Dzień dobry. Od paru dni mam wydzielnę z pochwy, w dodatku czasem jak serek. Domyślam się, że może to być objaw grzybicy? Zastanawiam się skąd to się wzięło, mimo tego, że używam płynu do higieny intymnej bez zapachu, papier toaletowy zwykly, niezapachowy, jak i wkładki higieniczne. Nigdy nie miałam do czynienia z czymś takim. Współżyję z partnerem, jesteśmy razem 8 miesięcy i nie było problemu, a tu nagle te dziwne upławy. Nie wiem czy fachowo to nazywam. Martwię się z tego wzgledu, że staramy się o dziecko. Czy to może mieć wplyw na zajście w ciążę??? Jestem już zapisana na wizytę do ginekologa, żeby to leczyć, ale jestem załamana, bo bardzo chciałabym, żeby w razie czego nie skompliowało to zajścia w ciążę badź w czasie ciąży. Proszę o poradę. Bardzo dziękuję. Pozdrawiam.

Jestem uczennicą 1 klasy liceum. Miesiąc temu, po sylwestrze, zaczęłam strasznie histeryzować. Nie mogłam spać, bałam się wszystkiego. Najgorsze jednak było uczucie jakby rozdwojenia jaźni. Miałam wrażenie, że nie uczestniczę w otaczającym mnie życiu. Bałam się wyjść z domu. Rozmawiając z rodzicami, nie docierało do mnie do końca, co mówią. Ciągle myślałam, że jest to jakiś sen i zaraz się z niego wybudzę. Następnego dnia dostałam miesiączkę, więc trochę mnie to uspokoiło. Pomyślałam, że mogłam mieć zwykłe huśtawki przed miesiączką. Jednak ten nieznany mi wcześniej stan utrzymywał się przez kolejne dni. Poszłam do psychologa. Po rozmowie uspokoiłam się i dość szybko udało mi się z tego wyjść. Od kilku dni zaczęłam czuć, że wszystko wraca. Znowu nie docierało do mnie nic i bałam się cokolwiek powiedzieć w szkole. Wczoraj zaczęłam tak panikować, że nie poszłam do szkoły. Dziś dostałam znów miesiączkę... Nie wiem, czy to mój organizm reaguje tak przed miesiączką, bo wcześniej tego nie miałam. Nie mogę sobie z niczym poradzić i coraz częściej mam myśli samobójcze. Jeśli chodzi o wsparcie ze strony rodziców, to jest bardzo duże, jednak oni sami mają obecnie dużo problemów na głowie (mam chorego brata i dziadka) i powoli tracą już cierpliwość.

Witam! Zacznę od tego, że rocznikowo mam 18 lat. Pierwsza miesiączka pojawiła się 5 lat temu i, jak wiadomo, na początku nie są one regularne, pojawiały się co 2-3 miesiące i tak przez caly ten czas. Aż w zeszłym roku nie było jej przez 6 miesięcy. Udałam się do ginekologa. Po usg dopochwowym Pani Doktor powiedziała, że endometrum wynosi 9 mm i że okres powinien się pojawić w ciągu miesiąca. Dodadkowo wspomniała o tym, że mam dużo niepopekanych jajeczek i że to prawdopodobnie zespół policystycznych jajników, że w przyszłości mogę mieć problem z poczęciem dziecka, ale że teraz tym nie należy się jeszcze martwić. Okresu nadal nie było, więc znów poszłam. Dostałam tabletki, które zawierały progasteron. Miałam je brać przez 5 dni po 2 tabletki. Robiłam tak i okres się pojawił. Potem każdego 16 dnia cyklu przez 11 dni po jednej tabletce i tak przez 4 miesiące, ale muszę przyznać, że czasem zapomniałam o tabletce. W grudniu już ich nie powinnam brać. Okres pojawił się tydzień po terminie, tj. 31.12.2009, i myślę, że dlatego, że 3 dni przed wzięłam 2 tabletki, bo mi jeszcze zostało 10 sztuk. I tak do dnia dzisiejszego kolejnego okresu nie ma... mimo że brałam znowu tableki, najpierw przez 2 dni po 1, a po 3 dniach kolejną 1 tabletkę. Dodam, że nie uprawiałam seksu, tylko petting, i robiłam test ciążowy, który wyszedł negatywny. Chciałam zapytać, co może powodować, że okresu nie ma? Czy rzeczywiście będę miała problemy, aby mieć dziecko? Czy w najbliższym czasie będę mogła rozpocząć stosowanie tabletek antykoncepyjnych i czy będę mogła je stosować przez 5-6 lat, bo dopiero potem planuję dziecko? Powinnam jeszcze napisać, że ta pierwsza tak długa przerwa w okresie mogła być spowodowana tym, że żyłam i żyję nadal w dużym stresie, a także przez to, że wtedy schudłam jakieś 8 kg, ale dziś moja waga jest prawidłowa i nie waha się. Pani Doktor przekonywała mnie, że już więcej nie będę miała takich problemów, a tu znów... jestem załamana. Za udzielenie odpowiedzi dziękuję.

Bardzo często powraca do mnie zapalenie pęchrza moczowego, a ostanio napady te są coraz ostrzejsze. Byłam u lekarza, dostałam antybiotyk, Przeszło. Po ostatnim współżyciu bardzo mnie piekło, jakby było obtarte, mimo że było zabezpieczenie (gumka+tabletki antykoncepcyjne, które biorę). Ostatnio dostałam antybiotyk w zastrzyku, który leczy także zakażenia dróg moczowych i pojawił mi się biały serek. Czym to może być spowodowane? Czy zapalenie dróg moczowych opóźnia okres?

Mam 13 lat, mierzę 1,64 m. W grudniu miałam zapalenie oskrzeli, zażywałam antybiotyki przez 10 dni. Straciłam sporo kilogramów, w tej chwili ważę 49,5 kg (przed chorobą 61 kg). W ciągu dnia jem 2 kanapki z serem, jakiś lekki obiad i czasami jogurt. Zdarzały się jednak dni, kiedy jadłam tylko obiad albo w ogóle nic. Od czasu choroby mam też uczucie ciągłego przygnębienia, dużo się stresuję. Bardzo pogorszyły się moje relacje z rodziną. Martwi mnie też brak okresu. Miesiączkuję od roku, ostatni okres był 27.11.09. A ja przecież nie ważyłam wtedy za mało, wprost przeciwnie - miałam lekką nadwagę. Wiem, że w czasie dojrzewania okres może się tak długo spóźniać, ale ja już od jakiegoś czasu miałam te miesiączki regularne. Proszę o jakieś wskazówki.

Mam 18 lat i moja "przygoda" z odchudzaniem zaczęła się tak od 8 sierpnia. Początkowo bardzo drastycznie ucięłam kalorie (500-600 kcal), później trochę się opamiętałam, ale i tak nie przekraczałam 1000 kcal dziennie, dodatkowo dużo jeździłam na rowerze, ćwiczyłam regularnie, posiłki 5 razy dziennie (starałam się o tej samej porze), wyeliminowałam słodycze, fast foody, tłuste potrawy, obiady domowe etc. Do przełomu listopad/grudzień schudłam 18 kg (początkowo ważyłam 68 kg i schudłam do 64 kg, ale to z powodu mi nieznanych, po prostu jakoś zeszło, i później te 14 kg od 8 sierpnia), aktualnie ważę 51 kg przy wzroście 167 cm.

Miesiączka u mnie była przed dietą w miarę regularna. Było tak, że w sierpniu okres był, we wrześniu też, później w październiku już nie, w listopadzie też był i już od grudnia znowu nie mam :( Teraz kończy się styczeń, czyli mijają dwa miesiące od ostatniej miesiączki :( Ogólnie to jem teraz już wszystko, na co mam ochotę, staram się co 2-3 zjadać posiłki, nie jem nadal fast foodów, tłusto zrobionych dań, co do słodyczy to jem tylko te, które zrobię sama, lubię piec, więc to nie stanowi dla mnie problemu, nie używam cukru, tylko jak już coś to fruktozę, słodzik lub czasem, albo bardzo rzadko, miód. Jem śniadania, w szkolę (od niedawna) kanapkę - chleb razowy z pomidorkiem, sałata, polędwicą i jakimś serkiem kanapkowym-twarogowym, na obiady zupy bez zabielania śmietaną, kolacje staram się jeść białkową (lubię jajka na twardo i wtedy dwa zjadam), ale nie zawsze udaje się, więc zjem coś innego. W miedzyczasie uwielbiam jeść warzywa, głównie marchewki, jogurty naturalne, robić z nich np. sosy czosnkowe, pomidorowe do warzyw. Wykluczyłam białe pieczywo, staram się zamieniać mąkę pszenną na razową do np. ciast. Piję herbatę czerwoną, zieloną, czasem czarną, ale rzadko, pokrzywę, mleko, kakao, maślankę.

Staram się codziennie robić brzuszki, rozciąganie, czasem skakać na skakance i kręcić hula hop, na razie jest niestety za zimno na bieganie i rower. Nie wiem, co robię źle? Czemu okresu nadal nie ma? Jak to mogę zmienić? Czy konieczna jest wizyta u ginekologa (szczerze to bardzo się jej boję, bo znając życie, będę musiała dużo kilogramów nadrobić, a niestety u mnie to każdy kilogram jest bardzo widoczny :( ). Czekam na szybką odpowiedź. Z góry bardzo dziękuję. Pozdrawiam.

Witam! Mam 21 lat, od 4 lat choruję na anoreksję bulimiczną. W tej chwili jestem na etapie wychodzenia z choroby, jem i piję coraz więcej, tj. ok. 1200 kcal, mam swojego terapeutę, a już niedługo również dietetyka. Martwi mnie problem zaniku miesiączki. Ostatnią regularną miałam w grudniu 2008 roku. Następnie wystąpił zanik, który utrzymywał się do czerwca, kiedy to zaczęłam przyjmować lek i luteinę na wywołanie. Po obu lekach miałam krwawienie. Po odstawieniu również udało mi się dostać miesiączkę (we wrześniu), jednak tylko wtedy, później znów nie wystąpiła. Zaczęłam więc znów przyjmować luteinę i obserwować równocześnie temperaturę w cyklach. Z moich obserwacji wynika, że są bezowulacyjne, a krwawienia po luteinie jest bardzo skąpe. Mój ginekolog twierdzi, że wciąż jest to wyłącznie kwestia wagi i wszystko będzie dobrze, jeśli jeszcze trochę przytyję, bo brakuje mi tkanki tłuszczowej.

Martwię się i niecierpliwię, bo chciałabym, żeby moja płodność wróciła do normy. Przed choroba nigdy nie miałam problemu z miesiączkami (prócz ich bolesności). Miesiączkuję od 11. roku życia. W tej chwili ważę 51-52 kg przy 167 cm wzrostu. Myślę, że mój organizm jest bardzo silny, zrobiłam wszelkie możliwe badania i ich wyniki są bardzo dobre. Zastanawiam się, czy są Państwo w stanie ocenić, powiedzieć, ile może trwać powrót do normalnej płodności? Może mają Państwo jakieś doświadczenia w tej kwestii, przykłady, bo wyobrażam sobie, że nie można odpowiedzieć na moje pytanie dokładnie, odnosząc się do mojego przypadku.

Brałam tabletki od półtora roku i postanowiłam zrobić sobie miesięczną przerwę, wzięłam ostatnie opakowanie i dostałam miesiączkę normalnie. I nie wzięłam następnego opakowania, w dniu oczekiwanej miesiączki nie dostałam jej. Nie jestem w ciąży, bo robiłam test. Teraz nie wiem, co się ze mną dzieje. Po tej przerwie chciałam wrócić do brania tabletek. Czy powinnam poczekać z ich braniem, czy zacząć brać?