Witam! Od pewnego czasu dokonuję pomiaru cukru we krwi na czczo zaraz po wstaniu z łóżka, wynik wynosi 120-130, po paru ruchach, np. toalecie porannej spada do ok. 108. Po jedzeniu 150-160. Po powrocie z pracy (ponad 2 godz. bez jedzenia i szybkim spacerze) wynik wynosi 85. Niedawno poprosiłem lekarza rodzinnego o skierowanie na krzywą cukrową - po dotarciu do przychodni na czczo wynik 98,6 po 2 godz. od podania glukozy 120,4. Lekarz stwierdził, że wszystko ok. Czy mogę mieć powody do niepokoju? Zwłaszcza, że moja mama i babcia chorują na cukrzycę insulinozależną. Czy już powinienem brać leki?

Moja córka ma 12 lat. Ma astmę, chorobę refluksową przełyku, alergię wziewną i pokarmową, częste wynikające z tego infekcje, zapalenia zatok i uszu. Bierze codziennie sterydy wziewne, leki rozkurczające oskrzela, przeciwhistaminowe i sterydy donosowo. Poza tym mamy kłopot ze wzrostem. Oscyluje on ok. 3 centyla (raczej poniżej). Mam problem: podczas ostatniej hospitalizacji córka miała robioną krzywą cukrową i oznaczaną insulinę. Oto wyniki: glukoza jednostka mg/dl oo--80, 030--146, 060--100, 090--108, 120--91. Insulina profil doustny po glukozie uU/ML oo--4,9, 030--248,4, 060--114,8, 090--143,9, 120--60,3, 150--84,4. U nas nie robi się badań insuliny. Dostałam wypis ze szpitala i nic mi o tych wynikach nie powiedziano. W necie dużo pisze się o insulinooporności. Czy moja córka może ją mieć? Mój tata miał cukrzycę typu 2. Kasia kocha jeść, mierzy 139,4 cm i waży 40 kg. Co powinnam zrobić? No i kortyzol mamy 53 ng/ml. Czy ona może mieć chorobę autoimmunologiczną? Proszę o poradę, Mama.

Witam, mój mąż ma 64 lata, ma cukrzycę, wieńcówkę i nadciśnienie tętnicze. Przyczyną mojego niepokoju jest fakt, że ma strasznie czerwoną twarz oraz granatowy nos. Wielokrotnie zadaję pytanie lekarzowi, co jest tego przyczyną i każdy mówi, że to od przyjmowanych leków. Co można z tym zrobić, czy to rzeczywiście wina leków?

Jestem kobietą, mam 33 lata. Ok. 5 lat temu miałam spadek cukru do 24. Straciłam przytomność. Obudziłam się w szpitalu. Nie jestem cukrzykiem. Miałam zrobioną krzywą cukrową - w normie. Wypisano mnie po osiągnięciu poziomu cukru - 65. Kontrolowałam cukier w warunkach domowych przez około pół roku, codziennie. Było to kosztowne, bo nie jestem cukrzykiem i nie mam zniżek. Poziom cukru miałam od 70 do 110. Przestałam się kontrolować. Cztery dni temu poszłam do lekarza z przeziębieniem. Zrobił mi kontrolne badania, między innymi cukier. Miałam na czczo 42. Nie czułam się źle. Po śniadaniu zrobiono mi ponownie cukier miałam 65. Następnego dnia z rana miałam cukier znów 42. Doktor chce skierować mnie do szpitala w celu zrobienia krzywej cukrowej i jakiejś próby głodowej. Czy to konieczne i na czym polega to badanie oraz co ma wyjaśnić? Czekam na informację.

Mam pytanie dotyczące norm cukru przy cukrzycy ciężarnych. Diabetolog zalecił mi mierzenie poziomu cukru godzinę po posiłku, gdzie wg niego norma ma nie przekraczać wówczas 120, natomiast internista zalecił mierzenie dwie godziny po posiłku z normą 120. Która z tych opinii jest prawidłowa? Skąd taka różnica zdań, z którą spotykam się też wszędzie w Internecie (jedni stosują normę po godzinie - 120, a inni po dwóch godzinach - 120)?

Choruję na cukrzycę od 10 lat. Biorę insulinę homolog 50, a na noc po posiłku homolo 25. W chwili obecnej mam problemy ze wzwodem, co utrudnia mi współżycie seksualne. W jaki sposób można polepszyć sytuację? Nie wchodzi w grę wizyta u lekarza. Czy można zastosować inną tańszą insulinę, jeżeli jest możliwość, to proszę o podanie nazwy leków na pierwszą dolegliwość i drugą. Pozdrawiam

Witam! Podczas dwukrotnego badania krwi w odstępie miesięcznym u mojej mamy glukoza wyniosła 128 oraz 129. Mama jest bardzo szczupłą osobą, cierpi na chorobę urojeniową, w związku z czym jest leczona Quentaprilem. Jest mało aktywna fizycznie. Czy przy tych wynikach można obawiać się cukrzycy? Jak ustabilizować glukozę? Czy jest to możliwe bez leków - przy pomocy diety, czy trzeba już działać farmakologicznie?

Co powinnam zrobić, jeżeli przez ostatnie dwa dni mam prawie wszystkie objawy hiperglikemii i czuje się coraz gorzej, a mój lekarz tylko mnie uspokaja, nie badając mnie nawet. Mam 30 lat i parę miesięcy temu w szpitalu stwierdzili u mnie właśnie to schorzenie, ale co jest dziwne dostałam tylko glukometr i żadnych leków.

Mój ojciec (81 lat) choruje na cukrzycę (rozpoznana ponad 13 lat temu), chorobę wieńcową (rozpoznana ponad 20 lat temu), niewydolność nerek (rozpoznana 2 lata temu, ponoć skutek cukrzycy), uszkodzone jedno oko, uszkodzoną wątrobę, stale ma obniżoną temperaturę (35 stopni, a często poniżej - zwłaszcza w zimie), stale się przeziębia, a to zwykle się kończy zapaleniem oskrzeli, a nawet płuc (potrafi chodzić z zapaleniem płuc do pracy - w marcu przy zapaleniu płuc miał zaledwie 36 stopni), ma anemię. Od pewnego czasu nie ma apetytu i urządza dziwne głodówki (nie wiadomo, czy przy insulinie nie spowoduje to niedocukrzenia), jest coraz bardziej osłabiony, a często z trudem staje z łóżka (wczoraj po mimowolnej defekacji w kalesony i konieczności wejścia do wanny z wielkim trudem się go z wanny wyciągnęło - o własnych siłach w ogóle nie mógł wyjść).

Uważa się za okaz zdrowia i wbrew przykazaniom lekarzy prowadzi intensywny tryb życia, a w piątek zamierza sam jechać pociągiem do Warszawy (z Krakowa), chociaż jest w takim stanie, że w każdej chwili może stracić przytomność lub zasłabnąć i wpaść z peronu pod pociąg. Niejeden raz go z pracy pogotowie zabierało do szpitala (3 lata temu nawet sam wyjechał za granicę, a tam na 1,5 tygodnia porzucił insulinę, a skutkiem tego jest niewydolność nerek). Prawie stale ma zaburzenia komorowe rytmu serca i w grudniu ub. roku był na SOR-ze pod kroplówką (z przychodni przewieźli go karetką na SOR). Morfologia (sprzed roku): Krwinki czerwone - 3,77 mln, Hb. 11,6, Hematokryt 33% Krwinki białe 8,4 tys. Płytki: 261. Mocznik we krwi 15,1, kreatynina 14,8. Często moczy się w nocy.

Niestety ma w nosie swój stan zdrowia, a w hipotermię jakby sam się wpędzał, gdyż na stare lata się hartuje (czyli ziębi) i np. goli się bez bluzy piżamowej (w marcu był przeciąg w łazience i przez to dostał zapalenia płuc). Jest wyjątkowo pewny siebie. Chyba mam rację, że ten wyjazd do Warszawy bez opieki to wielkie ryzyko (wtedy insulina musiałaby być 3 godziny wcześniej, niż zleciła to klinika, gdyż sam sobie nie zrobi zastrzyku). Raz nawet na wyjeździe zagranicznym padł pod walizką (zasłabł) i ukrywał to, ale wyszło szydło z worka. Co z ojcem zrobić (81 lat, profesor uniwersytetu, ale w sprawach związanych ze zdrowiem idiota)?

Mój syn ma 4 lata i wazy 22 kg . Od dwóch miesięcy ma podwyższony cukier na czczo, w laboratorium miał 117, a za jakieś dwa tygodnie zrobiłam mu ponownie badanie i wyszło 108 (nad czczo). Pani doktor kazała wykonać krzywą cukrową z obciążeniem 40 g glukozy i wyniki wyszły następująco: 101 na czczo 121 po godzinie i 64 po dwóch godzinach. Pani doktor powiedziała, że te wyniki są bardzo niepokojące i dała skierowanie do poradni diabetologicznej. Jak tam poszłam, pani w recepcji powiedziała, że z takimi wynikami to nie ma co odkładać karty do doktor, ponieważ te wyniki są w normie i odprawiła mnie z kwitkiem. Bardzo proszę o pomoc, bo już sama nie wiem czy te wyniki są w normie, czy też nie. Dodam, że od jakiegoś czasy syn zaczął dużo pić, w nocy ok. 1 litra wody mineralnej, a co z tym się wiąże też często chodzi do WC.

Witam, w związku z szeregiem badań dotyczących zaburzeń hormonalnych i podejrzenia PCO wykonałam test na insulinoodporność. Oto wyniki: Glukoza na czczo 83,0 mg/dL (n: 60,0-110,0); Glukoza (po 1 h po 75 g glukozy) 144,0 mg/dL; Glukoza (po 120 min po 75 g glukozy) 90,0 mg/dL (n: 140,0). Insulina 11,80 mU/l ( n: 3,00-25,00); Insulina (po 1 h po 75 g glukozy) 113,20 mU/l; Insulina (po 120 min po 75 g glukozy) 78,10 mU/l. Czy świadczą one o insulinoodporności? Czy na wyniki mógł mieć wpływ fakt, że robiłam je na czczo o siódmej rano, jednak dzień wcześniej około godz. 21 zjadłam obfity posiłek? Może powinnam zrobić dłuższą przerwę bez jedzenia przed badaniem? Dodam, iż jestem bardzo szczupła (1,64 m, 49 kg), więc nie mam żadnych objawów, które mogłyby świadczyć o takich wynikach. Czy przy takich wynikach powinnam brać jakieś leki, bo podobno wg lekarza, skoro jestem na razie szczupła, to nie są one na razie potrzebne? I ostatnie moje pytanie, czy konieczne jest stosowanie jakiejś diety, skoro naprawdę nie mam żadnych objawów, czy wystarczy po prostu np. aktywność fizyczna?

Kilka miesięcy temu stwierdzono u mnie hiperinsulinizm i hipoglikemię, na podstawie badań obciążenia glukozą (w wyniku którego zasłabłam), jednak badanie zostało przeprowadzone do końca oraz objawów, jakie odczuwam, tj.: drżenie mięśni całego ciała albo tylko rąk, zasłabnięcia, bóle głowy, zawroty głowy, poty. Po licznych konsultacjach z endokrynologiem i diabetologiem zostałam skierowana na badania eeg głowy oraz usg jamy brzusznej - wyszły w porządku, wszystko w normie. Dostałam glukometr, mój cukier na czczo zazwyczaj wynosi ok 60mg/dL. Po śniadaniu zdarzają się spadki do ok 40mg/dL. W nocy też jest niski 3.30 ok 50mg/dL. Stosuje dietę, unikam cukrów prostych, jednak jedzenie 5 razy dziennie jest dla mnie kłopotliwe, ponieważ nie odczuwam głodu, dodam, że jadam małe porcje. Diabetolog powiedział mi, że jeśli nie da rady uregulować cukru dietą, będę musiała pójść do szpitala - czy to konieczne? Bardzo mnie to męczy, jestem kompletnie bez sił, nie mogę się skupić. Proszę mi doradzić, co dalej powinnam robić? Na kolejną konsultację lekarską muszę długo czekać.

Witam, w trakcie wizyty u okulisty stwierdzono występowanie zmian w 1 oku - cukrzycowych lub z powodu nadciśnienia. Pomiar ciśnienia przez kolejne dni 2 razy dziennie w ciągu 2 tygodni nie potwierdził występowania nadciśnienia, a raczej niskie ciśnienie. Wykonałem również badanie krwi (glukoza na czczo 97/glukoza po 2 godz. 79) oraz hemoglobinę glikowaną (6,51). Poprzednie wyniki glukozy na czczo z ostatniego roku oscylowały wokół 105-109, poprzedni test obciążenia glukozą był również OK. Czy wynik hemoglobiny glikowanej potwierdza jednak, że zmiany w oku mogą mieć podłoże cukrzycowe i mam udać się do diabetologa - czy można to zinterpretować inaczej? Pozdrawiam.

Witam! Zrobiłem okresowe badania w kierunku cukrzycy. Oto moje wyniki: GLUKOZA 317, CHOLESTEROL 239, TRÓJGLICERYDY 350, CHOLESTEROL HDL 38, CHOLESTEROL LDL 131, LIPIDY CAŁKOWITE 963, HBA1C hemoglobina glikowana 10,8. Mam czterdzieści lat, 160 kg wagi, 1,96 wzrostu. Nie byłem u lekarza i nie przyjmuję leków. Podczas ćwiczeń aerobowych i diety poziom cukru we krwi spada do 120. Od pewnego czasu odczuwam pieczenie stóp, od dwóch miesięcy. Po treningach pieczenie maleje. Co mam robić? Proszę o radę.

Moja mama od wielu lat z cukrzycą nr 2 utrzymywała poziom cukru zażywając tabletki np. A***, G***, D***. Ostatnio lekarz rodzinny zlecił jej dawkowanie insuliny w wysokości 4 kresek (na wstrzykiwaczu insuliny HumnaPen), a następnie po godzinie 21.00 a rano 1 tabletkę A*** 2, poziom cukru rano w granicach 80 do 100 na czczo. Po śniadaniu poziom średnio 160 do 25o po obiedzie i około 200 po kolacji. Po konsultacji z lekarzem zwiększono dawkę insuliny do 6 kresek i zgodnie z zaleceniem rano podaję 1/2 tabletki A*** 2. Poziomy cukru są jednak jeszcze wyższe jak poprzednio. Mama jest osobą leżącą, zatem problem z wizytą u diabetologa, tym bardziej, że mieszka na wsi oddalonej od ośrodków zdrowia. Proszę zatem o poradę w powyższej sprawie.

Witam. Choruję na cukrzycę typu 2 od 15 lat. Jestem na tabletkach, oczywiście występują już różne powikłania, ale teraz wystąpiły niepokojące mnie objawy. Od paru miesięcy mam zawroty głowy i trudności z utrzymaniem równowagi. Nie mogę przejść prosto kilka kroków. Chodzę tak, jakbym był pijany i do tego, przy nawet małym wysiłku, spada mi ciśnienie krwi do 80/60, a dzisiaj około godz. 11.00 miałem 61/47 i 121 mg/dl. Sam nie mogłem zrobić kilku kroków.

Nadmienię, że miałem już przypadek chwilowej utraty świadomości, po którym znalazłem się w szpitalu. Po wykonaniu wielu badań, między innymi rezonansu głowy, badania błędnika, okazuje się, że wszystko jest w miarę dobrze, podejrzewają neuropatię cukrzycową. Byłem także u diabetologa, ale wyklucza on te diagnozy. Po wyjściu ze szpitala upłynął miesiąc. Zażywam przepisane leki, a dolegliwości nic nie ustępują. Bardzo proszę o jakieś wskazówki, co mam dalej zrobić, jakie jeszcze badania wykonać?