Mam 56 lat. Od stycznia leczę się na boreliozę, przyjmuję antybiotyki z przerwami na leczenie grzyba lub z powodu złej tolerancji na lek. W trakcie leczenia, na początku skakało mi ciśnienie, teraz tylko puls. We wrześniu odnowiły mi się hemoroidy i zaczęły mocno krwawić.Teraz już prawie w prządku. W badaniu krwi wyszła mała anemia - dostałam żelazo. Robiłam badania tarczycy i miałam dostać lek, ale ze względu na skaczący puls i tę anemię kuracja odłożona na miesiąc. Od miesiąca zrobiłam się słaba i puls skacze częściej . Zaczęłam mierzyć cukier i ze dwa razy wyszedł około 55, a tak to 70-110. Zrobiłam sobie krzywą cukrową wczoraj na czczo: 87 (norma 74,00-106). W domu mierzyłam 0,30, wcześniej było 94, 1 godz. po glukozie 75g - 77,00, 2 godz. - 44,00, po powrocie do domu mierzyłam - miałam 84, insulina na czczo 5,4. Pozdrawiam, Teresa

Moja teściowa ma 85 lat i chyba od 20 lat choruje na cukrzycę typu 2. Początkowo była leczona tabletkami, potem insuliną (więcej niż 10 lat), a teraz po gwałtownym, nagłym spadku cukru pogotowie zaproponowało przejście na tabletki, które zapisał lekarz rodzinny i kontroluję reakcję na ten lek. W ostatnim półroczu niedocukrzenia występowały bardzo często. Zastanawiam się czy to była prawidłowa decyzja i proszę o opinię.

Mam kilka pytań. Sześciolatek z cukrzycą typu 1, pompa insulinowa (Novorapid). Chłopiec jest uczniem klasy pierwszej. Jest traktowany jak każde inne dziecko. O ile pozwalają mu cukry, ćwiczy na zajęciach WF, ma odłączoną pompę. Teraz czeka nas pierwsza wycieczka szkolna - autokarem do kina. Czy są jakieś specjalne wskazania lub przeciwwskazania w związku z wycieczką? Czy mogę zabrać chłopca bez rodzica? Jak prawo reguluje udzielanie pomocy medycznej nauczycielowi dziecka z cukrzycą? Z dostępnych informacji wysuwam wniosek, że mam obowiązek, a nie mam prawa udzielić pomocy. Jak to jest w przypadku ciężkiej hipoglikemii? Na jakie przepisy mogę się powołać?

Mam 23 lata, jestem kobietą. W ostatnich badaniach stwierdzono u mnie hipoglikemię poposiłkową, ale nie mogę sobie z nią poradzić przez zjedzenie czegoś słodkiego, bo wtedy czuję się jeszcze gorzej. Problem trwa już długo, zaczął się od tego, że czułam się bardzo słaba, tak jakbym nie miała mięśni, nie mogłam spać, byłam cały czas zmęczona (teraz śpię, ale nieznośne zmęczenie, które bardzo trudno jest przezwyciężyć, pozostało), nie mogłam się skoncentrować, zaczęłam mieć problemy z pamięcią, każda czynność zajmowała mi kilka razy więcej czasu. Potem zaczęłam mieć chyba jakiś rodzaj depresji, a w każdym razie poczucie przygnębienia i bezsensu, bo nie panowałam coraz bardziej nad swoim ciałem. Do tego doszły jeszcze objawy takie jak uczucie duszności połączone z bardzo silnie i szybko walącym sercem, uczucie najpierw niepokoju, a potem nawet jakiegoś niezlokalizowanego, irracjonalnego strachu. Często robiło mi się ciemno przed oczami i słabo, szczególnie kiedy chciałam wykonać jakieś szybsze czynności. Byłam non stop głodna. Im więcej jadłam tym gorzej się czułam. Zaczeły mi puchnąć kostki i okolice szyi, bardzków i twarz. Często miałam podpuchnięte podkrążone oczy. To było uczucie podobne do uczulenia (leczyłam się kiedyś na uczulenie na pyłki traw i drzew, to było coś podobnego + niekiedy swędzenie skóry). Odkąd pamiętam nadmiernie się pociłam. Potem stwierdziłam, że za samopoczucie odpowiada na pewno to, że przybrałam na wadze i że prowadzę siedzący tryb życia. Zaczęłam się odchudzać i coraz więcej i coraz bardziej wysiłkowo ćwiczyć. Potem wpędziłam się w błędne koło - najpierw przestałam jeść w ogóle (udałam się w końcu do psychiatry, który stwierdził anoreksję, ale wyszłam z niej w jeden dzień, więc chyba to nie o to chodziło), potem zaczęłam znów się przejadać - więc z kolei zdiagnozowano bulimię. Jedyne co pomagało mi opanować poczucie głodu i strachu, to wypicie dużej butli wody. Z tej podejrzewanej bulimii też wyszłam na zasadzie "mówię sobie, że jestem zdrowa" - czyli chyba to też nie o to chodziło (dodam, że nie była to "typowa" bulimia, nie wymiotowałam, miałam jedynie przymus jedzenia i rzeczywiście potrafłam zjeść w krótkim czasie bardzo dużo. Było to zawsze związane z poczuciem bezsilnego ciała i kiedy teraz sobie to przypominam, objawy te nasilały się kiedy zjadłam coś słodkiego, a nawet banana, czy ziemniaki, dlatego zastanawiam się, czy wszystko to razem nie ma podłoża w złej gospodarce cukru w organizmie). W badaniach stwierdzono też hipercholesterolemię, hipomagnezemię, nadmiar żelaza (nie wiem, jak to się stało, skoro przez prawie rok jadłam prawie wyłącznie warzywa i owoce, a piłam wyłącznie wodę i zieloną herbatę bez cukru - to z kolei w ramach walki z tym walącym sercem, którego nie mogłam w żaden sposób uspokoić, a jest to bardzo uciążliwe uczucie, odstawiłam więc ulubioną czarną herbatę i kawę, teraz już piję i jedno, i drugie, i wszystko jest w porządku o ile nie dodam cukru). Jest też stwierdzone coś takiego (nie bardzo rozumiem co to jest) - "W 24 godzinnej EKG obniżenie ST koreluje ze złym samopoczuciem, wskazane wykonanie próby wysiłkowej". Zalecono mi dalsze badania (które niebawem będę robić) i przyjmowanie magnezinu (2 x 500 mg) Wiem, że wiele może wyjść w badaniach, ale póki co, wciąż bardzo ciężko mi się z tym funkcjonuje, a po doświadczeniach ubiegłego roku, wolałabym być chociaż trochę bardziej świadoma tego, co może się dziać z moim ciałem, że tak dziwnie reaguje. Dodam może i to, że żyłam zawsze w pośpiechu, dużym stresie, ogromnym niedoczasie i przemęczeniu, a dieta opierała się z konieczności na chipsach i snikersach, bo tak było najwygodniej. Teraz obawiam się, że to wszystko mogło mi mocno nadwyrężyć organizm. Podejrzewam, że ubiegłoroczne "szopki" z odżywianiem też nie zostają bez echa. W każdym razie psychiczne podłoże tych problemów wykluczyłam, lecząc się bez rezultat u specjalistów od takich problemów. Pozdrawiam serdecznie! Maria

Witam Proszę o zinterpretowanie wyników badań. Od pewnego czasu bardzo źle się czuję, a lekarze wszystkie moje dolegliwości przypisują temu, iż jestem po operacji oponiaka mózgu i mam prawo mieć dolegliwości typu brak koncentracji, zaniki pamięci, bóle głowy, senność, lęki, uczucie usuwania podłoża spod nóg oraz wieczne uczucie, jakbym była pijana. Mi się wydaje, że za te dolegliwości odpowiedzialny jest cukier. Wyniki: insulina 3,5, krzywa: glukoza na czczo 70, 2godz. po obciąźeniu glukozą 75, g: 54. Od tygodnia mierzę cukier i nie wiem, co jest grane, ale po posiłkach cukier mi spada.

Jestem nastolatką, a dokładnie mam 15 lat. Od pewnego czasu mam zawroty głowy, zdarzają się zasłabnięcia. Zauważyłam też, że gdy przez dłuższy czas nie zjem nic słodkiego, mój nastrój od razu ulega negatywnej zmianie, wówczas zjadam coś słodkiego i po chwili czuję się lepiej. Ciągle mam zmiany nastroju, bez powodu, jest mi strasznie źle, smutno, a innym razem wesoło itp. Ciągle chce mi się spać, niezależnie od tego czy śpię 5 godzin, czy śpię 12 godzin. Do tego dochodzi ciągłe pragnienie. Zdarza się tak, że gdy zjem zbyt dużo czegoś słodkiego zaczyna mnie boleć głowa. Bardzo proszę o odpowiedź :)

Witam. U mojego taty rok temu wykryto cukrzycę. Początkowo był to poziom około 300. Po wprowadzeniu leku doustnego (nazwy niestety nie pamiętam) i kontrolowaniu ilości zjadanych słodyczy i tłuszczów, poziom utrzymywał się na poziomie około 150-200 (jeśli pozwalał sobie na coś słodkiego). Obecnie po śmierci mamy, poziom cukru skoczył do 430 (295 na czczo), mimo przyjmowanie tych samych leków. Proszę o pomoc, co powinnam zrobić. Tato nie pozwala sobie mowić, co ma robić. Trudno nakłonić go do diety. Od kilku miesięcy (około 3-4) zauważyłam problem z oczami - są zaropiałe i zaczerwienione oraz pojawiła się grzybica. Proszę o radę, co mam zrobić...

Witam. Mam 46 lat, na cukrzycę choruję 21 lat, jestem mężczyzną. Przez ostatnie 10 lat brałem insulinę humalog. Od kilku miesięcy miałem skoki cukru na ponad 300, a w nocy zdarzały się niedocukrzenia. Pani doktor dała mi skierowanie do szpitala. Byłem tam 8 dni - zmieniono mi insulinę. Podczas pobytu w szpitalu schudłem 4 kg, obecnie ważę 59 kg przy wroście 168 cm. Wypisano mnie ze szpitala z wysokimi cukrami i głodową dietą. Sam dołożyłem sobie po 2 jednostki insuliny w dzień. Obecnie biorę rano 10, w porze obiadu 8, na kolację 8 i długodziałającej 8. Jem bardzo mało, stosuję dietę, ciągle czuję głód. Cukry mi się ciągle wahają. Częściej są za duże, a w nocy to już koszmar, zawsze ponad 300, a zdażyło się i 360. Ze szpitala wyszedłem miesiąc temu. Nie wiem, co robić. Szukać innego szpitala? Nie wiem do ilu jednostek mogę sobie sam zwiększać dawkę. Lekarz nie udzielił mi żadnych informacji. Chcę dodać, że wysiłek fizyczny stosuję, ale on słabo mi zbija cukier. Czy może mam źle dobraną insulinę, czy dawka nie taka. Proszę o pomoc i radę. Dziękuję bardzo.

Witam! Mam 22 lata i problemy z cukrem, ktory spada mi nawet do 31/33 (posiadam glikometr), czemu towarzysza bole glowy, senność, ziewanie oraz duszność. Po spożyciu czegoś słodkiego mój stan się polepsza i mogę normalnie funkcjonować. Lekarz podejrzewał złe funkcjonowanie tarczycy, więc skierował mnie na zbadanie TSH. Wynik wyszedł dobry, bo 1,73. Następnym badaniem było obciążenie 75 g glukozy i zbadaniu cukru na czczo, po 1h oraz po 2h. Wynik był następujący: na czczo 93, po 1h 107 (norma 120-140), po 2 h 61 (norma min. 140). USG jamy brzusznej wykluczyło gruczolaka trzustki. Lekarz stwierdził, że to może być hipoglikemia poposiłkowa. Jeśli tak jest, to dlaczego po zjedzeniu słodyczy poprawia mi się samopoczucie? Czemu dostałam skierowanie do szpitala na oddział endokrynologii? I czy mój przypadek kwalifikuje się do szpitala? Pozdrawiam serdecznie, z wyrażami szacunku, Estera

Witam. Mam na imię Magda, mam 17 lat. Od maja do października tego roku brałam progestageny, ponieważ miałam problemy ginekologiczne. Gdy zaczęłam je brać zaczęłam chudnąć, jednak lekarz ginekolog powiedział mi, że to raczej niemożliwe, żebym chudła od ich brania i że jeżeli nadal będę chudnąć, to mam się do niego zgłosić. Po tej rozmowie schudłam tylko pół kg, potem zaczęłam przybierać na wadze, więc do lekarza się nie wybrałam. Dodam, że w maju (przy wzroście 167 cm) ważyłam 56 kg i do lipca moja waga spadła do 49,5 kg (jadłam cały czas tyle samo, co wcześniej, potem nawet trochę więcej, żeby nie chudnąć). Swojej diety nie zmieniałam, po jakimś czasie waga zaczęła rosnąć i teraz ważę niecałe 54 kg. Niepokoi mnie to, że nie mogę się powstrzymać od jedzenia słodyczy, mam wręcz napady apetytu na słodycze, potrafię zjeść pół słoiczka dżemu i kilkanaście ciastek. Tak jest również z innymi produktami, jem nawet wtedy, gdy jestem najedzona i nie czuję potrzeby, aby coś zjeść. Próbowałam z tym walczyć, gdy szłam do kuchni i miałam ochotę na słodkie lub coś innego, to jadłam jabłko, ale i tak to nie skutkowało, musiałam zawsze wziąć jeszcze coś innego do zjedzenia. Do tego często czuję się senna i właśnie to, że zjem coś słodkiego, dodaje mi takiej energii, że nie muszę się iść wtedy zdrzemnąć. Czy te objawy mogą świadczyć o cukrzycy lub innej chorobie? I jak zapobiec nagłym napadom apetytu? Pozdrawiam serdecznie i czekam na odpowiedź.

Mój 3-letni syn był hospitowany z powodu wzrostu cukru do 250 mg. W szpitalu badania cukru wyszły OK. Dziś otrzymałam poziom C peptyd, wynik 0,60 (norma 1,10). Mam pytanie: czy to cukrzyca i jakie badania powinnam jeszcze wykonać? Mam skierowanie do poradni diabetologicznej, ale brak miejsc. Sama mam cukrzycę 2mody. Obecnie poziom na czczo 99, po posiłkach150 (169 najwyższe), o 3:00 w nocy spadek do 50. Często pije, zaczął się moczyć, wcześniej tego nie było. Lekarz wcześniej mówił, że ten skok do 250 to tylko incydent. Co mam robić? Proszę o radę.

Witam. Mam 28 lat i jestem w 26. tygodniu ciąży. Kilka dni temu miałam robiony test obciążenia glukozą 75 g. Glukoza na czczo wynosi 91,7mg/dl, czyli w normie, ale już glukoza po 2 godz. wynosi 147,2mg/dl. Czy jest możliwość, że to badanie zostało wykonane nieprawidłowo? Bardzo lubię słodycze i nie jestem w stanie odmówić sobie codziennie czegoś słodkiego. Być może to miało wpływ na wynik? Co prawda 12 godzin przed badaniem nic już nie jadłam, ale wcześniej w trakcie dnia jadłam czekoladę. Czy warto powtórzyć to badanie? Mój lekarz ginekolog skierował mnie do poradni diabetologicznej na dodatkowe badanie. Proszę mi doradzić, czy zgłosić się do poradni na badania i to wystarczy, czy wykonać jeszcze raz na własną rękę test obciążenia glukozą? Dodam jeszcze, że nie jestem osobą szczupłą - teraz przy wzroście 166 cm ważę 80 kg, przed ciążą ważyłam ok. 72 kg. Rozumiem, że grozi mi w przyszłości cukrzyca i prawdopodobnie będę musiała przejść na dietę, a przede wszystkim schudnąć. Czy taki ewentualny stan przedcukrzycowy ma wpływ na prawidłowy rozwój dziecka? Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam Państwa. Mam większość objawów hipoglikemii. Jest to niezwykle trudna sytuacja dla mnie, bo jak zaczynam się robić śpiąca, to zasypiam w miejscu, w którym obecnie się znajduję - w pracy, w szkole, na imprezie. Nie jestem w stanie niczym - kawą, herbatą, napojami energetycznymi - walczyć z tym. Badania krwi na czczo wyszły 68 mg/dl, zaś glukoza 2 godz. po posiłku 64 mg/dl. Koleżanka cukrzyczka zmierzyła mi kiedyś po alkoholu i obfitych posiłkach (wieczorem) glukometrem poziom cukru i wyszło 55 mg/dl. A wtedy czułam się naprawdę dobrze. Ten sam problem dotyczy napadów wilczego głodu, z którymi nie jestem w stanie sobie poradzić. W ciągu ostatniego roku straciłam częściowo kontrolę nad swoim życiem, którym kieruje teraz chyba właśnie glukoza. Dodam, że pozostałe wyniki mam w normie, jestem 27-letnią kobietą, uprawiam bardzo intensywnie sport, śpię ok. 6 godz. dziennie, mam wagę w normie, zdrowo się odżywiam, mam masę zajęć - studia, praca. Zdaję sobie sprawę, że to mało snu, dużo wysiłku, ale dopiero od roku te (chyba) spadki cukru stały się potwornie uciążliwe. Ostatnio usnęłam w trakcie rozmowy z kolegą. To zupełnie jakbym traciła przytomność. Pozdrawiam, Ola g.

Dzień dobry. Jestem cukrzykiem, od dwóch lat byłam na tabletkach insulinowych (cukrzyca typu 1), lecz od tygodnia przeszłam znów na insulinę podawaną podskórnie z powodu złych wyników glukozy we krwi. A wszystko przez to, iż jestem w drugiej klasie licealnej (17 lat), w związku z czym mam bardzo dużo nauki i mało czasu na ćwiczenia oraz ruch. Piłam 1,5 l wody każdego dnia. W chwili obecnej ważę 59 kg przy wzroście 161 cm. chciałabym wyszczuplić brzuch, wzmocnić mięśnie ramion i pośladki. Czy mogłabym liczyć na propozycję niedługich i prostych ćwiczeń? Jestem na diecie 1000 kcal dziennie i jestem z tego zadowolona, gdyż nie jadam dużo i udaje mi się utrzymać wagę w miejscu. Z góry dziękuję i pozdrawiam :)