Jak na nowo mogę cieszyć się życiem?
Witam. Jestem 18 letnią dziewczyną. Jestem adoptowana, nie wiem czy ma to jakis związek z sytuacją którą zamierzam opisać ale przez to nie uznaje nikogo ze swojej obecnej rodziny poza mamą tatą i dziadkami ze strony mamy, reszty rodziny nienawidze i czuje do nich wstręt. Problemem nie jest rodzina. W październiku trafiłam na grupę osob ktora miala dostęp do narkotykow a że moje życie bylo nudne i smutne, bo nie mialam znajomych, stwierdzilam ze nie mam nic do stracenia i też spróbuję, najwyzej się zaćpam. Zaczęło się od marihuany, później amfetamina po ecstasy. Do tego pilam wódkę kazdego dnia. Po trzech miesiącach wylądowałam w szpitalu psychiatrycznym. Czułam się tam okropnie. Zaczęłam się ciąć. Po dwóch miesiącach wyszlam na wolność i odcięłam sie całkiem od swiata. Usunelam wszystkie portale społecznościowe, odcięłam sie od wszystkich znajomych i nie mam kontaktu z nikim poza rodzicami i moim chłopakiem. Całymi dniami leze w lozku i nie mam siły wyjsc z domu. Przytyłam 10 kg przez brak aktywności. Nie sypiam. A jak juz zasne, to w dzien. W nocy slucham muzyki i myślę nad moim okropnym zyciem. Nie wierze i nie dopuszczam do siebie mysli ze moze byc lepiej. Obecnie nie biore narkotykow ale czasem zdarzy się że coś wypiję po czym jestem albo agresywna albo się tnę. Czesto płacze i nie wychodze z domu bo boje sie ludzi. Uwazam ze ludzie są źli. Mialam w zyciu wiele przykrych znajomosci i fałszywych przyjazni i uwazam ze nie warto z kimkolwiek miec kontakt. Błagam pomocy bo na obecną chwile to moim marzeniem jest przedawkować jakis narkotyk i odejść z tego paskudnego swiata...
