Moje dziecko jest szczupłym pięciolatkiem (17,5 kg). Jego apetyt zawsze pozostawał wiele do życzenia, ale starałam się, by w ciągu dnia jadł przepisową ilość posiłków bogatych w zdrowe składniki. Niestety od miesiąca mamy do czynienia z sytuacją, że jeśli nie zje co półtorej godziny do dwóch, czuje się po prostu słabo. Sam prosi o podanie jakiejś słodkiej bułeczki czy cukierka, o czym wcześniej nie było mowy, bo za słodyczami nie przepadał. Waga dziecka nie jest większa. Zrobiłam badanie krwi - morfologia w porządku, a nawet TSH, bo okazało się, że na szyi ma powiększone węzły chłonne (w postaci dość dobrze widocznych "guziczków"). Dzisiaj po raz pierwszy sięgnęłam po glukometr (po 2 godz. od ostatniego posiłku poziom - 153). Czy to normalne?

Mam 26 lat, kobieta. Nie wiem co mi jest. Ciągle mam problemy z gardłem, miałam anginę ropną i po kilku antybiotykach troszkę pomogło, ale dalej czuję, że "coś" tam mam spuchnięte, a i jak zawsze mam jakąś infekcję, czy to ząb czy gardło, to mam powiększone węzły chłonne z guzkiem, który boli, a później znikają. Piszę o tym, bo może ma to wpływ na moje objawy: częste oddawanie moczu w dzień i w nocy, mdłości, czuję taką jakby ciężkość i lekki ból w dole pleców (raczej po bokach), zwiększone pragnienie, lekkie osłabienie i senność, nadmierna potliwość. Bardzo proszę o odpowiedz! Dziękuję!

Witam! Od miesiąca opiekuję się swoją teściową, która jest chora na cukrzycę typu 2. Tak bardzo się zaniedbała, że w wieku 76 lat jest osobą już leżącą, niedosłyszącą i niedowidzącą, a choruje od 2002 roku. A wszystko co się teraz z nią dzieje nastąpiło w ciągu miesiąca, mimo że była osobą bardzo energiczną, ale niedbającą ani o dietę, ani niestosującą się do zaleceń lekarza. Ja właściwie nigdy nie miałam styczności w opiece nad taką osobą i teraz kiedy tym się zajmuję, chciałabym prosić o odpowiedź na moje pytanie. Kiedy rano mierzę cukier na czczo, to poziom wynosi w granicach 100-120, a drugi pomiar robię wieczorem po kolacji i poziom cukru waha się w granicach 170 do czasem 205-210. Proszę o odpowiedź. Czy taki poziom cukru w ciągu dnia jest prawidłowy czy raczej nie? Pozdrawiam

Mam 17 lat. Podejrzewam cukrzycę, ale nie wiem, może to tylko podejrzenia... Liczę na odpowiedź, oto objawy: na co dzień odczuwam chęć na coś słodkiego, piję dużo i nic nie gasi mojego pragnienia na stałe, tak samo jest z jedzeniem, choć czasem przez cały dzień nic nie jem i nie jestem głodny, do tego drżą mi ręce. Chyba pogorszył mi się wzrok, nadmiernie się pocę, np. gdy w pokoju jest ciepło i trzymam rękę na myszce komputerowej, to bez przerwy jest wilgotna, czuję jak dziwnie uderza mi serce, mam skurcze i chyba jest coś nie tak z czuciem w dłoniach. Często chce mi się spać, mam lekkie zawahania równowagi, w buzi czuję dziwny smak i zapach, oddaję też dużo moczu, mam problemy z gojeniem się ran, nawet lekkie przecięcie goi się przez długi czas i mam suchą skórę - to chyba wszystkie objawy. Z góry dziękuję i czekam na odpowiedź. Pozdrawiam!

Mam 27 lat i jestem w 8 tygodniu ciąży. Mój tata miał cukrzycę typu I od 17 roku życia - zmarł w wieku 51 lat. Czy tylko cukrzyca typu 2 w rodzinie jest czynnikiem ryzyka rozwoju cukrzycy ciężarnej? Czy powinnam się niepokoić, bo czytałam różne informacje na ten temat - piszą w innych źródłach, iż cukrzyca w rodzinie bez znaczenia czy I lub II typu jest zagrożeniem. Serdecznie dziękuję za rozwianie moich wątpliwości.

Mam 60 lat i cukrzycę typu 2. Biorę tabletki. Dobowe pomiary wykazują, że przed snem o godz. 24 stężenie cukru wynosi 95-110, a rano o godz 7 stężenie cukru wzrasta do 120-135. Ostatni posiłek jem do godz. 20. Dawniej też był wzrost, ale mniejszy. Proszę o wyjaśnienie, skąd ten wzrost cukru w czasie snu i jak temu przeciwdziałać.

Witam, mam 25 lat, jestem obecnie w 30 tygodniu ciąży (pierwsza ciąża), w 26 tygodniu rozpoznano u mnie cukrzycę ciężarnych i nakazano kontrole poziomu glukozy 6 razy dziennie. Wczoraj miałam dość niski poziom cukru na czczo, wyniósł 51, lecz późniejsze wyniki były w normie. Dziś godzinę po śniadaniu cukier wyniósł 139, lecz przyznaję się, że odruchowo wypiłam kilka łyków słodzonej herbaty. Czy jest jakiś sposób, żeby poziom cukru obniżyć? Bardzo chcę uniknąć insuliny, gdyż samo mierzenie cukru dla mnie nie jest czymś łatwym. Proszę o pomoc. Z góry dziękuję. Ola

Witam, od dwóch dni oddaję bardzo duże ilości bezbarwnego moczu, ale bez jakichkolwiek bóli, a od jakiegoś czasu (tak co kilka dni na kilka-kilkanaście godzin, głównie wieczorem) mam straszną suchość w ustach. Tydzień temu skończyłam antybiotyk (już czwarty w tym - w sumie to w zeszłym roku) związany z zapaleniem oskrzeli, które mam bardzo często. Dzisiaj robiłam badanie krwi: morfologia, OB, żelazo, glukoza, ale ze względu na wyjazd wyniki będę miała dopiero w poniedziałek, a bardzo się martwię. W nocy, żeby móc normalnie spać, łykam jedną F***** i mam spokój.

Pielęgniarka pobierająca krew mówiła, że jej siostra miała podobne objawy i się okazało, że ma cukrzycę. 1,5 roku temu robiłam badanie krwi na cukrzycę i wyniki były w normie. Ja sama myślałam, że to mogą być powikłania po długotrwałym stosowaniu leków na oskrzela: syropy, tabletki wykrztuśne, antybiotyk itp., ponieważ dolegliwości pojawiły się u mnie pierwszy raz w życiu w dniu odstawienia leku przeciwkaszlowego. Podejrzewałam także grzybicę ze względu na wyżej wymienione objawy oraz na ciągłe zmęczenie - potwierdzony bardzo mocny niedobór żelaza i magnezu, brak koncentracji, ogólne rozbicie, napady złości, ogromne wieczne zmęczenie, senność.

Kiedyś roznosiła mnie energia, a teraz (w sumie to od czasu przejścia na wegetarianizm) jestem taka ciągle ospała. Morfologię i OB robię trzy-cztery razy w roku od kilku lat i zawsze jest w normie. Dodam, że mam 23 lata, jestem wegetarianką, szczupłą, uprawiająca sporty, niepalącą, niepijącą. W mojej rodzinie nikt nie choruje na cukrzycę. Proszę o pomoc!

Mam 25 lat. Przez 2 lata leczyłam nerwicę natręctw. Brałam W*********. Teraz nie przyjmuję leków żadnych, ale zauważyłam coś niepokojącego już w trakcie brania leków, od około 3 miesięcy źle się czuję, gdy jestem głodna. Trzęsą mi się ręce, mam zawroty głowy i od około pół roku pogorszył mi się wzrok. Nie widzę z bliska, a w prawym oku mam mroczki. Nie korzystam dużo z WC i nie mam potrzeby picia dużej ilości wody. Czy to może być przyczyną cukrzycy? Może to moja nerwica. Dodam, że nie mam drętwień tylko uczucia ciepła bądź zimna na zmianę.

Zdiagnozowano u mnie cukrzycę posterydową. Biorę 48 mg M********* z powodu niedokrwistości autoimmunohemolitycznej. Biorę insulinę o przedłużonym działaniu dwa razy dziennie - rano 12 j, wieczorem 8j, oraz krótko działającą przed każdym posiłkiem (X4), jednostki bazowe plus korekta. Czym na dłuższą metę grożą wysokie dawki insuliny? Pozwalanie sobie na grzechy wysoko węglowodanowe i doładowanie dla równowagi większej dawki insuliny? Czy muszę raczej się wystrzegać tych grzechów czy czasem mogę zjeść kawałek tortu, a dodać dwie (no właśnie - ile?) jednostki?

Zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 2 dwa miesiące temu. Na czczo cukier 155, po glukozie 280. Jeden lekarz stwierdził, bym nie brała leków, tylko przeszła na dietę (mam 14 kg nadwagi) i wzmożony wysiłek fizyczny, inny zalecił leczenie tabletkami + dieta + sport. Schudłam już 4 kg, czuję się lepiej, ale bez względu na to czy przyjmuję leki czy nie (próbowałam po tygodniu), cukier na czczo jest wysoki, ok. 170, i za nic nie chce być niższy, a w ciągu dnia udaje mi się utrzymać w miarę wartości przyjęte jako prawidłowe, czyli od 90 do 130. Czasami są one wyższe, nawet 200, ale to są wypadki sporadyczne.

Co zrobić, aby cukier po nocy nie był tak wysoki? Przecież nie nastawię budzika na 4 rano i nie będę jadła 20 dag sera białego? Proszę o radę. Następną wizytę u diabetologa mam za 6 tygodni i martwię się, że tak wysoki poziom może mi szkodzić. Dziękuję za informacje.

Moja mama ma 60 lat, choruje na nadciśnienie, ma dużą nadwagę, kłopoty z wątrobą. Od dłuższego czasu jest bardzo nerwowa, nie śpi w nocy, często wychodzi za potrzebą, ostatnio dużo przytyła. Cukier na czczo powyżej 200, po posiłku 340. Była dziś u lekarza rodzinnego, zmierzono jej poziom cukru (286) i na tym się zakończyło, żadnych badań! Pan doktor powiedział, iż nie potrzeba tylko przepisał M******** 500 3X1 tabletka.

Witam, mam 17 lat i moje ciśnienie najczęściej wynosi 91/60, czasem 100/81. Jestem senna, często odczuwam zmęczenie. Moja waga nie przekracza 50 kg. W szkole, gdy poszłam do pielęgniarki i zbadała mi ciśnienie, wyszło jak wyżej napisałam. Zapytano mnie, czy badałam krew. Badałam i w krwi nie było nic niepokojącego. Kazano mi się zgłosić na badanie cukru, ale nie powiedzian, do jakiego lekarza mam się zgłosić? Nie wiem również, czy to ciśnienie jest niepokojące aż tak, że wymaga kontroli lekarza?  

Mam pytanie, mam 23 lata, choruję od 12 na cukrzycę typu 1. Trafiłam do szpitala miesiąc temu, diagnoza niedokrwistość z niedoboru żelaza z powodu długich miesiączek. Ponadto bez konkretnej przyczyny zmienili mi insulinę na szybko działający analog r.24 p. 6 w 10 i o 22 i długo działającą 22. Cukry się wahały od 48 do 300. Po podaniu tej insuliny stałam się bardzo nerwowa i miałam częstą hipoglikemię. Dostałam lek z grupy beta-adrenolityków 25 na szybkie bicie serca i coś na uspokojenie i oczywiście żelazo - 1 dziennie. Po wyjściu ze szpitala poszłam do lekarza rodzinnego, który powiedział, że mogę wrócić do swojej insuliny i spróbować, czy cukry się unormują. Wróciłam do mieszaniny insuliny 25 rano 26 j. wieczorem 22 j., cukry nadal się wahają od 80 do 300, najczęściej ok. 220.

Robiłam kolejne badania krwi 13.01.2011, wszystko wróciło do normy. Mam troszeczkę przymałe MCV i MCH, MCHC, a RBW 26.4. Ciągle jestem zdenerwowana, bo się boję. Ostatnio zaczęło mi być ciepło w piersi i lewej ręce. Drętwiał mi lewy policzek, ale ciśnienie mam książkowe, tylko bicie serca ok. 92. Jak zapomnę o wszystkim to mija. Lekarka rodzinna powiedziała, że to na tle nerwowym, bo EKG ze szpitala jest normalne. Byłam też u ginekologa wczoraj, nie ma żadnych zmian w macicy czy jajnikach tylko nadżerka. Cukry trzymają się wysoko, ale jak mam jakiś wysiłek przy obecnej insulinie to spadają do 140-105. Nie wiem co o tym myśleć. Możliwe, że to od zęba, który z pewnością jest mocno popsuty i zaczyna boleć, od zmiany insuliny czy nerwów? Proszę o pomoc. Przed trafieniem do szpitala nie miałam żadnych z tych dolegliwości.

Mam pytanie. Moja babcia, 81 lat - 2.01 tego roku trafiła do szpitala z glikemią 450. W szpitalu rozpoznali NSTEMI i TIA. Przed szpitalem leczona pochodną sulfanylomocznika, od powrotu ze szpitala jest na insulinie, mieszance mix 25 22 jm rano/14 jm wieczorem. Początkowo pierwsze kilka dni glikemie były w miarę dobre, ale od kilku dni wahają się od 150 do 190. Niewielkie różnice pomiędzy ranną na czczo a po posiłku mierzonymi 2 godz. po jedzeniu. Je regularnie 4 posiłki - 9, 12:30, 15:30, 18:30, insulinę bierze przed 9 i przed 18:30. Dieta naprawdę ubogowęglowodanowa i mało tłuszczu. Czy u takiej osoby glikemie 150-190 są dopuszczalne? Czasem skoczy do 240, ale to raczej rzadko. Bardzo proszę o pomoc. Diabetolog, u którego byliśmy twierdzi, że u osoby w tym wieku nie można wymagać, aby były glikemie książkowe. Czy ma rację?