Witam. Mam 30 lat i od kilku lat mam problem ze wzrokiem. Chciałbym uzyskać jakąkolwiek podpowiedź na temat tego, co może być przyczyną tego stanu. Zanim przejdę do próby opisania tego co się dzieje, dodam tylko, że od strony okulistycznej zostałem przebadany na wszystkie sposoby. Miałem robione badanie dna oka, a nawet potencjały wzrokowe. Okulista zasugerował, że mogą to być problemy natury neurologicznej, więc udałem się do neurologa, a ten skierował mnie na badania EEG oraz rezonans magnetyczny - które oczywiście wyszły w porządku, a rada neurologa była następująca: "musi się Pan nauczyć z tym żyć".

Tak też zrobiłem i przez 2 lata po prostu udawałem, że problemu nie ma, ale ostatnio problem coraz bardziej się nawarstwia. Objawia się to wielokrotnym w czasie dnia chwilowym rozmyciem obrazu wraz z towarzyszącym temu uczuciem jakby wzrostu ciśnienia w oczach (jakby miały zamiar wyskoczyć z oczodołów). Nie bardzo potrafię to opisać, ale najbardziej nasuwa mi się na myśl odczucie zapatrzenia w jakiś punkt. Do tego dosyć często dochodzi zamglenie, łzawienie i dosyć intensywne bóle głowy (1, czasami 2 razy w tygodniu). Dodam jeszcze, że początkowo myślałem, że pogorszenie wzroku może być spowodowane długoletnim ciągłym katarem, który był związany z krzywą przegrodą nosową, ale przegroda została wyprostowana, a katar i pogorszenie wzroku pozostało.

Na koniec chciałbym zapytać, czy takie pogorszenie wzroku może mieć inne podłoże, np. może być związane z jakimiś chorobami, choćby układu trawiennego? Z góry bardzo dziękuję za jakiekolwiek wskazówki.

Bardzo proszę o pomoc, bo nie wiem już, co robić. Strasznie bolą mnie oczy. Mam dopiero 20 lat, więc myślałam, że szybko mi przejdzie. Zaczęło się od jednego oka. Było zaczerwienione, piekło i łzawiło. Myślałam, ze może wpadł mi jakiś pyłek i do rana przejdzie. A rano obudziłam się ze sklejonym okiem. Mama dała mi jakieś kropelki, ale bolało tak kilka dni i nawet światło zaczęło mnie razić. Teraz mam już chore także drugie oko, a to trwa już z 10 dni. Ciągle łzawią, bolą, najchętniej w ogóle nie otwierałbym oczu. Co mi jest?

Mam 26 lat. Od kilku lat mam bardzo czerwone oczy. Nie jest to mocno uciążliwe, ale strasznie wygląda. Często boli mnie głowa w okolicach zatok. Poza tym kilka razy dziennie tworzy mi się w rogówkach żółto-biała wydzielina, którą muszę wyjmować, bo brzydko to wygląda. Co jakiś czas na rzęsach tworzą mi się żółto-białe strupki, które zdejmuję za pomocą paznokcia. Oczy są często bardziej czerwone rano jak wstanę ze snu, a w rogówkach mam dużo tej wydzieliny, tylko zaschniętej. Oczy są również bardziej czerwone przy większym wysiłku, gdy się pochylę, kiedy coś się do nich dostanie (np. woda, szampon). Byłem tylko u publicznego okulisty chyba 3 razy w życiu, który twierdził, że to zwykłe zapalenie spojówek i przypisał mi krople, które pomogły tylko na chwilę, a potem przestały działać. Poza tym kazał mi się udać na wszelki wypadek do reumatologa pytając się wcześniej, czy leczę się na stawy. Nie leczę się na stawy, ponieważ mnie nie bolą.

Najbardziej przykro mi jest jak ludzie spojrzą w moje oczy i mówią "znowu piłeś". To mnie strasznie denerwuje. Wygląd tych oczu sprawia, że ogólnie wyglądam jakbym był po "wczorajszym". Często mnie pieką i wtedy mam je przymrużone. Ciągle wyglądam jakbym wczoraj pił. Chciałbym jeszcze zaznaczyć, że noszę okulary, które delikatnie mi pomagają, chronią moje oczy, np. przed wiatrem, który również powoduje większe zaczerwienienie. -0,25 prawe oko i -0,5 lewe oko. Czy przy tak słabych wadach powinienem w ogóle nosić okulary? Czerwone oczy robią mi się również bardziej przy patrzeniu na światła z żarówek neonowych, podczas dłuższego spoglądania się w jedno miejsce, podczas kichania, gdy się zakrztuszę. Czy jest jeszcze szansa na naprawienie moich oczu skoro tak długo zwlekałem z leczeniem. Wzrok mam normalny i nigdy mi się na pogorszył ani nie polepszył. Co mam robić? Z góry dziękuję za odpowiedź.