Witam serdecznie! Moje pytanie dotyczy orgazmu. Mam 25 lat i od 1,5 roku mam problem z odczuwaniem orgazmu tzn. mam wzwód, dochodzę do momentu wytrysku, osiągam wytrysk, lecz bez "orgazmu" w głowie, nie mam tych "anielskich odczuć" w głowie. Po prostu dochodzi do wyrzutu spermy i tyle, kompletnie nic w głowie. Podczas jednego ze stosunków, nagle uświadomiłem sobie, że brak mi orgazmu, walenia serca, napięcia mięśni - to wszystko się nie pojawiło, byl tylko wytrysk. Dzieje się tak podczas stosunku z partnerką (posiadam jedną - jesteśmy ze sobą od kilku lat), jest to moja pierwsza partnerka i jedyna. Dzieje się tak również podczas masturbacji oraz podczas nocnych erekcji. Każda z tych form jest pozbawiona odczuwania orgazmu. Nie masturbuję się (kilka razy zrobiłem to, aby sprawdzić czy osiągnę orgazm - nic). Z partnerką specjalnie się nie kłócę - dogadujemy się i wspieramy się nawzajem. Mam dużo na głowie, ale zawsze tak było. Poszedłem do seksuologa, który stwierdził, że to dziwne, że podczas nocnych wytrysków oraz masturbacji też nie przeżywam orgazmu i przepisał mi tabletki na zwiększenie przekazywanie impulsów nerwowych oraz suplement diety z witaminami. To też nic niepomogło. Poszedłem zbadać jądra (USG) - wszystko w największym porządku. Poszedłem na badanie krwi, cukier itp. i wszystko też w porządku. Zrobiłem badania testosteronu (3,680 ng/ml - mój wynik 2,490-8,360 - norma), zrobiłem prolaktynę (11,55 ng/ml - wynik, 4,04-15,20- norma) - wszystko OK. Miałem nadwagę, zacząłem więc jeździć na rowerze i przeszedłem na dietę - odstawiłem cukry, batony oraz pieczywo. Schudłem 12 kilogramów, czuję się świetnie, ale orgazmu nadal brak! Mam pytanie, dlaczego zanikł mi orgazm? Czy może być to spowodowane jakąś inną chorobą? Czy testosteron w niższej granicy może mieć z tym coś wspólnego - teoretycznie mieści się w granicach. Czy może mieć to związek z nerwami, nawałem obowiązków, stresem? Jak temu zaradzić? Dziękuje, pozdrawiam Pytacz:)

Zaznaczam, że problem ten jest u mnie od zawsze - chociaż kiedyś uznawałem, że to naturalne. Zacząłem to sobie uwiadamiając przy pierwszych kontaktach seksualnych. Objawiało się tym, że mój penis nigdy nie stał sztywno, przy próbie wejście w pochwę zazwyczaj kończyło się to fiaskiem, zawsze muszę pomagać - włożyć go dłonią. Przy zakładaniu prezerwatywy penis pod wpływem ucisku robi się miękki. Przy tym wzwodzie, który mam, napletek sam nie zsuwa się z żołędzia, lecz muszę sam to zrobić, dodatkowo, przy akcie seksualnym napletek nasuwa się na żołądź. Mój penis dość szybko się podnieca, ale wzwód nie jest pełny, tzn. penis jest dość sztywny, ale nie stoi. Gdy ja jestem w pozycji stojącej to penis jest skierowany do dołu (nie skrzywiony), natomiast gdy leżę to penis leży mi na brzuchu, jest nabrzmiały, ale nie stoi. Podłoże psychiczne odpada całkowicie, gdyż nigdy innego stanu podczas podniecenia nie udało mi się doświadczyć, nawet podczas masturbacji. Kolejnym przejawem tego problemu jest to, ze penis szybko traci 'wzwód', np. chwilowy brak dotyku (10-30 sec.) powoduje, że penis robi się mały. Wytryski spermy są bardzo słabe, ciśnienie jest małe i wygląda to jakby penis się "zaślinił". Dodam, że kilka lat temu, gdy próbowałem coś z tym zrobić, czytałem o ćwiczeniach na mięśnie kegla oraz rozciągających ciała jamiste. Trenowałem około miesiąca, wzwód się nie poprawił, lecz wytrysk był tymczasowo mocniejszy. Dodam również, że nie palę, nie piję nałogowo alkoholu, uprawiam sport od wielu lat. Nie będę opisywał moich odczuć z tego powodu, gdyż możecie się państwo domyślić tego. Liczę w każdym razie na fachową pomoc.

Witam, mam 25 lat jestem biseksualista, zawsze spotykałem się z kobietami i wydawało mi się, że wszystko jest OK, ale kiedy zacząłem spotykać również facetów (od około 3 miesięcy) szybko zrozumiałem, że z moim penisem jest coś nie tak. Mianowicie podczas pieszczot bardzo szybko osiągam erekcję, ale również bardzo szybko ja tracę, nie mam pojęcia dlaczego. Właściwie to nie jestem w stanie odbyć stosunku, ponieważ bardzo szybko tracę erekcję, nawet jeśli penis jest twardy - to przy próbie stosunku momentalnie opada - również z kobietami było podobnie. Biorę od 6 tygodni suplement diety, ale to również nie pomaga. W dodatku właściwie nie dochodzę, potrzebuje bardzo długiego czasu, żeby mieć wytrysk. Przez 15 lat właściwie nagminnie się masturbowałem i tylko w określony sposób masturbując się mogę osiągnąć orgazm, w żaden inny sposób nie jest to możliwe. Być może mój penis przyzwyczaił się do dotyku mojej ręki i nic innego bardziej go nie podnieca? Przy masturbacji nie mam problemu z utrzymaniem wzwodu, również poranne wzwody są długie. Dodam jeszcze, jeśli to istotne, że piję około 7 kaw i palę około paczki papierosów dziennie. Czy to możliwe ze jestem impotentem? Bardzo mnie to martwi, proszę o jakąś odpowiedż.

Witam, od zawsze byłem nieśmiały w stosunku do dziewczyn. Pewnego razu nie mając nigdy wcześniej żadnej dziewczyny i jak wiadomo kontaktów seksualnych postanowiłem skorzystać z usług prostytutki. Niestety nie miałem wzwodu, poszedłem do innej i także nic z tego. Odwiedziłem więc seksuologa, opowiedziałem mu o całej sprawie, o uzależnieniu od masturbacji od wczesnego dzieciństwa itd. Kazał mi spróbować jeszcze raz ale tym razem z pomocą jednej z benzodiazepin i niebieskiej tabletki. Było lepiej - nie miałem pełnego wzwodu, ale była poprawa. Od liceum miałem lekką depresje a po całym tym zdarzeniu mi się pogorszyło i zacząłem brać antydepresanty - oczywiście mam problemy z samooceną, pewnością siebie itd. Proszę o pomoc.

  Bardzo proszę, o opinię i poradę odnośnie zażywania leku tzw. agonista dopaminy. Postaram się opisać moją historię. Od około 7 lat mam problemy z libido, z erekcją podczas stosunku (jestem impotentem). Mam 34 lata. Od 2003 roku leczę się na depresje lękową. Stosowałem rożne leki, tj. 1 S*** + F*** i od tego momentu większość leków jakie zażywałem to były z grupy SSRI. I w tych latach pojawił się problem z potencją i libido. Do roku 2008 byłem leczony tymi lekami. Następnie inne leki z grup trójpierścieniowych i czteropierścieniowych oraz A*** (nowość). Nic mi takie leczenie nie dało, nadal ten sam problem, jedynie stłumione lęki (ale to co wpędza mnie w depresje nie chce ustąpić) :( W końcu następna kuracja T***- ( może za krótko go brałem bo 3 tyg. w dawce 2/3tbl. na dobę). Również testosteron w zastrzykach, leki z grupy inhibitorów fosfodiesterazy - ta kuracja również nie przynosiła oczekiwanych skutków. Dodam że wszystkie badania mam w normach, jedynie TSH mam minimalnie poniżej dolnej normy. Byłem już u 3 seksuologów, 2 psychiatrów i androloga. Już nie wiem, gdzie szukać pomocy i jakie leki mogą mi pomóc, bo te co zażywałem to już chyba ostateczność, innych na to schorzenie chyba już nie ma. Obecnie jestem na leku W*** (Bupropion) zażywam go od 22 czerwca – 10 dni -150mg. Po 10 dniach dawka 300mg. do dnia dzisiejszego i nic, nic nie działa na tę sferę. Nie wiem, może za krótko go biorę? (Ale z tego co wiem to leki antydepresyjne, jeśli nie działają do 6 tyg. należy zmienić lek). Dodam, że hormon Prolaktyna mam 13,04ng/ml. Spotkałem się z taką opinią, że u mężczyzn, jeśli przekracza 8ng/ml mogą wystąpić zaburzenia libido. Czy to prawda? Proszę o poradę, czy dalej zażywać ten W***.(bupropion)? Czy można go łączyć z trazodonem lub z Mirzatenem, Lerivonem, Agomelatyną? Czy muszę brać go dłużej? Jakie są inne leki z grupy agonistów dopaminy? I gdzie jeszcze szukać pomocy? Pojadę wszędzie, tylko niech mi ktoś pomoże. Proszę o pomoc.

  Witam, mam problem taki, iż podczas chęci współżycia z partnerką mój penis nie chce być twardy... Na żadne sposoby nie jest to możliwe nawet, gdy partnerka próbuje go pobudzić. Czy jeśli jest to spowodowane nadmierną i zbyt częstą masturbacja to czy można temu jakoś zaradzić, aby był twardy? Czy samo przestanie się masturbować wystarczy? Jeśli to jest przez masturbacje to jaki może być przypuszczalny okres, aby wszystko wróciło do normy? Ta sprawa strasznie mnie przygnębiła i nie wiem jak mogę temu zaradzić, dlatego proszę o pomoc. Z góry dziękuję za odpowiedź!

Witam! Mam 33 lata. U mnie zagadka polega na tym, że wszystkie wyniki badań są ok. Krew, cukier, mocz, testosteron, prolaktyna - wszystko w porządku. Jedynie LDL w stosunku do HDL mógłby być trochę wyższy ale wszystko jest w normie. Od 4 lat sporadycznie miewałem problemy z erekcją - wspomagam się recepturowymi niebieskimi i dłużej działającymi żółtymi pigułkami (brałem zazwyczaj po 1/4 - 1/2 tabletki i dawało to dobre efekty, czasem w ogóle nie były potrzebne. Jednak przez ostatnich kilka miesięcy - w ogóle straciłem seksem zainteresowanie. Niezależnie od tego czy miałem partnerkę czy nie - lubiłem się zawsze pomasturbować przy porno filmach (w najróżniejszych kategoriach). Teraz zdarza mi się to sporadycznie - nawet filmy przestały mnie kręcić a jeśli już to robię, to raczej po to by sobie udowodnić, że - a może jest lepiej. Miewam nocne - erekcje ale takie na pół gwizdka - nie towarzyszą temu erotyczne sny ani nawet ochota - taka zwykła erekcja fizjologiczna (kiedyś przynajmniej jakiś sen tematyczny się trafił:) Jednak o ile pamiętam - nawet gdy wszystko było ok to i tak te nocne czy poranne erekcje nie były dużo mocniejsze. 3 lata temu byłem u urologa, który zrobił mi dopplera tętnic penisa i w wyniku wpisał dobry. NIe wiem, czy przez 3 lata mogło się wiele w tej sprawie zmienić. Seksuolodzy przepisują tylko tabletki, urolodzy to samo. Czy jest jakiś sposób na "odzyskanie libido", bo jak sądzę bardziej przyczyna jest tu w głowie niż w ciele - jak wspomniałem - nawet myśli o seksie obecnie nie mam.

Witam, tak jak w temacie mój problem albo szczęście polega na tym, że wobec mojej stałej partnerki jestem, wydaje mi hiperaktywny seksualnie (podnieca mnie, mam wzwód, nawet jak mówimy o seksie) a wobec innych jak ma dojść do seksu to nagle dostaje niemocy, czyli podniecenie opada i wzwód (o ile był) maleje. Dodam tylko, że zanim stała się moją partnerką też miałem takie problemy, ale jakoś udało się je przezwyciężyć z nią. Zanim ją spotkałem miałem kilka stosunków, ale takich średnich, bo na początku mój penis nie chciał stać, dopiero jak się chyba wyluzowałem to się udawało. Wiem, że brzmi to bardzo źle, co napisałem, że chcę ją zdradzać, ale boję się, że z nią jestem tylko dla seksu (chociaż wydaje mi się, że ją kocham nie tylko za to). Po prostu chciałbym być pewny, że z innymi kobietami też potrafię bez problemu stawać na wysokości zadania zawsze a nie tylko przez przypadek lub czasami jak się uda i taka świadomość mogłaby mi pomóc w życiowych wyborach w przyszłości. Dodam również, że często się masturbuję i przy masturbacji muszę sam doprowadzić do erekcji dłonią, bo inaczej jest ciężko. Czy tak ma być czy najpierw erekcja? Z innych informacji o mnie to jestem aktywny fizycznie, paliłem papierosy 6 lat, alkohol okazjonalnie. Ostatnio bardzo dużo o tym myślę i chyba wpadłem w depresje z tego powodu, proszę o odpowiedz co mi jest i co tym państwo myślą. Czy jest jakiś ratunek dla mnie i jak mam na to wszystko patrzeć, czy jestem chory, jak się leczyć?

  Witam, mam 21 lat i wydaje mi się, że jestem uzależniony od seksu, gdyż ciągle odczuwam taką potrzebę. Jestem z dziewczyną od 5 lat i z nią nie mam problemu z erekcją, ale w między czasie współżyję z innymi kobietami. Tu jest właśnie problem, bo za każdym razem, gdy próbuje to zrobić z inną partnerką to jest brak erekcji i nie wiem dlaczego. Czy to jest jakaś choroba? Z jedną z dziewczyn próbowałem już chyba z 10 razy i nic, mimo iż strasznie mnie pociąga i w ogóle wszystko jest OK do momentu, gdy przychodzi co do czego, wtedy mi opada i koniec. Kupiłem nawet A*** i nic mi nie pomaga, co mam zrobić? Powiem jeszcze, że pracuje często po 24 lub 48 godzin i mam stresująca pracę, bo mam ciągły kontakt z bronią i w ogóle jest wiele stresujących sytuacji. Nie wiem, co mam zrobić.

Jestem już nie taki młody, przed 30 i tak naprawdę jeszcze nie odbyłem normalnego porządnego stosunku z żadną kobietą. Próbowałem, ale nie wychodzi mi, jest za miękki, opada w nieoczekiwanych momentach. Przeczytałem już sporo historii, nie widzę jakiś obiecujących porad, które mogą być dla mnie pomocne, wszyscy polecają pójście do specjalisty. Nigdy nie „olewałem” mojego problemu od razu poleciałem do lekarza już z dziesięć lat temu. Nic specjalnego nie polecił, nie polecił żadnych badań, nic nie wiedział, nawet nie chciał specjalnie ze mną gadać. Nie wiem, może nie wybrałem dobrego, ale zraziłem się potem na parę lat. Potem znowu zacząłem latać po lekarzach - byłem już u urologa, wszystko co polecają to lek na potencję V***, wypisze receptę i tyle. Nie wiem, nie wydaje mi się, abym miał jakieś problemy z psychiką – raczej radzę sobie ze wszystkim problemami, nie mam depresji. Może ktoś ma jakieś doświadczenie z innymi specjalistami? Czy oprócz urologa i psychologa jeszcze ktoś jest w stanie coś zrobić? Może jestem chory na jakieś inne choroby? Może to jest jakaś poważna choroba jakiej nie umieją rozpoznać?

Mam poważny problem. Chłodziłem się przed klimatyzatorem w pracy, który wiał mi prosto w genitalia. Od tego czasu zaczęły się problemy. Najpierw miałem uczucie parcia w cewce moczowej i nie mogłem oddać moczu. Potem po oddaniu dużej ilości moczu zabolał mnie prawy bok. Te objawy ustąpiły, ale pojawił się brak czucia w członku. Tzn. mam normalny wzwód i czuje podniecenie, ale np. po pierwszym razie nie ma wytrysku nasienia. Byłem u urologa i dostałem leki. Stwierdził, że mam zapalenie gruczołu krokowego i przepisał antybiotyk. Ale biorę już 3 tygodnie leki a poprawy nie widać. Jak się ścisnę przy końcu cewki to czuję lekki ból i mam uczucie jakby coś siedziało w środku. Co robić?