Witam,
Pani pytanie pokazuje, że pragnienie posiadania dziecka jest dla Pani niezwykle ważne. Niemożność posiadania dzieci jest dla Pani ogromną utratą własnych pragnień, marzeń i planów. Pani obecny nastrój, smutek i inne uczucia są reakcją na tę utratę. Są odzwierciedleniem Pani przeżyć. I mogą być adekwatną odpowiedzią na poczucie straty.
Niepokojące wydaje się tylko bardzo negatywne określanie własnej osoby. Określa się Pani jako "wybrakowaną" i jako nie kobietę. Tak jakby czuła Pani, że o całej Pani wartości czy kobiecości decyduje płodność. To właśnie to poczucie siebie jako niepełnej i nie takiej jaką by Pani chciała być, może blokuje Panią przed bliskimi kontaktami z innymi, przed podzieleniem się tym co Panią boli najbardziej, choćby właśnie z najlepszą przyjaciółką. Lęk, może wstyd czy cierpienie odgradza Panią od innych ludzi, którzy mogliby udzielić Pani wsparcia.
Zachęcam Panią do konsultacji ze specjalistą, żeby w bezpiecznej atmosferze podzielić się tymi trudnymi uczuciami, z którymi do tej pory radzi sobie Pani sama.
Pozdrawiam Panią
