Mam 68 lat, odebrałam wyniki badań, w których poziom glukozy we krwi na czczo wynosi 235 mg/dl, w moczu glukozy nie ma. Co powinnam zrobić ? Czy wystarczy jak udam się do lekarza pierwszego kontaktu czy powinnam pójść bezpośrednio do diabetologa ? Jak bardzo zaawansowana jest to cukrzyca (w badaniach robionych 2 lata wcześniej poziom glukozy był prawidłowy)?

Witam bardzo serdecznie. Mam 27 lat, 175 cm wzrostu i nadwage ważę 103kg, od dziecka jestem pulchna (jako dziecko brałam dużo róznych leków na alergie mam słabą odporność do dziś) Miałam robiony cukier 2 lata temu i na czczo wyniósł 5,33 a po 2 godzinach 7,17. Gdy mierzyłam cukier przez 2 tygodnie rano na czczo był cały czas w normie nie przekraczał 6, wczoraj badałam cukier na czczo w domu posiadam glukometr, był 4,72 ( 85) po 2 godzinach wyniosł 5,44 (98). Dzsiaj zbadałam cukier na czczo i wyniósł 91, Chciałabym bardzo schudnąć, stosowałam diete szwedzką. Schudłam 8 kg lecz po około 6 mc wróciłam do tej samej wagi, po 2 latach ponownie spróbowałam i też schudłam 8 kg ważyłam 92 kg a teraz znowu waga stoi na tych przeklętych 103 kg i ani drgnie.Nie miałam z tą dieta problemów chodziaż nie lubie mięsa, wychowałam sie na chlebie lecz pojawiła sie alergia na mąkę pszenną i musiałam zrezygnować z chleba :(, kupuje jedynie chleb żytni i po tym mnie nie uczula. Chodziłam na areobik nie jadałm kolacji, jedynie basen na który chodziłam, dzień w dzień przez 1mc spowodował że moja sylwetka nabrała wyglądu,jestem tzw grubej kości zdaje sobie sprawe iż nie bende wyglądać jak modelka i tego nie chce, chce schudnąc dla swojego zdrowia, zwłaszcza że w styczniu tego roku poroniłam w 8 tyg i nie znana jest przyczyna.Stwierdzono że mam za niski progesteron i biore dufaston. Nigdy nie małam problemu z brakiem miesiączki a wrecz przeciwnie miałam jej nadmiar. Miałam wrażenie że ona sie nigdy nie kończy, cykle mam co 24 dni i trwają 7 dni są mniej lub bardziej bolesne i ze skrzepami. Na dodatek bolą mnie krzyże przez ostanie 2 dni mc w każdym cyklu i nie wiem czym to jest spowodowane. Chciałabym schudnąć zdrowo, w sklepie cały czas jestem na nogach, nie siedzę cały czas coś układam przestawiam sprzątam, jak wracam do domu to już nie mam siły na nic innego. Chodziłam też ćwiczyć na takim urzadzeniu pod ciśnieniem to był szybki marsz pod górkę w komorze spalałam 500 kcal na 30 min, czułam sie po tym lekka i pełna energi ale niestety zaczełam krwawić i musiałam z tego zrezygnować tak jakbym przeforsowała ciało. Wydaje mi się że nie jem dużo. Na śniadanie 1 kanapka albo z serem białym albo z pomidorem, serem żółtym, parówki 2szt, jajecznica, czasami szynka wieprzowa. Na obiad zwykle mam dwa dania zupa i drugie danie ( ziemniaki surówka, kotlet sojowy, gulasz, czasami naleśniki z dzemem lub serem, ziemniaki z kwaśnym mlekiem) Wszystko to co nie jest zbyt drogie, czasami pierś z kurczaka. Na kolację 1 kanapka chleba żytniego z tym samy co na śniadania czasami pasztet. jak normalny człowiek w lecie czasami zjem lody czasami kawałek czekolady czasami pizze (raz na rok), czasami baton, pracuję w sklepie spożywczym co powoduje że muszę mieć silną wolę by nie jeść słodkiego, czasami mam takie wrażenie jakby mi cukru brakowało i jak zjem cukierka to jest lepiej. Robiono mi hormony tarczycy są w normie. A jednak moja waga nie chce drgnąć, dobrze że chociaż stoi od kilku mc w tym samym miejscu, Jestem osobą nerwową i wrażliwą zastanawiam sie czy ten cukier nie jest podwyższony z powodu stersów i nerwów, zajadam stres mogę wtedy zjeśc wszystko co mi wpadnie w ręce jak nie bendę nad tym panować. Teraz biore na noc walidol, lecz mi to nie pomaga, na studiach brałam przed egzaminem afoban przeciwlękowy. Moja psychika też pozostawia sobie wiele do życzenia mam napady żalu, czesto płacze, nigdzie nie wychodze jak nie musze, nie moge znieść widoku dumnie chodzących pań w ciąży :(, wiem że to już jest choroba, zawsze wiedziałam że mam depresje raz jest lepiej raz gorzej, nic mnie nie cieszy, mąż pracuje za graniacą :(, Wydawało by sie że mi nic nie brakuje ( na wygląd tak jest, nikt nie wie że mam tyle problemów, oprócz rodziny. Mam to chyba w genach, moja babcia 72 lata i mama 50 lat też są znerwicowane i babcia też ma cukrzyce chyba po lekowa bo bierze leki na serce, ciśnienie, jelita, i nerwy do tego ma zaćme i podejrzenie jaskry. Była chuda do 45 roku życia po operacji na sprawy kobiece i braniu leków na nerwy co wzmaga apetyt przytyła. Mama miała owrzodzone jelita,bierze leki i musi stosować diete, stwierdzono iż na tle nerwoym pojawiła się jej cukrzyca, mama jest normalną osobą ani za grubą ani za chudą. Jak Pani widzi nagromadziło się w moim organiżmie dużo negatywnych emocji, chorób :( Mam wrażenie że moja nadwaga to płaszcz ochronny przed życiem, najlepiej się schować tak jak żółw w swojej skorupie. Moje negatywne myślenie nie umiem sie przestawić na inny tor myślenia :( Nie umiem sobie pomóc i mam dosyć lekarzy którzy o niczym mnie nie infromują, tylko przypisują leki, np byłam u ginekologa nie jednego z resztą i tak jeden bez badań mi daje dufaston a drugi każe odstawić i badać tem. czy mam owulacje, ( a  ja mam co wykazuje usg) a ja mam taki problem jakbym ich miała mało w swoim życiu że od 10 dnia cyklu brudzę i krwawie i żaden z ginekologow nie jest mi wstanie pomóc, dają na chybił trafił leki i czas ucieka a ja czuję że chciałabym zostać matką. Z góry dziękuje za odp. Iwona. Dlatego miedzy innymi chciałabym uregulować swój cukier jeżeli jest on nie wporządku i schudnąc minimum do 90 kg bym mogła donosić maleństwo i kregosłup mi nie siadł, mam zwyrodnienie odcinka krzyżowego kręgosłupa. Z góry dziekuje za odp.

Jestem studentką pedagogiki i jednocześnie dorabiam do stypendium jako opiekunka do dzieci. Kilka dni temu miało miejsce nieprzyjemne zdarzenie. Otrzymałam zlecenie zastąpienia wychowawczyni w prywatnym przedszkolu. Dziewczyna, którą miałam zastępować, poinformowała mnie, że jedno z dzieci ma cukrzycę. Nie przestraszyłam się, bo moja ciocia ma cukrzycę, i wiem, jak się obchodzić z cukrzykami. Wszystko było dobrze aż do czwartku, kiedy u sześcioletniego Bartusia pojawiło się niedocukrzenie. Wiedziałam, że w tej sytuacji powinnam mu szybko podać coś słodkiego. Ponieważ nie miałam pod ręką kostek cukru, najpierw dałam chłopcu swój Red Bull, wiedząc, że tego typu napój energetyczny zawiera czystą glukozę, a potem zrobiłam mu kanapkę. Do chwili rozmowy z mamą Bartusia byłam pewna, że postąpiłam prawidłowo. Matka chłopca, gdy tylko powiedziałam jej o Red Bullu, zaczęła na mnie strasznie wrzeszczeć, że mogłam skrzywdzić jej dziecko. Potem groziła właścicielce przedszkola prokuratorem. Straciłam tę pracę. Ciocia mówi, że dobrze zrobiłam, ale może tylko mnie pociesza? Chciałabym wiedzieć na pewno, czy postąpiłam dobrze, czy źle?

Witam! Moja mama ma 64 lata i choruje na cukrzycę od niedawna tzn ok pół roku.Jej mama czyli moja babcia także chorowała na tę chorobę oraz 3 siostry mojej mamy także mają cukrzycę.Problem polega na tym że od ok 2 miesięcy moja mama zaczęła gwałtownie chudnąć ok10 kilogramów.Jesteśmy zaniepokojone tym spadkiem wagi.Przyjmuje leki,cukier jej waha się w granicach 180-250,chociaż na parę dni temu rano na czczo miała 350.Proszę o radę.Pozdrawiam Agnieszka.

Witam. Jestem kobietą w wieku 28 lat. Miałam już takie objawy, ale były one rzadkie. Gdy rano zjem śniadanie to szybko, bardzo szybko robię się głodna i jeśli nic nie zjem to już około 11 zaczyna mi się kręcić w głowie, robi mi się niedobrze, zaczynają mi drżeć ręce. Chodzę na fitness. Za każdym razem kiedy z niego wychodzę jestem niemożliwie głodna (bez względu na to, że np. pół godziny przed sportem jadłam), bije mi strasznie serce, mam spuchnięte ręce. Od jakiegoś czasu noszę ze sobą zawsze cukierki lub jakiś owoc i zaraz po sporcie zjadam, jest mi wtedy dużo lepiej. Ostatnio to wszystko się nasiliło. Na fitness jeżdżę na rowerze. Zdarzyło mi się nie zjeść nic przed zajęciami i po nich też. Zaczęło mi się w głowie kręcić, prawie spadłabym z roweru. Na chwilę usiadłam na ławce, potem prowadziłam rower. Miałam wrażenie jakbym za chwilę miała upaść. Po przyjściu do domu pierwsze co to lodówka. Robi się coraz gorzej i coraz częściej. Ktoś mi powiedział że to może być hipoglikemia. Czy to może być to? Bywa też, że widzę podwójnie i, co gorsze, często mam problemy z koncentracją. Dopada mnie też straszna senność, że zasnęłabym na stojący, kompletnie nad tym nie panuję. Proszę, pomóżcie mi.