Witam.

Jestem mężczyzną w wieku 18 lat. Około półtorej roku temu przed zajęciami lekcyjnymi zrobiło mi się słabo. Wówczas wyszedłem z budynku na świeże powietrze. Kiedy poczułem się lepiej wróciłem do klasy, jednak po krótkim czasie, ponownie poczułem się źle, jednak tym razem było to nieco inne "uczucie". Mianowicie obraz miałem jakby zamglony, głowa stwarzała wrażenie "ciężkiej" oraz odczuwałem, iż jest mi słabo. Po ok. 5 min. poczułem się lepiej, jednak moje myśli zaczęły koncentrować się na tym zdarzeniu (byłem również podenerwowany). Kilka dni później zaobserwowałem, że mam jakby zaburzenia postrzegania rzeczywistości, tzn. czuję się jakby nieobecny, jakbym był w śnie. Co jeszcze myślę jest istotne - ok. miesiąc później, podczas zajęć szkolnych, ponownie poczułem się źle (tak jak to opisałem panu/pani wyżej, czyli ponownie m.in. obraz nieco zamglony, tym razem jednak miałem bardzo słabe poczucie rzeczywistości - czułem jakbym nie był sobą). Swego złego samopoczucia nie zbagatelizowałem, tylko zgłosiłem problem rodzicom, Ci zaś zabrali mnie do lekarza, który zaś zlecił badanie krwi (wyniki były ok) oraz wizytę u neurologa. Udałem się również do lekarza psychiatry, jednak pani doktor stwierdziła, że może to być związane z okresem dojrzewania, a w dodatku należy zrobić parę badań.

Po wizycie u neurologa zrobiono mi parę badań, rezonans głowy również, na szczęście wyniki były dobre oraz badania, które miały wykluczyć padaczkę (nazywa się to, jeśli się nie mylę EEG), tych zaś miałem dwa, jedno z samego rana, drugie zaś po nieprzespanej nocy, oba okazały się na szczęście dobre. Po tym lekarz neurolog zlecił mi dzienną porcję magnezu oraz 2-3 razy w tygodniu potas oraz tabletki (łagodne) na nerwy. Jednak muszę powiedzieć, iż w przeciągu paru miesięcy (u lekarza w owej sprawie byłem ostatnio na początku wakacji tego roku) moje samopoczucie zauważalnie się pogorszyło. Mianowicie, każdy dzień jest dla mnie swego rodzaju "męczeniem się z samym sobą", objawia się to tym, że moje myśli praktycznie cały czas koncentrują się na moim złym samopoczuciu, mam stany zahaczające o depresję, bardzo doskwierające mi zaburzenia postrzegania rzeczywistości, które przede wszystkim objawiają się tym, że nie czuję się jakby sobą, w pewnych sytuacjach czuje się jakby zdezorientowany (ciężko to opisać, ale to tak, jakbym nie wiedział, gdzie jestem i kim jestem, choć doskonale wiem) oraz wrażenie jakby wszystko co mnie otacza było nierealne.

Ponadto często rozmawiam jakby sam ze sobą w myślach, o tym co mi jest i bywa również tak, że mam myśli bardzo dziwne, np. zastanawiam się nad realnością świata... Dodam jeszcze, że czuję jakby lęk przed wyjściem gdzieś oraz przed ogólnie - przyszłością oraz tym, że nie będzie już ze mną lepiej oraz tym, że oszaleję. Na koniec napiszę, iż mam jakby "sztywny" kark, tzn. kiedy np. boli mnie lekko głowa, wystarczy, że poruszam szyją i lekko zaboli mnie właśnie w karku i po bólu. Myślę, iż jestem osobą towarzyską (staram się nie dawać po sobie poznać znajomym, iż mam problemy ze sobą), uprawiam sport (od niedawna jestem członkiem drużyny piłkarskiej oraz chodzę na siłownię). Uczę się (w zależności od przedmiotów) raczej w miarę dobrze (uczęszczam do liceum i w tym roku czeka mnie matura), owe problemy zdrowotne na szczęście nie wpłynęły na wyniki w nauce. Od niedawna zauważyłem, iż stałem się nieco bardziej nerwowy i chciałbym jeszcze uwzględnić, że uczuciu "ciężkiej głowy" towarzyszy inne, dziwne - trudne do opisania uczucie - jakby mrowienie w głowie. Chciałbym jeszcze napisać, że światło z żarówek jest jakby za jasne, tzn. bardzo intensywne, co (chyba, gdyż nie jestem pewien) potęguje uczucie odrealnienia.

I dodając ostatnią konkluzję, chciałbym być z Panem/Panią doktor do końca szczery, tak więc muszę napisać, że kiedy byłem mały (w przedszkolu) przechodziłem poświnkowe zapalenie opon mózgowych, które zostało wyleczone i nie stwierdzono powikłań. Do tego (nie wiem czy to istotne) od paru lat się masturbuję (jestem świadom tego, iż jest to nałóg, dlatego też myślę z nim "zerwać" - wyzbyć się go). I jako, że sam również szukałem w internecie czegoś, co by pasowało do moich objawów, zauważyłem, że może to być borelioza, gdyż co prawda nie odnotowałem na przestrzeni kilku lat żadnego ugryzienia przez kleszcza, ale przyjąłem, że jako, że mieszkam na wsi, mogłem jakiegoś "złapać" nawet o tym nie wiedząc, jednak oczywiście diagnozę pozostawiam specjaliście.

Dziękuję za wysłuchanie i proszę o odpowiedź oraz możliwie jak najbardziej konkretną diagnozę. Pozdrawiam

Mąż przez 35 lat był leśnikiem i pracował w terenie. Wielokrotnie kąsały go kleszcze i pojawiały się rumienie. Testy na boreliozę zaczęto robić w nadleśnictwie dopiero kilka lat temu i nie ujawniano ich wyników (do dzisiaj ich nie mamy). W 2005 roku zauważono u męża powolny zanik mięśni kończyny dolnej prawej, który trwa do dzisiaj i do dzisiaj, po 5 latach leczenia, nie ma diagnozy, a jedynie podejrzenie o SM. Obecnie stan męża jest taki, że od 2009 roku przebywa na rencie, ponieważ stan zdrowia nie pozwala na pełnienie funkcji leśniczego. Pomimo kilku pobytów w szpitalach w Warszawie na Banacha i w Olsztynie w Szpitalu Wojewódzkim na oddziałach neurologii, nie ma postawionej diagnozy. W płynie rdzeniowo-mózgowym , który pobrano dwukrotnie nie wykryto boreliozy, a wszystkie objawy wskazują właśnie na boreliozę. Proszę o pomoc w znalezieniu lekarza zajmującego się boreliozą, który pomógłby mężowi i zdiagnozował ewentualną chorobę.

Mieszkam od 25 lat w Australii. Około 30 lat temu, gdy byłam jeszcze w Polsce, ugryzł mnie kleszcz. Miałam na nodze bardzo duży rumień. Lekarz rejonowy zastosował maści. Poszłam do lekarza zakładowego, który przepisał mi 12 zastrzyków z penicyliny. Po 2 czy 3 latach ponownie byłam ukąszona przez kleszcza i ponownie miałam mały rumień, tym razem na moje żądanie leczony tylko 3 dni penicyliną. Przez wiele lat nic nie odczuwałam, nawet zapomniałam o tych ukąszeniach. Od około 5 lat zaczęły mi się problemy z sercem, choroba wieńcowa - odziedziczona po rodzicach, mam wstawione 4 stenty do żył. Od tego czasu zaczęły mnie czasem boleć mięśnie, głównie karku i szyi. Pracowałam ciężko fizycznie przez 12 lat. Od 4 lat nie pracuję, a bóle są coraz gorsze. Obejmują ramiona, szyję, miednicę i biodra. Mam zmiany w kręgosłupie, ale lekarze nie myśla, że mogą one powodować takie bole. Czasem jest lepiej, czasem gorzej, ale cały czas bolą mnie mięśnie szyi i ramion, czasem ból przychodzi i odchodzi znienacka. W Australii borelioza jest mało znana, dopiero teraz było parę przypadków. Lekarze nie mają dokładnych badań na tę chorobę, a czasem nie wiedzą o czym mówię.

Chcę się dowiedzieć, czy jest możliwość, że jest to borelioza i że dałaby mi znać dopiero po tylu latach - ok. 26-27 od ostatniego ugryzienia? Nie wiem, co mam robić.

Proszę o poradę.

Mam 36 lat. Jakiś czas temu byłam w lesie, po powrocie obejrzałam się jak zwykle i nic nie znalazłam. Jednak po kilku dniach, rano po wstaniu z łóżka, znalazłam na kostce kleszcza już trochę napęczniałego od krwi (nie mam pojęcia jak się tam znalazł i jak długo był przyczepiony, w międzyczasie myłam się i pod prysznicem, szorując gąbką i kąpałam, wiele razy zakładałam skarpetki czy rajstopy i nic nie zauważyłam). Wyciągnęłam kleszcza (raczej całego, bo widać było nóżki i chyba główkę), zdezynfekowałam miejsce ugryzienia i wszystko było ok, został mały czerwony punkcik. W tym czasie byłam na kuracji antybiotykowej od 2 dni, bo byłam mocno przeziębiona (ale bez gorączki).

Jakiś tydzień po wyciągnięciu kleszcza (2 dni po skończeniu antybiotyku, brałam go przez tydzień) miejsce ukąszenia zaczęło mnie strasznie swędzieć i ślad się trochę powiększył - do ok. 4 mm, zrobił się wypukły (wygląda to jak po ugryzieniu komara), przez jakieś 3 dni smarowałam maścią przeciwświądową i swędzenie przeszło, ale wypukły guzek pozostał, nie powiększa się, nie ma żadnego rumienia wokół. Od paru dni czuję się zmęczona, śpiąca, trochę boli mnie głowa - ale to mi się czasem zdarza, więc nie wiem, czy może być powiązane. Od znalezienia kleszcza minęło 12 dni. Ale trochę mnie to niepokoi. I moje pytanie - czy zażywanie w tym czasie antybiotyku mogło zahamować ewentualny rozwój bakterii borelii, które potem się uaktywniły? Czy to tylko reakcja alergiczna? Jestem alergikiem, ale ukąszenia owadów nigdy wcześniej nie dawały żadnych alergicznych objawów. Czy lepiej iść do lekarza i poprosić o przebadanie?

Półtora miesiąca temu zostałem pokąsany prawdopodobnie przez mrówki. Od razu pojawił się rumień, powiększał się. Po miesiącu mój lekarz stwierdził, że ewidentnie rumień (który się powiększył) wygląda na boreliozę. Zrobiłem test w odczynie ELISA (miesiąc po pokąsaniu) i stwierdzono wyniki IgG 3,94 BBU/ml i IgM 2,38 BBU/ml. Niestety rumień się powiększa i odczuwam bóle ścięgien. Czy to już borelioza, czy może infekcja pokąsaniem mrówek?

Proszę o opinię.

Proszę o wskazówki, co robić w tej sytuacji. W miejscu ukąszenia mam małe zgrubienie, grudkę, która swędzi mnie co kilka dni. Rumień pojawił się 14 dni po ukąszeniu, leczony był 6 tygodni antybiotykiem (D***, 2 x dziennie po jednej tabletce). Czy powyżej opisane dolegliwości świadczą o niewyleczonym zakażeniu? Będę wdzięczna za poradę.

Pozdrawiam

W poniedziałek 06.09 br. wieczorem, zauważyłam coś czarnego na mojej nodze pod kolanem. Myślałam, że to nic takiego, więc pociągnęłam paznokciem po tym i wtedy zorientowałam się, że wyjęłam część kleszcza. Chciałam pensetą wyciągnąć go do końca. Następnego dnia rano poszłam do lekarza, on wyciągnął mi jad tego kleszcza a potem jego część, która pozostała w nodze i stwierdził, że kleszcz nie puścił jadu do krwi, bo mam silny organizm. Po tygodniu miejsce po kleszczu zaczęło swędzieć i się zaczerwieniło. Czy powinnam zgłosić się do lekarza, czy to nie jest nic niepokojącego?

Witam serdecznie,

przed kilkoma tygodniami zauważyłam u siebie pod kolanem czerwoną plamę. Ponieważ miewam alergie, zbagatelizowałam to. W zeszłym tygodniu w czasie kąpieli zauważyłam, że obok tej pierwszej plamy (która już zdążyła zniknąć) pojawił się charakterystyczny rumień o wielkości 5x7cm, który sie powiększa, z pierścieniem na obrzeżach. Byłam z tym u lekarki w środę - podejrzewała boreliozę. Najpierw jednak kazała zrobić jeszcze testy - wyniki miały być dopiero w następnym tygodniu. Po powrocie do domu spanikowałam po przeczytaniu, że trzeba to zaraz leczyć. Poszłam w czwartek do kolejnego lekarza i ten stwierdził rumień wędrujący i przypisał antybiotyk przez 3 tygodnie. Ten drugi lekarz stwierdził, że nie trzeba czekać na badania, bo to jest charakterystyczny objaw.

Dziś odebrałam wyniki testu Elisa - w obu grupach wynik negatywny. Antybiotyki biorę już piąty dzień, przypisane na podstawie wyglądu rumienia przez drugiego lekarza. Moje przypuszczenie jest takie, że ta pierwsza plama to była reakcja alergiczna na ukłucie kleszcza, a potem rozwinęła sie borelioza, której test jeszcze nie wykrył. Rumień po czterech dniach antybiotyku zatrzymał się na wielkości 8x9cm i zbladł. Do lekarza chodzę w Niemczech, więc nie wiem jakie tu są standardy stwierdzenia choroby. Jeśli pójdę do drugiego lekarza, będę zapewne przez pierwszą lekarkę potraktowana jako hipochondryczka, w najlepszym razie będzie zapewne zła za konsultację z drugim. A ja chcę być po prostu zdrowa i nie chciałam czekać prawie tygodnia, jeśli faktycznie mam boreliozę... Czy negatywny wynik testu, pomimo rumienia oznacza, że przedwcześnie zaczęłam brać antybiotyk i że nie jestem chora na boreliozę? Czy powinnam zrobić sobie kolejne badania po skończeniu antybiotyku? Drugi lekarz zalecił wzięcie antybiotyku do końca, niezależnie od wyniku testów. Pierwsza lekarka nie leczyłaby mnie z tym wynikiem w ogóle. Dodam, że poza rumieniem wędrującym nie mam żadnych dolegliwości.

Z góry dziękuję za odpowiedź!

Witam. Mam pytanie.

Moje 2-letnie dziecko prawdopodobnie zostało ugryzione przez kleszcza, choć kleszcza nie znalazłam. Około 5 dni miał krostę. Myślałam, że to ugryzienie komara, po 5 dniach pojawił sie rumień o średnicy 2,5cm, typowy dla rumienia boreliozy. Na drugi dzień po pojawieniu sie rumienia poszłam do lekarza i on stwierdził, że musiał go ugryźć kleszcz i zapisał A*** 3 razy dziennie po 125 mg na 2 tyg. Powiedział, że po tym będzie już całkowicie zdrowy, że nie mam sie czym martwić.

Czy ta kuracja jest wystarczająca? Czy organizm został zainfekowany? Doktor nie zalecił żadnych badań. Ogólnie ciężko mi stwierdzić samopoczucie dziecka, bo on, jak i reszta mojej rodziny jesteśmy przeziębieni. Mogę przesłać zdjęcie na email jak jest taka możliwość dla dokładnej interpretacji. Bardzo proszę o pomoc bardzo sie martwię, nie wiem co robić.

Z góry dziękuję.

Witam. Mam problem związany z rozpoznaniem, czy to ta choroba. Pod koniec lipca coś mnie ugryzło na nodze... po czym powstała duża czerwona plama, lekko wypukła i gorąca (kleszcza nie widziałam i nic nie wyciągałam). Potem plama zniknęła, po ok. 10 dniach zaczęły sie inne objawy: ukucia po lewej stronie klatki piersiowej, potem lekkie drętwienie przeważnie lewej reki i nogi, bóle szyi, głowy także przeważnie po lewej stronie, często z tyłu, osłabienie organizmu, czasami się czuje jakbym miała zaraz zemdleć, chodzę do lekarzy i nikt nie powiedział nic konkretnego. U kardiologa wyszła przyspieszona praca serca - tachykardia, miałam jeszcze robioną morfologię na żelazo, tarczycę, echo serca i wszystko ok. Już nie wiem co mam dalej robić i do jakiego lekarza pójść. Proszę o POMOC.

Witam.

Co miesiąc na 2 tyg przed okresem powiększają mi się węzły chłonne pod pachami, szczególnie prawy, z początkiem okresu ból znika. Mam tez dość wrażliwe sutki. Od 6 miesięcy staram się o dziecko, niestety bezskutecznie. Mam regularne cykle (+/- 1 dzień), a USG pokazało owulację. Moja pani ginekologmówi żeby się nie przejmować i że 6 miesięcy to nie są długie starania. Ja jednak zaczynam panikować i chciałabym się dowiedzieć czy ta pojawiająca się bolesność i powiększenie węzłów chłonnych możne mieć jakiś związek z moja niemożnością zajścia w ciąże. Dodam jeszcze ze mam 29 lat.

Z góry dziękuje za odpowiedź.