Witam, otóż mój przypadek zaczął się 5 sierpnia 2012 roku na służbie. Podczas służby uległem wypadkowi, w skutek czego lekarz stwierdził skręcenie kolana lewego. Następnego dnia udałem się do lekarza, który stwierdził to co dnia poprzedniego oraz kazał stosować maści typu fastum w miejscu kontuzji. Po upływie 2 miesięcy ból nadal był nieprzyjemny, zwłaszcza przy próbie klękania lub siedzenia nasilał się póki noga nie została wyprostowana. Przynosiło to ulgę jedynie na krótki okres, po czym zaczynała boleć na wyprostowanym kolanie. Udałem się do lekarza w innym mieście, który stwierdził skręcenie i też przez długie prawie 2 miesiące wysyłał mnie na fizjoterapię. Zaliczyłem magnetronic, lasery, ultradźwięki, prądy, ćwiczenia pod i bez obciążenia, które dały mały efekt. Za namową koleżanki, która również doznała urazu kolana udałem się do lekarza, który leczył ją i po opisaniu tego co mi dolegało stwierdził uszkodzenie chrząstki oraz artroskopię. Zabieg został wykonany przy znieczuleniu ogólnym po wybudzeniu i konsultacji lekarskiej udałem się do domu, gdzie przyjmowałem leki Dalacin C co 8 godzin jedna kaps. po jedzeniu, Aescin 2 tabletki co 8 godzin, Ketonal forte w razie bólu oraz Clexane 1x1 amp podskórnie przez 10 dni. Po artroskopii lekarz wykrył u mnie: urazowe uszkodzenie 3 stopnia chrząstki stawowej rzepki lewej a zastosował częściową chondrectomię (shaving + elektroplastyka) uszkodzonej powierzchni stawowej. Przez tydzień nakazał chodzić tylko na wyprostowanej nodze, a tylko przy siedzeniu było możliwe zgięcie leczonej kończyny i po tygodniu zdjęto szwy oraz dał zestaw ćwiczeń do wykonania samodzielnie w domu przedstawionych na rysunkach dla wzmocnienia mięśnia czworogłowego. Pytanie moje jest następujące, czy w chwili obecnej mógłbym zastosować prócz tych ćwiczeń inne ćwiczenie: rowerek lub stymulację wodną typu jacuzzi lub basen na wzmocnienie tego mięśnia i co sądzi Pan o diagnozie oraz naprawie uszkodzonej chrząstki, czy mam się o coś dopytać jeszcze lekarza prowadzącego? Jestem już od 8 dni po artroskopii i ogólnie miejsce szwów jest trochę podpuchnięte, a kolano po ćwiczeniach pozwala mi normalnie chodzić, jedynie po pewnym czasie, gdy nie jest zginane ból narasta przy próbie zgięcia kolana. Czy to dobry znak, czy jest powód do zmartwienia? Przed urazem miałem dolegliwości zmęczenia kolana w trakcie wchodzenia po schodach lub gdy żona usiadła na kolano. Będę wdzięczny za jakiekolwiek pytania lub propozycje odnośnie dalszego leczenia i na co powinienem zwrócić uwagę. Dziękuję Robert W.

Dzień dobry! Wczoraj wygiąłem kolano w tył, w wyniku czego prawdopodobnie zerwałem lub naderwałem więzadło krzyżowe przednie. Obecnie miałem ściągany płyn z kolana (duża strzykawka) i dziś idę drugi raz do ściągnięcia. Lekarz kazał mi napinać mięsień czworogłowy uda oraz stosować zimne okłady, oraz wypoczywać z nogą u góry. Za tydzień 26.06.2013 lecę do USA i nie wiem, czy z kolanem nic się nie będzie dziać z powodu różnic ciśnień podczas lotu samolotem.

Witam! Chciałabym zapytać o kwestię związaną z Achillesem. Niestety miałam mały wypadek i mechanicznie zerwałam ścięgno Achillesa, włożono mi nogę w gips i po tygodniu zoperowano. Wiadomo ból i długa rekonwalescencja, ale zagoiło się. Dano mi buta ortopedycznego z powietrzem i byłam szczęśliwa, że bliżej niż dalej do wyzdrowienia. Jednak po niecałych 2 miesiącach po operacji potknęłam się i bez buta gołą nogę automatycznie oparłam o podłogę, poczułam straszny ból i pękły mi dwa punkty na dole blizny, lała się krew. Noga strasznie bolała, ale przykładałam lód, zimny kompres i dużo opuchlizny zniknęło, brałam ketanol, ale noga nie była już ok. Poszłam na wizytę u lekarza, który mnie prowadzi, po operacji po 2 dniach kazał mi kleknąć na kozetce i naciskał w okolicach łydki, po czym powiedział, że wysyła mnie znów na drugą operację, bo nie mam odruchu stopy, więc ścięgno znów zerwane, ale nie zrobił USG, nic. Przygotowałam się więc za kolejne 2 dni do szpitala, nie jedząc, bo miałam mieć narkozę, noga nie była już spuchnięta tylko powychodziły pod kostką żółtawe siniaki i jakiś jakby płyn zebrał się z boku nad piętą, ale nieduże opuchnięcie. Kolejny lekarz zobaczył nogę, dotknął cm nad końcem blizny i tam nie bolało i uznał, że dla niego to żadnej operacji nie będzie i kazał mi czekać na termin USG i do domu wysłał. Za 2 dni idę na to USG, ale 2 dni temu szłam z łazienki, powoli, delikatnie i nagle jakby mnie kopnął prąd, straszne uczucie i pękły mi znów 2 szwy na dole blizny, lała się krew, zimny kompres i bandaż. Bolało jakby ktoś mi skórę rozrywał na żywca łącznie z tkanką w środku, nawet po tej sytuacji. Jeden otwór się otworzył i zauważyłam w bucie taką jakby wodę rozrzedzoną z odrobiną krwi, ale głównie wodę. Ten otwór był taki rozchylony, głęboki, że widziałam ciało w środku, ale dziś jest tam strupek zatkany zaschniętą krwią i po ketanolu nie boli. Czekam na to USG jak dziecko na Mikołaja. Jestem w Anglii i tutaj mają super sprzęt, dobre metody, bardzo są mili, ale ich profesjonalizm, czyli jego brak poraża, bo jestem ponad 2 miesiące po operacji i jak moja noga była dość ok to dopytuję się o fizjoterapię, jakieś zabiegi i uważali, że to nie czas jeszcze, a słyszę że ludzie ćwiczą już dawno w Polsce i mają zabiegi. Przepraszam za chaotyczność i drobiazgowy opis, ale martwię się czy wszystko ok., bo ten prąd i ta pękająca rana mnie dobija. Ten ból jak to się dzieje jest nie do wytrzymania. Mam 37 lat, ale jestem nowoczesną, drobną kobietką i nie chce zostać kaleką:( Proszę o odpowiedź, dziękuję z góry i pozdrawiam! Monika

Dzień Dobry! Moja mama od roku zmaga się z ganglionem na nadgarstku. Przeszła już 3 zabiegi, w tym jedno "odsysanie" igłą, a torbiel wciąż wyskakuje od nowa, za każdym razem dość duża i praktycznie uniemożliwiająca jej pracę, dlatego lekarze zawsze kierują ją na zabieg. W ten wtorek mama miała czwartą operację, tym razem "poważniejszą", tj. przeprowadzoną w szpitalu z użyciem "blokady" na ramię jako środka znieczulającego - dotychczas zabiegi miały miejsce w klinice urazów ortopedycznych i był przeprowadzany za pomocą znieczulenia miejscowego. Operacja przebiegła szybciutko, doba po operacji również minęła dobrze - mama stosuje się do zaleceń lekarskich, trzyma rękę cały czas w temblaku (miała ją tak trzymać 3 dni, czyli do piątku). W czwartek ręka zaczęła puchnąć, palce wyglądały mówiąc potocznie jak serdelki, natomiast pod wieczór dłoń, głównie palce zaczęły sinieć. Zadzwoniłam od razu do lekarza dyżurującego, który mnie poinformował iż "jest to całkowicie normalne" nie racząc wytłumaczyć nic więcej, ale z racji że na bloku operacyjnym powiedzieli, że ręka faktycznie może "lekko" puchnąć trochę się uspokoiłyśmy. Niestety, przez cały piątek i dzisiejszą noc dłoń jest już prawie czarna, tzn. bardzo, bardzo sinoniebieska i mamie drętwieją dwa palce. Niby ruszać wszystkimi palcami może, jednak bardzo martwi mnie kolor tej ręki. Opuchlizna już zeszła, a po ponownym telefonie na pogotowie dowiedziałam się, żeby "trzymać rękę w górze" co tylko pogarsza całą sytuację, bo w takim przypadku zaczyna drętwieć całe ramię. Mieszkamy w Danii, na pogotowiu nas, lekko mówiąc, olali i jedyny kontakt z lekarzem jaki posiadam w tej chwili to dyspozytorka pogotowia, która nie mówi nic poza "to normalne po takiej operacji". Jutro wybierzemy się do naszej lekarki rodzinnej/pierwszego kontaktu, ale znając życie nie będzie chciała nawet zobaczyć tej ręki i będzie kazała umówić się na konsultację najwcześniej za dwa tygodnie. Chciałabym się dowiedzieć, czy to rzeczywiście jest normalne i dlaczego? Co się z tą ręką dzieje? Co mamy w takim przypadku robić i skąd mam wiedzieć, kiedy jeszcze jest dobrze, a kiedy już trzeba zareagować? Może troszkę panikuję, ale po moich przeżyciach z tutejszymi lekarzami nie ufam im niestety całkowicie. Z góry bardzo dziękuję za pomoc.