Nie potrafię żyć dla siebie - co robić?

Depresja jest przewlekłą, poważną chorobą, wymagającą długotrwałego leczenia. Tak samo, jak choroby układu krążenia, wątroby, nerek. U każdego pacjenta może przebiegać inaczej, zwykle jednak jest opisywana jako niemożność odczuwania jakiejkolwiek przyjemności i radości. Objawia się pogorszeniem nastroju, sprawności intelektualnej oraz różnymi dolegliwościami somatycznymi. Większość chorych ma poczucie bezradności, beznadziei i braku własnej wartości. Jak jak każda inna choroba powinna być leczona. Terapię powinien prowadzić psychiatra, który może Panią zdiagnozować i stwierdzić czy jest to epizod depresyjny, czy raczej cięższy stan. Leczenie depresji jest procesem długotrwałym, przyjmowanie leków powinno trwać nie mniej niż pół roku w przypadku pojedynczego epizodu depresji. W celu autodiagnozy proponuję wykonani tesu wg skali Depresji Becka. Skala depresji Becka składa się z 21 pytań wielokrotnego wyboru i jest jednym z najpowszechniej stosowanych narzędzi oceny nasilenia objawów depresyjnych (potocznie: test na depresję). Pytania odnoszą się do mogących wystąpić objawów depresji, takich jak m.in.: poczucie beznadziejności czy zaburzenia snu. Należy jednak pamiętać, że diagnoza depresji wymaga konsultacji u lekarza psychiatry lub psychologa, a zastosowanie skali ma jedynie charakter pomocniczy. Jej samodzielne wykonanie i obliczenie wyniku nie jest wystarczającą podstawą do rozpoznania depresji. Można je raczej potraktować jako wskazówkę diagnostyczna i zachętę do konsultacji u profesjonalisty. Psychiatra lub psycholog w diagnozie opiera się na zebraniu fachowego wywiadu z pacjentem oraz obserwacji jego stanu psychicznego. Zwykle określa też ramy czasowe jakich pytania mają dotyczyć (np. ostatni dzień, tydzień, miesiąc).

Wykonaj test na depresję

A
0. Nie jestem smutny ani przygnębiony

1. Odczuwam często smutek i przygnębienie

2. Przeżywam stale smutek i przygnębienie, nie mogę uwolnić się od tych przeżyć

3. Jestem stale tak smutny i nieszczęśliwy, że jest to nie do wytrzymania

B
0. Nie przejmuję się zbytnio przyszłością

1. Często martwię się o przyszłość

2. Obawiam się, że w przyszłości nic dobrego mnie nie czeka

3. Czuję, że przyszłość jest beznadziejna i nic tego nie zmieni

C
0. Sądzę, że nie popełniam większych zaniedbań

1. Sądzę, że czynię więcej zaniedbań niż inni

2. Kiedy spoglądam na to co robiłem, widzę mnóstwo błędów i zaniedbań

3. Jestem zupełnie niewydolny i wszystko robię źle

D
0. To co robię sprawia mi przyjemność

1. Nie cieszy mnie to co robię

2. Nic mi teraz nie daje prawdziwego zadowolenia

3. Nie potrafię przeżywać zadowolenia i przyjemności i wszystko mnie nuży

E
0. Nie czuję się winny ani wobec siebie ani wobec innych

1. Dość często miewam wyrzuty sumienia

2. Czuję często, że zawiniłem

3. Stale czuję się winnym

F
0. Sądzę, że nie zasługuję na karę

1. Sądzę, że zasługuję na karę

2. Spodziewam się ukarania

3. Wiem, że jestem karany (lub ukarany)

G
0. Jestem z siebie zadowolony

1. Nie jestem z siebie zadowolony

2. Czuję do siebie niechęć

3. Nienawidzę siebie

H
0. Nie czuję się gorszy od innych ludzi

1. Zarzucam sobie, że jestem nieudolny i popełniam błędy

2. Stale potępiam siebie za popełnione błędy

3. Winię siebie za wszystko zło, które istnieje

I
0. Nie myślę o odebraniu sobie życia

1. Myślę o samobójstwie, ale nie mógłbym tego dokonać

2. Pragnę odebrać sobie życie

3. Popełnię samobójstwo, jak będzie odpowiednia sposobność

J
0. Nie płaczę częściej niż zwykle

1. Płaczę częściej niż dawniej

2. Ciągle chce mi się płakać

3. Chciałbym płakać, lecz nie jestem w stanie

K
0. Nie jestem bardziej podenerwowany niż dawniej

1. Jestem bardziej nerwowy i przykry niż dawniej

2. Jestem stale rozdrażniony

3. Wszystko to, co dawniej mnie denerwowało, teraz nic mnie nie obchodzi

L
0. Ludzie interesują mnie jak dawniej.

1. Interesuję się ludźmi mniej niż dawniej

2. Utraciłem większość zainteresowania innymi ludźmi

4. Utraciłem wszelkie zainteresowanie innymi ludźmi

M
0. Decyzję podejmuję łatwo, tak jak dawniej

1. Częściej niż kiedyś odwlekam podjęcie decyzji

2. Mam duże trudności z podjęciem decyzji

3. Nie jestem w stanie podjąć żadnej decyzji

N
0. Sądzę, że wyglądam nie gorzej niż dawniej

1. Martwię się tym, że wyglądam staro i nieatrakcyjnie

2. Czuję, że wyglądam coraz gorzej

3. Jestem przekonany, że wyglądam okropnie i odpychająco

O
0. Mogę pracować jak dawniej

1. Z trudem rozpoczynam każdą czynność

2. Z wielkim wysiłkiem zmuszam się do robienia czegokolwiek

3. Nie jestem w stanie nic robić

P
0. Sypiam dobrze, jak zwykle

1. Sypiam gorzej niż dawniej

2. Rano budzę się 1-2 godziny wcześniej i trudno mi jest ponownie usnąć

3. Budzę się kilka godzin za wcześnie i nie mogę ponownie usnąć

Q
0. Nie męczę się bardziej niż dawniej

1.Męczę się znacznie łatwiej niż poprzednio

2. Męczę się wszystkim co robię

3. Jestem zbyt zmęczony aby cokolwiek robić

R
0. Mam apetyt nie gorszy niż dawniej

1. Mam trochę gorszy apetyt

2. Apetyt mam wyraźnie gorszy

3.Nie mam w ogóle apetytu

S
0. Nie tracę na wadze ciała (w okresie ostatniego miesiąca)

1. Straciłem na wadze więcej niż 2 kg

2. Straciłem na wadze więcej niż 4 kg

3. Straciłem na wadze więcej niż 6 kg

T
0. Nie martwię się o swoje zdrowie bardziej niż zawsze

1. Martwię się swoimi dolegliwościami, mam rozstrój żołądka, zaparcia, bóle

2. Stan mego zdrowia bardzo mnie martwi, często o tym myślę

3. Bardzo martwię się o swoje zdrowie, nie mogę o niczym innym myśleć

U
0. Moje zainteresowania seksualne nie uległy zmianom

1. Jestem mniej zainteresowany sprawami płci (seksu)

2. Problemy płciowe wyraźnie mnie nie interesują

3. Utraciłem wszelkie zainteresowanie sprawami seksualnymi

Wyniki:

0–11 punktów – brak depresji
12–26 punktów – epizod depresyjny o łagodnym nasileniu
27–49 punktów – epizod depresyjny o umiarkowanym nasileniu
50–63 punktów – epizod depresyjny o głębokim nasileniu

Opracowano na podstawie: Beck AT, Ward CH, Mendelson M, Mock J, Erbaugh J (1961), An inventory for measuring depression, Archives of General Psychiatry, 4: 53-63

Dzień dobry
Rozumiem, że pisze Pani o samotności, bezradności, poczuciu pustki. Brakuje Pani wsparcia i bliskiej osoby. Obawia się Pani o swoją przyszłość i podkreśla, że ZNOWU nie jest Pani w stanie się ogarnąć. Z tak krótkiej wiadomości ciężko wysnuć wnioski.
To, co nasuwa mi się na myśl jako pierwsze to depresja. Jednym z najważniejszych objawów jest obniżenie nastroju. Mogą występować też inne symptomy takie jak np. zmniejszenie energii, utrata zainteresowań, rezygnacja z dotychczasowych aktywności, problemy ze snem, pesymistyczne myślenie, myśli i próby samobójcze, zachowania autodestrukcyjne.
Proszę pamiętać, że depresja to choroba i trzeba pozwolić sobie pomóc. Zachęcam do skorzystania z konsultacji psychologicznej w celu diagnozy i dokładnej analizy Pani sytuacji. W przypadku pytań zapraszam do kontaktu. Istnieje możliwość konsultacji psychologicznej online. Pozdrawiam serdecznie. Justyna Żebrowska-Naklicka j.zebrowska.naklicka@gmail.com tel. 693 548 457