Witam! Mam pytanie. Od prawie dwóch tygodni jestem po operacji wycięcia żylaków na prawej nodze. Wszystko fajnie się goi, owszem mam jeszcze lekkie bóle przy zginaniu nogi i siniaki, ale nie to mnie martwi. Martwi mnie jedno: chodzi o to, że na tej nodze trochę poniżej kolana mam nabrzmiałą i bolesną żyłę. Po operacji nie dostałam żadnych tabletek oprócz tych przeciwbólowych. Nie wiem, co mam robić. Czy to jest normalne? Czy mogę z tym pracować? Bardzo proszę o odpowiedź, bo bardzo martwi mnie to. Z poważaniem

Witam, około 8 tygodni temu miałam przeprowadzony zabieg miniflebektomii. Pozostały mi praktycznie na całym przebiegu usuniętego żylaka brązowe przebarwienia, które są znacznie szersze niż usunięty żylak, w niektórych miejscach mają szerokość nawet 3,5 cm. Ponieważ usunięto mi żylak o długości ok. 40 cm, noga wygląda fatalnie. 1. Mam pytanie czy zdarza się, że takie przebarwienie pozostaje na stałe, czy istnieją metody wybielania takich przebarwień, jeżeli tak, to jak szybko po zabiegu można je stosować. Dodam, że podczas zabiegu wykonano u mnie 14 nacięć, więc mam 14 blizn, w tej chwili jeszcze sinoczerwonych i nie chciałabym zabiegami wybielającymi pogorszyć ich stanu. Dodatkowo chirurg stwierdził, że mam bardzo cienkie, „pergaminowe” żyły, które podobno rozchodzą się w rękach. Czy taki stan żył może stanowić przeciwwskazanie do zabiegów wybielających. 2. Mam również pytanie o skleroterapię, którą miałam usunąć mniejsze żylaki. Czy „pergaminowe” żyły stanowią przeciwwskazanie, tzn. czy zwiększają one ryzyko pęknięcia żyły podczas skleroterapii i wystąpienia dużych skutków ubocznych. Z góry dziękuję za odpowiedź. pacjentka

Witam, mam na imię Joanna, mam 28 lat. Otrzymałam wynik rezonansu o następującej treści: Krążek międzykręgowy l4 l5 tworzy tylna centralno-lewoboczną przepuklinę uciskającą worek oponowy modelującą korzenie nerwów rdzeniowych i zawężającą otwory międzykręgowe boczne, bardziej po stronie lewej. Co oznacza wynik badania? Czy jest konieczna operacja czy jest możliwe, aby przepuklina zniknęła sama? Pozdrawiam

Tak więc na początku krótki wstęp odnośnie tego, dlaczego w ogóle zrobiono mi tomografię. Od kilku lat cierpię oraz leczę się na reumatyzm. Zadziwiająco brzmi to, gdy napomknę, że mam dopiero lat 21. Bóle stawów (kolanowych, nadgarstka, bioder itp. czy nawet kręgosłupa) są mi niestety dobrze znane. Od dłuższego czasu dokuczał mi uporczywy ból w dole pleców, ale brak reakcji spowodowany szufladkowaniem bólu jako reumatyczny sprawił,  że to ignorowałam. Od kilku miesiecy jednak ból stał się nie do zniesienia, przeszłam się z tym do lekarza rodzinnego, który skierował mnie do neurologa, ortopedy i na RTG kregosłupa.  RTG wykazało ucisk w kręgach l4-5 i z tym skierowano mnie dalej. Neurolog oczywiscie po "profesjonalnym" badaniu - kilka stuknięć młoteczkiem, stwierdził, iż powodu do zmartwień nie ma, mam ćwiczyć a wszystko wroci do normy. Natomiast ortopeda, przerażony faktem bolesności, trudności w poruszaniu się i drętwieniem lewej stopy przepisał mi T*** przeciwbólowo i T*** na rozluźnienie, powiedział, że mam zakaz ruszania się i powinnam ogrzewać kregosłup. Ból faktycznie ustał, ale jakże miałoby być inaczej, kiedy faszerował mnie 300 mg T*** dziennie przez 3 miesiace, a potem zadowolony ze swego zakończył leczenie. Na wszelki wypader ortopeda skierował mnie jednak na tomografię. Odstawiając T*** i przechodząc koszmar zwiazany z zespołem odstawienia tego narkotyku, bóle powróciły. W międzyczasie udałam się do kręgarza, który niestety pogorszył tylko sprawę, ponieważ z drętwiejącej jednej kończyny zrobiły się już dwie i doszła lewa dłoń.  W tym też czasie przeszłam rehabilitację polegającą na S*** i masażach odcinka L-S, która równiez nie przyniosła oczekiwanych skutków, a niestety tylko powiększyła bolesność. W obecnym momencie bół odcinka L-S jest na tyle uporczywy, że bywają dni, kiedy nie jestem w stanie sama się ubrać i nawet tak prostą czynność muszą pomagać mi wykonywać członkowie rodziny, a stopa i dłon drętwieje na tyle silnie, że wykonywanie ruchów palcami u stopy jest dość ograniczone, a czasami nawet niemożliwe. W tym tygodniu odebrałam wyniki tomografii, są one następujące: "Dyskretne zmiany wytwórcze pod postacią osteofitów na przedniej krawędzi trzonów L4 i L5. Na poziomie L2-3 i L3-4 widoczne są zmiany typu bulging disc. W segm. L4-5 widoczna jest tylna szerokopodstawna przepuklina k/m wpuklająca się do światła kanału kręgowego na około 0,5cm." Od znajomych dowiedziałam się, że przepuklina zalicza się do zwyrodnień operowalnych i nakazano mi zapisać się do neurochirurga, który dalej powinien poprowadzić moją chorobę. Czekając jednak na wizytę zgłaszam się z wielką prośbą. Proszę poradzić mi co teraz mam począć, niestety póki co trafiałam na tak zwanych fachowców, którzy zamiast pomóc mi, pogarszają sytuację. Czy pomysł operacji będzie dla mnie zbawienny? Z poważaniem, cierpiąca pacjentka

Dzień dobry, mam pewnie problem, mianowicie moja mama od kilku lat boryka się z problemem żylaków. Teraz stan jej nóg uległ pogorszeniu - zaczęły ją boleć, puchnąć, czasem nie może nawet chodzić. Była na badaniu żył i lekarz powiedział że „za niedługo zrobi się jej galareta, nie będą podlegać operacji”. W miejscowości, w której mieszkamy, szpital nie cieszy się dobrą sławą i ludzie go odradzają, nie ma także dobrego chirurga, gdzie można by się zgłosić. Gdzie mamy szukać pomocy? Do którego szpitala najlepiej się zgłosić? Mieszkamy w okolicach Krakowa. Proszę o pomoc, bo z mamą jest coraz gorzej i boję się, że niedługo nie będzie mogła chodzić. Jak wygląda taka operacja?

Mam 43 lata, jestem kobietą, 3 lata temu przeszłam mastektomię a nastepnie chemioterapię, obecnie od 1,5 roku jestem na hormonoterapii - T*** i L*** co 3 miesiące. Obecnie zaczęłam krwawić, co zdarza się dość często, co najmniej 4 razy do roku. W lutym 2009 r. miałam zabieg z powodu endometrium, w lipcu z powodu polipa macicy, teraz mam bóle w podbrzuszu i krwawię. Byłam wczoraj u ginekologa, który stwierdził już któryś raz z kolei, że on tu nic nie widzi,  tylko że szyjka jest popękana i zaczerwieniona, a co się dzieje w macicy, to on nie wie. Wielokrotnie przez takie decyzje lądowałam na oddz. ginekologicznym. Proszę o pomoc - co mam dalej robić i gdzie się udać po pomoc? Dlaczego krwawię mimo ablacji jajników? Co jest tego przyczyną a może należałoby się zastanowić nad usunięciem jajników? Mam dosyć opieszałości i obojętności mojego ginekologa. Bardzo proszę o pomoc i odpowiedź.