Wraz z dziewczyną chcemy rozpocząć współżycie. Nie zamierzamy mieć jeszcze dzieci, więc chcemy się dobrze zabezpieczyć. Na pewno będziemy używać prezerwatyw. Ale dużo słyszeliśmy o ich pękaniu i zsuwaniu się, przez co są zawodne. Wiemy, że ryzyko jest małe, ale jest, i dlatego szukamy dodatkowych zabezpieczeń. Pomyślałem, że można by używać środka plemnikobójczego, który dodawałbym do wnętrza prezerwatywy. Po wydostaniu się plemników z mojego członka wszystkie zostałyby obezwładnione (tak chyba działają środki plemnikobójcze), więc nawet w przypadku gdyby pękła nam prezerwatywa, to nic by się nie stało. To znaczy tak to sobie wyobrażamy, ale nie wiemy, na ile to prawda. Czy stosowanie takiej metody antykoncepcji jest dużo skuteczniejsze niż stosowanie samej prezerwatywy i czy naprawdę chroni przed zajściem w ciążę w przypadku pęknięcia prezerwatywy lub jej zsunięciu się? Jakie środki plemnikobójcze polecacie (dla mężczyzn. Nie chcę by moja wybranka musiała używać jakiś globułek itp. Nie są one w 100% obojętne dla jej zdrowia, więc nie chcę by z nich korzystała.)?

Witam, mam pytanie, ostatnio 23 stycznia (12 dzień cyklu - cykle z reguły regularne) doszło do stosunku, zabezpieczyliśmy się prezerwatywą, nie pękła, nie zsunęła się, a do wytrysku nie doszło. Czy jakieś prawdopodobieństwo istnieje, że mogło dojść do zapłodnienia? Strasznie się boję, martwię i chyba za mocno panikuję. Jutro mam mieć miesiączkę.

Witam. Jeszcze raz bardzo proszę o odpowiedź na pytanie j.w., gdyż od 18 lutego, póki co, nie otrzymałam odpowiedzi na to pytanie, a sprawa jest naprawdę dokuczliwa dla mnie i niepokojąca. Proszę serdecznie o pomoc. Jestem kobietą, mam 44 lata. Od listopada zeszłego roku mam problem z pieczeniem i szczypaniem w kroczu. Gdzieś na początku listopada wyczułam zgrubienie (kulka wielkości fasolki, groszku) w sromie. Ginekolog zdiagnozował zapalenie gruczołu Bartholina, twierdząc, ze kobiety zgłaszają się dopiero, jak ten gruczoł jest wielkości co najmniej orzecha i nie mogą usiąść. Dostałam antybiotyk na 5 dni i globulki. Gruczoł się wchłonąl, ale dolegliwości pozostały. Lekarz rodzinny zalecił zrobienie posiewu moczu. Okazało się, że jest bakteria e-coli. Dostałam znów antybiotyk na 14 dni, na 10 dni lek oraz od ginekologa globulki, a lekarz rodzinny dał antybiotyk, który musiałam odstawić ze względu na skutki uboczne. Kłopoty ze szczypaniem i pieczeniem nadal trwały. Ginekolog powtórnie zaordynował globulki. Po około dwóch miesiącach od 1 listopada – czyli na koniec grudnia 2009 r. - zaczęłam domagać się wymazu z pochwy. Wyszła e-coli, w ponownym posiewie moczu także. Urolog zalecił zaprzestać jakiegokolwiek leczenia farmakologicznego, doustnego lub dopochwowego, łykać żurawinę i robić nasiadówki z rumianku - aby organizm odpoczął. Dolegliwości j.w nadal nie ustępowały. Zrobiłam znowu badania (połowa stycznia 2010 r.) - posiew moczu – flora mieszana, wymaz z pochwy - e-coli i enterococcus spp. Wówczas urolog stwierdził, że on na razie nie ma nic do roboty, a ginekolog zaordynował lek na 12 dni. Po tym czasie znowu zrobiłam badania (początek lutego 2010 r.) – i tym razem wyszło: posiew moczu - e-coli, wymaz z pochwy – corynebacterium spp. W międzyczasie zrobiłam też (z własnej inicjatywy) inne badania jak: USG - żadnych kłopotów oprócz jednego mięśniaka (istnieje od lat), badanie per rectum - brak hemoroidów, badanie krwi na pasożyty (2 razy) - wynik ujemny, badanie krwi na chlamydie trachomatis - wynik ujemny, oraz badania krwi: hormony płciowe (w 12 dniu cyklu) FSH 14,63, estradiol 71,41 i PRL 8,26, oraz hormony tarczycy :TSH 2,35, fT3 3,94 i fT4 10,23. Biorąc te ostatnie wyniki, obecnie urolog zalecił: ******* (cefuroxim) 500 mg przez 5 dni, potem ******* 3 razy po 2 tabletki przez 5 dni i dalej 2 razy 2 tabletki na noc – łącznie 120 tabletek. Po tej kuracji – szczepionka Uro-Vaxom przez 3 miesiące. Dodam, że przez ten czas (teraz już 4 miesiące) nie współżyję oraz zaczęły mi się skracać cykle miesiączkowe – ostatnio kolejno 20 dni, 23 dni, 16 dni i 20 dni. Miewam też pobolewania w podbrzuszu, ale niewielkie i czasami. Moje pytanie brzmi – czy zostałam właściwie zdiagnozowana, czy też należało poszukać ewentualnie innej przyczyny i czy w obecnej sytuacji jestem właściwie leczona? Bardzo proszę o odpowiedź, gdyż mój problem trwa już 4 miesiąc i dolegliwości – pieczenie w kroczu – niestety nadal nie ustępują.

Mam, jak mi się wydaje, pierwsze objawy przerostu (utrudnione oddawanie moczu po dłuższym wstrzymywaniu, cienki strumień), ale w nocy nie muszę wstawać, nie stwierdzam żadnego obniżenia potencji (powiedziałbym wręcz przeciwnie). Tymczasem wszelkie reklamy leków na prostatę sugerują, że faceci mają z tym problem. PYTANIE: Jaki jest związek między tymi sprawami (czy mam oczekiwać w najbliższym czasie tego problemu)? I, jeśli można, DRUGIE PYTANIE: Czy w przypadku podniesionego PSA (ok. 9) należy dokonywać biopsji, czy jest ona jedynym pewnym sposobem na stwierdzenie raka, czy jest bezpieczna (czy nie powoduje np. podrażnienia komórek rakowych i szybszego ich rozrostu)? Wiem, że przyczyny wyższego PSA mogą być rozmaite: ognisko zapalne w organizmie, jazda na rowerze, aktywność seksualna przed badaniem. Mam 63 lata.

Witam, mam 27 lat. Moja partnerka ma 31, jesteśmy szczęśliwi, niestety od mometu kiedy dowiedziałem się, że nie zawsze uda mi się ją doprowadzić do orgazmu, zaczął się koszmar. Mój członek nie jest już taki twardy, jak był kiedyś, jest miękki i bardzo szybko dochodzę do orgazmu, po czy penis niezwłocznie mięknie i kurczy się. Jestem przekonany, że to ma związek ze stresem związanym z orgazmem mojej partnerki. Bardzo proszę o poradę, w jaki sposób zrelaksować się i wymazać z podświadomości mój problem. Proszę o poradę.

Mam 60 lat .Od kilkunastu lat leczę się na przerost stercza. Miałem już robione dwie biopsje, które dały wynik negatywny. Przyjmowałem różne leki w tym czasie na zmniejszenie prostaty, niezaleganie moczu i zapalenie prostaty. Niestety od czterech lat mój wynik PSA "całkowite" stale się powiększa. W pewnym momencie przekroczyłem 9,27. Po zastosowaniu leku antyandrogennego zaczęło się troszkę obniżać. Obecnie moje wyniki to: PSA total 7,121, PSA wolny 1,189 .Stosunek frakcji PSA-F/PSA-T 0,17. Wiem, że ten wynik jest niepokojący, ale co będzie, gdy kolejna biopsja da wynik negatywny (oby)? Na co w takim razie jeszcze trzeba zwrócić uwagę, jaki kierunek leczenia obrać, aby zdiagnozować właściwą przyczynę? Pozdrawiam i czekam na odpowiedź.

Mam pytanie, bo martwię się trochę... W lutym, a dokładniej 4 lutego, dostałam miesiączkę w 29 dniu cyklu. Następną miesiączkę, teraz kiedy jest 35 dzień, raczej powinnam dostać koło 4 marca, ale się spóźnia. Piersi mnie bolą zwykle kilka dni wcześniej przed dostaniem okresu, i tak było, i tak jest cały czas. Nie wiem... nie mam zbytnio regularnych miesiączek, ale bez przesady. Współżyłam z chłopakiem może z 3 razy, ale to z prezerwatywą, której nic się nie stało i za każdym razem przed wytryskiem wyciągał swojego penisa ze mnie. Dodam jeszcze, że ostatni raz, czyli 17 lutego, po współżyciu na następny dzień dostałam lekkiego krwawienia, które utrzymywało się kilka dni. Dzwoniłam do ginekologa i powiedział mi, że prawdopodobnie mi mogła pęknąć śluzówka. Czekam niecierpliwie na miesiączkę i się martwię, bo nie wiem, co jest grane... Proszę o pomoc.

Witam. Mam 33 lata. Jestem osoba niepełnosprawną, choć jak sądzę nie ma to bezpośredniego wpływu na problem. Mam jakiś problem ze wzwodem. Od wielu lat nie uprawiałem seksu z żadną partnerką. Teraz ma się to zmienić. Masturbowałem się jednak przez ten czas bez wzwodu. Jednak miewam poranne wzwody, gdy się budzę Czasem udaje mi się osiągnąć wzwód całkowity lub częściowy podczas masturbacji, ale nie zawsze i na chwilę. Warto chyba wspomnieć, że mam tak zwaną stulejkę, która w masturbacji nie przeszkadza, a w seksie już raczej będzie. Ujawnia się ona w czasie pełnego wzwodu. Niepokoi mnie fakt, ze mogę się nie spełnić podczas zbliżenia, do którego ma dojść w najbliższym czasie. Osobiście sądzę, że moje problemy mogą mieć podłoże psychiczne. Strach przed niespełnieniem, brak doświadczeń itp. Kiedyś byłem w tej sprawie u urologa, lecz po wstępnych badaniach i usg nic nie znalazł, a na badania krwi i moczu z braku czasu nie poszedłem. Proszę o pomoc.