Witam! Mam 35 lat. Od 20. roku życia mam problem z miesiączką. Jest ona nieregularna i albo długo jej nie ma, albo jest nawet ponad 2 miesiące. Oczywiście cały czas się leczyłam i leczę. Brałam już chyba wszystkie możliwe hormony. W październiku w końcu idę na tydzień do szpitala w celach diagnostycznych (bo żaden lekarz nie umiał sobie poradzić do tej pory z moimi hormonami). W maju tego roku po raz trzeci miałam łyżeczkowanie macicy (tworzą mi się po hormonalne polipy). Nigdy jeszcze nie byłam w ciąży. Mam tez tyłozgięcie macicy.

Ostatnio moim problemem jest to, że mam luźną pochwę, jakby bardzo rozszerzoną. Bardzo chciałabym mieć jeszcze dziecko i dlatego bardzo liczę na to, że planowane badania w końcu coś wyjaśnią. Mój partner niechętnie podchodzi do seksu. Obawiam się, że go trochę zraziłam widokiem ciągłych krwotoków przed majowym łyżeczkowaniem. Natomiast problemem, o którym rozmawiamy jest moja rozciągnięta pochwa. Czy mogę coś z tym zrobić? Czy ćwiczenie mięśni kegla pomoże?

Mam 20 lat i jestem kobietą. Od 4 miesięcy jestem po ślubie, a dwa miesiące temu urodziłam córeczkę. Odkąd urodziłam mój mąż nie chce ze mną współżyć, wciąż powtarza, że jest zmęczony po pracy, śpiący... Gdy nie raz mu zwracałam uwagę, że mam ochotę na seks, to zmienia temat. Zaczęłam się zadręczać, że może powodem jest mój wygląd - przed ciążą ważyłam 44 kg i byłam atrakcyjna i zgrabna, w ciąży przytyłam 25 kg, a teraz ważę 58 kg. Czy to może być przyczyną mojego problemu, że po prostu się mu już nie podobam? Nie wiem co robić, proszę o odpowiedź, będę bardzo wdzięczna.

Witam. Jestem dość ambitna osobą i nigdy nie myślałem, że będę kiedykolwiek miał takie problemy. No ale przejdźmy do rzeczy. Mam 25 lat i do tej pory nie współżyłem z żadną kobietą. Teraz poznałem wspaniałą kobietę. Doświadczoną i starszą od siebie. Jesteśmy razem rok, a od pół roku mieszkamy ze sobą i niestety mamy problem z seksem. Do momentu jej poznania masturbowałem się dość często - 2-3 razy w tygodniu. Nigdy nie miałem problemu z erekcją. Po 2 miesiącach znajomości, kiedy wiedziałem, że najwyższy czas spróbować seksu, a nie chciałem jej powiedzieć, że jestem prawiczkiem, więc postanowilem pójść do domu publicznego, żeby "potrenować", żeby nie wyjść na kompletnie zielonego. Tam doszło do stosunku. Oczywiście krótkiego, ale skończyłem w środku. Kiedy spróbowaliśmy to zrobić, moja partnerka od razu skroiła się, że jest coś nie tak (nie do końca wiedziałem, jak się za to zabrać) i kiedy przyznałem się, że tego nie robiłem była trochę zażenowana, ale stwierdziła, że sobie poradzimy. I tak impas trwa już ponad poł roku. Podczas pieszczot mi stoi, ale kiedy zdejmę spodenki i już wiem, że zaraz dojdzie do stosunku, to opada mi. Proszę o pomoc, podejrzewam, że to stres, ale zupełnie nie wiem, jak go rozładować. Dodam, iż próbowałem już wielu rzeczy. Seksuolog - przepisal mi tabletki antydepresyjne twierdząc, że mają utrwalić we mnie męskie zachowania. Viagra - stał jak armata, ale i tak miękł przy/po wlożeniu. Badania testosteronu i tego drugiego wyszły ok. Oczywiście przez ten czas zbliżyliśmy się do siebie. Nasze ciała nie są nam obce. Bardzo lubi, kiedy robię jej dobrze i z jej strony widzę starania, w postaci seksu oralnego. Widze jednak jej zażenowanie i rezygnację,kiedy mi opada przy próbie normalnego stosunku. I wcale się jej nie dziwię. Mój problem się pogłębia, bo ciągle o tym myślę. Nasze kontakty seksualne są dość rzadkie 2-3 w miesiącu - ona boi się, że znów mi opadnie, a ja nie chcę naciskać, żeby znów jej nie dołować. Problem był chyba od samego początku, bo ona uważała mnie za gościa doświadczonego, chyba nawet bardziej niż ona sama, a tu taki zawód. Podejrzewam, że przez te nieudane próby skutecznie obniżyłem swoje libido. Czy są jakieś tabletki, ćwiczenia na poprawę tego stanu?