Witam! Często mam problemy z kołataniem serca, przyspieszony puls nawet do 120. Teraz biorę propranolol, więc jest trochę lepiej, ale objawy dalej występują. Przebadałam się na tarczycę, wg endokrynologa bardziej grozi mi niedoczynność, więc również brak związku. Bardzo wysokie OB, bo aż 90, norma do 20. Bardzo szybko się męczę, po kilku minutach np. biegania mam wrażenie, że serce wyskoczy mi z klatki piersiowej, jestem słaba, do tego od niedawna zaczęły występować alergie skórne. Jakie badanie powinnam wykonać?

Witam serdecznie, mam 27 lat, ogólnie jestem zdrowa, a od 1,5 roku męczę się z dolegliwościami takimi jak: brak tchu (wieczny brak tchu), problemy z oddychaniem - często muszę brać jakby głębsze wdechy, ogólne osłabienie, kołatanie serca, ból serca, często zmienia mi się puls (w spoczynku potrafi wzrosnąć nawet do 160). Objawy te mam codziennie - gorzej czuję się chyba w godzinach rannych i południowych, lepiej wieczorami.

Szukam diagnozy już bardzo długo, byłam u wielu możliwych specjalistów, każdy zwala na nerwicę albo stres. Kardiolodzy, u których byłam (było ich 5) potraktowali mnie dość dziwnie, ponieważ każdy stwierdził co innego. Jeden, że jest to wypadanie zastawki dwudzielnej (na co brałam leki i nic nie pomogło), drugi stwierdził, że mam nerwicę, kolejny, że mam częstoskurcz zatokowy, aż w końcu trafiłam do lekarza, który stwierdził, że mam płyn w osierdziu (prawdopodobnie ok. 1-2 cm).

Jestem teraz w 8 miesiącu ciąży i z powodu tego serca byłam teraz kilka dni w szpitalu - niestety kardiolog stwierdził, że teraz w ciąży nie może mi zrobić żadnych badań, gdyż to niebezpieczne. Proszę o informacje, jak mogę znaleźć przyczynę tego płynu? Co może być jego przyczyną? Co mogę przebadać jeszcze teraz w ciąży, a co po niej? Czy badania typu tomografia i rezonans coś wskażą? Jakie badania krwi mogą coś wskazać? Bardzo mi zależy na tym, by w końcu uzyskać diagnozę swojego złego stanu samopoczucia. Proszę mnie zrozumieć - ile można się źle czuć:( Przede wszystkim czy te moje dolegliwości na pewno spowodowane są tym płynem w osierdziu? Czekam na odpowiedź, pozdrawiam!

Witam. Chce wybrać się na badania, ale nie wiem jakie. Kilka lat temu może 2-3 miałam takie dziwne stany nagłego osłabienia bez przyczyn (nie licząc stresu). Np. idę spokojnie, a tu nagle od stóp do brzucha przeszywają mnie jakieś fale gorąca-zimna, serce przyspiesza i mam wrażenie, że zaraz stracę przytomność. Minęło, lecz w ubiegłym tygodniu miałam takie samo zdarzenie. Stałam w niedługiej kolejce i nagle, nogi z waty, serce jak bomba zegarowa i myśl, że zaraz padnę. Trwa to ok 15 minut. Jak się wyciszę to jakoś mija. Pozostaje jednak lęk co będzie jutro itd. Boje się sama wychodzić i źle czuje się w zatłoczonych miejscach, tramwaj, kościół. Mam coś z krążeniem w kończynach dolnych, ponoć za 10 lat nie ominie mnie operacja żylaków (chociaż ich nie mam). Czy to ma jakiś związek? Myślę o badaniach serca. Co robić? Iwonka    

Witam! Mam 29 lat jestem w ciąży i mam nerwice lękową, częste kołatanie serca, zdarza mi się to w sytuacjach kiedy czuję niepokój lub jak szybko wstanę, przy głębszym wdechu np. lub dzieje mi się to bez powodu do tego mam krzywy kręgosłup już od dzieciństwa i czasem myślę, że powodem, tego może być właśnie ten krzywy kręgosłup;/  Wiele razy pytałam lekarzy czy od tego może się tak dziać. I zawsze słyszałam, że NIE...

Mój mąż od pewnego czasu ma ataki duszności, kołatanie serca. Ataki pojawiają się nagle, bez przyczyny, nie towarzyszą temu żadne nerwy. Mąż ma 27 lat, jest szczupły. W jego rodzinie występowały zgony w wyniku wylewu. Nie wiem co powinniśmy zrobić, od czego zacząć leczenie i czego wynikiem są te ataki. Bardzo proszę o radę - czego to mogą być objawy?

Witam, moje objawy zaczęły się jakieś 3 miesiące temu. Najpierw zaczęło się od ciągłego poczucia niepokoju i wrażliwości na ciepło, robiło mi się słabo w ogrzewanych pomieszczeniach. Ponieważ już wcześniej miałem problemy z żołądkiem mój lekarz rodzinny przepisał mi Pantoprazolum tak jak wcześniej gastrolog na moją chorobę refluksyjną, twierdząc, że może to być powodem odczuwania niepokoju. Po 2 tyg. leczenia na żołądek nie odczułem żadnej różnicy. Poszedłem więc do innego lekarza, który kazał zrobić badania krwi i moczu, z których wynikło, że mam niedobór potasu i wysoki poziom hemoglobiny, więc wypisał mi potas, który zażywam codziennie rano i Polocard (75 mg) na rozrzedzenie krwi. Skierował mnie również na badanie RTG klatki piersiowej, co jest podstawą do dalszych badań kardiologicznych.

Opis badania RTG: Kąty przeponowo-żebrowe wolne. Przepona po str. prawej o zatartych rysach. Wzmożony rys. naczyniowo-oskrzelowy z niewielkim zmniejszeniem przejrzystości w prawym kącie przep.-sercowym. Poza tym pola płucne bez zagęszczeń miąższowych. Wnęka lewa policykliczna-naczyniowa? Serce nieznacznie poszerzone w lewo. Na wizytę u kardiologa muszę czekać prawie do końca kwietnia, a ciągle źle się czuję. Od kilku dni nie zażywam Polocardu, ponieważ zauważyłem kołatanie serca, temperaturę ciała utrzymującą się na poziomie 36,8 - 37,4 ciągłe osłabienie, problemy z koncentracją, tak jakby rozmywa mi się obraz, gdy poruszam głową i w sytuacjach, gdy się stresuję, jakby brakuje mi tchu i uczucie, jakbym tracił przytomność i lekki ucisk w klatce piersiowej. Od kilku dni, odkąd nie biorę Polocardu mam niższe ciśnienie na poziomie 105 na 75 puls: 55-60. Oprócz tego, nie wiem czy to może mieć jakikolwiek związek z moimi dolegliwościami, ale zacząłem łysieć, chociaż mam dopiero 23 lata. Nastąpiło to dość gwałtownie, dlatego mnie to martwi. Będę bardzo wdzięczny za wszystkie wskazówki, bardzo proszę o pomoc i z góry dziękuję.

Witam. Mam 20 lat. Od kilku dni mam dość silne stany lękowe, połączone z bardzo wysokim pulsem (po 2 godzinnym leżeniu 120, podczas, gdy puls spoczynkowy właściwy dla mnie to 80). Stany lękowe są zazwyczaj wywołane uczuciem kołatania i myślami o śmierci. Boli mnie też kark, chociaż to taki tępy ból, jakby spiętych mięśni. Ponadto wczorajszej nocy (kolejny raz bałam się zasnąć) czułam dziwne, promieniujące ciepło z okolicy serca, rozchodzące się po całym ciele. Te myśli zaczęły się gdy miałam styczność z niewielką ilością dopalacza o nazwie rasta (w czerwcu ubiegłego roku). Zawierał on sałatę trującą, a zażyłam go w formie skręta. Dostałam wtedy dreszczy (na całym ciele naprzemiennie pobudzały mi się receptory czucia: ciepło, zimno i uczucie "gęsiej skórki"), towarzyszyło mi kołatanie serca i nieodłączna myśl, że umrę. Najbardziej dokuczliwe objawy przeszły po 4 godzinach, po 24h minęło wszystko.

W tym momencie mam podobne objawy, ponieważ kilka dni temu paliłam marihuanę (zdarzyło mi się to kilka razy, odczucia zazwyczaj były w miarę przyjemne i nie utrzymywały się zbyt długo). Po paleniu znowu wystąpiło kołatanie serca, strach, pobudzenie i utrzymuje się (z przerwami) do dziś. 2 lata temu miałam robione echo serca, nic nie wykazało. W październiku ubiegłego roku zgłosiłam się z podobnymi objawami (po zażyciu Aspiryny, która wywołała takie same objawy) do lekarza, miałam zrobione EKG (w normie). Ciśnienie mam zazwyczaj dość niskie (od lekarza usłyszałam, że to ze względu na to, że jestem bardzo szczupła), mimo że piję kawę i palę papierosy. Nie piję alkoholu. Czy objawy, które opisałam mogą być wyłącznie na tle nerwowym? Puls przyspiesza znacząco, gdy myślę o tej sytuacji, jeszcze bardziej się denerwuję. Czy w nocy (te objawy najczęściej wtedy występują) jest sens wzywania pogotowia i czy istnieje lek obniżający puls lub niwelujący to uczucie kołatania i ucisku w klatce piersiowej? Proszę wybaczyć, że tak się rozpisuję, ale z widocznych wyżej powodów wolałabym nie zgłaszać się do lekarza i nie opowiadać o przygodach z narkotykami. Serdecznie dziękuję za odpowiedź.    

Witam, mam dużo nieciekawych objawów, m.in.: kołatanie serca, zmiany nastrojów, brak apetytu, mdłości, często o wszystko płaczę, mam bóle głowy, bóle brzucha, czuję się słabo, ciągle jestem zmęczona, mam zaburzenia wzroku, rano budzi mnie straszny lęk, strach. Dodam, że pracuję w ciągłym stresie, jestem za granicą, mieszkam sama. Mało i nieregularnie jadam.

Jak idę spać i staram się usnąć dostaje bardzo, ale to bardzo, silnego kołatania serca. Przed snem staram się nie myśleć. Mieszkam sama z psem oraz dwoma kotami, nikt mnie nie denerwuje. Dwa lata temu zginął w wypadku mój jedyny syn - jedyne dziecko. Nie wiem co jeszcze mam napisać. Byłam pod opieka psychologa, wszyscy mówią, że to czas leczy rany, a ja ciągle jestem chora. Może ktoś mi pomoże. Badałam serce, jest okej, ale ciągle się kołacze, co noc. Usypiam bardzo późno, rano jestem nieprzytomna. Nie wiem co jeszcze napisać.

Witam, jestem w 25 tygodniu ciąży, ciśnienie mam w normie, utrzymuje mi się ok 118/70. Niestety martwię się trochę przyspieszonym tętnem, dzisiaj miałam 83. Zaznaczę, że nic nie robiłam. Do tego dochodzi czasami kołatanie serca. Mam chorobę Hoshimoto, do tej pory wszystko było w porządku. Co miesiąc sprawdzam hormony, wyniki mam w normie. Na wizytę u endokrynologaumówiona jestem na miesiąc przed porodem, chyba że działoby się coś złego lub wyniki byłyby złe. Nie wiem, czy jest to sprawa normalna, czy może powinnam umówić się wcześniej do lekarza? Martwię się dzieciątkiem, czy nic mu nie grozi?

Mama ma 57 lat, od paru dni ma uczucie kołatania serca. Była w szpitalu kilkakrotnie, robiła badanie ekg, wyszło w porządku, nie stwierdzono z niego, żeby występowała arytmia, więc odesłali mamę do domu. Pomimo tego mama dalej odczuwa kołatanie serca. Dodam jeszcze, że mama bierze leki na nadciśnienie. Bardzo się martwię, chciałabym pomóc mamie, tylko nie wiem jak. Lekarze z pogotowia odsyłają nas z kwitkiem, a mama dalej ma to kołatanie. Co to może być? Proszę o odpowiedź. Dziękuję.

Od pewnego czasu mam zawroty głowy, drżenie i drętwienie rąk oraz nóg, uczucie gorąca i zimna na przemian, lekkie duszności oraz dziwne pulsowanie na ciele w nieokreślonym miejscu. Jestem pewna, że mam fobię społeczną, to raz. Za każdym razem jak wychodzę na dwór, mam wrażenie, że każdy się na mnie patrzy i wytyka palcami (mam nadwagę oraz ubieram się bardziej po "chłopięcemu"). Od kilku lat wychodzę na zewnątrz tylko wtedy kiedy muszę, ogólnie cały czas siedzę przed komputerem. Za nic w świecie nie można było zaciągnąć mnie do pracy. Przeraża mnie fakt, że będę wśród grupy ludzi. Natomiast z drugiej strony, kiedy już zapoznam się z kimś, nie boję się rozmawiać i być sobą. Raczej przeraża mnie fakt, że będę wśród obcych osób. Do tej pory zawszę ciągam ze sobą mamę. Kiedy wychodzę na dwór, zawsze spuszczam głowę i prawie, że biegnę, by tylko szybciej dojść do danego celu. Kiedyś w szkole byłam "kozłem ofiarnym", po tym zaczęłam się "bać" ludzi. Nie boję się, że mnie skrzywdzą fizycznie, a raczej psychicznie. Myślałam, że moje szkolne doświadczenie umocniło moją psychikę, ale jak widać bardzo się pomyliłam. Plus, miałam wrażenie, że zawsze miałam "olewczy" stosunek do tego co ludzie o mnie powiedzą, a jednak podświadomość robiła swoje. Od zawsze byłam typem zdrowej osoby. Jeśli chorowałam to było to zazwyczaj zwykłe przeziębienie, które leczyłam domowymi sposobami. Kiedy zaczęłam mieć lekkie duszności i mocniejsze bicie serca, od razu udałam się do lekarzy (nigdy czegoś takiego nie miałam, więc od razu panika była na pierwszym miejscu). Miałam robione EKG, Echo serca, Holtera EKG - wypadanie zastawki mitralnej + epizody tachykardii (co dziwne, ponieważ moje tętno zawsze było w granicach 88, kiedy mierzyłam, a to było kilkadziesiąt razy dziennie) oraz wstawki częstoskurczu nadkomorowego. Teraz czekam na dokładne odczytanie wyników przez kardiologa, dopiero we wtorek. Poza tymi badaniami w panice robiłam wszystko za koleją. Czułam się tragicznie, a wyniki wychodziły dobrze. AspAT, AlAt, LDH, GGTP, IGG, IGM GH, TSH (FT3, FT4), ACTH + Kortyzol, LH, FSH Kreatynina, Elektrolity, Morfologia 25 z rozmazem, OB, CRP, Jonogram, Biochemia USG Doppler Kolor tętnic szyjnych i kręgowych USG jamy brzusznej (jako, że często mam biegunkę bez bólu brzucha oraz bardzo często oddaję mocz) RTG klatki piersiowej RTG zatok (laryngolog zlecił zrobienie prześwietlenia) EEG Posiew moczu Wymaz z jamy ustnej i nosa oraz więcej, o których już zapomniałam. Wszystko w normie poza PRL (ponad 200) oraz cholesterol (umiarkowane ryzyko miażdżycy). Neurolog oraz laryngolog kazali mi na stojąco zamknąć oczy oraz wyciągnąć ręce przed siebie - troszkę się chwiałam przy zamkniętych oczach, a kiedy kazali maszerować w miejscu przy zamkniętych oczach, skręciłam o 90 stopni, ale stwierdzili, że to "normalne" (mama też przy tym badaniu skręciła o 90 stopni, też ma wyniki badań w normie). Jedyne co neurolog mi przepisała to leki na lęk, natomiast źle na te proszki reagowałam. Miały uspokajać, a moje tętno po tych proszkach dochodziło do 144, okropne kołatanie serca oraz miałam nogi jak z waty. Moja mama również podobnie reaguje na ten sam lek (ma tachykardię oraz częstoskurcze nadkomorowe, podobnie jak u mnie). Pomimo dobrych, a wręcz świetnych wyników badań czuję lęk, że mam coś czego lekarze nie wykryli, coś co nie wpływa na żadne badania i że umrę. W nocy jest prawdziwa tragedia. Pomimo, że serce bije dość wolno oraz mam tętno 64, czuję uczucie gorąca i zimna na przemian i boję się usnąć. Czuję ten lęk, ale jak widać nie zawsze mam przyspieszone bicie serca i szybkie tętno, kiedy czuję ten lęk. Czasami również kiedy już usypiam leżąc jak kłoda, mięśnie napinam do granic możliwości, wtedy łzawią mi oczy (nie nazwałabym tego płaczem, ale jestem tak przerażona, że oczy robią się mokre). Do tego "widzę" różne rzeczy. Najczęściej to jest jedna czarna plamka na ścianie, która zniknie jak kilka razy pomrugam. Czasami "widzę" coś białego (jakby szatę) za drzwiami (drzwi do pokoju mają szybę na środku), ale to trwa dosłownie sekundę. Wiem, że tam nic nie ma, tak samo jak wiem, że nie ma żadnej plamki na ścianie. Przepraszam za takie rozpisanie się. Już nie wiem co robić. Nie mogę się przemóc by iść do psychiatry (a wiem, że to raczej wskazane w moim przypadku). Jestem raczej skryta, do tej pory rodzice nie wiedzą, że w szkole byłam kozłem ofiarnym. Nikomu w rodzinie ani poza nie mówiłam, oraz o tym, że kiedy miałam 11 lat, sąsiad obmacał moje piersi (w internecie jest dużo łatwiej cokolwiek powiedzieć, nikt nie wie kim jestem). Nie wiem czy to ma jakieś znaczenie, ale mama kiedyś mnie biła wszystkim czym miała pod ręką (od kasety VHS po buty) oraz nazywała mnie cielakiem i krową (już wtedy miałam problemy z nadwagą), natomiast tata nadużywa alkoholu. Bardzo bym prosiła o odpowiedź. Dziękuję.

Witam! Po raz pierwszy uczucie zaburzeń równowagi, kołysania pojawiło się u mnie po powrocie z wakacji, które spędziłam za granicą. Po tym jak wysiadłam z samolotu towarzyszyło mi uczucie ciągłego kołysania. Na początku nie zwracałam na to uwagi oczekując, że objawy lada chwila ustąpią. Po kilku dniach jednak zdecydowałam się zasięgnąć opinii lekarza. Udałam się do laryngologa, który wykluczył problemy z błędnikiem. Byłam też u neurologa, który kazał zrobić mi rezonans głowy. On też wykluczył problemy neurologiczne i przepisał leki na zawroty głowy. Leki brałam przez może dwa tygodnie, ale miałam wrażenie, że mnie otępiają i zrezygnowałam z ich zażywania. Objawy bardzo zresztą dokuczliwe ustąpiły samoistnie po około 6 miesiącach.

Od tamtego czasu latałam już samolotem i pamiętałam o tym by ciągle przełykać ślinę i wyrównywać ciśnienie - objawy się nie powtórzyły. Ale jakiś czas temu pojechałam w góry. Tam czułam się bardzo dobrze, ale po powrocie do domu (a wracaliśmy pociągiem) nastąpiła powtórka z rozrywki. Znowu uczucie ciągłego kołysania, wrażenie tego, że się zataczam choć nikt z mojego otoczenia niczego nie zauważał. Tym razem trwało to około 4 miesięcy. A potem zupełnie przeszło. 2 tygodnie temu wróciłam z trzydniowego pobytu w górach. Podróż odbyłam autokarem. Ten trzeci epizod jest jak do tej pory najgorszy. Kołysze mnie bardzo mocno, ale najwyraźniej nie widać tego na zewnątrz, bo nawet najbliżsi którzy wiedzą o problemie niczego nie zaobserwowali. Uczucie nie zanika podczas jazdy samochodem, a jestem kierowcą. Poprzednio najlepiej czułam się podczas kierowania pojazdem (wtedy nie czułam, że mnie kołysze). Nie kołysze mnie na boki tylko jakby wzdłuż ciała. Do tego uporczywe kołatanie serca. Poprzednio też mi się to nie zdarzało. Tzn nie zdarzało równocześnie. Był taki moment w moim życiu, że wydawało mi się, że moje serce bije za szybko. Wybrałam się do kardiologa i po badaniu Holterem lekarz przepisał mi leki na spowolnienie bicia serca. Jeśli dobrze pamiętam lek nazywał się B***. Jestem tym już bardzo zmęczona.

Domyślam się, że moje objawy związane są ze zmianami ciśnienia zawsze następowały po powrocie z podróży, ale teraz jestem już przestraszana i bardzo zmęczona tym uczuciem, które nie ustępuje nawet na chwilę, nawet jak leżę w łóżku czy śpię. Do tego to kołaczące serce i jakby ciężar w piersi z lewej strony. Jestem ciągle zmęczona. Objawy są silniejsze jak np. wstanę z łóżka po dłuższym leżeniu. Ponieważ organizm to jedna całość wspomnę o też o innych objawach, które być może mają jakieś znaczenie wspólnie z tym co mi dolega: - zdarzyło mi się zemdleć - diagnoza w szpitalu niedobór potasu; - kilka razy zdarzyło mi się drżenie i drętwienie rąk z wykrzywianiem palców, ale magnez i sok pomidorowy pomagały; - raz drżenie, zdrętwienie ciała, wykrzywiło mi ręce i nogi oraz ścisnęło krtań powodując trudności w oddychaniu - wtedy dostałam zastrzyk na uspokojenie i syrop na nerwy; - w migdałach zbiera mi się żółtawy bardzo śmierdzący po roztarciu nalot, regularnie wyciskam sobie grudki tego czegoś z gardła; - mam oczywiście torbiele w piersiach i jestem pod opieką onkologa, kilka razy miałam biopsję i raz mammografię; - leczyłam również grzybicę narządów płciowych. Proszę o pomoc. Czy powinnam zrobić jakieś konkretne badania. Może byłam u tych lekarzy, co nie trzeba. Mam nadzieję, że moje dolegliwości w końcu ustąpią ale myśl, że ta mordęga miałaby trwać jeszcze kilka miesięcy mnie przeraża. Poza tym może to nie choroba tylko objaw czegoś, co powinnam leczyć.

Położyłam się do łóżka, po chwili poczułam jakby serce się potykało, potem w 1 sekundzie zaczęło szybko bić, do tego dochodziło ciśn 200/110, potem dreszcze i drgawki, mam 49 lat a te dolegliwości od wielu lat tylko nie były takie mocne jak teraz. Lekarz twierdzi, że to nerwica, ale ja już nie jestem tego taka pewna, nie wiem gdzie się udać, jakie zrobić badania. EKG jest zawsze dobre, USG serca też, ciągle mam też sucho w ustach przy tych atakach i parę dni po też. Boję się, że to zagraża mojemu życiu, takie nagłe bicia serca. Proszę o pomoc, o poradę, dziękuję.