Rozpoznanie: Zawał serca bez przetrwałego uniesienia odcinka ST-NSTEMI. Angioplastyka gałęzi międzykomorowej przedniej z implantacja stentu. Hiperlipidemia mieszana. Troponina I: 1,24ng/ml;(n<0,01) Ekg przy przyjęciu RZM 75/min. Lewogram. Ujemne T w V1-V3. Wypukłe uniesienie ST 0,5 mm w V4. Ekg przy wypisie :Lewogramrytm zatokowy62/min, ujemne niesymetryczne załamki T w V1-V4, poziome obniżenie ST o 0,5-1mm w V2-V3, niepatologiczne załamki Q w I a vl. sinistrogyria. Koronarografia: Gałąź międzykomorowa przednia przechodzi za koniuszek serca. Oddaje 1 rozgałęziona gałąź diagonalną. W odcinku początkowym jest zwężona 95% z przejaśnieniem TIMI3. W odcinku środkowym most mięśniowy zaciskający naczynie w skurczu 30%. Drobne ściany przyścienne. Kwalifikacja PCI LAD prox. Bezpośrednia implantacja stentu Volo 3.5x15 mm 14-16 atm.  Drugie przyjęcie na oddział Rozpoznanie:Ekg przy przyjęciu. lewogram, rytm zatokowy miarowy 68/min. Niepatologiczny załamek Q w I, a VL. Poziome obniżenie odcinka ST w V1-V3 (o 2mm) Ekg przy wypisie: lewogram, rytm zatokowy miarowy, 74/min, ujemne załamki T w V2-V3, płaskie załamki T w aVL. Koronarografia. W segmencie początkowym widoczny jest prawidłowo rozprężony stent wieńcowy z rozlaną restenozą zwężającą światło naczynia max 99%. W odcinku środkowym jest zwężona ok. 40%. Napływ do naczynia opóźniony pokazuje się również od PTW. Kwalifikacja: PCI LAD ISR. Implantacja stentu Promus 3,5x18 ciśn. 14 atm. Mam nadzieje, że co najważniejsze napisałam. Z góry dziękuje za odpowiedź.

Witam serdecznie! Proszę o radę, gdyż pewien problem bardzo mnie irytuje i zachodzę w głowę co to może być. Skrótowo opowiem jak to się zaczęło. Jakis rok temu na siłowni (ćwiczyłem już około roku) postanowiłem wspomóc swój organizm spalaczem Olimpu Thermospeedem (produkt na kofeinie, guarnie etc.). Na początku miałem dziwne uczucie, lekkie zawroty głowy, jednak tłumaczyłem to sobie tym, że organizm musi się przyzwyczaić (nie piję ani nie palę) do kofeiny i wzmożonego wysiłku, po parunastu dniach (około 12) w nocy (gdy spałem) zerwałem się z łóżka z uczucie rozdygotania serca, paniki, duszności, myślałem, że umieram, jednak otworzyłem okno na oścież i jakoś się uspokoiło, ataki powtarzały się co jakiś czas. Momentalnie odstawiłem "wspomagacz" i wszelki ruch. Czasami siedząc na zajęciach miałem uczucie duszności i ciężaru na klatce piersiowej lub klucia z lewej strony klatki piersiowej (momentalnie pojawiała się panika). Udałem się do lekarza rodzinnego w celu badań, zrobiono mi ekg , wyszło pomyślnie, badania krwi tak samo. Nie minęło parę dni (wciąż odpoczywałem), aż ataki w nocy powróciły. Znowu udałem się na ekg, które wyszło pomyślnie, lekarz poradziła mi pójść do kardiologa, tym bardziej, że zbliżały się wakacje i bałem się o wyjazd. Kardiolog wykonał dwa razy badania echa serca, po czym stwierdził "Jesteś pan zdrowy chłop, możesz biegać skakać pływać i jechać na wczasy, nic pan z sercem nie masz". Postanowiłem czasami zrobić jogging sobie czy coś w tym stylu, jednak po jakimś czasie biegu pojawiał się ciężar na klatce piersiowej i zawroty głowy. Fatalnie się czułem podczas upałów i nie raz miałem uczucie pęknięcia serca, czy obawy przed jakimś zawałem i duszności. Wczasy udały się, jednak co raz miałem uczucie niepokoju. Po wakacjach powoli wracałem do sportu jakiś mecz, jakiś rower, jednak wciąż czasami coś mnie pokłuwało, coś w głowie się kręciło (często było to uczucie "ciężkiej głowy"). Jakoś przeleciała jesień, przeleciała zima i dla spokoju postanowiłem pójść na badania wysiłkowe parę dni temu, podłączono mnie do "ekg" i wrzucono na bieżnię. Zrobiono wysiłkowe testy, po 15 minutach na bieżni lekarza pytali czy nic mi nie jest, i jak na złość czułem się w porządku. Lekarz powiadomił mnie o wynikach: ekg w porządku, tolerancja organizmu na wysiłek ( na mój wiek - mam 21 lat- jakaś norma wynosiła 12, ja miałem 17,5 czyli bardzo dobrze organizm reagował na wysiłek), jedynie co nie podobało się lekarzom to podwyższone ciśnienie ( być może to objaw strachu przed wszelakimi lekarzami, w karcie pacjenta mam wpisany syndrom tzw. "białych fartuchów", gdyż boję się wszelkich badań i lekarzy). Dzisiaj jestem po meczu halowym, gdzie wybiegałem cały czas , czasami czułem fale gorąca, i dopiero teraz odczuwam kłucie w mostku jakby - lekko pulsujący ból. Przy joggingu zaś, po paru minutach czuję ciężar na klatce piersiowej i zawroty głowy ( co mnie bardzo irytuje, gdyż na siłowni potrafiłem na bieżni wybiegać kolo 45 minut...). Teraz obserwuję, że ból nasila się gdy biorę głęboki wdech. Proszę mi powiedzieć co to może być? Ewentualnie jak się leczyć lub gdzie się udać! Dziękuję za poświęcenie mi czasu.

WITAM SERDECZNIE !!! Od jakichś 2 lat mam duszności w górnej części klatki piersiowej. Ucisk przechodzi, gdy przestanę o tym wszystkim myśleć. Muszę łapać mocniejsze oddechy, wtedy mi trochę pomaga. Byłam już u lekarza pierwszego kontaktu. W płucach nic się nie dzieje. Z badań krwi wynika, że mam anemię, niedużą , ale jest. Do tego mam bóle górnej partii pleców. Dostałam nimesil i lek na uspokojenie sedomix. Robiłam też usg tarczycy, bo czuję w tych partiach też ucisk. Nie wiem jak nad tym zapanować. Powiem może jeszcze, że w przeciągu 4 m-cy schudłam 23 kg. Lekarze stwierdzili, że nic mi nie jest, ale te duszności nie dają mi spokoju. Pozdrawiam, Marta.

Witam! Miałam dwa razy robione USG serca, trzy razy EKG HOLTER, kilka razy zwykłe EKG, oprócz dwóch epizodów tachykardii, nie zaobserwowano nic innego. Moje odczucia to szybkie bicie serca, kołatanie, uczucie jakby serce na chwilę stawało i za moment zaczyna bardzo szybko pracować. Często takie objawy budzą mnie, jak śpię, są one bardzo nieprzyjemne. Ciężko mi uwierzyć w to, że nic mi nie dolega, skoro mam takie objawy. Czy powinnam wykonać jakieś dodatkowe badania, czy jednak wszystkie badania, które dotychczas wykonałam, wykryłyby jakieś nieprawidłowości. Badania te były wykonywane, jak nie miałam tych dolegliwości, może powinnam je wykonać, gdy zaczyna się coś dziać, tylko nigdy nie wiem, kiedy taki moment nastąpi. Bardzo proszę o poradę.

15 miesięcy temu urodziłam dziecko. Po porodzie zaczęłam odczuwać bóle w dolnej części pleców, lekarz zalecił stosowanie leków przeciwbólowych. Ból się jednak nie nasilał więc stwierdziłam że to z przemęczenia. Miesiąc temu po dźwignięciu dziecka przeszył mnie ostry ból, który utrzymywał się przez kilka dni i spowodował trudności w chodzeniu. Lekarz pierwszego kontaktu stwierdził wysunięcie dysku i przepisał silne leki przeciwbólowe i maść. Po dwóch tygodniach ból się zmniejszył, ale nadal jest. Jednocześnie od kilku tygodni odczuwam ból w lewej piesi i pod pachą. Z początku było to tylko czasem, ale od kilku dni ból się nasilił. Czuję pieczenie i coś w rodzaju swędzenia w sutku, zaczęła też delikatnie drętwieć lewa ręka. Momentami ból jest nie do wytrzymania.    

Dzień dobry, moja ciocia podczas koronografi dostała drugiego zawału, założono jej stent, jedną żyłę miała poszarpaną więc ją amputowano. W pachwinie ma ogromnego krwiaka, ciocia mówi, że w tym miejscu rósł jej tętniak lekarz wstrzyknął lek i tętniak zszedł. Czy może wychodzić ze swoim psem (duży pies 40 kg), do ilu kilogramów może podnosić, jak długo może spacerować? Na co powinna szczególnie uważać? Pozdrawiam, Joanna Zając

Witam, zaczęło się to od ukłucia w klatce piersiowej po lewej stronie, okolice lewego sutka (trochę poniżej). Nagle skoczyło mi tętno, serce zaczęło walić, nogi zrobiły się jak z waty, pot i duszno, myślałem że zemdleje. Jakoś się opanowałem i przeszło. Od tamtego czasu czasami czuję, że serce mocniej bije (często mierzę ciśnienie, bardzo rzadko lub prawie wcale nie przekracza 130/80 na ogół jest to 125/75-80 (nie liczę ciśnienia mierzonego w gabinecie, gdzie czasami dochodziło do 140/85), tętno w granicy 80-90, ale zauważyłem, że wpadłem w manię sprawdzania tętna (kiedy poszedłem na badanie USG jamy brzusznej, tętno miałem około 75, bo lekarz też sprawdził mi serce, o czym dowiedziałem się po badaniu). Potem pojawiły się dziwne pauzy serca, tzw. pominięcia uderzenia (stuk, stuk, stuk, pauza, stuk, stuk) :-) Ciężko to wytłumaczyć. EKG w normie, bez żadnych zmian, echo w normie, serce dobrze się kurczy i rozkurcza, zastawka mitralna nie wypada, morfologia ok (kardiolog nie chce zrobić Holtera, bo nie widzi podstaw, brałem najpierw P***, ale nie pomagał, potem przepisano mi C***2,5 też nie za bardzo pomagał (tyle tylko, że w obydwu przypadkach tętno miałem niższe i lepiej zasypiałem, ale na początku przyjmowania zawsze się pogarszało, bo bałem się, że coś mi się może stać od tych leków. Ogólnie stwierdziłem, że to może z nerwów i starałem się o tym nie myśleć i te pauzy serca minęły (nie wiem, czy to dzięki temu, czy tylko przypadek). Walenie serca czasami mi się jeszcze zdarza. Jeszcze TSH i cukier też w normie. Co Pani o tym uważa i ewentualnie jakie badania mógłbym zrobić?

Witam. Mam 21 lat i jestem kobietą. Półtora roku temu zmarł na zawał serca mój 33letni wujek. Mimo, że nie byłam z nim zbytnio zżyta, to po jego pogrzebie w nocy nagle ogarnął mnie paniczny strach, że wujek pociągnie mnie za sobą i ja też w krótkim czasie umrę na zawał. Tamtej nocy wylądowałam na pogotowiu, gdzie zrobili mi ekg-wyszło ok, dali jakiś zastrzyk i tyle. Później jeszcze kilka razy miałam robione ekg-też ok, badania krwi-ok i lekarz stwierdziła u mnie nerwicę. Mimo to, ja ciągle się boję. Do tego jeszcze zaczęłam odczuwać bóle w klatce piersiowej, szczególnie po lewej stronie, dziwne uczucie kluchy w gardle, często bardzo szybko bije mi serce. Obecnie mam 5 letniego synka i strasznie się boję, że nagle mnie przy nim zabraknie. Oprócz synka to jestem teraz w 28 tygodniu ciąży i od miesiąca jestem mężatką. Dopadają mnie myśli, że w trakcie porodu moje serce stanie i nie przeżyję. Mimo, że jestem młoda, moje życie układa się szczęśliwie, mam męża, który mnie kocha, synka, niedługo będę mieć jeszcze córeczkę, to nie potrafię się przez te lęki do końca z tego cieszyć. To rujnuje moje funkcjonowanie. Jak mamy np. gdzieś wyjechać na weekend ( na noc), to ja od razu się boję, że na wyjeździe dostanę zawału i nie wrócę do domu. Proszę o pomoc, to ciągnie się już półtora roku, a ja mam tych myśli, tego sprawdzania pulsu itd. serdecznie dość. Bardzo bym chciała, żeby moje życie było takie jak kiedyś.

Moja mama w tym roku kończy 60 lat. Ogólnie większych problemów ze zdrowiem nie ma. Podwyższony cholesterol (206). Jej mama chorowała na miażdżycę, a brat miał przepychane żyły sercowe. Od około ponad tygodnia boli ją lewa ręka. Cała ręka. Do tego dochodzi ból pod pachą kierujący się w stronę klatki piersiowej. Tzn. boli ją jakby lewa cześć klatki piersiowej (lewa pierś). Ból także pokazuje się w karku jak i w barku. Mówi że czasami boli ją wzdłuż kręgosłupa. Z kręgami szyjnymi miała już dawniej problemy. Raczej mówi, że z oddechem oraz wysiłkiem jest dobrze. Nie męczy się podczas wykonywanej pracy. Mama wykonuje pracę fizyczną. Często dźwiga ciężkie rzeczy po 12 godzin dziennie. Miała robione wczoraj EKG a kilka tygodni temu badania krwi ogólnie skład wiadomo jaki cholesterol. Ekg nie wykazało żadnych zmian. Na wtorek ma omówione badanie wysiłkowe. Ciśnienie ma dobre. Martwię się bardzo, bo miałam nadzieję, że jakoś te badania szybciej pójdą. Lekarz chce najpierw wykluczyć serce, żeby szukać innej przyczyny. Ale czy samo badanie wysiłkowe w tym przypadku wystarczy? Mama też twierdzi, że jak rozmasuje sobie szyję, to przynosi troszkę ulgi. W nocy mówi, że nie ma problemów ze snem ani nie czyje żeby ją coś bolało. Bóle ogólnie w trakcie dnia przychodzą i odchodzą. Chociaż więcej ich jest chyba w godzinach porannych. Bardzo proszę o poradę, czy to może być serce czy raczej kręgosłup? Oraz o jakie badania może jeszcze powinniśmy poprosić?