeciwiała. W końcu wróciła do swojego domu, do babci. Tam nie było lepiej, narzekała na okropne bóle w podbrzuszu, na kompletny brak energii, bóle krzyża. Pogotowia nie pozwoliła wezwać. W środę przyszedł lekarz do niej i skierował na prześwietlenie jamy brzusznej. W szpitalu wylądowała w piątek, z tego co babcia zdołała mi przekazać, to traciła przytomność i miała zapuchnięte nogi.

W szpitalu okazało się, że ma cukier 500. Dzisiaj babcia była u niej od rana, nie mogła znaleźć pana doktora, a jedyne co powiedziała pielęgniarka to to, że udało im się zbić cukier, a mama powinna się ruszać, a ona nic, tylko leży. I faktycznie, mama tylko leży, nie może się podnieść, potrzebuje pomocy, nie je, pije wodę. Narzeka na ciągłe gorąco, babcia powiedziała, że zdarza jej się utrata świadomości, że bełkocze, choć wydaje się trzeźwa i nie cierpi dotyku. Jedziemy do niej jutro, ale ze względu na odległość będziemy tam dopiero po południu, a ja zaraz sama oszaleję z nerwów. Co to może być? Mój tata miał cukrzycę i nie przypominam sobie podobnych objawów.

Już od dwunastu lat choruję na cukrzycę, ale ostatni rok jest tragiczny. Często wymiotuję, puchnę. Czuję tępy ból, boli cały czas, ale w dzień jest to do wytrzymania. Po lewej stronie, zaraz pod żebrami, bardzo boli jak wstaję z łóżka lub jak nawet siedzę dłużej. Dokucza mi straszna poranna zgaga. Chciałem się dowiedzieć, co mógłbym stosować w zaciszu domowym. Jakieś leki, może pani lub pan doktor mi coś podpowie na ten temat? Coś na ból, bo biorę od niedawna tabletki przeciwbólowe, ale bardzo źle się po nich czuję. Z góry dziękuję i pozdrawiam.

Mój ojciec ma 67 lat. Ostatnio bardzo dużo schudł (ok. 10 kg w 3 miesiące). Poziom cukru ma w granicach od 101 do 125. Zrobił badania: CEA (0,735); jonogram: sód (138), potas (5,1), wapń (1,30); badania biochemiczne: AST (26), ALT (16), bilirubina całkowita (1,38), glukoza (129,6), wapń (10,6); krew utajona w kale (ujemny); badania ogólne moczu: ujemny - glukoza, bilirubina, ciała ketonowe, krew, białko, azotyny, leukocyty, PH 5,5, urobilinogen 0,2 E.U. (jest stale pod kontrolą lekarza rodzinnego). Często chodzi oddawać mocz, a prostatę ma już wyleczoną (leczył się kilka lat temu). Nie je tłustych potraw. Bardzo się tym martwi i jest ciągle przygnębiony. Czy to ma związek z cukrzycą, czy z inną chorobą? Jakie jeszcze można zrobić badania w tym kierunku?

Dzień dobry. Mam 35 lat i jestem w 31 tygodniu ciąży. Zrobiłam zlecony przez lekarza test obciążenia glukozą 75 g. Wynik na czczo - w normie, po 1 h - norma przekroczona, po 2 h - ponownie wynik w normie. Jeden z lekarzy na podstawie tych wyników potwierdził, że mam cukrzycę ciążową, bo przekroczony jest wynik po 1 h. Drugi lekarz, którego również zapytałam o zdanie, twierdzi, że nie mam cukrzycy, bo po obciążeniu 75 g test powinien być wykonywany po 2 h i ten wynik się interpretuje. Na forach i w artykułach w necie też spotykam dwie interpretacje, że bada się krew po spożyciu glukozy 75 g 2 razy (po 1 h i po 2 h) oraz takie, że tylko po 2 h. Proszę o odpowiedź, nie wiem co o tym sądzić, czy lekarz powinien wziąć pod uwagę oba wyniki, czy też interpretuje się tylko wynik po 2 h? Dziękuję.

Witam, mam 60 lat. Jestem kobietą. Nie choruję na cukrzycę. Od kilku lat leczę się na niedoczynność tarczycy i nadciśnienie tętnicze. Mam pytanie: czy te leki mogę brać razem i czy tolerują się wzajemnie? Na tarczycę biorę leki rano na czczo pół godziny przed jedzeniem, a na nadciśnienie nieco później. Ostatnio miałam badania krwi i wyszło, że bardzo spadł mi cukier. Pani doktor poprosiła mnie o kontakt (przebywam obecnie w UK) i spytała jak się czuję, czy nie trzęsą mi się ręce. Ogólnie czuję się nieźle, ale czasem mam zawroty głowy i jestem zmęczona. Przeczytałam na internecie, że przyczyną spadku cukru może być rodzaj nowotworu. Czy mogłabym uzyskać szersze informacje na ten temat oraz jakie badania powinnam zrobić, żeby się upewnić, czy wszystko jest dobrze? Z góry dziekuję.

Witam, jestem w 27 tc, stwierdzono u mnie cukrzycę ciążową (po obciążeniu 75 g glukozy wyniki są następujące: na czczo 89 mg/dl, po 1 h 84 mg/dl, po 2 h 221 mg/dl; HbA1c% - 5,30%; glukoza w moczu nieobecna), od ponad 2 tyg. nie jem białego pieczywa, wyeliminowałam cukry. W poradni diabetologicznej otrzymałam wskazówki dot. żywienia. W moim przypadku pieczywo razowe podwyższa mi poziom cukru (do ok. 172 mg/dl) - zastąpiłam je pieczywem pełnoziarnistym. Poziom cukru spadł.

Z tego co zdążyłam zaobserwować (od 7 dni badam poziom cukru), po śniadaniu cukier mam najwyższy, w granicach 139-144 (na czczo 77-81), na śniadanie pieczywo pełnoziarniste zamieniłam na chrupkie, to niestety nie obniża poziomu. Sprawdziłam, że jedząc dokładnie to samo na śniadanie i na kolację, poziom glukozy się różni (kolacja 93-117). Co mogę zrobić, żeby po śniadaniu zbić troszkę cukier? A może tak powinno być ? Proszę o poradę.

Mam pytanie, jestem w 21 tygodniu ciąży z trojaczkami. Mój ginekolog kazał mi zrobić test obciążenia glukozą 50 g w 20 tc, wynik po 60 minutach był 147. Po kontroli mój lekarz każe mi zrobić test z 75 g glukozy, a mój drugi ginekolog, do którego zaczęłam chodzić (u którego będę rodzić i który teraz przejmie opiekę nade mną) stwierdził, żeby ograniczyć cukier i test 75 g glukozy zrobić w 28 tc. Teraz już sama nie wiem co mam robić. Nigdy nie miałam problemów z cukrem, w I trymestrze wyniki były w normie, obecnie cukru nie nadużywam (nie słodzę, nie przesadzam z miodem ani słodyczami, jadłam góra po 1 jabłku lub bananie dziennie). Stąd moje pytanie: diagnozować się jak najszybciej czy nie wpadać w panikę?

Witam, mam 28 lat. Od kilku miesięcy mam objawy zbliżone do hipoglikemii. Ciągle jestem głodna (167 cm i 54 kg), co 1,5-2 h. Jestem śpiąca i zmęczona (zasypiam często w metrze). Odżywiam się raczej zdrowo - chudy nabiał, chude mięso, dużo warzyw, jabłka, złożone węglowodany. Często mam wielką ochotę na słodycze - wtedy nie umiem się pohamować (raz na 3-5 dni). Bardzo dużo siusiam (praktycznie od zawsze), co 30-60 minut (i to raczej nie jest infekcja - normalna ilość i nic mnie nie boli), ostatnio też siusiam w nocy (3-4 razy).

Jak stoję długo (w metrze lub autobusie, lub w sklepie), często robi mi się słabo, zimny pot i biało przed oczami - wtedy szybko siadam i głęboko oddycham. Pogorszył mi się też trochę wzrok. Zrobiłam badania na cukier. Wynik na czczo 75, a 2 godziny po śniadaniu (jogurt z płatkami owsianymi i jabłkiem - bez cukru) 72. Robiłam takie badania kilka lat temu (często też robiło mi się słabo) - wyniki były takie same. Czy powinnam iść do lekarza? Czy mam się niepokoić? Jak powinnam się inaczej odżywiać?

Witam. Mam 25 lat i strasznie sie boję jak to wszystko będzie. Choruję na cukrzycę już 4 lata. 2 lata temu staraliśmy się z chłopakiem o dziecko, ale niestety nigdy nic z tego nie wychodziło. Przyczyną tego, podejrzewam, były torbiele, które często pojawiały się na moich jajnikach. Miałam operację i jest ok. Pomijając ten fakt, cały czas myślałam, że nie mogę zajść w ciążę, dlatego też nie dbałam zbytnio o mój cukier... a jednak! Okazało się, że zaszłam. Nie mogę dojść do ładu z tymi cukrami. Non stop zmieniamy z lekarzem dawki, by było dobrze, ale i tak nie wiadomo jak by człowiek się starał, wystarczy, że się zdenerwuję i cukier samoistnie idzie w górę.

Nie wiem co mam robić. Jestem już w 10 tygodniu. Siedzę i czytam, już popadam w dołek. Płaczę prawie każdego dnia, kiedy tylko cukier podskoczy. Boję się okropnie tych wszystkich powikłań. Tak strasznie pragnę tego dziecka, ale już nie wiem co robić. Zaszłam w ciążę z niewyregulowaną cukrzycą. Moje HbA1c wynosiło 8,2. Proszę mi pomóc. Czy mój cukier, gdy jest wysoki, to dziecko ma dokładnie tyle samo? Czy w ogóle jest szansa, że moje dziecko będzie zdrowe? Mam w głowie 1000 myśli na minutę. Strasznie się boję i martwię. Proszę o odpowiedź. Tak naprawdę ciężko mi ustawić cukier, jest albo za niski, albo znów za wysoki. Mieszkam za granicą, praca, szkoła, dom, moje życie jest na wysokich obrotach. Proszę mi pomóc!

Witam. Od dłuższego czasu zdarza mi się taka sytuacja: w ciągu roku zdarzyło się to z 5 razy - otóż rano na czczo poziom cukru jest w normie, np. 88. Natomiast potem zaczynam się czuć coraz gorzej i tak po całym dniu spożywania posiłków, np. po obiedzie, robię się bardzo senna, jest mi niedobrze, zaczynam się trząść, ciśnienie mi spada, np. 60/40, tętno 140, natomiast cukier wynosił 72 po całym dniu praktycznie. Pytanie - czy przy cukrze 72 mogę mieć aż takie objawy?

Jestem tak słaba, mam problemy z mówieniem, robię się agresywna, jakieś dziwne w ogóle mam zachowania. Są dni, że czuję się bardzo dobrze, nic mi nie jest. Nigdy wcześniej nie badałam sobie cukru w tym momencie i w związku z tym mam pytanie: co to jest? Nie mam tego codziennie, to się zdarza co jakiś czas. Wspomnę, że mój ojciec ma cukrzycę, w rodzinie panuje cukrzyca. Dodam, iż mam wypadanie płatka zastawki dwudzielnej, guzki tarczycy, ale poziom hormonów tarczycy jest w normie! Jestem pod stałą kontrolą kardiologa i endokrynologa. Bardzo proszę o jakąś poradę. Dziękuję. Justyna, lat 26.

Witam. W ciągu dnia nagle robi mi sie źle i czuję zmęczenie. Czuję coś takiego, jakby mózg był niedotleniony, tzn. boli mnie głowa, robię się śpiący, zmęczony, dość często w tym stanie czerwieni mi się twarz. Niekiedy jest tak, że jak dotknę policzków, to mam gorące, tak samo jak dotknę czoła, to tak jakbym miał gorączkę. Słabo kojarzę jakieś rzeczy, lecz pod koniec dnia to mija i jest w miarę ok. Dzieje się też tak, jak zjem obiad, potem mam uczucie gorąca, głowa zaczyna mnie boleć i czerwienię się na twarzy. Po około godzinie to mija, lecz do końca dnia czuję osłabienie. Co mam z tym zrobić? Bardzo proszę o pomoc. Pozdrawiam, Rafał.

Witam! Stwierdzono u mnie cukrzycę typu 2 na podstawie badania glukozy na czczo, za pierwszym razem 125,20, za drugim 126,20. Przeprowadzono doustny test tolerancji glukozy 75 g, na czczo - 126,20, po 2 godzinach - 158,00. Bardzo się denerwuję. Zauważyłem, że lekarz diabetolog nie był pewien postawionej diagnozy. Glukoza mierzona 2 h po śniadaniu - 114-137, i tak samo 2 h po obiedzie. Zalecono dietę i zrzucenie wagi. Mam 38 lat, 110 kg i 183 cm wzrostu. Proszę o odpowiedź. Z góry dziękuję!