Moja Babcia ma 78 lat i jest cukrzykiem - przyjmuje leki na obniżenie cukru. Ostatnio rano miała cukier 31 i nie kontaktowała co kto mówi, więc wezwaliśmy pogotowie. Dostała kroplówkę, wypiła szklankę wody z cukrem i zjadła bułkę. Zabrali ją do szpitala na badania i raz jeszcze podali kroplówkę, a następnie za kilka godzin wypisali do domu. Wczoraj wieczorem miała zaś cukier 282, po wzięciu 2 tabletek na obniżenie cukru spadł jej do 250. Jednak w nocy znów trzeba było wezwać pogotowie, gdyż cukier spadł do 40. Tym razem pogotowie nie zabrało babci, stwierdzili (bardzo ordynarnie), że cukier to się u lekarza leczy, a nie dzwoni na pogotowie.

Ale nie o tym. Co może być przyczyną takich wahań cukru? Jakie badania należy przeprowadzić i z jakim lekarzem (oprócz rodzinnego - który jak widać nie potrafi sobie poradzić z problemem cukrzycy, skoro dochodzi do takich sytuacji) się skontaktować, aby zapobiec takim skokom cukru w przyszłości? One zazwyczaj pojawiają się w nocy około 3-7 nad ranem. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam. W kwietniu wykryto u mnie cukrzycę, hemoglobina 8,1. Na chwilę obecną mój cukier jest w normie. Na czczo 85-95, po posiłku 110-130, hemoglobina 5,6. Ostatnio zrobiłam badania moczu. Wykryto białko 30,0 mg/dl oraz cukier 50 mg/dl. Od kwietnia schudłam 6 kg. Ważyłam 56 przy wzroście 168, a teraz 50. Bardzo się tym martwię. Dużo jem, glukoza w normie, a mimo to nadal chudnę. Czy mam szanse na powrót do swojej poprzedniej wagi? Czy to problemy z nerkami? Czemu cukier mam w normie, a mimo to jest on w nerkach? Pozdrawiam  

Witam, jestem 18-letnią dziewczyną i od jakiegoś czasu niepokoją mnie objawy, które mam. Wszystko zaczęło się od matury próbnej (ok. miesiąca temu), kiedy to na dwa dni przed prawie nic nie zjadłam. A dzień przed dostałam takiego ataku stresu, tak bardzo się denerwowałam, że aż mnie wszystko w środku ściskało, no i spałam raptem trzy godziny. Następnego dnia - znów ogromne nerwy, dostałam także palpitacji. I od tamtego czasu nastąpiła reakcja łańcuchowa, cały czas jestem śpiąca, mam ogromne problemy ze wstawaniem, nie mogę się na niczym skoncentrować. Uczę się i nic mi nie wchodzi do głowy, zdarza mi się nie rozumieć, co ktoś do mnie mówi i sama też mówię nieskładnie.

Co jakiś czas nachodzą mnie fale zdenerwowania (tu znowu - ucisk w brzuchu) i niewyjaśnionego lęku przed czymś, co ma nadejść, z tym że nawet nie wiem, co to. Cały czas chodzę głodna, mam zmienne nastroje, popadam w apatię. Odżywam tylko po zjedzeniu czegoś o wysokiej zawartości cukru, z tym że tylko na jakiś czas. Wzrost poziomu czuję przez charakterystyczny słodkawy posmak w ustach, idący jakby od języka i śliny. Często oddaję mocz, nawet jeśli rano wypiję tylko pół szklanki wody, co przerwa jestem w toalecie. I tak przez siedem lekcji.

Wystraszyłam się, że to może być cukrzyca, dodatkowo bowiem dowiedziałam się, że w grupie ryzyka są osoby, u których w rodzinie są cukrzycy i kobiety z zespołem jajników policystycznych (czyli ja), więc poszłam zbadać cukier. Na czczo wynosi on 79, a 2 h po normalnym śniadaniu - 81. Na pewno za mało na cukrzycę, ale czy nie przypadkiem za mało w ogóle? Stwierdzono też za niski poziom LDL - 68. Czy to wszystko może mieć jakiś związek ze sobą? I czy to może być hipoglikemia?

Od 20 lat choruję na cukrzycę typu I. Pracuję jako kierowca na nocne zmiany - przewożę art. spożywcze. Kolega w pracy niechcący opuścił na moją stopę widły od wózka widłowego. Stopa bardzo mnie boli, mam mocno stłuczony duży palec u lewej stopy. Zrobiłem prześwietlenie stopy, które nie wykazało żadnych złamań. Jednak palec boli dalej, mimo iż smaruję go maścią chłodzącą na stłuczenia. Moja narzeczona wysyła mnie do lekarza, jednak nie mam na to dość czasu. Proszę o pomoc - co powinienem robić w takiej sytuacji? Czy takie stłuczenie stopy jest bardzo groźne?

W lipcu tego roku 2-letni syn mojej kuzynki nagle stracił świadomość na kilka minut. Było to pół godziny po powrocie z długiej podróży z wakacji. Był upalny dzień, a malec przespał w samochodzie większą część drogi. W ciągu 4 miesięcy zdarzyło mu się kilka takich ataków. Po każdym malec był zmęczony i senny. Rodzice na zalecenie lekarza neurologa wykonali serię badań, w tym EEG i tomografię. Podejrzeniem była padaczka. O dziwo, badania wyszły dobrze. Żadnych oznak i skutków napadowych. Jednak lekarz prowadzący zalecił podawanie leków na padaczkę (nazwy nie pamiętam).

Jakiś czas potem (1-2 miesięcy) dostał kolejnego napadu. Objawił się on tak jak poprzednio, utratą świadomości, jednak trwało to dłużej niż zwykle, dostał drgawek. Przewieziono go do szpitala, dostał wlewkę doodbytniczą (nie wiem z jakim lekiem), po której stracił przytomność całkowicie, przestał samodzielnie oddychać, został intubowany. Jego stan był bardzo ciężki, zagrażający życiu. W tym czasie był już w trakcie kuracji lekiem na padaczkę. W szpitalu spędził prawie 3 tygodnie, zrobiono mu kolejne badania. Jednak i tym razem EEG i wszystkie inne wyszły dobrze. Lekarze jednak stwierdzili, że napad ten spowodowany był niskim stężeniem leku we krwi. Leki zmieniono na inne.

Mnie jednak zastanawia fakt, iż pomimo doskonałych wyników bez zmian napadowych lekarz zalecił dziecku leczenie lekiem na padaczkę, zdiagnozowaną jedynie objawami, a nie wynikami badań. Czy taki atak utraty świadomości mógł zostać spowodowany hipoglikemią lub okresowym znacznym spadkiem poziomu cukru we krwi, spowodowanym zmęczeniem lub odwodnieniem? Dodam, że w chwili wykonywania rutynowych badań dziecko miało cukier w normie. Czy mogło się zdarzyć jednak tak, że w wyniku zmęczenia, utraty wody, po wysiłku fizycznym nastąpił spadek poziomu cukru, który wywołał taki atak? Nie podważam kompetencji lekarza, jednak może przyczyna leży gdzie indziej. Gdzie jej szukać, jakie ewentualnie badania można jeszcze wykonać, w jakim kierunku iść? Bardzo proszę o pomoc.

Witam, od bardzo długiego czasu dość często zdarza mi się słabnąć (nie mdleć), czuję się źle, mam zawroty głowy i uczucia nudności, często drżenie. Dopada mnie wtedy nieodparta chęć sięgnięcia po coś jak najbardziej słodkiego. Zazwyczaj po zjedzeniu batonika lub czekolady, po jakimś czasie czuję się trochę lepiej. Często również budzę się w środku nocy z bardzo silnym "parciem" na cukier, czuję się nie najlepiej i mam problemy z zaśnięciem, jeżeli niczego nie zjem. Nie jestem otyła, mam lekką niedowagę, staram się odżywiać zdrowo i regularnie, choć czasami mi nie wychodzi. Jednak martwią mnie te objawy, szczególnie że ostatnio znowu zdarzają się z większą częstotliwością. Pozdrawiam i proszę o podpowiedzi.

Witam, jestem w 34 tyg. ciąży. W 25 tyg. wykryto u mnie cukrzycę ciążową, do tej pory udawało mi się utrzymać prawidłowe normy cukru we krwi dzięki diecie cukrzycowej. Od kilku dni mam natomiast (przy tej samej diecie) podwyższony poziom cukru na czczo (103, 104), zauważyłam też, że po tych samych porcjach żywieniowych mam większe wartości cukru we krwi (o 10, 15 mg) niż było to wcześniej. Nie wiem co robić, czy ja już przestaję w ogóle tolerować węglowodany? Boję się, że skończy się to wdrożeniem insuliny. Proszę o radę. Justyna  

Witam serdecznie. Mam 34 lata. Chciałam zasięgnąć opinii lekarskiej dotyczącej objawów cukrzycy. Na początek dodam, że moja mama też choruje na cukrzycę i dostała ją po 30 roku życia. Moje niepokojące objawy to: potliwość, wzmożone pragnienie, bezsenność. Dodam, że robiłam sobie poziom glukozy na czczo na glukometrze i wynik to 115. Dodam, że bardzo rzadko jem słodycze. Pozdrawiam serdecznie.

Witam. Moja dziewczyna co jakiś czas, nieregularnie, raz co pół roku, raz co 3 miesiące ma objawy, że nagle zaczyna się źle czuć, kręci jej się w głowie, robi słabo, trzęsie jej się ciało i również zbiera się na wymioty i wymiotuje. Zwykle pomoże jak wypije puszkę słodkiego napoju albo zje coś słodkiego i za parę minut objawy praktycznie ustępują. Pochodzi z rodziny cukrzyków, jej babcia miała cukrzycę i jej mama tez ma cukrzycę ok. 20 lat. Jakiś czas temu robiła badania na poziom cukru we krwi, wyszło w normie, później ten test z glukozą podawaną doustnie i również we krwi było prawidłowe stężenie, następnie oddała mocz do analizy i też mieściła się w normie.

Jakiś czas temu kupiliśmy glukometr i również miała normalny poziom cukru mierzony na czczo, po posiłku było ok. W tym momencie ma prawie 20 lat i bierze środki antykoncepcyjne. Brała wcześniej prawie dwa lata, teraz miała 3 miesiące przerwy i od miesiąca znów bierze. Ma nadwagę i też przytyła po tabletkach. Ogólnie jest chorowita, łapie szybko przeziębienie. I mam pytanie do Pani Doktor. Czy Pani wie, czego mogą to być objawy? Czy są jakieś dokładniejsze badania, aby stwierdzić, że to cukrzyca albo jej początki?

Jestem Paulina i mam 19 lat. Pod koniec maja trafiłam do szpitala. Powodem było negatywne działanie jednego z leków, które przepisała mi lekarz na wymioty. Zrobiono mi badanie krwi i okazało się, że mam sporo podwyższony cukier. Nie wydaje mi się, abym wieczorem (do szpitala trafiłam w nocy) sporo jadła na kolację, ponieważ jak już wspomniałam wymiotowałam, więc nie byłam w stanie wiele zjeść. Rano poziom cukru był mniejszy.

Obecnie nie czuję się najlepiej. Wieczorami, gdy położę się do łóżka, mam zawroty głowy (wcześniej też się zdarzały, również w dzień). Ostatnio zauważyłam także, że mój mocz raz jest jakby przezroczysty, raz lekko zabarwiony, a raz ma normalny kolor (czytałam, że to może być spowodowane np. dużą ilością picia płynów, ale ja nie zwiększyłam ostatnio ilości, piję tyle ile piłam zawsze). Nieraz także pojawia się w nim takie jakby białko. Przed paroma dniami miałam także dziwny posmak w ustach (smak krwi). Na koniec dodam jeszcze, że u mnie w rodzinie cukrzyca się zdarzała.

Witam serdecznie. Dokucza mi senność po posiłkach, a czasami zdarzało się, że zasypiałam prawie na stojąco. Cukier na czczo mam 80 (w normie), ale po niektórych posiłkach ziewam i czuję się senna. Byłam u lekarza i dostałam skierowanie na badanie cukru i insuliny na czczo i po 1 godzinie. Moje pytanie dotyczy tego, czy mogę te badania wykonać na dzień przed spodziewaną miesiączką, czy lepiej poczekać i zrobić po miesiączce. Mam 36 lat. Dziękuję za odpowiedź.

Witam, chciałabym poprosić specjalistę diabetologa o informacje na temat predyspozycji do dziedziczenia cukrzycy w następującym przypadku: rodzice mojego partnera (rodzice obecnie mają ponad 65 lat, mój partner 30 lat z lekką nadwagą) mają cukrzycę (ojciec zachorował w wieku około 44 lat, natomiast matka od 8 lat). Innych przypadków cukrzycy w jego rodzinie nie stwierdzono. Bracia partnera (bez nadwagi) w podobnym jak on wieku są zdrowi. Nie wiem dokładnie, na który typ cukrzycy są chorzy rodzice, ale ojciec przyjmuje insulinę.

Różne źródła podają, iż choroba ta jest dziedziczna jako predyspozycja, lub jest dziedziczna, lub nie da się tego ustalić. Proszę także o informacje, czy jest coś co mogłabym zalecić partnerowi, aby zapewnić mu większe bezpieczeństwo i dbanie w kontekście uchronienia go przed tą chorobą. Z góry bardzo dziękuję za fachową wypowiedź w tym temacie. Wszystkiego dobrego, Dahrmma  

Dzień dobry. Mam 33 lata. 9 miesięcy temu urodziłam drugą zdrową córeczkę i nawet dość szybko udało mi się wrócić do wagi sprzed ciąży (no może zostały 2 kg), ale to bardziej dzięki ćwiczeniom (od 13 lat ćwiczę aerobik 2 razy w tygodniu). Ostatnio, może tak od 5-6 tygodni, zauważyłam u siebie zwiększony apetyt, w tym również na słodycze. Zawsze jadłam dość regularnie, ale kolacji starałam się już nie jadać, natomiast teraz czuję jakby ssanie w żołądku i czuję spory głód. Dodatkowo już od 2 miesięcy mam bardzo zarwane noce (prawda, że od 9 miesięcy nie przespałam całej nocy bez wstawania, ale teraz budzę się praktycznie co godzinę), bo mojej córeczce najprawdopodobniej idą pierwsze ząbki i budzi się bardzo często z płaczem w nocy.

Wstając i robiąc jej jedzenie, przy okazji ja też coś muszę przekąsić i zazwyczaj jest to coś słodkiego (czuję po prostu wielką ochotę). Wieczorem po całym dniu jestem już zmęczona, chce mi się spać, pewnie przede wszystkim z powodu nieprzespanych nocy, ale może jest jeszcze jakaś inna przyczyna. Dodatkowo mam bardzo dużo obowiązków, praca na cały etat, dwójka małych dzieci, obowiązki w domu. Robiłam niedawno morfologię i OB i wyniki mam dobre. Waga na razie się nie zmieniła, ale jak tak dalej pójdzie, pewnie będzie rosła. Co mogłoby być jeszcze przyczyną wzmożonego apetytu, może powinnam zrobić jakieś dodatkowe badania? Proszę o odpowiedź.

Od dłuższego czasu, około godziny po obfitym posiłku, następują u mnie te same objawy. Zaczynam się robić senna, słaba, serce bije mi bardzo szybko, najczęściej zasypiam na chwilkę i muszę coś szybko zjeść. Po tym zaczynam czuć się lepiej. Zaczynają mnie martwić te objawy, bo mam je codziennie i czasem nawet w samochodzie podczas jazdy.

W 27 tygodniu ciąży wykryto u mnie cukrzycę ciężarnych. Po glukozie 75 mierzonej po dwóch godz. stężenie cukru było 174 mg. Na początku dieta dawała efekt, chociaż sporadycznie cukry rosły maksymalnie do 160, mierzone glukometrem 1 godz. po posiłku. Ostatnio powtarzało się to co drugi dzień, raz po śniadaniu 144 po 1 godz., po obiedzie 154. Włączono mi insulinę przed posiłkiem 3 razy dziennie, 3 jednostki, więc podobno mało. Ale czy było to konieczne? Mam pytanie, jakie to ma znaczenie i zagrożenie? Kiedy jednego dnia jem obiad o 14 godz. i 10 minut wcześniej biorę insulinę, ale drugiego dnia jem obiad o 17 godz. i też przed biorę insulinę. Proszę mi powiedzieć, czy ta regularność ma istotne znaczenie?

Witam. Ja również niedawno zdecydowałam się na pompę insulinową. Mam 19 lat, na cukrzycę choruję od 4 roku życia. Chciałabym dowiedzieć się, jaki jest faktyczny miesięczny koszt utrzymania pompy, tzn. wkładów insulinowych, drenów itp. Słyszałam, że jest on bardzo wysoki, ale może jest jakaś refundacja lub ułatwienia choć w tej kwestii? Proszę o pomoc!