Mam 22 lata. Moje pytanie dotyczy sfery psychicznej. Otóż od rozstania z partnerem swoje potrzeby zaspokajam za pomocą masturbacji. Niestety zawsze potem pojawia się płacz i przygnębienie, sam akt wywołuje we mnie tylko wspomnienia i tęsknotę, z czym nie potrafię się uporać. Rozładowanie napięcia kończy się łzami i poczuciem porażki.

Nie wiem jak mogę sobie z tym poradzić, minęło już dużo czasu od rozstania, mam potrzeby i nie potrafię całkowicie zaniechać wszelkich form aktywności seksualnej, a nie chcę szukać nowego partnera, również seksualnego, bo nie czuję się na to gotowa.

Jak pozbyć się uporczywego przygnębienia? Dlaczego nie potrafię się cieszyć przyjemnością, tylko czuję po tym ogromną samotność (potrzebę żeby ktoś bliski był ze mną w takich momentach)? Czy powinnam dać sobie spokój z masturbacją? Wiem że moje pytanie jest zaskakujące, ale na prawdę nie potrafię sobie sama poradzić. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam, mam 27 lat i ostatnio moja koleżanka powiedziała mi, że „bardzo szybko dochodzę”. To dało mi do myślenia. Co może być tego przyczyną? I czy rzeczywiście problem nie jest większy, nie siedzi głębiej? Czy mój popęd seksualny jest prawidłowy? Od dziecka nie potrafię się powstrzymać od masturbacji, czasem robię to kilka razy dziennie. Gdy poznaję kobietę bardzo szybko doprowadzam do zbliżenia, po czym taka znajomość długo nie jest przeze mnie podtrzymywana i spotykam się z kolejna kobietą, którą zamiast szanować tylko krzywdzę robiąc nadzieję na związek. Choć chciałbym nawiązać stałe relacje z kobietą, to jednak ciężko mi przez nękające mnie myśli o seksie, których sam nie potrafię wyciszyć dopóki się nie wyładuję. Czy jest jakiś sposób by nad tym zapanować i czy jest to normalne?

Witam! Mam dopiero 19 lat, a już występują u mnie problemy, które nie powinny. Rok temu pierwszy raz spróbowaliśmy się kochać z dziewczyną, jednak w kulminacyjnym momencie stres wziął górę i nie byłem w stanie. Od tego momentu rozpoczęły się moje kłopoty, z czasem "jakość" erekcji zaczęła się pogarszać. Były kolejne próby stosunku, ale żadna nie zakończyła się powodzeniem. Prowadzę aktywny tryb życia, unikam niezdrowego jedzenia, nie palę, piję sporadycznie. Niedawno zanikła nawet poranna erekcja, a jeśli ta już występuje, bez względu na porę dnia, to twardość członka nie jest wystarczająca, żeby przejść do stosunku. Nie jestem uzależniony od masturbacji, 1-2 na tydzień to taka stała norma, choć ostatnio ograniczyłem i to, mając nadzieję, że to pomoże - bez skutku. Nie sięgałem jeszcze po żadne suplementy diety i inne medykamenty z nadzieją, że tutaj uzyskam cenną poradę. Z góry dziękuję.

Witam. Jestem ze swoim mężczyzną 4 lata i od tych 4 lat współżyjemy ze sobą. Na początku było wszystko bardzo dobrze, oboje mieliśmy z tego wielką satysfakcję. Jednak po paru miesiącach "przestałam" czuć penisa w "środku" w czasie stosunku. W związku z tym nie mam ochoty na seks, z którego juz nie czerpię satysfakcji. Z tego powodu jestem troche sfrustrowana i nie inicjuje zbliżenia. Partner to rozumie i nie naciska. Biorę tabletki antykoncepcyjne, ale problem pojawił się na długo przed braniem. Oboje byliśmy swoimi pierwszymi partnerami. Ginekolog nie umiał mi wytłumaczyć dlaczego tak jest. Czy ze swoim problem powinnam zgłosić się do seksuologa?

Mam probem z penisem. Nie czuję członka w obwodzie i grzyba też nie czuję. Nie masturbuję się już 4 miesiące - jak przestałem się masturbować, to miałem zaniki czucia obwodu i grzybal, mój penis jest słaby. Tak jak pan mowił, że mogę doprowadzić członka do osłabnięcia erekcji i tak mam. Słabo też czuję skórę na penisie, w dotyku czuję, że mój penis jest słaby. Czy to koniec mojej kariery seksualnej? Co robić? Urolog mi pomoże? Ja się już załamałem, bo jak za każdym razem próbuję robić seks ze swoją dziewczyną, to nic nie wychodzi. Za każdym razem opada penis :/ Nie myślę, że mam małego penisa lub że nie wyjdzie seks, boję się tylko, że dziewczyna mnie zostawi :(

Jakiś czas temu wybrałem się do lekarza, ponieważ odczuwałem podczas nocnych polucji ból w okolicach prostaty, pachwin, jąder. Budziłem się z nieprzyjemnym bólem. Lekarz stwierdził, że powód to lekkie zapalenie prostaty. Podano mi antybiotyki. Podczas masturbacji, a nie robiłem tego około 6 miesięcy z przyczyn religijnych, nie mam także partnerki, więc nie współżyję, zauważyłem, że ból znika. Zwłaszcza podczas częstych rozładować. Po przyjęciu antybiotyku oraz po regularnym onanizowaniu się ból zniknął. Zrobiono mi także wszelkie badania prostaty usg, per rectum, z krwi. Wyniki były bardzo dobre. Lekarze powiedzieli, że jest wszystko okej. Teraz co jakiś czas odczuwam lekkie bole jądra, jąder. Zwłaszcza podczas myślenia o seksie. Ból znika po jakimś czasie. Jest bardzo delikatny, podczas wytrysku odczuwam tylko przyjemność :) Myślę, że skoro badania nic nie wykazały negatywnego, powodem jest chyba moja fizjologia:) Mam 26 lat, także ostatnio mam spory temperament seksualny zazwyczaj pohamowany ze względów religijnych. Czy masturbacja może być pomocna w moim przypadku? Ból jadra lub jader jest nie zawsze podczas myślenia o seksie, choć ciężko stwierdzić, ponieważ chyba w moim wieku nie ma dnia, aby nie nastąpiły jakieś marzenia erotyczne. Zaznaczam także, że pracuję na nocnych zmianach i polucje nocne mogą być zaburzone. Czy masturbacja może być jakoś pomocna w moim przypadku? Masturbacja na zasadzie zdroworozsądkowej, co jakiś czas. Czy długa abstynencja seksualna może być przyczyną takich bólów oraz zapalenia prostaty? Przemek :)