Mam 14 lat, mierzę 160 cm i ważę 42 kg. Chciałabym schudnąć do 40 kg, czy jak pójdę do lekarza, to mi pomoże? Ja wiem, że wg BMI mam niedowagę, ale ja się czuję obrzydliwie w swoim ciele, schudłam już 6 kg dzięki diecie 300-400 kcal, nie chcę być chora. Pomóżcie!

Pozdrawiam. Jestem dziewczyną, mój stopień aktywności jest raczej niski. Wcześniej próbowałam się odchudzać, jadłam marchewki i jabłka, próbowałam nie jeść tłustych dań i słodyczy. Po jakimś czasie nie widziałam żadnej poprawy. W mojej rodzinie jest parę osób otyłych, moja mama i tata są szczupli, ale babcia, dziadek i wujek raczej nie. W tygodniu z rana jem bułkę, potem jakąś zupę na obiad, a na kolację chleb z warzywami. Często nie mogę się opanować i potrafię zjeść całą tabliczkę czekolady. Nie choruję na żadne choroby. Chciałabym schudnąć na brzuchu chociaż 6 kg. Pomocy!

Mam 13 lat, wzrost 161 cm i ważę 54 kg. Czuję się bardzo źle w swoim ciele. Mam grube uda i wystający brzuch, a także chyba gdzieś z trzy fałdki. Bardzo marzę o tym, by to zmienić. Nie podobam się sobie i chcę schudnąć. Jest to moje marzenie. Bardzo proszę o pomoc. Co powinnam jeść, a czego nie? Kiedy i jak często? Jakie ćwiczenia wykonywać, żeby się sprawdziły, były skuteczne i nawet szybkie? Proszę o pomoc. A nawet o podanie jednodniowego jadłospisu, gdzie wypisane by było co jeść, o jakich godzinach. Wiem, że bardzo dużo wymagam, przepraszam za to, ale bardzo zależy mi na płaskim brzuchu i szczupłych udach i nogach.

Witam, mam 14 lat. Ogólnie jestem drobną osobą. Ważę 52-54 kg (nie potrafię stwierdzić dokładnie, gdyż dawno się nie ważyłam) i mam 160 cm wzrostu. Nie narzekam na swój ogólny wygląd. Gdzieniegdzie znajdzie się trochę niepotrzebnego tłuszczu, ale ogólnie nie jest źle. Dobijają mnie tylko moje masywne uda. Próbowałam różnych diet i ćwiczeń (to drugie bardzo krótko i niesystematycznie), ale ich masa nie zmieniła się tak, aby mnie zadowolić. Proszę o pomoc i poradę.

Mam 18 lat, ważę 70-71 kg, czasem spada do 69, mam 170 cm i bardzo zależy mi na schudnięciu w tempie ok. 2 kilogramy w miesiącu. Chciałabym zrzucić 16 kilo. Obliczyłam sobie, że jeśli będę chudła w takim tempie zajmie mi to 8 miesięcy - na czym bardzo mi zależy, gdyż chciałabym dobrze wyglądać na wakacje. Niedawno byłam na diecie Dukana, lecz w 2 fazie po schudnięciu (bardzo szybkim!) 7 kilo zrezygnowałam, gdyż miałam okropne dolegliwości żołądkowe tzn. gazy, bóle brzucha i jelit oraz bardzo pogorszyła mi się cera, byłam wiecznie zmęczona, włosy stały się cieńsze, w całym organizmie pojawiły mi się skutki braku witamin oraz przy ogromnym bólu brzucha miałam bardzo mały okres.

Po diecie w ciągu dwóch tygodni wróciłam do swojej normalnej wagi, z nadwyżką 1 kg. Tak tak moi drodzy, jednak Dukan wcale nie jest taki dobry. W mojej rodzinie kilka osób było otyłych, przeważająca większość to ludzie z lekką nadwagą. Ja nie przyjmuję żadnych leków, oprócz nasercowych, gdyż w chwilach stresu mam po prostu pikawę i bezdech. Dziennie jem coś w tym stylu: śniadanie - kubek kakao, kanapka z dżemem, kanapka z serem i szynką bądź musli z serkiem homogenizowanym czy mlekiem (zawsze 0,5 procent), później obiad: ziemniaki albo kasza, mięso z sosem i surówka, na kolacje mleko z otrębami i musli, czasem śledź w śmietanie a czasem kanapki. W międzyczasie jem owoce i słodycze.

Odżywiam się w miarę regularnie. Jako osobie zdrowej bardzo mi zależy na ładnej sylwetce. Niestety jestem w klasie maturalnej i ciągłe zajęcia dodatkowe sprawiają, że nie mam czasu na sport. Pozdrawiam i proszę o radę. Wanesa

Mam 13 lat, 159 cm wzrostu. Ważyłam 49 kg. Zaczęłam odchudzanie, ponieważ wydawało mi się, że jestem za gruba. W ciągu ok. 2-3 tygodni zrzuciłam aż 7 kg przez głodówkę. Nie czułam w ogóle głodu, więc mama się zaniepokoiła i zrobiłam badania. Wyszły nie za dobre. Byłam senna, było mi zimno, nie czułam głodu, jedzenie mi śmierdziało. Więc zaczęłam jeść na siłę i ciągle na siłę jem. Ważę się codziennie i ważę dalej 42 kg. Chociaż już tej ,,diety” nie stosuję, jem wszystko oprócz słodyczy i waga w górę nie idzie... Czy 42 kg przy 159 cm to niedowaga?  

Mam 13 lat, wzrost ok. 153 cm i wagę ok. 60 kg. Bardzo mi się nie podoba moja nadwaga. Często starałam się podejmować próby, aby wziąć się za jakąś dietę, lecz nie mam silnej woli. U mnie w rodzinie nikt nie jest gruby tylko ja jestem taka pulchna. Nie choruję i jestem zdrowa, nie chodzę do lekarza z powodu wagi. Mój jadłospis wygląda tak: śniadanie - kanapka lub tost z serem, herbata; obiad: schabowy, ziemniaki, buraki; kolacja: 2 tosty z szynką i z serem. Mam spory brzuch, grube uda i nie wiem co zrobić, żeby schudnąć. Proszę o pomoc!!!

Dzień dobry, mam 18 lat, 161 cm wzrostu i ważę 60 kg. Czy to dobra waga? Moim zdaniem za duża, ale i tak największym problemem jest mój duży brzuch. Strasznie się go wstydzę, staram się robić brzuszki codziennie, czasami uda mi się zrobić nawet 1000 w ciągu dnia. Jednakże uwielbiam jeść słodycze, staram się tego nie robić, ale czasami to jest silniejsze ode mnie... Jakie porady byłyby dla mnie skuteczne? Czekam na odpowiedź. Pozdrawiam:)

Mam 15 lat i dużą nadwagę - przy wzroście 171 cm ważę 78 kg. Jakiś czas temu (w wakacje po pierwszej klasie gimnazjum, teraz jestem w trzeciej) schudłam z 76 do 72 kg stosując dietę polegającą na jedzeniu 5 - 7 małych posiłków dziennie, komponowanych z produktów przydzielonych do kilku różnych kategorii, przy całkowitym wykluczeniu chleba, ziemniaków itp. Wagę tę utrzymałam przez około pół roku, jednak częste choroby spowodowały, że znacznie zmniejszyła się ilość czasu jaki poświęcałam na ćwiczenia. W efekcie najpierw wróciłam do początkowej wagi, a obecnie... cóż.

Dodatkowo już siódmy miesiąc zażywam tabletki hormonalne, choć wydaje mi się, że akurat one nie miały większego wpływu na pojawienie się tych dodatkowych kilogramów. Przy ostatniej wizycie kontrolnej usłyszałam, żebym spróbowała schudnąć przynajmniej 1 - 2 kg, ale nie bardzo wiem, jak się do tego zabrać - już nie raz próbowałam ćwiczeń, które jednak nie dawały żadnego efektu, dodatkowo rezygnowałam z jedzenia ziemniaków i chleba.

W zasadzie chciałabym schudnąć przynajmniej do 70 kilogramów, a jeszcze lepiej do 65-67. Niestety w roku szkolnym trudniej jest unikać chleba - to najłatwiejszy sposób na przygotowanie drugiego śniadania do szkoły. Bardzo zależy mi na pozbyciu się nadwagi - przede wszystkim po to, by zwyczajnie czuć się lepiej, choć kilka innych powodów też by się znalazło.