Witam ponownie.

W związku z trwającą chemioterapią pojawiają się u mnie kolejne pytania. 1) Jestem po pierwszym wlewie AT (przedoperacyjnym), 27 października - przez pierwsze dni czułam się dobrze, ale od niedzieli (31.10) mam ciągle jakieś kłopoty- raz zatwardzenia, raz biegunki (krótkotrwałe), trochę boli mnie gardło (gorączka 37,5 stopni - jednorazowo), bóle kości, złe samopoczucie - wiem, że to wszystko może się pojawiać. Moje pytanie jest takie: w a jakiej sytuacji należy pojechać do CO do lekarza, tak aby mój stan nie zagrażał życiu? Nie chcę zbędnie panikować, ani też zawracać lekarzom głowy, stad pytanie. 2) Mój drugi problem dotyczy miesiączkowania. W dniu pierwszego wlewy miałam jeszcze miesiączkę, skończyła mi się jak zwykle, natomiast martwi mnie, że dzisiaj, to znaczy 6 listopad, zaledwie po 10 dniach znowu dostałam miesiączki - czy jest to normalne podczas chemioterapii?

Nie wiem, bo wszędzie czytam o zaniku krwawienia, nie mogę natomiast znaleźć nic co by odpowiadało mojemu przypadkowi - czy powinnam wcześniej niż kolejny wlew (16 listopada) zgłosić się do lekarza prowadzącego? Proszę o odpowiedzi na nurtujące mnie pytania, z góry dziękuję i pozdrawiam.

Witam,

w zeszły piątek otrzymałam pierwszą chemię AC. Od 3 dni pierś mnie strasznie boli, jest spuchnięta i czerwona. Czy to normalne? Czy oznacza to, że chemia zaczęła działać i pierś w ten sposób reaguje na leczenie? Zaczynam się niepokoić, dopiero w piątek zadzwonię do mojego lekarza (do piątku jest na urlopie). Czy takie reakcje są prawidłowe? Proszę o odpowiedź.

Z góry dziękuję i serdecznie pozdrawiam.

Witam,

u mojej mamy stwierdzono raka piersi lewej, została przyjęta na oddział chirurgiczny na następny dzień miała się odbyć operacja, lecz z racji dużego guza lekarz zalecił serię chemioterapii jak również tk klatki piersiowej oraz tk brzucha, dopiero po zakończonej chemioterapii ma wrócić na oddział na mastektomię - czy to jest bezpieczne? Czy podanie chemioterapii przed operacją jest konieczne? Jakie są szanse na wyleczenie?

Daniela lat 48, witam serdecznie,

Mam jedno pytanie dotyczące chemioterapii: moja koleżanka i ja jesteśmy po amputacji prawej piersi. Koleżanka przed operacją wybrała 6 cykli chemii i włosy nie wypadły. Ja wybrałam też 6 cykli chemii po operacji i włosy wypadły do zera. Dlaczego tak jest i co jest, że jednym kobietom wypadają, a drugim nie? Proszę o odpowiedź.

Dziękuję bardzo.

Witam, Mam 40 lat. W styczniu skończyłam chemioterapię. Wyniki w tej chwili mam bardzo dobre. Ze względu na 1 stopień zaawansowania raka, chemia była raczej zabezpieczeniem. W trakcie niej schudłam ok. 12 kg. Teraz już to odrobiłam, a nawet kilka kilogramów więcej (tak ze 4 kg mi dodatkowo przybyło). Klasyczny przykład efektu jo-jo :-) Na razie mam opuchnięte stopy i lekki problem z poruszaniem się, więc niestety zbyt intensywna gimnastyka nie wchodzi w grę. Wolałabym jednak tych kilogramów się pozbyć, tym bardziej że moja waga przed operacją pozostawiała dużo do życzenia. Obecnie przy wzroście 170 ważę 81 kg. No i oczywiście moje pytanie - jak się dodatkowych kilogramów bezpiecznie pozbyć?

Witam,

moja mama ma zdiagnozowanego raka piersi w bardzo zaawansowanym stanie, lekarze w jednym szpitalu zadecydowali o zastosowaniu leczenia hormonalnego tamoxifenem i przez 2 tygodnie dostawała tabletki, w innym szpitalu jednak zdecydowali się na zastosowali chemię. Lekarz zalecił nie branie leku hormonalnego w czasie chemioterapii. Czy jest uzasadnione nie branie podczas chemii leku hormonalnego? I drugie pytanie: moja mama miała receptory w 70% podatne na progesteron czy nie należy zastosować leków progestagenów co by w/g mojej opinii lepiej trafiało w cel.?

Dziękuję za odpowiedź.

Rok temu w sierpniu stwierdzono u mnie raka piersi z podejrzanymi węzłami, guz w lewej piersi miał 2,5 cm, nie był przewodowy - lekarz stwierdził wczesne stadium. Nie znam wyników badań, ponieważ leczę się za granicą. Wycięto mi całą pierś i trzy węzły chłonne, które były podejrzane, ale po wycięciu okazały się czyste. Po operacji przeszłam chemioterapię - 8 cykli, cztery czerwone i 4 białe. Nie wiem, a raczej nie rozumiem tego wszystkiego, bo lekarz mi mówił, że chemia nie jest mi potrzebna, ale chcą mi ja podać aby wyeliminować z krwi komórki rakowe, których nie miałam po przeprowadzonych badaniach - czy to tak zapobiegawczo?

Jestem 6 miesięcy po zakończonej chemii, włosy mi odrastają, z czego się bardzo cieszę, ale mam taki wewnętrzny lęk i niepokój, że choroba powróci, a jeśli tak to jakie są najczęstsze przerzuty, jak się przed tym ochronić i jakie mam rokowania po tym wszystkim co przeszłam? Bardzo się boję, mam 28 lat i dwoje dzieci, których nie chcę zostawić.

Pomocy!

Daniela, lat 48, jestem 5 miesięcy po amputacji piersi. Moje wyniki histopatologiczne to cinoma ductale infltrans non comedo G2 Bloom 2-guz [M-8500/3] adiposa-poj II-ozn.w.chl.dolu pachy.[M-00100] nadenitis reactiva(10 wezlow)III-ozn.w.chl.gory pachy.[M-00100] astases carcinomatosae(1 wezel) cum infiltratione capsulis et talae adiposae.[m-8010/6] phadenitis reactiva (10 wezlow)-poj.IV-ozn.w.chl.szczytu pachwy. [M-00100].dodatni odczyn immunohistochemiczny na receptor /ER++w 40% komorkach/[M-0000].Dodatni odczyn na receptor/PGR+w 10%komorkach/[M-0000].Receptor /HER2 (0)/[M-850000].

Miałam zlecone 6 cykli chemii, jutro biorę ostatnią. Wyniki, które miałam robione podczas chemii, były w porządku. Podczas brania chemii czułam się w miarę dobrze. Nie wiem co mnie czeka i czego mogę się spodziewać. Proszę o jakąś wskazówkę.

Dziękuję z góry.  

Moja przyjaciółka w zeszłym roku miała usunięty ponad 5-centymetrowy guz piersi. Przed operacją miała podawaną chemię i guz w ogóle się nie zmiejszył, więc lekarze usunęli go. Po operacji miała podawaną radioterapię. Teraz będzie brała chemioterapię przez kilka miesięcy. Zauważyłam, że zaczyna pić piwo w sporych ilościach prawie codziennie i spala dwie paczki papierosów. Ostatnio zrobiła się bardzo nerwowa i złośliwa wobec swojej rodziny. Czy takie picie alkoholu jest szkodliwe i czy chemioterapia działa w korzystny sposob podczas takiego trybu życia?

Witam, mam 50 lat. W wieku 39 lat przeszłam chorobę nowotworową (nowotwór piersi) leczenie czerwoną chemią, zjadliwym Taxoterem (kilogramy sterydów dla ochrony organów wewnętrznych, które otłuściły się w ciągu 8 miesięcy, po pierwszym wlewie zatrzymałam 11 litrów wody) i rok wlewów Herceptyny (podobno lubi rozwalać serce) i pięć lat tamoxyfenu. Wszystko zakończyło się dobrze, żyję! O 20 kg cięższa. To mi akurat nie przeszkadza - ciągle czuję się i pamiętam siebie jako normalną - teraz walczę z powikłaniami po leczeniu chemicznym. Straciłam miesiączkę już w trakcie chemii, ale okazało się, że mimo wszystko mój organizm miesiączkował co 8-9 miesięcy regularnie mimo tamoxyfenu.

Po zakończeniu kuracji nowotworowych najpierw powracałam mozolnie do regularności. Zatrzymywałam wodę, miałam uderzenia gorąca - a teraz zgodnie z wiekiem przechodzę drugie klimakterium. Najpierw ratowałam wątrobę. Teraz po 10 latach sytuacja jest tak zakręcona, że nikt nie wie jak do tego podejść. Mam stresującą pracę, ale jestem udręczona stanami lękowymi porannymi. Już nie lubię się kłaść spać (i tak ciągle sie wybudzam) za to budzę się zlana potem, ciarki lękowe i wszystko lokuje się w trzustce i wstaję z klamrą skurczu po lewej stronie pod żebrami. Mam wrażenie, że przez serce co jakiś czas przeciska mi się glut aż mi nierówno bije. Boli mnie kark, szumi mi w uszach, cały czas ćmi mnie głowa, bolą mnie kości, jestem bez formy wiecznie zmęczona.

Zaraz po zdiagnozowaniu nowotworu znaleziono mi również chorobę Hashimoto, ale nie zajmowaliśmy się tym za bardzo, bo rak był ważniejszy. Brałam przez jakiś czas eut.... na tarczycę, ale bardzo źle to znosiłam (serce mi waliło szybko). Nie jestem już pod opieką kliniki, nie mogę znaleźć dobrego lekarza pierwszego kontaktu - powiedzmy sobie szczerze lekarze boją się takich pacjentów z taką przeszłością, nie wiedzą co z takimi robić. A ja nie wiem jakie mam sobie zrobić badania, żeby móc się prawidłowo zdiagnozować i zacząć żyć w większym komforcie. Chcę znaleźć przyczynę, a nie chaotycznie leczyć objawy. Pozdrawiam! Czekam na podpowiedzi. Może ktoś zna cierpliwego lekarza, który lubi rozwiązywać zagadki.