Witam! Mam 35 lat. Od 20. roku życia mam problem z miesiączką. Jest ona nieregularna i albo długo jej nie ma, albo jest nawet ponad 2 miesiące. Oczywiście cały czas się leczyłam i leczę. Brałam już chyba wszystkie możliwe hormony. W październiku w końcu idę na tydzień do szpitala w celach diagnostycznych (bo żaden lekarz nie umiał sobie poradzić do tej pory z moimi hormonami). W maju tego roku po raz trzeci miałam łyżeczkowanie macicy (tworzą mi się po hormonalne polipy). Nigdy jeszcze nie byłam w ciąży. Mam tez tyłozgięcie macicy.

Ostatnio moim problemem jest to, że mam luźną pochwę, jakby bardzo rozszerzoną. Bardzo chciałabym mieć jeszcze dziecko i dlatego bardzo liczę na to, że planowane badania w końcu coś wyjaśnią. Mój partner niechętnie podchodzi do seksu. Obawiam się, że go trochę zraziłam widokiem ciągłych krwotoków przed majowym łyżeczkowaniem. Natomiast problemem, o którym rozmawiamy jest moja rozciągnięta pochwa. Czy mogę coś z tym zrobić? Czy ćwiczenie mięśni kegla pomoże?

Witam. Mam dziś okropny dzień. Dziś pierwszy raz współżyłam z chłopakiem. Niestety mam tylko 15 lat a on 16 i ja strasznie byłam spięta. Nie było to nic dla mnie przyjemnego, raczej przykrego.

I teraz się boję ewentualnej ciąży. Zabezpieczyliśmy się prezerwatywą i kiedy poczuł, że zbliża się orgazm od razu wyjął penisa. Dopiero na moich oczach zaczęło się spuszczanie. Pilnowałam czy prezerwatywa się nie zsuwa i się nie zsunęła. Pęknąć to też nie pękła. Byłam psychicznie gotowa na ten pierwszy raz ponieważ jestem ze swoim nowym partnerem, ponieważ ufam mu po roku bycia ze sobą i bardzo się kochamy. On też bardzo do tego podszedł poważnie, ale mówi, że nie mogę być w ciąży. Dokładnie czuł że dopiero po wyjęciu się spuścił.

Na forach różne rzeczy piszą, aż zaraz ze stresu kopnę w kalendarz:(. Bardzo proszę o pomoc, bo zaczynam myśleć o samobójstwie;(.Nie chcę mieć wpadki. Ps. Zrobiłam to i żałuję. I przez długi czas tego na pewno nie zrobię. Pomocy, proszę!

Witam. Mam 30 lat, a na karku zero orgazmów z mężczyzną. Nie wiem od czego zacząć, więc może od tego, że podczas masturbacji osiągam orgazm, jednak tylko poprzez zaciskanie między udami rąk, lub np. ręcznika. Orgazm osiągam tylko i wyłącznie po wyobrażeniu sobie jakiejś erotycznej sceny. Samo zaciskanie nic kompletnie nie daje. Próbowałam oczywiście też innych, najróżniejszych metod, niestety nieskutecznie. Seks oralny również 0 przyjemności. Podczas seksu z mężem (czy wcześniej z innym partnerem) nie potrafię się wyluzować, wciąż mam natłok myśli, czasem nie, ale to i tak nic nie daje. Już jestem tak sfrustrowana, że unikam zbliżeń. Pozostaje mi masturbacja - ostatnio nawet zaczęłam oglądać zdjęcia na stronach www, po czym mam olbrzymie poczucie winy, plącze, pojawiają się stany lękowe. Czuję się obrzydliwie, często po stosunku z mężem też czułam się beznadziejnie. Nie wiem czy na moje problemy ma wpływ nerwica (lęki paniczne), na która się leczę od 7 lat, po terapii, wciąż na lekach, aktualnie nie, bo jestem w 5 miesiącu ciąży. Czy to, że nienawidzę swoich miejsc intymnych, czy to ze kiedyś w wieku 6 lat w piwnicy chciał mnie zgwałcić facet, czy to, że jako może 1-letnia dziewczyna u kolegów w domu widziałam pierwszy raz film pornograficzny (i nie wiem co się stało, o ile w ogóle) ma na to wpływ? I odkąd pamiętam metoda masturbacji jest ta sama. Zaczęło się od dzieciństwa z siostra cioteczną, która zaciskała mi swoją rękę miedzy udami. Boję się, że moje małżeństwo się rozpadnie, choć mąż mówi, że nie potrzebuje dużo seksu. Nie wierze, ja bardzo bym chciała, bo mąż bardzo mi się podoba. Kiedy go nie ma myślę o nim i nawet proponuję, po czym kiedy już jesteśmy ze sobą zaczynam czuć niechęć, czasem wstręt do seksu i lęk. Ostatni raz kochaliśmy się 4 miesiące temu, a i tak nic z tego nie wyszło. I tak, mówiłam mężowi o tym i chciałam byśmy razem próbowali rożnych metod, chciałam mu pokazać co mógłby robić, a jak nic nie czułam, to możne inaczej, niestety - po 1 probie zrobił mi awanturę, że sama nie wiem czego chcę i już więcej tematu nie poruszałam. Co powinnam jeszcze zrobić? Niestety najbliższy seksuolog jest 250 km od miejsca gdzie mieszkam. Proszę o jakieś wskazówki. Pozdrawiam.

Witam serdecznie. Jakieś 3 lata temu miałam swój pierwszy raz. W trakcie przebicia błony poleciało trochę krwi i ból nie był aż tak silny. W trakcie tych 3 lat miałam 2 partnerów. których wielkość penisa był bardzo zbliżony. Co do częstości odbywanych stosunków nie było ich tak wiele i nie były częste. Ostatnio w trakcie stosunku (z nowym partnerem), którego gabaryty genitaliów były o wiele większe niż u pozostałych nastąpiło bardzo silne krwawienie. W trakcie wejścia do pochwy poczułam straszny ból podobny do tego jaki odczuwałam przy swoim pierwszym razie, był on chwilowy i minął. Czułam tak jakbym była zbyt ciasna, a jego członek jakby nie mógł dostać się do środka i wówczas nastąpiło bardzo silne krwawienie. Największy ból był na lewej ściance do wejścia pochwy. Byłam u mojej Pani ginekolog na badaniu i powiedziała mi że przebiła mi się ścianka wejścia do pochwy właśnie z tej strony gdzie mnie bolało i że teraz już krwawić nie będę. Nie wyjaśniła mi niestety dokładnie dlaczego tak się stało :(. Czy to możliwe że moja błona nie do końca była przebita z jednej strony i dopiero partner z większym penisem mógł ją przebić? Strasznie boję się teraz zbliżenia, aby nie powtórzyło się to znowu. Proszę o jakieś wyjaśnienie mi takiej sytuacji, bo nie wiem co o tym myśleć! Z góry Dziękuję.  

Witam. Widzę, że ten problem się tutaj powiela, ale każdy przeżywa go w sposób indywidualny, więc i ja postanowiłem go opisać. Mianowicie mój problem zauważyłem, gdy chciałem po raz pierwszy kochać się z partnerką, po prostu wzwód był do czasu, gdy musiałem zalożyć prezerwatywę. Zakończyło się to tak, że partnerka po pewnym czasie mnie zostawiła. Nastepna próba również zakończyła się niepowodzeniem, wszystko było na dobrej drodze, ale dostałem wytrysku jeszcze zanim wprowadziłem członka do pochwy, przy stymulacji ręcznej, a później nie mogłem już uzyskać wzwodu, sytuacja się powtórzyła, więcej kontaktów nie próbowaliśmy. Dodam, że od pewnego czasu zauważyłem, że niekiedy i podczas masturbacji występuje taki problem, raz jest dobrze, a raz nie. Mam 21 lat, palę papierosy, ale w takim wieku to dosyć dziwne, żebym tak reagował. Czuję się z tym coraz gorzej i problem sie nasila. Dodam, że masturbuję się dosyć często, czy całkowite odstawienie masturbacji miałoby jakiś wpływ? Mieszkam w małej miejscowości, w której nie ma seksuologa, czy urolog również może mi pomóc? Chciałbym dodać, że regularnie ćwiczę na siłowni, więc poziom testosteronu powinien być w moim organizmie wysoki, do tego jeszcze mój wiek.