Witam, mam 25 lat. Czytałem dużo na tej stronie szukając odpowiedzi na moje pytanie i nie do końca znalazłem. Chodzi o mój wzwód. Dodam, że leczę się na nadciśnienie tętnicze, przyjmując leki, ale zanim je zacząłem przyjmować miałem ten sam problem, także wykluczam, że to jest powód. Ujmę to najprościej jak się da. Chodzi o to, że powiedzmy przez tydzień czy dwa mam normalny wzwód, a później przez tydzień mam problem typu, że się pojawia, ale nie taki jak powinien być - zanika, jest slaby. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Jestem osobą niepełnosprawną, mój problem polega na tym, że rano, kiedy wstaję po zrobieniu siku mój członek też staje, ale po minucie już znowu jest mały i miękki, kiedy wieczorem chcę, aby się podniósł, to nie chce. Czy środek Viagra by mi pomógł? Poza tym kiedyś rano przy tym się masturbowałem podniecenie było, odczuwałem orgazm, ale erekcja nie nastąpiła czy jest coś co mógłbym zastosować, aby poprawić to i mógłbym się pokochać choć przez chwilę (5 minut).

Witam bardzo serdecznie!

Mam 19 lat i mam problem z dochodzeniem podczas stosunku z moją kobietą. Jest na mnie zła, bo oczekuje ode mnie też pełnej satysfakcji. Mój problem polega na tym, że mam problem z masturbacją i masturbuję się od 4 lat. Otóż coraz częściej podczas masturbacji napinam mięśnie nóg - praktycznie wszystkie. Teraz jak już uprawiam seks nie mogę dojść i jak się masturbuję to bez napięcia nóg nie mogę dojść. Można to jakoś naprawić? Chciałbym normalnie dochodzić. Proszę o jakieś wskazówki, porady. Nie wiem co mam zrobić. Chciałbym normalnie funkcjonować podczas seksu.

Witam, mam 23 lata i jestem w związku od niedawna. Długo nie miałem partnerki seksualnej. Teraz kiedy poznałem kogoś, kto wiele dla mnie znaczy mam wrażenie, że nie mogę jej zadowolić. Chodzi mi o twardość mojego penisa podczas stosunku. Nie wiem co mogę z tym zrobić. Zawsze miałem wrażenie, że mam "małego", ale teraz jestem wręcz załamany. Czuję podniecenie, ale jakoś tak dziwnie. Jakby czegoś brakowało. Chciałbym żeby mój penis był jak przysłowiowa "skała", a nie tak na pół gwizdka. Błagam o fachowe słowo, bo naprawdę nie wiem już co mam robić. Z góry dziękuję i pozdrawiam!

Od tygodnia mam problem ze wzwodem. Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzało. Współżyłem z partnerką nawet 2,3 razy dziennie. Podczas jednego ze zbliżeń penis po prostu opadł, od tej pory nie mogę się podniecić, niekiedy tylko częściowo jest we zwodzie, jednak nadal jest miękki. Do kogo udać się z tym problemem? Dodam tylko, że mam nadciśnienie i niekiedy dochodzi do tego stres.

Witam! Mój problem polega na tym, że uprawiając seks z kobietą nie mogę osiągnąć wytrysku, to samo podczas gdy ona robi mi laskę. Masturbując się dochodzę szybko. Masturbuję się już prawie 10 lat. Czy jeśli przestanę się masturbować wzrośnie moja czułość na bodźce? Jak ją zwiększyć, co robić? Dziewczyna myśli, że mnie nie kręci...

Witam, mam 27 lat, masa ciała ok 65-68 kg przy wzroście 175 cm. Robiłem sobie szczegółowe badania krwi na zawartość testosteronu, prolaktyny i LH testosteron był na poziomie około 9 ng/ml krwi, a pozostałe parametry były w normie. Nie pamiętam teraz dokładnych liczb. Dodam, że nigdy nie zażywałem żadnych sterydów anabolicznych ani nie robiłem sobie żadnych kuracji hormonalnych. Przez okres ok pół roku zażywałem lek psychotropowy i w tym okresie libido spadło mi praktycznie do zera. Czasem występowały poranne wzwody, ale generalnie byłem w tym okresie aseksualny. Był to jedyny fizjologiczny efekt uboczny, który wystąpił u mnie w trakcie zażywania tego leku. Po tym okresie czasu przestałem go przyjmować i w bardzo krótkim czasie (tydzień lub 2) zacząłem czuć się jak dawniej tzn. praktycznie codziennie rano stał mi jak pręt i wróciło libido, ponieważ przez pół roku trochę się wypościłem.

Przez ponad miesiąc czasu masturbowałem się praktycznie codziennie. Nie miałem żadnych problemów ze wzwodem i byłem w stanie normalnie ejakulować. Ostatnio zdarzyło mi się, że miałem problemy z utrzymaniem wzwodu, nawet podczas ręcznej stymulacji. Czy powinienem się tym przejmować, czy może to być efekt przemęczenia organizmu? Czy może to problem natury psychologicznej? Generalnie dobrze się odżywiam i regularnie sypiam. Swoją ogólną kondycję i wydolność organizmu oceniam bardzo dobrze.

Dziękuje z góry za poradę i pozdrawiam!

Witam! Proszę o podpowiedź, czy to groźny objaw, czy nie powinnam się martwić. Od jakiegoś czasu spotykam się z pewnym mężczyzną, nie doszło między nami do stosunku, ale spędzamy dużo czasu na przytulaniu i głębokich pocałunkach. Nie raz podniecenie rośnie bardzo wysoko i wiem, że moglibyśmy się wtedy kochać, ale chcemy z tym zaczekać, więc mój mężczyzna powstrzymuje się przed współżyciem pomimo wzwodu. Wczoraj podczas takich pieszczot mojego partnera zaczęły boleć jądra i podbrzusze. Na początku nie przejął się tym bardzo, ale po kilku godzinach odpoczynku, kiedy wtuliłam się w jego ramiona i pocałowałam kilka razy, złapał go ból, który bardzo ograniczył zdolności ruchowe i widziałam, że cierpi. Twierdził, że jest to porównywalne do bólu jaki się odczuwa po otrzymaniu solidnego kopniaka w krocze. :( Proszę o podpowiedź co może być powodem bólu? Czy wpływ na to ma fakt, że produkowane w dużym podnieceniu nasienie nie zostaje uwolnione (partner się nie onanizuje). Jak sobie z tym poradzić? Czy "uwolnienie" zmagazynowanych zapasów pomoże w pozbyciu się napięcia? Boję się być z nim teraz blisko, bo wiem, że może wywołać to wzwód, a co za tym idzie paraliżujący ból. Nadmieniam, że partner to nie jakiś młokos, a mężczyzna po 40.

Jestem z mężczyzną 5 miesięcy w związku. Po miesiącu zaczęliśmy współżyć. Wszystko było idealnie w łóżku, do czasu kiedy pewnego dnia, kiedy ja miałam ochotę się kochać on stwierdził, że jest zmęczony i zaczęło być to niepokojące, ponieważ trwało to coraz dłużej. Rozmawialiśmy i on powiedział, że kiedyś raz była taka sytuacja, że chcieliśmy się kochać, ale nam nie wyszło, bo kiedy zmieniliśmy pozycję opadł mu penis. Ja go zapewniłam, że nic się nie stało, że takie rzeczy to jest czasem naturalne i przez kolejne tygodnie współżyliśmy i było wszystko w porządku. Po jakimś czasie zmieniło się to i nie uprawiamy seksu, za każdym razem kiedy ja próbuję coś zrobić, on bardzo szybko sie blokuje, jakby jego psychika tak bardzo go blokowała. Zawsze mu mówię, że jest cudowny etc. Rozmawialiśmy o tym nie raz i on mówi, że po części jest zmęczony, ale też nie ma ochoty i nie umie sam sobie tego wytłumaczyć. Jest młody, ma 24 lata, ja 25. Kiedy pytam dlaczego nie stara się chociaż czasem próbować, odpowiada, że "nie wie".

Oboje się kochamy, szanujemy etc. Wszystko jest w naszych relacjach w porządku, ufamy sobie, nie boimy się o tym rozmawiać, ale oboje już nie wytrzymujemy psychicznie, ponieważ trwa to już półtora miesiąca. Staram się mu pomóc, wspieram go, podbudowuję ale to nie przynosi efektu. Zastanawiam się jakie może być głębsze podłoże tego rodzaju sytuacji, czy kiedyś, kiedy mnie nie znał, jakaś kobieta mu czegoś nie powiedziała, choć mówił, że nigdy przedtem nie miał takiej sytuacji. Bardzo mnie to męczy psychicznie i wiem, widzę że jego też, nie ucieka od tego problemu, choć widzę, że nie jest mu łatwo o tym rozmawiać, widzę że zależy mu żeby to się zmieniło. Codziennie o tym myśli i zresztą ja też. Zaproponowałam, żebyśmy poszli do lekarza, może najpierw urolog a później ewentualnie seksuolog, bardzo chcemy oboje sobie z tym poradzić, choć do końca nie wiemy jak.

Próbowałam już wszystkiego, podbudowania, romantycznych kolacji, śmiechu, zabawy, żartów, krzyku nawet, spokojnej rozmowy, wspieram go, rozumiem i staram się, by miał we mnie wsparcie. Myślę, że to czuje, skoro nie boi się już o tym mówić, ponieważ przy pierwszych rozmowach bał się, że go nie zrozumiem i zareaguje negatywnie. Od kiedy pokazałam mu, że jestem z nim i chcę mu pomoc to sie zmieniło. Psychicznie nas to wykańcza i oboje widzimy, że ewidentnie wpływa to na nasze relacje, choć staramy się wspierać nawzajem. Chcemy to rozwiązać, choć oboje do końca nie wiemy jak. Chciałabym nam pomóc bardzo i przede wszystkim dowiedzieć się, dlaczego to się zmieniło, skoro było wszystko w porządku. Co zrobić?

Witam!

Mam 33 lata. Mam problem, od jakiegoś czasu związany z erekcją. W najmniej oczekiwanym momencie zdarza mi się to tylko, kiedy dochodzi do zbliżenia. Moja erekcja jest intensywna, kiedy zaczynam całować i pieścić moją partnerkę, ale zanim dojdzie do zbliżenia już jest kłopot. Proszę o pomoc w moim problemie. Nie mam pojęcia, gdzie się z nim skierować albo jakie zakupić leki, by mi w tym pomogły.

Pozdrawiam!

Witam!

Podczas masturbacji jakieś dwa lata temu pociągnąłem penisa w dół i coś strzeliło. Miałem ostry ból i krwiaka na jądrach, ale po pewnym czasie on zniknął. Byłem u miejscowego urologa, ale ten nawet nie zechciał mnie wysłuchać tylko zaczął się głupkowato śmiać, więc mu powiedziałem kilka słów i wyszedłem. I od tamtej pory nie byłem u żadnego lekarza. Nie miałem dziewczyny przez te dwa lata, bo po tej sytuacji miałem brak erekcji albo bardzo słabą tzn. penis staje się większy, ale już nie jak wcześniej i nie jest twardy jak wcześniej. Mam teraz dziewczynę, z którą jestem dopiero kilka miesięcy, ale nadal mam problem z moim penisem. Ona próbuje wszelakich sposobów by go postawić, ale jak już jest twardy to od razu dochodzę i już nie daję rady drugi raz się podnieść, nawet po dłuższej przerwie albo jest zbyt miękki by współżyć z nią. Próbowałem viagry, ale i po niej penis nie był bardzo twardy i też dochodziłem szybko, miałem wrażenie, że jakby jakieś nerwy zostały urwane, bo tak jakby "podskakiwał" tzn. chodził jak wahadełko, nie wiem jak to inaczej opisać. Proszę, pomóżcie mi albo powiedźcie, gdzie mogę się udać albo jakie badania zrobić by wrócił do pełnej erekcji. Mieszkam w Anglii obecnie, ale będę w Polsce za jakiś czas.

Witam, mam problem z utrzymaniem wzwodu. Nigdy mi się to nie zdarzało. Mam 24 lata, dobrze się odżywiam. Stosowałem wcześniej pewną terapię, taką jak białka, kreatynę i wziąłem jeden zastrzyk testosteronu 1 mg i deki 1 mg, więcej nie chciałem. Po tym jakieś 2 miesiące wystąpiły te problemy. Nie wiem co mam robić, wciąż ten problem mnie męczy i nie mogę sobie z tym poradzić. Mam normalną erekcję tylko nie mogę utrzymać wzwodu. Proszę o poradę, czy to może być ta ilość tego zastrzyku jest groźna? Czy mogę to jakoś wyleczyć? Prosiłbym o poradę, co mam z tym zrobić? Dziękuję. Pozdrawiam

Od półtora roku odbywam wizyty u seksuologa w Szczecinie. Zgłosiłem się z powodu problemów z utrzymaniem wzwodu. Moje zaburzenia mają podobno podłoże psychogenne. Pierwsze badania hormonalne wykazały jedynie podwyższoną prolaktynę (ale wciąż w normie) i niezbyt wysoki testosteron (w środku normy). Od początku terapii przyjmuję leki (Biosteron, Natursteron, Bromergon, Wit. E i Viagrę lub w dalszym etapie jej odpowiedniki). Dłuższy czas brałem również Coaxil, ale ostatnio z niego zrezygnowałem nie widząc żadnych efektów. Przeszedłem też krótką terapię Pregnylem (6x 5000j co 3 dni i 6x 5000j co 7 dni). Pani seksuolog odesłała mnie na terapię do psychologa, żeby ten pomógł mi rozwiązać swój problem. Psycholog orzekła nerwicę lękową i lęki w sferze seksualnej plus niskie poczucie własnej wartości. Terapia u psychologa trwa od stycznia. Obie terapie pochłaniają spore środki finansowe a efektów brak. Właściwie czuję się obecnie uzależniony psychicznie od leków wspomagających erekcję. Bez nich nie wyobrażam sobie współżycia. Boję się, że taki efekt się utrwali. Pani psycholog za główne narzędzie terapii przyjęła relaksację i pochodne NLP. Nie jestem w stanie jednak w żaden sposób zauważyć efektów takiej terapii. Nie wierzę w skuteczność technik, które opierają się na na autokreacji bo nie jestem w stanie uwierzyć w żadne pozytywne myśli, które dla siebie tworzę. W efekcie techniki mnie nudzą i zniechęcają, a moja sfera seksualna staje się coraz bardziej podszyta strachem. Co więcej długotrwałe przyjmowanie leków na poprawę erekcji w wieku 28 lat powoduje u mnie jedynie pogłębienie negatywnych myśli na własny temat. Problemy terapeucie komunikowałem, ale kierunek pozostaje niezmieniony. Dla jasności mogę jeszcze dodać, że jestem homoseksualny i dłuższy czas miałem problem z samoakceptacją. Przez lata zastępowałem sex masturbacją przy pornografii. Nie mam za sobą traumatycznych przeżyć w sferze seksualnej. Odbywałem też stosunki bez problemu stawiając w tej sferze pierwsze kroki. Choć zdarzały się niepowodzenia. Obecnie przez obie terapie i tak długie już skupianie się na problemie czuję się nim zahipnotyzowany. Np. codziennie rano wyczekuję porannych wzwodów, których zresztą nie mam. Nie masturbuję się od dłuższego czasu i odczuwam często silne podniecenie. Mam sny erotyczne i ochotę na sex. Nigdy jednak nie towarzyszy temu stanowi silna i trwała erekcja. Osiągam erekcję łatwo i jest silna po małych dawkach "wspomagaczy" np 1/8 tabletki "vizarsinu". Po orgazmie wzwód bardzo szybko ustępuje, a ja czuję więcej ulgi, że się udało niż prawdziwej satysfakcji. Ogólnie mam wrażenie, że zapędziłem się w problem, który zaczął się od jednego niepowodzenia i rozrósł się do ogromnych rozmiarów. Kolejne terapie tylko utwierdzają mnie w przekonaniu, że problem jest bardzo poważny. Obecnie mam partnera i bardzo mi na nim zależy. Chciałbym więc funkcjonować sprawnie w tej sferze. Tym bardziej, że wbrew powszechnemu zwyczajowi wśród mężczyzn nie udawałem, że problem nie istnieje, tylko do razu zgłosiłem się z nim do specjalisty. Jestem obecnie zrezygnowany i zawiedziony. Chciałbym na początek zapytać, czy widzi Pan sens zmiany terapeuty i czy moje doświadczenia nie potwierdzają, że dotychczasowe metody niekoniecznie zostały dobrane właściwie. Czego można próbować jeśli techniki relaksacji i samo-programowania do mnie zwyczajnie nie przemawiają? Chciałbym zmienić lekarza na specjalistę seksuologa-psychiatrę. I właściwie dlaczego nie mam porannych wzwodów skoro badania hormonalne pokazują, że wszystko w normie i na nic nie choruję. Czy długotrwały stres związany z tymi przedłużającymi się terapiami może mieć takie skutki? Właściwie czuję się już zupełnie bezradny... Proszę o radę i pozdrawiam!

Witam! Chciałbym zaznaczyć, że jest to dla mnie dość krępujące i nawet pisanie o tym nie przychodzi mi za łatwo. Od pewnego czasu zauważyłem u siebie zaburzenia erekcji, objawia się to tym, że coraz częściej nie osiągam pełnej erekcji, a jak już osiągam to opada o jakieś 40% po 3/5 min. od rozpoczęcia. Wcześniej tak się nie działo. Do tego dochodzę szybciej, a przedłużenie sprawia mi większe problemy. Trudniej mi pobudzić u siebie erekcje. Orgazm dalej występuje bez zakłóceń. Trwa to tak już mniej więcej od dwóch lat. Nie pojawiło się to naglę, lecz stopniowo, dlatego na początku to całkowicie zignorowałem, myśląc że poprawi się z czasem. Raz jest lepiej, a raz gorzej, z kolei raz na jakiś czas zupełnie OK, jednak tendencja jest cały czas spadkowa. Nie jest to, jednak zależne od mojego samopoczucia. Od strony psychologicznej nie wydarzyło się w moim życiu nic takiego, żebym powiedział, że jest lepiej lub jakoś specjalnie gorzej niż te 2 lata temu. Wcześniej niezależnie od tego, jak bardzo zły miałbym dzień, samopoczucie nie miało zauważalnego wpływu na jakość erekcji i długość jej trwania. Ostatnim czasem zauważyłem u siebie anomalie, ponieważ rano nie miałem erekcji a chęć była. Zdarza się to naprawdę rzadko, a w ostatnie tygodnie, jeśli chodzi o poranki wszystko jest w porządku. Mimo to coraz częściej mam taki stan, że mam ochotę, jednak nie przekłada się to na jakość wzwodu. Często czuję się obolały, nie boli mnie. Czuję takie przemęczenie w kroczu, (nie wiem za bardzo jak to opisać) tak jakbym doszedł 5 razy w ciągu dnia. W ogóle mam wrażenie, że nawet w stanie spoczynku jest mniejszy, często łapię się na tym, że znajduję go tak wręcz śmiesznie skurczonego, tak jakby było bardzo zimno. Czy często się masturbuję? Średnio raz dziennie, nie wiem czy jest to dużo, ale na pewno nie jest to dla mnie tak często jak w gimnazjum. Przerwy (posty) w masturbacji nie przynosiły długofalowych efektów. Staram się nie nosić zbyt obcisłej bielizny, nie noszę też obcisłych spodni. Proszę tylko nie szufladkujcie mnie do odpowiedzi z cyklu „musisz to skonsultować z lekarzem”, chciałbym poznać co się dzieje i jak temu zapobiegać, bo jeżeli musiałbym iść do lekarza to z pewnością ta wiedza pomagała by mi przemóc się, żeby tam pójść, a znana wcześniej diagnoza i sposób leczenia pomogły by mi lepiej omówić swój przypadek.

Poniżej zamieszczam trochę istotnych danych: Wiek: 22 lata. Wzrost: 180cm. Waga: 95 Kg. Papierosy: nie palę. Alkohol: sporadycznie, a ostatnio to już naprawdę bardzo rzadko (wliczam w to nawet małe piwa). Piję tak gdzieś raz na miesiąc. Sport: niestety nie ma go u mnie w życiu od dłuższego czasu za dużo. Średnio raz na tydzień basen lub wyjście w góry. Leki: nie zażywam. Mam wypisane tabletki na alergię, jednak ich nie biorę (nie przynoszą efektów). Stosuję doraźnie maści na alergię (Navate), jednak nie w pobliżu krocza. Czasami też biorę suplement diety (Iskial), witaminę C (Rutinacea) i Apap. To tyle z leków. Choroby: oprócz alergii nie choruje żadne większe choroby. Nigdy nie chorowałem na żadną przewlekła chorobę. Nigdy nie miałem operacji, a ostatnio od jakiś 6 miesięcy nie łapią mnie nawet najmniejsze przeziębienia. Urazy: Nie mam żadnych urazów na jądrach czy w ich pobliżu. Objawy zewnętrzne: nie ma żadnych zmian na skórze czy prąciu. Inne używki: nie biorę.

Witam! Mam 22 lata, od 15 roku życia dość często masturbowałem się i oglądałem filmy erotyczne (jak byłem napalony, to nawet kilka razy dziennie). Jestem od 4 lat z dziewczyną, po roku spotykania się chcieliśmy ze sobą współżyć, jednak na jej pieszczoty mój penis nie reaguje tak jak powinien, tzn. erekcja jest, ale nie pełna, a czasem bardzo słaba co uniemożliwiało współżycie. Obecnie kochamy się bardzo rzadko, a te które zaliczone są do udanych były za sprawą zakupionych tabletek w sieci (bez wiedzy mojej partnerki). Podczas masturbacji erekcja jest ok oraz dosyć często mam poranne wzwody, które trwają nawet kilka godzin. Czasem mimo słabej erekcji dochodziło do bardzo szybkiego wytrysku lub gdy udało mi się wejść bardzo szybko przez to kończyłem (to chyba przez moje podniecenie w takich sytuacjach). Przyznać muszę, że się bardzo przejmuję nieudanymi próbami. Nie chcę cały czas podbudowywać tymi specyfikami.

Od miesiąca czasu nie oglądam już filmów pornograficznych, zdarzyło mi się 3 razy masturbować. (Czytałem, że powinienem wyeliminować to całkowicie.) A jednak kolejna próba współżycia się nie powiodła. Moja partnerka mnie bardzo podnieca, jest bardzo piękną kobietą. Nie chciałbym jej stracić, dlatego postanowiłem walczyć z moimi wcześniejszymi przyzwyczajeniami. Czytałem już bardzo dużo artykułów oraz wypowiedzi na forach, całą masę. Dowiedziałem się, że mogą być to zaburzenia związane z psychiką. Raczej nie są one związane z problemami fizycznymi, bo jak wyżej pisałem nie mam ich w poszczególnych sytuacjach. Chociaż nie daję sobie ręki uciąć, gdyż jestem trochę przez to wszystko zmieszany. Przeszukałem bardzo dużo stron i nie mogę znaleźć w moim mieście żadnego seksuologa (obawiam się, że go może nie być), a dojazd gdzieś dalej raczej jest niemożliwy. Trochę opadły mi ręce, ale ciągle się nie poddaje. Proszę o odpowiedź. :)

Dzień dobry! Mam 24 lata. Mój problem polega na tym, iż ok. pięciu lat wstecz miałem bogate życie seksualne, również byłem dość długi okres czasu ze starszą kobietą o 22 lata. Potem jednak trafiłem na 3 lata do zakładu karnego, niedawno wyszedłem. Poznałem piękną dziewczynę w moim wieku, bardzo się kochamy, natomiast nie potrafię utrzymać erekcji. Bardzo szybko mi penis opada, a jak już może dojść do stosunku, to robię to tak, aby skończyć. Kiedyś każda kobieta miała ze mną orgazm, teraz to nie jest możliwe. Zastanawiam się nad jakimiś środkami farmakologicznymi. Bardzo proszę o pomoc, jednocześnie dziękując. Łączę wyrazy szacunku!

Witam szanowny doktorze, prosiłbym o poradę.

Mam problemy z masturbacją już od dobrych ok. 5 lat. Od 2 lat współżyję z kobietą i niestety stosunki nie są zadowalające. Trwają one ok. 2-5 minut, podejrzewam, że problem ten spowodowany jest właśnie problemami z masturbacją, a raczej nadużywaniem jej. Prosiłbym o poradę jak odzwyczaić się tego nawyku i w jakim sposób pozbyć się zaburzeń z przedwczesnym wytryskiem w zaistniałej sytuacji.

Z góry dziękuję za pomoc i pozdrawiam!

Witam serdecznie! Jestem mężczyzną w wieku 32 lat, szczupły bez jakiejkolwiek nadwagi, bez żadnych nałogów, nie piję alkoholu i nigdy nie paliłem papierosów. Codziennie pływam i jeżdżę rowerem, odżywiam się zdrowo i nigdy nie nękają mnie żadne choroby, więc mogę z powodzeniem przyznać, że mam wyśmienitą kondycje, lecz bardzo niepokoi mnie mój penis, ponieważ podczas pieszczot z kobietą jest twardy i gotowy do stosunku, niestety gdy już jestem w środku tracę twardość i robi się absolutnie miękki. Gdy nie mam partnerki masturbuję się i wtedy nie mam żadnych problemów robiąc to 5 razy z rzędu osiągam wytrysk bez problemu. Proszę mi wytłumaczyć czemu mam problem, gdy penis znajduje się w pochwie i wtedy tracę twardość, gdy powinien być najbardziej twardy i gotowy do wytrysku. Co mogę zrobić i jak sobie pomóc?