Witam. Mam 28 lat. Trudno mi sprecyzować dokładnie problem, który od kilku lat mnie męczy. Otóż z obecnym partnerem - jak i byłymi - boję się w łóżku pokazać prawdziwą siebie, gdyz będąc z pierwszym partnerem seksualnym, podczas pierwszego razu (w jakiś stopniu wymuszonego) byłam wyśmiana z mojej nagości jak i podczas osiągnięcia orgazmu przy stosunku oralnym. Było to dla mnie przykre i dlatego już z późniejszymi partnerami, i obecnym, nie potrafię się cała odsłonić. Przy partnerze przykrywam się czymś, żeby nie pokazać mojej nagości, tak samo gdy osiagnę orgazm - nie okazuję tego. Nastepny problem dotyczy orgazmu: podczas stosunku oralnego go osiągam a przy pełnym - nie. I w końcu trzeci problem, który się wiąże ze współżyciem seksualnym - może tak zostałam wychowana, gdyż w domu seks był tematem tabu i nie mówiono o tym wcale, a jeżeli już będąc wtedy z poprzednimi partnerami, moja mama wypowiadała się, że jeżdżąc do mojego byłego chłopaka zachowuję się… nie będę używała wulgaryzmu. Jak i inne zachowania: brak bezpieczeństwa, miłości, awantury, krzyki. Zablokowało mnie to, mam uraz, z którym nie potrafię sobie poradzić. Czy jest na to wszystko jakaś rada? Może być to śmieszne dla innych czytelników, ale dla mnie to jest problem, z którym sobie sama nie radzę.

Witam, mam nietypowy problem. Mam 16 lat i mój penis nie podnosi się tak, jak powinien. Zamiast "stać na baczność" podczas stymulacji, jedynie lekko ostaje od pionu. Zwiększa się i jest wytrysk, jednak nie stoi. Dodam, że problem ten nie jest nagły, lecz sytuacja wyglądała tak od zawsze, początkowo myślałem, że jeszcze jestem za młody, ale teraz mam pewność, że coś jest nie tak. Udałem się do seksuologa, ten jednak nie robiąc ze mną wywiadu zlecił mi badania hormonów, które wyszły w normie. Miałem też badanie Dopplera, także z pozytywnym wynikiem, lecz seksuolog nie rozmawiaj jeszcze ze mną dokładnie, na czym polega mój problem. W wieku 6 lat miałem amputowane jądro ze względu na przepuklinę z przemieszczeniem. Wizyta o seksuologa mam dopiero w grudniu, czy mogę przed nią coś ze sobą zrobić? Co może być przyczyną mojej niemocy i jak można ją leczyć?

Mam 24 lata. Przez 12 dni zażywałem R*** 1 mg na dobę. Minęło już 3 miesiące od odstawienia R***, a ja czuję się jakbym w ogóle nie miał zainteresowania kobietami.  Po prostu słabe libido. Robiłem badania na prolaktynę - 9.87 ng/ml, więc w normie, robiłem badania na tarczycę, wyniki też były w normie. Denerwuje mnie, jak przede mną siedzi kobieta i ma obfity biust prawie na wierzchu, a ja nie czuję do niej pociągu w sensie fizycznym, tylko tak jakby w sensie psychicznym. Dziś byłem nad jeziorem, mnóstwo ładnych dziewczyn, a ja nic. Pojawia się u mnie wzwód poranny, ale nie zawsze, podczas masturbacji nie ma wytrysku albo jest całkiem słaby. Nie ruszają mnie nawet filmy erotyczne ani porno. Straciłem chęci do życia, stałem się nerwowy. Bardzo słabo przeżywam orgazm. Po tym R*** nie odczuwam nawet radości zmęczenia, smutku, po prostu nic nie odczuwam. Zupełnie bez sensu, tak jakby mnie ktoś wyjałowił z uczuć. Nie mam motywacji, żeby wyjść do znajomych lub się czegoś pouczyć czy coś poczytać. Praktycznie jedyne co robię w wolnym czasie, to czytam, kiedy miną skutki R*** i kiedy wróci moje libido. R*** blokuje receptory w sposób silny - 5HT2 - D2 alfa 1, w sposób słabszy H1 alfa 2. Czy te zmiany są jeszcze odwracalne? Wiem, że to wszystko zasługa R***. Zanim zastosowałem R*** byłem pełny życia i energii oraz vigoru. Potrafiłem się masturbować co kilka dni albo częściej ;) Zależy pózniej od sytuacji. Podobały mi się dziewczyny, dobrze się czułem w ich towarzystwie. Teraz jest odwrotnie. Orgazm podczas masturbacji przeżywam mało intensywnie. Czy to da się jeszcze odwrócić? Czy to się samo odwróci, tylko trzeba na to czasu? Czy trzeba użyć środków farmaceutycznych? Proszę o odpowiedź, z góry dziękuję.