Witam serdecznie!
Myślę, że nie ma Pani wielkiego problemu z samą sobą lub z rodzicami, jak to Pani określiła w pierwszych słowach swojej wiadomości. :) Wydaje mi się, że macie problem z komunikacją. Jest Pani dorosłą, dojrzałą kobietą, samodzielną, pracującą. Owszem, nadal mieszka Pani ze swoimi rodzicami, ale to nie oznacza, że mają oni prawo decydować o Pani życiu prywatnym. Z drugiej strony, proszę postarać się zrozumieć również ich uczucia. Kochają Panią, martwią się o Panią. Gdy była Pani młodsza i spotykała się Pani ze swoim chłopakiem (teraz już byłym), rodzice mieli jeszcze na Panią wpływ. Nie była Pani jeszcze pełnoletnia. Poza tym, spotykała się Pani z tym chłopakiem przez ponad 4 lata. Przez ten czas Pani rodzice na pewno zdążyli dobrze go poznać, wiedzieli, czego mogą się po nim spodziewać. Teraz jest Pani samodzielna, samodzielnie podejmuje decyzje, nie musząc pytać o zgodę rodziców. Oni mogą się bać, że dokona Pani złego wyboru i zmarnuje sobie życie. Ponadto, nie znają dobrze Pani nowego partnera. Myślę, że warto by było, gdyby Pani porozmawiała uczciwie i szczerze z rodzicami na temat swojego nowego związku, na temat tego, co czuje Pani do tego chłopaka. Proszę też stwarzać więcej okazji, by rodzice poznali lepiej Pani nowego chłopaka. Jeśli zobaczą, że partner Panią dobrze traktuje, jest troskliwy, opiekuje się Panią, że można mu zaufać, na pewno będą o Panią spokojniejsi, szybciej zaakceptują Pani nowego chłopaka, a Wasze relacje się poprawią.
Życzę owocnej rozmowy z rodzicami!
