Witam, mój synek za 2 tygodnie będzie miał 8 miesięcy. Mam problem, nigdy nie należał do spokojnych dzieci, tylko ciągle trzeba było być koło niego, usypiać i tak w kółko. Wspomnę, że od urodzenia nie śpi, najwyżej 1 godzinkę przez cały dzień, a noce przesypia ładnie. Grześ ma 6 ząbków, 2 na dole i 4 u góry. Najpierw wyszły 2 dolne, gdy miał 3,5 miesiąca, a potem 2 u góry te boczne, a potem 2 środkowe. Od 5 dni non stop płacze, na rękach płacz, w wózku, w kojcu, gdy się bawimy, marudzi non stop, a ja nie wiem co robić. Huczy mi od tego płaczu. Jestem zdesperowana. Wcześniej posiedział, zabawił się czymś, a teraz wszystko mu złe. Spać nie chce, tylko 2 razy w ciągu dnia po 20 minut.

Lekarz mówi, że to na zęby, drugi lekarz, że to taki charakter, ale ile można płakać, skoro dziecko napite, najedzone, jest noszone, bawione. Proszę o pomoc, bo nie wiem, co robić. Czy jest coś, co uspakaja? Dlaczego on się taki zrobił? Pragnę tylko powiedzieć, że jakieś 2 tygodnie temu spadł mi z łóżka z wysokości 40 cm, w ostatniej chwili chwyciłam go za nogi, jednak uderzył się w czółko. Nie byłam z tym nigdzie, nie miał siniaka, nie płakał i było po tym upadku ok, ale te 5 dni jestem załamana.

Proszę mi doradzić, jak wyciszyć takie dziecko, co robić? On bez huśtania w ciągu dnia nie uśnie, tylko wózek non stop musi być w ruchu i tak jest od 8 miesięcy. Czy jest na to jakiś sposób? Czy ten upadek teraz niesie jakieś konsekwencje?

Witam, mam synka, który ma 1,5 miesiąca. Urodził się duży - 4100kg. Karmię go mlekiem nan1 hypoalergicznym, w dzień zjada co 3 godziny 110ml, natomiast w nocy co 4, 5 a nieraz sie zdarza, że i co 3. Waży już 5 kg i mam takie pytanie, czy nie karmię go za często i czy nie waży za dużo? Domaga się ponieważ z zapałem łapie smoczka i wtedy wiem że jest głodny, dlatego robię jedzonko, oprócz tego do każdego posiłku dodaje krople delico, ponieważ mały bardzo płakał, a po tych kropelkach jest spokojniejszy. Martwi mnie też, bo bardzo mało śpi, tylko sobie patrzy na oczka. Jeszcze mam takie drugie pytanie, bo w 1,2,3 miesiącu to dziecko pije mleko, a jak to wygląda w następnych miesiącach, kiedy dziecku pokarm zagęszczać? Czy zagęszczać za każdym razem? Co w poszczególnych miesiącach wprowadzać do menu malucha? Bardzo proszę o poradę, bo to moje 1 dziecko i nie bardzo jeszcze jestem zorientowana.

Mój 8-miesięczny synek od trzech dni denerwuje się i płacze przez sen w nocy, w ciągu dnia pręży się przed zaśnięciem i śpi krótko. Do tej pory bardzo dobrze spał w nocy, do karmienia wstawałam dwa razy, nieraz nawet tylko raz. Czy to mogą być ząbki? Ma dwie jedynki na dole i napuchnięte dziąsełka u góry, tak jakby miały wyjść jemu teraz 4 lub 5.

Witam, tak się zdarzyło, że mój 7-miesięczny synek spadł z sofy nie za wysokiej, dosyć niskiej na dywan. Gdy się spostrzegłam leżał na plecach, upadku nie widziałam, więc nie wiem, czym uderzył. Oglądałam całe ciało, nic nie znalazłam, wszystko wskazuje na to, że jest ok. Dziecko zachowuje się tak samo jak przed upadkiem, niepokoi mnie tylko to, że zrywa się w nocy z płaczem praktycznie co godzinę. Czy to może być oznaka, że się wystraszył tego upadku i teraz to przeżywa czy może jest to oznaką tego że się przyzwyczaił do "cycusia" i się domaga go często. Jak był mniejszy to zasypiał często przy piersi, jednak nauczyłam go zasypiania samemu, mimo tego że zasypia sam i tak się budzi często i domaga się piersi, może jest to oznaka, że się nie najada? Rano jak się budzi dostaje pierś, potem jakieś owocki czy jogurcik potem zupka na obiadek, cycuś w między czasie oczywiście na żądanie. Wieczorkiem kaszka, potem cycuś i spanie. Nie wydaje mi się żeby był głodny, może to efekt przyzwyczajenia spania z cycem i teraz są tego efekty. Dodam, że syn nie toleruje smoczków ani butelek, więc pije tylko mleko z piersi. Do popicia czasami jakiś soczek czy herbatkę, ale z łyczek, bo nie chce żadnej butli próbowałam już różne smoczki, butelki, tzw. niekapki no różne różniste i nic mu nie pasuje. Nie wiem czemu tak jest, ale dla niego wystarcza tylko cyc, czy to jest normalne? Jak nauczyć dziecko picia z butelki? Wydaje mi się, że już chyba na to jest za późno trochę. Może coś robię nie tak, jestem już bezradna. Proszę o pomoc.

Witam, problem dotyczy mojego 6-miesięcznego synka. Od 3 miesięcy ma w kupce czarne kropki lub nitki czarnej krwi, rzadko krew jest zmieszana z kupką. Dziecko od ukończenia 1,5 miesiąca karmione jest nutramigenem, gdyż podejrzewano u niego alergię, tylko na podstawie silnego niepokoju, wysypek nie miał. 2 tygodnie jak przeszliśmy tylko na nutramigen i odstawiłam go od piersi kupy zrobiły się bardzo brzydkie, śluzowate, konsystencji papkowatej lub plastelinowatej, zaparć, biegunek nie było. Była próba zmiany mleka na pepti skończyła się rozwolnieniem. Dziecko od urodzenia nie przespało spokojnie jednej nocy, z miesiąca na miesiąc śpi coraz krócej (obecnie ani jednej godziny nie śpi spokojnie), zrywa się jakby go budziło kłucie w brzuszku. Dodam, że nie ma problemów z gazami, nigdy kropelki typu Sab Simplex, debridat czy probiotyki nie pomagały w najmniejszym stopniu. Wykluczono uchyłek meckela (scyntygrafia), kolonoskopia wykazała drobne afty w esicy, do zagięcia wątrobowego wprowadzono kolonoskop, dalej była kupka. Pobrano wycinek. Czy afty mogą go boleć, czy to prawda że jelito nie jest unerwione i nie może boleć tylko jego skurcze? Co może tak strasznie dokuczać mojemu dziecku, że zrywa się co chwilę, przyśnie i znowu coś go zakłuje tak, że składa się jak książka. W ciągu dnia siedząc nie da się oprzeć musi być zgięty, jakby w tej pozycji było mu lepiej. Badania krwi ma w normie, nie anemizuje się, przybiera na wadze, ale okropną zmorą są bezsenne noce, dziecko męczy się chcąc spać i będąc co chwilę wybudzane kłuciem. Po kolonoskopii wprowadzono małemu nutramigen AA podejrzewając silną alergię (afty), ale niestety po tygodniu picia nowego mleka krew wróciła. Czekamy na wynik z biopsji, czy ten wynik może zdiagnozować powód wystąpienia aft? Co może kłuć moje dziecko w brzuchu, na pewno nie są to gazy, nie ma najmniejszych problemów z ich oddawaniem a oddanie nie sprawia mu ulgi. Do 2 miesiąca życia ulgę sprawiało wypróżnienie, dziecko spokojniało aż do następnego karmienia i znowu dopóki nie zrobiło kupki było niespokojne właściwie albo spało albo płakało i nie był do płacz nie do ukojenia jak w przypadku kolki, lulał na rękach. Do niedawna pomagał paracetamol, teraz już nie pomaga nic. Jedynie pół nocy włączona suszarka, a czasem nawet i to nie pomaga. Dziecko wybudzane nie da się uśpić, rzuca się na rękach. Proszę o opinie, sugestie.

Witam! Mam problem z moją 10-miesięczną córką, która się budzi każdej nocy. Jesteśmy z mężem wykończeni:( Byłam z tym problemem u lekarza i właściwie nic nie zaradził i nie wytłumaczył, więc nie wiem jak sobie z tym problemem poradzić. Staram się, żeby miała stały rytm dnia. Mała idzie spać tak ok. 21 po godz. lub dwóch siada na łóżku i płacze, daję smoczek i cisza, a jak wypadnie z ust znów płacz i tak 10 razy w ciągu nocy. W dzień ma dwie drzemki po godzince lub dwie, ale wtedy śpi spokojnie. Pozdrawiam!

Mam grupę krwi O Rh-. Dziecko urodziło się z grupą krwi O Rh+. Wykonano u dziecka Coombs test, z wynikiem pozytywnym. Przez to rozumiem, że dziecko otrzymało przeciwciała niszczące jego krwinki czerwone. Dziecko miało żółtaczkę, która zeszła po 6 godzinach naświetlania, ale zastosowano ją na 12 godzin. Powtórzono wyniki krwi w 10 dniu życia dziecka i były dobre (morfologia). Moje pytanie: Czy to znaczy, że przeciwciał już nie ma w krwi dziecka?

Witam! Moja córka ma 2 lata i 8 miesięcy, mój problem polega na tym, że nie pije ona z niczego innego prócz butelki ze smoczkiem. Podejmowałam wcześniej próby różnego rodzaju kubeczków, nigdy z żadnego nie umiała się napić i nie chciała, więc wracała butelka. Teraz jednak wiem, że jest już najwyższa pora i zawzięłam się. Porozmawiałam z córką, wytłumaczyłam że jest już dużą dziewczynką i po tych rozmowach córka zgodziła się na kubek ze słomką. Poszłyśmy do sklepu, wybrałyśmy, kupiłyśmy. Butelkę powiedziałam że wyrzuciłam. I tu zaczyna się problem. Lenka jest grzeczną, ułożoną dziewczynką. Ona nie robiła mi histerii, nie żądała butelki, nie tupała nogami - ona po prostu przestała pic. W praktyce wygląda to tak, że stawiam jej ten kubek ze słomką (z ulubionym piciem żeby zachęcić), ona go nie chce brać do rąk, bierze dopiero po wielu namowach, popije parę mini-łyczków i odstawia. Nic nie pomaga obietnica nagrody, chwalenie jak jej dobrze idzie itp. W końcu ja się denerwuję i sama jej podtykam tę słomkę albo się napije, albo nie. Jak się napije to jest to tak mała ilość, że bez sensu. Albo robi wymówki: "od tego picia boli mnie brzuszek", "ale ja już się napiłam przecież" itp. Im bardziej namawiam ją do picia tym bardziej się denerwuje, płacze, krzyczy. Często kończy się to moim nerwem. W końcu odwodni się albo inne dolegliwości jakieś. Ta sytuacja trwa już ponad tydzień, ja twardo nie wracam do butelki, bo myślałam, że parę dni buntu i zacznie pic, ale mam wrażenie, że z dnia na dzień jest coraz gorzej, w sumie ilość jaką wypije samego picia to ok. 50 ml na dzień! Boję się, że ona poprzestawiała sobie w główce i ma takie uprzedzenie, że nie czuje nawet pragnienia. Przecież napiłaby się gdyby ją suszyło. Kilka dni temu w nocy miała dolegliwości brzuszne, płakała, prosiła zanieść się do kibelka na kupkę, ale nic nie mogła zrobić, w końcu pomógł espumisan. Wiem, że to perystaltyka jej szwankuje przez małą podaż płynów, to moja wina.... Wcześniej wypijała około pół litra, wyglądało to tak że mówiła że chce pić, ja jej podawałam butelką, wypijała duszkiem całą albo mniej, i tak do następnego razu. Sama nigdy nie chciała trzymać butelki, zawsze to ja jej podawałam. Teraz pije jeszcze mleko rano i wieczorem (około szklanki) z butelki ze smoczkiem oczywiście, bo nie mam pojęcia w jaki inny sposób mogłabym jej podać. Budzi się głodna, od razu domaga się mleczka, wypija w 5 min. (ja trzymam butlę, przytulamy się) i od razu robi się jej dobry humor. Boję się, że jak i mleko podam jej w kubku to przestanie pić nawet mleko. Dodam, że chciałam uczyć ją pić ze zwykłego kubka, bez słomki, ale jak próbuję to moja córka ucieka, nie chce nawet wziąć go do ust i spróbować. Próbowaliśmy sposobem, jedliśmy razem śniadanie, każdy miał herbatkę w kubku i ona też, ale nie chciała nas naśladować, kończyło się to krzykliwym protestem... Nie mam już sił, jest to dla mnie taki problem, że wiecznie tylko o tym myślę. Mam wyrzuty sumienia, że nie dałam jej kubka jak skończyła pół roku, wiem że sama sobie zawiniłam, ale już teraz nic nie zmienię. To moje pierwsze dziecko, jakoś przeoczyłam tę sprawę. Poza tą jedną sprawą rozwój mojej córki uważam za rewelacyjny. Jest bardzo mądra, logiczna. Bardzo grzeczna, spokojna. Mówi pięknie wyraźnie od półtora roku, zna bardzo dużo słów, łatwo zapamiętuje. Ząbki ma śliczne. Nigdy nie była chora. Smoczek do ssania odrzuciła rok temu. W pampersy przestała sikać z dnia na dzień pół roku temu (tylko w nocy ma pieluchę, bo nie wiem jak ją nauczyć żeby trzymała). Chce różne rzeczy, robi sama, niestety łatwo się zniechęca, po jednej nieudanej próbie porzuca czynność. Co robić, wierzyć że w końcu przełamie się, nie wiem. Boję się, że w końcu doprowadzę ją do jakiejś choroby. Ania Proszę nie publikowac nigdzie mojego maila.

Moje dziecko od urodzenia robiło bardzo często kupy, bardzo rzadkie, co karmienie kupa, ale także i po między(przy płaczu też leciało), synek miał bardzo odparzoną pupę,strupy, częste gazy, zmiany krocza. Skutkiem tego było bardzo małe przybieranie na wadze, towarzyszyły również temu wymioty i ulewanie (dodam, iż karmiłam wyłącznie piersią). Lekarz specjalista zalecił mi przejście na dietę bezmleczną oraz karmienie raz piersią a raz nutramigenem zagęszczonym nutritonem, dodatkowo dostało debridat oraz gastrotus. Przez około 3 tygodni była widoczna poprawa, z dnia na dzień pupa ogasła, kupy około 3 razy na dzień i w konsystencji musztardy. Wymioty i ulewanie była widoczna poprawa. Po 3 tygodniach dziecko zaczęło robić luźniejsze stolce i częściej, od jakiegoś czasu pojawiła sie sucha skóra za uszami (jest do chwili obecnej). Lekarz zalecił podawanie dwa razy mleka, a raz piersi. Nie zgodziłam się z tym, ponieważ przestałabym karmić piersią (dziecko i tak czasami się buntuje). Lekarz także zalecił podawać jeszcze przez 4 tygodnie leki (Debridat i Gastrotus) po tym upływie dalej nie ustąpiły wymioty i ulewania, w tej chwili nie podaję.Odstawiłam także Nutriton. Do chwili obecnej karmię raz, mlekiem ,a raz piersią, a w nocy tylko piersią, gdy większe odstępy miedzy karmieniem piersią zmniejszały mi laktację. W chwili obecnej dziecko ma raź rzadkie kupy(częściej), raz zielone, a niekiedy normalne. Synek ma także zaczerwieniony tyłek, raz bardziej , a raz mniej, wietrzę tyłek oraz smaruję tormentiolem na przemian z innymi maściami.Nie potrafię wykluczyć co uczula moje dziecko, i tak jestem na diecie, nie jem jajek, mleka (i jego pochodnych), czekolady, kakaa, cytrusów, orzechów, prawie wszystkich warzyw,owoców (czego skutkiem jest ból głowy i złe samopoczucie). Dodam, że dodatkowo podaje Nutramigen dziecku od około 6 tygodnia, w chwili obecnej synek ma 4 miesiące. Chciałabym karmić piersią jak najdłużej, ale nie wiem jak mam postępować, tym bardziej, że niedługo zacznę wprowadzać dziecku nowe pokarmy. Bardzo proszę o pomoc...

Dziecko z alergią na mleko. Od urodzenia problemy z ulewaniem, nawet wymioty i przede wszystkim z kupami - zatwardzenia, ogromne wzdęcia i głośne śmierdzące wiatry. W pewnym okresie podawania mleka bebilon pepti kupy były bardzo rzadkie, obfite, zielone. Dziecko miało wtedy około 1 roku. Potem zatwardzenia mimo podawania wszystkich środków zapisanych przez gastrologa (m.in. laktuloza i inne). Teraz dziecko ma 3 lata. Kupa raz na tydzień czasem rzadziej. Poza tym częste wzdęcia, duży brzuch od pępka w górę. Od pępka w dół mniejszy. dziecko przez to dziwnie wygląda. Pediatra mówi, że to problem psychologiczny. Poza tym dziecko jest niespokojne, ma problemy ze snem, jest nadpobudliwe i nie potrafi się skoncentrować ani na pół minuty. Ktoś podsunął, że może to grzyby. Jak je zdiagnozować?

Witam! Mam córkę, która właśnie skończyła 3 miesiące. Od połowy stycznia córka jest na mleku modyfikowanym i wcale nie chce jeść. Zachowuje się tak jakby nie potrzebowała jedzenia do funkcjonowania albo inaczej - wystarcza jej minimum. Bardzo słabo przybiera na wadze - minimum tygodniowe. Fakt, że dziecko przybiera na wadze owe minimum to zasługa moja i męża, gdyż robimy wszystko, żeby zjadła. Gdybyśmy pozwalali jej jeść ile chce - spadłaby na wadze w ciągu dwóch dni (zrobiliśmy taki test, bo myśleliśmy, że jak się przegłodzi to może zacznie jeść więcej - efekt był taki, że spadła na wadze).

Chętnie zjada 30, 40, a potem jest to ganianie ze smoczkiem za dzieckiem, tzn. zabawianie, pokazywanie różnych rzeczy. Do tej pory to wystarczało, aby "wepchnąć" w nią 7 x 90 ml, ale ostatnio zabawianie nie pomaga i jest coraz trudniej. Zdarza się, że potrafi zjeść w 5 minut, ale jest to bardzo rzadko. Często jest tak, że po kilku łykach zaczyna krzyczeć i za chwilę rozpaczliwie szuka smoka (co świadczy o tym, że jest głodna) i po chwili znowu to samo. Jeśli sytuacja powtórzy się kilka razy, dziecko się irytuje i nie zjada nic więcej. Zastanawiam się czy może ją coś boli? Może to refluks (aczkolwiek nie ulewa, zdarza się to bardzo rzadko)?

Czasami zdarza się też, że np. w nocy po 4,5 godzinach snu nie krzyczy o jedzenie, a obudzona zjada troszkę sama z siebie i resztę dostaje na tzw. śpiocha, choć i to nie zawsze działa. Początkowo dostawała mleko Nan Pro HA, teraz dostaje mleko Nutrilon HA. Zastanawiam się, czy to może być alergia pokarmowa? Czy gdyby tak było to, czy to możliwe, że dziecko odmawia jedzenia z tego powodu? Dodam, że mała waży w tej chwili ok. 5.100 (urodzeniowa masa to 3.200), jest zdrowym, pogodnym dzieckiem, gaworzy, świetnie śpi i według opinii tutejszych (nie mieszkam w Polsce) lekarzy rozwija się dobrze.

Piszę z prośba o radę i wskazówki, bo w kraju, w którym obecnie mieszkam, zamiast zrobić podstawowe choćby badania, lekarze obserwują i na podstawie tych swoich obserwacji po kilkudniowym pobycie w szpitalu stwierdzili, że dziecku nic nie dolega. Nadmieniam, że dziecko przed wyjazdem z kraju miało dobre wyniki badań (mocz i krew). Córka ma także suchą i szorstką skórę w niektórych miejscach. Pozdrawiam!