Witam! Chciałbym zaznaczyć na wstępie, że mój problem jest dość obszerny i wielowątkowy. Około 3 miesięcy temu miałem swoje pierwsze doświadczenia seksualne (mam prawie 24 lata, więc trochę późno). Moja partnerka była ode mnie 2 lata starsza i bardziej doświadczona w tym zakresie. Zrobiłem to, gdyż chciałem pozbyć się etykietki prawiczka, niestety to był główny powód. Doświadczenia nie były dla mnie udane, gdyż za pierwszym razem, który odbył się impulsywnie, z mojej inicjatywy, doszedłem bardzo szybko, co może jest dość naturalne. Tutaj chciałbym zaznaczyć być może dość ważny fakt, iż zataiłem przed nią fakt, że jestem jeszcze prawiczkiem (powodem był oczywiście wstyd).

Drugi raz miał się odbyć z jej inicjatywy, w środku dnia. Weszła do mojego pokoju (mieszkaliśmy za granicą w mieszkaniu, które dzieliliśmy jeszcze z kilkoma innymi osobami, choć wtedy była tylko jedna osoba, w pokoju obok) i zaproponowała mi seks, czym kompletnie mnie zaskoczyła i zestresowała do tego stopnia, że nie mogłem osiągnąć wzwodu, więc oczywiście do niczego nie doszło. Od tej pory pojawiła się u mnie obawa przed brakiem erekcji. Problem polegał na tym, że pojawiała się ona w najmniej odpowiednich momentach (np. w czasie wspólnych spacerów, pocałunków lub kiedy siedzieliśmy obok siebie w autobusie, wówczas erekcja potrafiła trwać dobre 20 minut lub dłużej), a nie pojawiła się wtedy, kiedy naprawdę jej potrzebowałem. Stąd ta trauma. Seks odbywał się więc spontanicznie z mojej inicjatywy, kiedy czułem podniecenie w danej chwili i byłem momentalnie gotów na zbliżenie, erekcję po prostu. To było dla mnie zaskakujące, że erekcja pojawiała się bez wyraźnej przyczyny, choćby tylko wtedy, gdy siedzieliśmy obok siebie, gdy był tylko romantyczny nastrój.

Po około dwóch tygodniach moja partnerka poinformowała mnie, że jest w ciąży (raz spadła mi prezerwatywa, być może to stało się wtedy), co spowodowało kolejne nerwy, więc szybko zdecydowaliśmy się na aborcję (to działo się za granicą, gdzie aborcja jest całkowicie legalna). Po odpowiednich badaniach i testach okazało się jednak, że jest to ciąża pozamaciczna, którą trzeba usunąć operacyjnie. Po powrocie do Polski (około 3 tygodnie temu) przeczytałem w Internecie artykuł na temat AIDS, a ponieważ mam naturę panikarza i hipochondryka, uroiłem sobie, że i ja mogłem się zarazić, gdyż pierwszy stosunek odbyłem bez prezerwatywy, a dziewczyna miała już wcześniej doświadczenia. Test dał oczywiście wynik ujemny, ale lekka trauma dalej pozostała.

Zanim przejdę do zasadniczych pytań, pragnę wspomnieć, że wychowałem się w rodzinie religijnej o konserwatywnych poglądach w sprawach seksu. Do tej pory przestrzegałem tych zasad, jednak nie tyle z faktu, że jestem religijny, ile z faktu, że nigdy nie byłem w związku z dziewczyną, mimo, że interesuję się dziewczynami od podstawówki i nawet parę razy szczerze się zakochałem (niestety bez wzajemności). Swoje potrzeby seksualne zawsze (czyli około 10 lat) zaspokajałem masturbacją połączoną z pornografią, nie ukrywam, że dość często. Teraz przejdę do kwestii zasadniczej, mianowicie problemu, który trapi mnie od około 2 tygodni, mianowicie całkowicie zobojętniałem uczuciowo na kobiety, pod każdym względem. Nie są one w stanie podniecić mnie ani fizycznie, ani duchowo. Do tej pory zawsze obracałem się za atrakcyjnymi dziewczynami na ulicy (takimi, które mnie podniecały) oraz (z racji mojej romantycznej natury) w innych dość często się podkochiwałem. Krótko mówiąc - wszystko było w jak najlepszym porządku. To, co dzieje się teraz, nie daje mi spokoju. Myślę o tym non stop i nie mogę znaleźć rozwiązania. Początkowo nawet (wspominałem już, że mam skłonności do skrajnych myśli i panikowania), z racji tego, że wcześniej nigdy mi się nie przydarzyło nic podobnego, przeraziłem się, że skoro dziewczyny przestały mi się podobać, to mogłem zostać homoseksualistą. Sama myśl mnie tak przerażała, że bałem się spojrzeć na innych facetów w obawie, że zacznę wyobrażać sobie jakieś niestworzone sytuacje. Jednak po pewnym namyśle, analizie wcześniejszych doświadczeń i obserwacjach samego siebie szybko doszedłem do wniosku, że inni mężczyźnie mnie również nie pociągają i nigdy nie pociągali seksualnie. Stałem się więc kompletnie aseksualny emocjonalnie, jeśli można to tak określić. Fizycznie jeszcze tego nie potwierdziłem i nie mam zamiaru potwierdzać, bo żałuję swoich doświadczeń, chcę o nich zapomnieć i z następnymi poczekać na dziewczynę, którą pokocham.

W związku z tym mam pytanie, czy mój stan zobojętnienia na kobiety jest stanem przejściowym, który może być spowodowany moimi przejściami (które dość solidnie mnie zestresowały), jak i wyrzutami sumienia i poczuciem winy (teraz je mam, naprawdę żałuję swoich pierwszych doświadczeń)? Naprawdę koszmarnie się z tym czuję, w szczególności brakuje mi tych uczuć wyższych, nie tylko pociągu seksualnego. Chciałbym, by było tak jak dawniej, ale boję się, że przez moje nieudane doświadczenia nie będę mógł już normalnie spojrzeć na dziewczyny, bo będzie mi towarzyszyło wspomnienie o nieudanych doświadczeniach i ich ewentualnych powtórkach. Mam nadzieję, że poradzą sobie Państwo z moim problemem, pozdrawiam serdecznie.

Witam! Mam 62 lata. Jestem w związku małżeńskim - bez przygód - od 32 lat. Biorę leki na łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze i Diaprill na cukrzycę. Stosunki mam średnio co miesiąc. Nie mam kłopotów ze wzwodem i całym pożyciem. Mój problem to zanik praktycznie do kilku % rozkoszy przy wytrysku. Gdzie mam się zgłosić, jeśli to się leczy? Pozdrawiam.

Witam! Chyba mam naderwane wędzidełko napletkowe. Ranka jest niewielka ok. 2 mm. Nie leje się krew. Tylko szczypie, gdy dotykam. Chciałem zapytać czy naprawdę jest konieczność, żeby iść z tym do lekarza (jak sugeruje się na wielu forach), czy ranka zagoi się sama. Czy używać jakiejś maści (czy też tabletek) wspomagającej gojenie? Mam też pytanie dotyczące higieny. Czym przemywać to miejsce? Czy może lepiej, żeby nie miało kontaktu z bieżącą wodą.

Witam! Mam 22 lata i problem z przedwczesnym wytryskiem. Ten problem doskwierał mi od początku współżycia seksualnego, ale po pierwszym przedwczesnym wytrysku (który był na prawdę szybko, często już w grze wstępnej) i odczekaniu ok. 10 min mogłem uprawiać seks naprawdę długo. Teraz mam nową partnerkę i staramy się zrobić to już od około miesiąca i przedwczesny wytrysk jak zwykle pojawia się za pierwszym razem, ale niestety po odczekaniu 10 min. i ponownej próbie przedwczesny wytrysk znów się pojawia i za trzecim razem sytuacja się znowu powtarza, kiedy próbuję zbliżyć członka w jej intymne okolice albo zacząć penetrację. Nie wiem dlaczego tak jest, bo wydaje mi się, że jestem dość wyluzowany w tej sytuacji. Na początku myślałem, że to chwilowe, ale staramy się już tyle czasu i w każdym tygodniu jest to samo. Czy mógłbym się dowiedzieć, co ma na to wpływ? Jeszcze w wakacje wszystko było w tzw. normie, a teraz nie wiem, co mam robić. Proszę o kilka rad, wskazówek jak sobie z tym poradzić. Czy potrzebna jest wizyta u seksuologa?

Witam! Chciałabym zapytać, czy po odbyciu pierwszego stosunku płciowego (29.10.2011) może spóźniać się okres? Zrobiliśmy to z chłopakiem, zabezpieczając się prezerwatywą, prawdopodobnie miałam wtedy dni niepłodne (data pierwszego krwawienia ostatniej miesiączki 12 październik 2011, 5 dni krwawienia, 25 dni cykl). Wytrysk nastąpił na zewnątrz, nie we mnie. Wiem, że dziś przypada 1 dzień okresu, ale zawsze miałam cykl regularny. I przed pierwszym dniem krwawienia bolał mnie brzuch, a teraz nic. Czy to może być wina stresu? A mimo to, proszę o poradę - czy istnieją takie przypadki, że po pierwszym razie okres się spóźnia? Jeśli tak, to jak długo może to potrwać? Bardzo proszę o odpowiedź. Pozdrawiam (mam 19 lat).

Witam, od dziecka przyzwyczaiłem się do masturbacji poprzez pocieranie członka w półwzwodzie o łóżko, bo tak mi było przyjemniej. Teraz tylko w ten sposób mogę osiągnąć orgazm. Gdy masturbuję się ręcznie lub uprawiam sex z kobietą, nie odczuwam takich doznań, a w dodatku nie mogę osiągnąć orgazmu. Czy to wymaga jakiejś rehabilitacji? Czy da się w ogóle jakoś to zmienić? Proszę o pomoc...

Mam 20 lat, dziewczynę od dłuższego czasu. Jest to moja pierwsza partnerka. Prawie od samego początku pieściliśmy się oralnie. W końcu spróbowaliśmy po prostu zwykłego stosunku i tu się dowiedziałem czegoś nowego, czyli że przy samym zakładaniu gumki mój penis opada i już nic się z tym nie da zrobić. Jednak cały czas bawiliśmy się oralnie i czasem miałem jakieś tam problemy, ale szybko o nich zapominałem i wszystko wracało do normy. W końcu udało się odbyć normalny stosunek i już myślałem, że wszystko będzie w porządku i że będziemy mogli zacząć normalne współżycie. Pewnego dnia mieliśmy specjalną okazję i wszystko się popsuło. Po pierwszej próbie opadł, po drugiej również itd.

Jestem pewien, że problem siedzi w mojej głowie, bo wszystko jest ok i nagle przychodzą głupie myśli (czy dam radę i co będzie jak nie wyjdzie) no i koniec. Już nawet podczas seksu oralnego mój penis mięknie i już nic nie da się z tym zrobić. Najgorsze, że moja partnerka winę zrzuca na siebie, chociaż jestem pewien, że to wszystko siedzi w mojej głowie. Nie jestem w stanie się skupić. Nie wiem co z tym zrobić, bo sytuacja z każdą próbą się pogarsza. Dodam, że nie palę, rzadko piję i prowadzę zdrowy tryb życia. Masturbację i filmy pornograficzne staram się ograniczyć do minimum. Proszę o jakieś rady lub chociaż jakieś prochy na stres, bo naprawdę jest mi z tym coraz ciężej i moja pewność siebie jest w coraz gorszym stanie. Pozdrawiam.

Dzień dobry, moja sprawa wygląda następująco: podczas masturbacji podczas wytrysku poczułem bardzo silny ból w prąciu, na wysokości podstawy żołędzia. Po nim nastąpił szybki spadek erekcji i pieczenie w żołędziu. Było to jednorazowe zdarzenie. Na chwilę obecną (5 dni po wypadku) nic już nie boli (pieczenie po wytrysku jest nadal), natomiast nie czuję napięcia zaraz przed wytryskiem jak wcześniej, rzekłbym że siła uczucia orgazmu zmalała, odczuwam też, że strumień nasienia leci jakby bardziej bez przeszkód, zatem zakładam, że coś zwężało mu drogę. Martwi mnie następujący po wytrysku bardzo szybki spadek erekcji, jeszcze tydzień temu przed zdarzeniem był on powolny. Byłem u urologa w sobotę, raptem 3 dni po zdarzeniu, nie zrobiono mi usg, lekarz uznał że ból podczas wytrysku jest przyczyną problemów z prostata i ją zbadał palpacyjnie nie znajdując objawów jakichkolwiek problemów z prostatą. Zalecił badanie usg, ale prostaty... Bardzo bym chciał zrobić usg całych narządów rodnych w szczególności członka w stanie erekcji w miejscu gdzie odczułem ból, podejrzewam jakieś uszkodzenie mechaniczne, skoro wpłynęło ono na zachowywanie erekcji członka, bardzo proszę o poradę, gdzie mogę takie badanie zrobić w Łodzi i co mi mogło się stać. Pozdrawiam

Witam, już od jakiegoś czasu szukam odpowiedzi na pytanie związane z kobiecą erekcją. Jestem bardzo zaniepokojona zapachem płynu, który wydobywa się podczas stymulacji. W wielu poradnikach powiedziane jest, że płyn nie powinien mieć żadnego zapachu i koloru. W moim przypadku natomiast, bardzo intensywny zapach towarzyszy każdej erekcji, a wydzielina jest czasem przezroczysta, a czasem biała. Zapach wydzielanego płynu przypomina zapach moczu, ale jest o wiele bardziej intensywny... Płyn o tak silnym zapachu wydobywa się tylko, kiedy dochodzi do erekcji. Podczas stymulacji zewnętrznej lub takiej, od której nie dochodzi do erekcji, wydzielany płyn jest bezzapachowy i bezbarwny. Czy jest to normalne? Czy powinnam wykonać jakieś badania? Skąd bierze się ten intensywny zapach? Bardzo proszę o poradę i z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam! Mój mąż ma chyba dość małego penisa. W czasie opadu długość 5 cm, w czasie wzwodu długość ok. 14-14,5 cm, obwód 11-11,5 cm. Czy jest to penis bardzo odbiegający od normy? Długość tak bardzo mnie nie martwi, ale wydaje mi się, że obwód jest mały, mimo że mam dość wąską pochwę. Czasami podczas seksu wszystko dokładnie czuję i szybko dochodzę do orgazmu pochwowego (bez pobudzania łechtaczki), ale czasami właściwie nic nie czuję i osiągnięcie orgazmu jest bardzo trudne. Czy to właśnie mały obwód penisa sprawia słabsze odczucia? Boję się, że kiedyś po porodzie naturalnym moja pochwa rozciągnie się i podczas seksu już w ogóle nic nie będę czuć. Dodam, że mam 27 lat, z mężem współżyję od 5 lat. A może moje obawy są bezpodstawne? Proszę o poradę w tej kwestii.

Witam! Mam taki problem. Otóż od 2 lat jestem ze swoim chłopakiem. Po jakichś 8 miesiącach postanowiliśmy się kochać. Dodam, że oboje jeszcze tego nie robiliśmy. Niestety, nie udało się. Próbowaliśmy 5 razy. Za każdym podejściem strasznie mnie bolało i nie mogłam wytrzymać i kazałam mu przestać. Podczas ostatniego razu trochę wypiliśmy i myślałam, że dzięki temu przezwyciężę ten ból. Niestety, to nie pomogło. Boję się tych porażek. Rozmawialiśmy o tym razem. On strasznie szybko chce wejść. Teraz jesteśmy w takiej sytuacji, że pomimo że oboje mamy ochotę, to zdarza się to bardzo rzadko i jak dochodzi co do czego, to tracę ochotę. Bardzo proszę o jakieś porady.

Witam, mam 36 lat. Mój problem polega na braku wzwodu, szczególnie wieczorem. Jestem w stałym związku od paru lat i sukcesywnie problem się powiększa. Ostatnio pomimo dużego podniecenia nie potrafię współżyć, gdyż mój członek podniesie się na parę sekund i opada. Ani podczas zabawy oralnej, ani też gdy ja staram się to zrobić sam nie jesteśmy w stanie go podnieść. Jedynie na parę sekund przed orgazmem twardnieje, po czym wiadomo - opada. Nadmienię, że mój poziom stresu jest cały czas ten sam, regularnie się odżywiam, uprawiam regularnie sport (2xtyg. karate, rower oraz biegam), oddaje krew, więc poziom cukru i ciśnienie jest zawsze ok, sypiam dobrze, a jednak...

Problem wydał mi się na tyle narastający i poważny, że udałem się dzisiaj do urologa, u którego spędziłem ok. 6-7 min, z czego połowa to wypisanie recepty i odebranie dzwoniącego tel. Przepisane zostało mi C*** 4 tabletki, dawkowanie 2x1/2 tabletki tygodniowo, czyli kuracja miesięczna. Pytałem czy może jakieś badania, pani doktor stwierdziła, że to mi wystarczy i po miesiącu mam wrócić, jeśli problem pozostanie. Zakupiłem owy specyfik, nie ukrywam dość drogi, i tu pojawia się problem - przeczytałem ulotkę i wydaje mi się, że te tabletki to odpowiednik viagry, a nie lek, który ma mi pomóc. Pani doktor powiedziała, że mam go brać w wyznaczonych dniach, np. wt. i czw. Czy takie lekarstwo może pomóc, bo nie wiem czy nie zostawić tego specyfiku tylko podczas zbliżeń z partnerką... Dziękuję i pozdrawiam!

W momencie, gdy zaczynam się podniecać i dostaję wzwodu, niewielka ilość nasienia wypływa mi samoistnie z penisa i tracę wzwód. Mija chwila i znów mam wzwód, i sytuacja się powtarza. Gdy stanie się to kilka razy, dostaję strasznego bólu jąder. Trwa to od dawna i nie wiem co robić, bo za każdym razem, jak próbuję się kochać, jest tak samo. Co robić?

Witam! 3 miesiące temu urodziłam naszą upragnioną, wyczekiwaną córeczkę. Myślałam, że po okresie połogu nasze życie seksualne z mężem wróci do stanu sprzed ciąży. Oboje mieliśmy duży apetyt na seks. W okresie ciąży od 23 tyg. nie mogliśmy współżyć, bo ciąża była zagrożona, ale i tak się delikatnie pieściliśmy bez penetracji i uważaliśmy na maluszka. Po porodzie mąż się ode mnie odsunął. Mówiłam mu to wielokrotnie. Zaprzeczał moim stwierdzeniom, że po porodzie już go nie podniecam. Przytula mnie, głaszcze, całuje delikatnie, dotyka, ale całkowicie stracił ochotę na seks.

Od porodu kochaliśmy się tylko raz. Za każdym razem, gdy o tym wspomnę mówi, że nie ma ochoty. Wysnuł wniosek, że to lęk przed szybkim zajściem w kolejną ciążę tak na niego wpływa. Ja stosuję tabletki antykoncepcyjne zalecone przez mojego ginekologa, które wywołują przykre reakcje uboczne, ale moje libido nie spadło. Wciąż mam ochotę na seks 2 x tyg. Ponadto korzystaliśmy z prezerwatyw. Mam 25 lat i karmię piersią, więc ostrzejsze metody jak wkładka wewnątrzmaciczna nie wchodzą w grę. Chyba więcej nie da się zabezpieczyć w naszej sytuacji. Wiem, że problem lęku przed niechcianą ciążą głównie dotyczy kobiet, ale w moim przypadku to mąż nie chce się kochać z tego powodu. Oboje przez to cierpimy, bo ja nie mogę się bez niego zaakceptować po porodzie, a on kocha mnie i nie chce mi robić przykrości, ale jest to silniejsze od niego. Jak nam pomóc?

Witam bardzo serdecznie, mam 25 lat, jestem studentką i mam mały problem. Niedawno odszedł ode mnie mój partner, to był mój pierwszy poważny związek, długo zwlekałam, aby pójść razem z nim do łóżka, zwykle pieściliśmy się po francusku, sprawiało nam to wielką radość i przyjemność. On wiedział, że jestem jeszcze dziewicą, bo nie chciałam robić tego z byle kim. On jest dla mnie strasznie ważny i bardzo go kocham. Kiedy nadszedł ten moment, zapragnęłam kochać się z nim, podczas zbliżenia on nie mógł wejść we mnie, byłam gotowa na to, starałam się być rozluźniona, ale nic z tego, stwierdził, że jestem za ciasna. Był to dla mnie szok i ogromny wstyd oraz upokorzenie. Tym bardziej, że nieraz miałam badania ginekologiczne i mój lekarz bez problemu badał mnie palcami oraz robił mi usg dopochwowe, owszem odczuwałam pewien dyskomfort, ale nie wiedziałam, że będzie taki problem.

Mój partner starał się udawać, że nic się nie stało... niemniej jednak dwa tygodnie później postanowił rozstać się ze mną, bo rzekomo znalazł kogoś innego i przekreślił to, co razem udało nam się stworzyć, wstyd mi za siebie i za tą sytuację. Bardzo za nim tęsknię i cały czas mam ten dyskomfort, że to moja wina i że coś jest ze mną nie tak... Proszę o pomoc i poradę. Dodam tylko, że byłam już z tym u ginekologa i seksuologa. Pozdrawiam serdecznie!

Witam serdecznie! Mam 17 lat, często pojawia się taki problem, że cieknie bardzo duża ilość śluzu z członka. Czytałem, że to normalne przed wytryskiem, lecz ten śluz jest zawsze gdy: przytulam się do dziewczyny, całuję się z nią, oglądam coś pornograficznego, przed seksem lub masturbacją to już nie wspomnę. Źle się czuje jak np. jestem na mieście, całuję się chwilę z dziewczyną i nagle mam mokro w majtkach. Czuję dyskomfort jak dziewczyna ma mi włożyć rękę w spodnie, a tam tak mokro. Nie wiem czym to jest spowodowane, może za często się masturbuję, robię to 5-6 razy w tyg., prawie codziennie. Z tym też chciałbym przestać, już nie raz postanawiałem sobie koniec z tym, raz na tydzień wystarczy 3-4 dni przerwy i wracało do uzależnienia. Proszę o pomoc.

Mój problem polega na tym, że w czasie snu następuje erekcja bez żadnych przyczyn typu pobudzenie. Po wielu wizytach u urologa i neurologa, a także konsultacji u neurochirurga wszystko wskazuje na uciski w kręgosłupie. Jak do tej pory nikt mi nie był w stanie pomóc, nie wiem, gdzie szukać pomocy. Dla mnie jest to poważny problem, gdyż nie mogę normalnie spać, budzę się co godzinę, a nawet krócej, z erekcją muszę iść do łazienki pod zimny prysznic. To jedynie pozwala na zmniejszenie erekcji. Jedynie mogę spać na wznak, wtedy nie ma erekcji, ale to znów przy nadwadze powoduje potworne chrapanie. Pozdrawiam, proszę o pomoc i konsultację!